Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018

ΦΩΤΟ-ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΣΚΥΤΤΑΛΗ: CHRISTMAS BLUES

Όλα φαίνονταν θολά πίσω από το βρεγμένο τζάμι. Κάποια φωτάκια τρεμόπαιζαν στο απέναντι παράθυρο. Είχε μπει ο Δεκέμβρης και ο κόσμος γύρω χόρευε στους γιορτινούς ρυθμούς. Τα παιδιά χάζευαν τα γλυκά και τα παιχνίδια στις Χριστουγεννιάτικες βιτρίνες. Ένα ανθρώπινο ποτάμι πλημμύριζε τον πεζόδρομο με τα μαγαζιά, οι καφετέριες και τα μεζεδοπωλεία γεμάτα και τα χαμόγελα έδιναν κι έπαιρναν. Η κρίση κρίση αλλά η φτώχεια θέλει καλοπέραση.
Όλο αυτό το κλίμα υποχρεωτικής ευδαιμονίας του έδινε στα νεύρα. Πάντα η εποχή αυτή του προκαλούσε μελαγχολία. Θες γιατί όταν όλοι γιόρταζαν εκείνος δούλευε; Θες γιατι  ποτέ δεν είχε νιώσει αυτό που λέμε οικογενειακή θαλπωρή; Ακόμα ίσως γιατί ερχόταν το τέλος άλλης μιας χρονιάς που τίποτα δεν είχε αλλάξει, που όλα έμεναν στάσιμα.
Φέτος όμως, είχε αποφασίσει να κάνει κάτι διαφορετικό. Δεν θα περνούσε αυτές τις μέρες μόνος του. Θα έψαχνε παρέα αληθινή, καρδιακή στα πιο απίθανα μέρη. Εκεί που η ανθρώπινη αξιοπρέπεια υπέφερε, αλλά η ανθρωπιά είχε μια άλλη ξεχωριστή θέση.
Πάρκαρε λίγο παραπέρα από την πλατεία. Το μέρος θεωρούνταν επικίνδυνο μόλις έπεφτε η νύχτα. Στα χέρια του κρατούσε διάφορες τσάντες. Όλες περιείχαν το ίδιο ακριβώς. Ένα μπουκάλι κονιάκ, ένα πακέτο τσιγάρα κι έναν μαλλινο σκούφο. Άρχισε να περπατάει ανάμεσα στις φωτιές από χαρτόκουτα. Πλησίαζε έναν έναν τους ανθρώπους με τα σκυφτά κεφάλια και τα καμμένα βλέμματα. Τους έτεινε από μια σακούλα κι έφευγε σιωπηλός. Όταν έφτασε στο τέρμα στάθηκε κρυμμένος παράμερα και παρατηρούσε τις αντιδράσεις όσων άνοιγαν τη σακούλα. Άλλοι άρπαζαν με λαχτάρα το ποτό, άλλοι ευλαβικά άναβαν ένα τσιγάρο. Στην τελευταία φωτιά μια νεαρή γυναίκα αγκάλιαζε ένα αγοράκι γύρω στα 12. Του φόρεσε με αγάπη το σκούφο κι άφησε έναν αναστεναγμό. Το αγόρι είχε γυρίσει προς το μέρος που κρυβόταν. Τον είδε και με θάρρος τον πλησίασε. "Έλα" του είπε και τον πήρε από το χέρι. Τον τράβηξε κοντά του δίπλα από τη φωτιά και του έγνεψε να καθίσει μαζί τους. Έβγαλε ένα πλαστικό ποτήρι τον τράταρε κονιάκ. Έβαλε και για τον εαυτό του ένα κι άναψε τσιγάρο. Υπό άλλες συνθήκες, θα είχε σοκαριστεί θα είχε θυμώσει, θα είχε μαλώσει το 12χρονο αγόρι που έπινε και κάπνιζε. Όμως απόψε ήταν αλλιώς. Απόψε δεν υπήρχε λάθος και σωστό δεν υπήρχε κριτική. Μόνο η ανάγκη να πάρει και να δώσει αγάπη. Δίπλα τους η μητέρα του, με μάτια κόκκινα από τον πυρετό ή την εξάρτηση ή ισως τα δάκρυα τον κοιτούσε γεμάτη ευγνωμοσύνη χωρίς να πει λέξη.
Πλάι πλάι τους βρήκε το πρωί. Τα λόγια τους λιγοστά. Μοιράστηκαν το κονιάκ και τα τσιγάρα, τη ζεστασιά της φλόγας που σιγόκαιγε. Μοιράστηκαν και μια άλλη ζεστασιά, αυτή που λιώνει τους πάγους της ψυχής, αυτή που μοιράζονται μόνο όσοι λιώνουν από κάποιον καημό. Διαφορετικές ζωές, διαφορετικοί καημοί, ένας πόνος.
Με το ξημέρωμα γύρισε στο άδειο του σπίτι. Άναψε το τζάκι κι άνοιξε ένα παλιό κουτί από παπούτσια. Από μέσα άρχισαν να ξεπηδούν παλιές φωτογραφίες, γράμματα, ημερολόγια. Ένα ένα τα έριξε στη φωτιά. Το δεντράκι στο απέναντι παράθυρο ακόμα αναβόσβηνε γιορτινά. Η θολούρα στα μάτια του επέστρεψε. Ένα δάκρυ κύλησε αργά. Αποχαιρέτισε όσα τον κρατούσαν δέσμιο στο παρελθόν κι υποσχέθηκε στον εαυτό του πως ξημέρωνε ένα νέο μέλλον. Κι έτσι, δακρυσμένος, αλλά γεμάτος, αποκοιμήθηκε δίπλα στις φλόγες.

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στη ΦΩΤΟ-ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΣΚΥΤΤΑΛΗ της Μαίρης από τη ΓΗΙΝΗ ΜΑΤΙΑ

Τη φωτογραφία μου έδωσε η Μαρίνα από το μπλογκ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ ΤΗ ΖΩΗ

Παραδίδω τη σκυττάλη στην Woman in blogs από το μπλογκ A BUTTON ON THE MOON

Ελπίζω να σου αρέσει η φωτογραφία που σου διάλεξα:

Kαλή εβδομάδα και πεταλουδίσια φιλιά σε όλους!



43 σχόλια:

  1. Ήμουν σίγουρη πως θα με γέμιζες ζεστασιά με την έμπνευση σου! Μια όχι ακριβώς έμπνευση, αλλά πιο πολύ έκφραση ζεστής καρδιάς! Μπράβο κορίτσι μου και σ' ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτήν την ομορφιά μαζί μας στην Σκυτάλη μας! Έδωσες την πνοή σου με έναν υπέροχο τρόπο! Η εικόνα για την Αλεξάνδρα πολύ ωραία! Καλή επιτυχία και σ' εκείνην! Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Μαίρη μου για την ευκαιρία να συμμετέχω σε ένα τόσο όμορφο και ξεχωριστό δρώμενο.

      Διαγραφή
  2. Έτρεξα γρήγορα να διαβάσω αυτό που εμπνεύστηκε η υπεύθυνη του διηγήματος ''Στο Σκοτάδι''!! Και δεν έπεσα έξω. Άλλο ένα διήγημα γεμάτο ανθρωπιά και εμπιστοσύνη στους άλλους, τους διαφορετικούς, γεμάτο συναισθήματα. Πόσο απλό είναι να νιώσεις ανθρώπινη ζεστασιά και ακόμη απλούστερο να προσφέρεις λίγη αγάπη!!
    Μπράβο Χριστίνα μου
    Και οι ημέρες το απαιτούσαν και η γραφή σου το κατορθώνει να νιώσουμε άνθρωποι γεμάτοι ευγνωμοσύνη για τη ζωή και όσα μας χάρισε αλλά και έτοιμοι να προσφέρουμε.
    Καλό μηνα πεταλουδίτσα μας
    Φιλιά πολλά και εύχομαι καλές γιορτές να περάσεις

    ΥΓ η φωτογραφία σου για την Αλεξάνδρα απίθανη. Είμαι σίγουρη ότι θα διαβάσουμε αριστούργημα και από εκείνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα μου τι να πω με συγκινείς με τα όμορφα λόγια σου!

      Διαγραφή
  3. Η άλλη οπτική γωνία αυτών των χαρμόσυνων εορτών που φωτίζεται λιγάκι παραπάνω από τα λαμπιόνια και τα δυνατά φώτα.
    Καλογραμμένη και όμορφη η ιστορία σου Χριστίνα μου!!!
    Να ΄σαι καλά!!!
    Καλά Χριστούγεννα να περάσεις, με αγάπη και οικογενειακή θαλπωρή!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου! Όμορφες γιορτές και σε σένα!

      Διαγραφή
  4. Στην ατμόσφαιρα του Ντίκενς ! ναι, ακριβώς όπως το λέω.
    Ένας άνθρωπος φορτωμένος από συναισθηματική φόρτιση, την οποία αφήνεις στο παρασκήνιο, όμορφα, χωρίς να την επεξηγείς, παραδίδεται στις στιγμές μιας νύχτας δίπλα σε ανώνυμους ανθρώπους του περιθωρίου.
    Για να γίνει και εκείνος ανώνυμος, ένα μαζί τους. Χωρίς να δικάζει, χωρίς να γυρεύει εξηγήσεις και να ζητάει ερωτήματα.
    Απλά αφήνεται. Σε αυτό που του λέει η καρδιά και τα συναισθήματά του.
    Χριστίνα μου, δεν περίμενα κάτι λιγότερο από σένα. Σε παρακολουθώ πιστά στις συγγραφικές σου στράτες και ξέρω και το βάθος της καρδιάς σου και τον τρόπο έκφρασής σου.
    Μπράβο καρδιά μου. Μας συγκίνησες.

    Η Φωτογραφία σου τώρα, παράξενη. Αφηρημένη ως θέμα. Για να δούμε την Αλεξάνδρα μας και τι θα εμπνευστεί.
    Τα φιλιά μου κορίτσι μου.

    Υ.Γ. Απολαμβάνω την σκυτάλη και τον τρόπο που εξελίσσεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη η πίστη σου σε με να με συγκινεί και με τι μα! Η αλήθεια είναι πως είχα άγχος για το τελικό αποτέλεσμα. Βλέπεις εγώ ξεκίνησα να γράφω για μια γυναίκα, το τονίζω γυναίκα που ήταν στεναχωρημένη και δεν μπορούσε να μπει στο κλίμα των γιορτών. Αλλά όπως πάντα όταν γράφω οι λέξεις απέκτησαν δική τους ζωή, η γυναίκα έγινε άντρας και προέκυψε μια εντελώς άλλη ιστορία.
      Καλή συνέχεια και καλές γιορτές!

      Διαγραφή
  5. Πλησιάζουν Χριστούγεννα και πάρα πολλοί άνθρωποι περιμένουν ένα χέρι βοήθειας από όλους εμάς.
    Ας ξεχάσουμε για λίγο τα προσωπικά μας κι ας αφουγκραστούμε την πίκρα και την απελπισία που επικρατεί .
    Αυτά σκέφτηκα διαβάζοντας την συμμετοχή σου Χριστίνα μου .
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν κι αυτό ένα από τα μηνύματα που ήθελα να περάσω. Σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  6. Υπέροχη η συμμετοχή σου, Χριστίνα μου. Βαθιά ανθρώπινη ιστορία. Πόσοι άνθρωποι υποφέρουν γύρω μας. Και πόσα λίγα κάνουμε όλοι εμείς για να τους βοηθήσουμε. Ευχαριστώ για τον προβληματισμό που μου γέννησες, φίλη μου. Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές φορές στην ασχήμια του κόσμου κρύβεται σπάνια ομορφιά.
      Τα φιλιά μου ευχαριστώ!!!

      Διαγραφή
  7. Τόσο απλά ξεθολώνει η διάθεση των γιορτών, με ένα πακέτο τσιγάρα κι ένα μάλλινο σκούφο. Τσεκαρισμένο Χριστίνα μου.
    Μπράβο για τη συμμετοχή σου!
    Καλό κι ευλογημένο μήνα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πολύ όμορφη η συμμετοχή σου.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ζεστασιά και ανθρωπιά και αλληλεγγύη, όλοι μας τα έχουμε ανάγκη! Κι αυτό είναι για εμένα το νόημα των γιορτών, η πίκρα που δίνει και μεταμορφώνεται σε ελπίδα! Συγχαρητήρια, Χριστίνα μου!
    Για την εικόνα τι να πω; Είναι αγαπημένη και την έχω χρησιμοποιήσει σε βιντεάκι μου! 😍
    Καλό μήνα! 🎄😘

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα! Ούτε να το ήξερα!!
      Χαίρομαι που σου άρεσε Αλεξάνδρα μου!
      Υ.γ. αν θες στείλε μου ένα μέηλ να μου πεις τι παίζει αυτόν τον καιρό με το Αλάτι, Ζάχαρη και Αλληλεγγύη. Ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  10. Χριστίνα μου, υπέροχο!!!
    Μακάρι όλα στον κόσμο να ήταν αγάπη για τον συνάνθρωπο και τότε θα νοιώθαμε Χριστούγεννα κάθε μας μέρα!
    Όμως δεν είναι!
    Συγχαρητήρια για την συμμετοχή σου!!!
    Την αγάπη μου, πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα στον κόσμο να ήταν αγάπη!!! Πόσο σου ή κουβέντα είπες!!!
      Φιλιά!!!

      Διαγραφή
  11. Γιατί ναι: Υπάρχει και αυτή η πλευρά...
    Και ίσως και να σε κάνει να είσαι πιο πλήρης σε τελική ανάλυση!
    Ενδιαφέρον για τον διπλανό σου, συμπόνια και στο τέλος λύτρωση και σπάσιμο δεσμών με όλα τα άσκημα του παρελθόντος...
    Πολύ όμορφη συμμετοχή, κορίτσι μου!
    ΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά! Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είστε οι προνομιούχοι σκυταλοδρόμοι που γράφετε με φόντο τα Χριστούγεννα. Ναι έχουν πολλή μοναξιά τα Χριστούγεννα για κάποιες ψυχές και μπράβο που έχετε τα κότσια να αναμετρηθείτε με αυτήν σκληρή πλευρά των γιορτών. Ευχαριστούμε για αυτήν την υπέροχη συμμετοχή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι έχουν. Πίσω από τα φώτα και τα λαμπιόνια υπάρχει κρυμμένη πολλή απελπισία. Την περίοδο μετά τις γιορτές οι αυτοκτονίες αυξάνονται. Τυχαίο; δε νομίζω. Η κατάθλιψη και η ανέχεια είναι οι σύγχρονες μορφές καρκίνου.
      Ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  13. Υπέροχο κείμενο! Πολύ καλημέρα εύχομαι! 😃

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Χριστίνα μου πολύ συγκινητικό το αφήγημά σου και εκεί προς το τέλος ένας κόμπος μου ανέβηκε στο λαιμό. Αν και ακατάλληλο το περιεχόμενο του δώρου για ένα δωδεκάχρονο παιδί, εντούτοις ζέστανε τρεις μοναχικές ψυχές.
    Μπράβο υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου σε ευχαριστώ πολύ χαίρομαι που σου άρεσε. Καλές γιορτές!

      Διαγραφή
  15. Χριστινα μου ..εδωσες με την γραφη σου ενα θεμα που μαστιζει απο παντα τον κοσμο.
    Την μοναξια των ανθρωπων ακομα και τις γιορτινες μερες..
    (Όμως απόψε ήταν αλλιώς. Απόψε δεν υπήρχε λάθος και σωστό δεν υπήρχε κριτική. Μόνο η ανάγκη να πάρει και να δώσει αγάπη)
    Αυτη ακριβως ειναι η ουσία των πραγματων φιλη μου...μπραβο για την συμμετοχη σου..πολύ ωραια. και η φωτογραφια για την Αλεξανδρα.. σιγουρα θα την εμπνευσει πολύ ωραια.!!!
    Να περνας ομορφα οτι και να κανεις φιλακιααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Ρούλα μου. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι νιώθουν μοναξιά κι οι μέρες αυτές είναι πιο δύσκολες... Καλές γιορτές να έχεις!

      Διαγραφή
  16. Πω...διάβαζα με βουρκωμένα μάτια στο τέλος. Θολά κι εγώ!
    Τι συγκινητική ιστορία μας έδωσες Χριστίνα μου!
    Εξαιρετική!
    Μπράβο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Άργησα να περάσω και ζητώ συγνώμη Χριστίνα μου! Τα συγχαρητήρια μου για την υπέροχη, συγκινητική και βαθιά συναισθηματική ιστορία σου.
    Αξιοποίησες την εικόνα με τον πιο ωραίο τρόπο.
    Σε φιλώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ τι συγνωμη;; εγώ σε ευχαριστώ για την πηγή έμπνευσης!!! Σε φιλώ καλές γιορτές!

      Διαγραφή
  18. Με την "καρδιακή παρέα" σου, τα είπες όλα! Όσο διάβαζα, τόσο με συγκινούσε(ς)! Κι όπως λένε κι οι στίχοι ενός τραγουδιού, "στα υπόγεια είναι η θέα"... Εξαιρετικό κείμενο, γιατί μιλάει για αλήθειες που πονάνε.. Πολλά φιλιά και καλή Κυριακή Χριστινάκι ✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το τραγούδι είναι από τα αγαπημένα μου. Τυχαιο;
      Καλές γιορτές Πέτρα μου!!!

      Διαγραφή
  19. Χριστίνα μου πάρα πολύ συγκινητική η ιστορία σου!
    Μπράβο!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. μια συμμετοχή αφιερωμένη στην αν θρω πιά ! έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε, έτσι να γράφουμε και έτσι να πράττουμε! Συγκινητική η ιστορία σου, χτύπησε τις σωστές χορδές. Κι ο επίλογός της δυνατός, αφήνουμε πίσω όσα δεν υφίστανται και πάμε για νέες πραγματικότητες. Μακάρι να ήμασταν όλοι έτσι! ( και από ποιο πλευρό να ξυπνήσω; :p)
    Δεν πειράζει , ας είμαστε έστω και οι εξαιρέσεις
    Φιλιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλωσορισες στο κουκουλι μου.