Το παρόν Blog, δεν χρησιμοποιεί ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) για την συγγραφή και δημιουργία των αναρτήσεων!
Οι αναρτήσεις απαρτίζονται από σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις μου!
Συνδεόμαστε διαδικτυακά, αλλά επιμένουμε να γράφουμε ανθρώπινα!!
Με αγαπη και χαρα σας ξαναβρισκω -ευτυχως!- ολους εδω μετα τις αγιες ημερες του Πασχα!
Ελπιζω να περασατε ομορφα και να χαρηκατε τους δικους σας ανθρωπους αλλα και τους εαυτους σας!
Εμεις, ειχαμε ενα θεματακι υγειας του Δημητρακη που μας κρατησε στο νοσοκομειο ολη σχεδον τη Μεγαλοβδομαδα και μετα δεν ημασταν για πολλα πολλα. Ομως, ευτυχως, τελος καλο ολα καλα! Τωρα ειμαστε μια χαρα!
Περαστε μια βολτα απο εδω, οπου η Μαρινα απο το blog το e-periodiko μας
ειχει την καλοσυνη προ 7μηνου (!!!) να μου χαρισει ενα βραβειακι! (κλικ στην εικονα!)
Επισης, αν θελετε μπορειτε να μαθετε πολλα για το Walk Free, πατωντας εδω:
Τελος, αν δεν εχετε διαβασει ακομα (μα ακομα;;;;) την πρωτη μου ποιητικη συλλογη με τιτλο
ΣΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΤΟ ΔΡΟΜΟ, μπορειτε να την κατεβασετε δωρεαν εδω:
Σαν χτες θυμαμαι την πρωτη στιγμη που σε αντικρυσα... που σε ακουμπησαν στην αγκαλια μου στο χειρουργειο! Θυμαμαι την κλαμενη φατσουλα σου, τη μυρωδια σου!
Σαν χτες θυμαμαι τις μερες στο μαιευτηριο, τις πρωτες μερες στο σπιτι!
Σαν χτες θυμαμαι το πρωτο σου χαμογελο, τις πρωτες σου λεξεις, τα πρωτα βηματακια σου, την ξινισμενη σου μουριτσα καθε φορα που δοκιμαζες μια νεα τροφη... πριν την καταβροχθισεις!
Σαν χτες ολα! Οι αγκαλιες μας, που σε επαιρνε ο υπνος και γινοσουν σαν χαλκομανια πανω σε μενα η στον πατερα σου! Τα παραμυθια, τα τραγουδια, τα νανουρισματα!
Σαν χτες η καθε σου μικρη ανακαλυψη, αυτο το χαμογελο στο προσωπο σου, το πονηρο σου βλεμμα πριν η μετα απο καθε σκανταλια!
Καθε στιγμη μαζι σου ειναι πολυτιμη! Μου εχεις χαρισει απιστευτα συναισθηματα, εισαι ο,τι ομορφοτερο μου εχει συμβει κι ο,τι πολυτιμοτερο στη ζωη μου! Με κανεις υπερηφανη και πολυ ευτυχισμενη!
Αγορακι μου ομορφο! Να ζησεις! Να εχεις υγεια, δυναμη, τυχη και να πραγαματοποιησεις καθε σου ονειρο! Να εχεις αγαπη, αν και μπορεις να τη θεωρησεις δεδομενη!
Αν δεν τον εχεις βρει ακομα, σου ευχομαι το 2016 να σου φερει ενα μεγαλο θυελλωδη ερωτα σαν αυτον που βλεπεις στις ταινιες και διαβαζεις στα μυθιστορηματα. Να σε απογειωσει, να σε παρει μακρυα απο την πραγματικοτητα να σε ξαναγεννησει! Προσεχε! Σιγουρα θα σε γεμισει με απιστευτη χαρα αλλα και πολυ πονο! Ετσι ειναι οι μεγαλοι ερωτες... αν ομως δεν το νιωσεις εστω μια φορα, τοτε δεν εζησες πραγματικα...
Αν τον ερωτα τον εχεις, σου ευχομαι να μετουσιωθει σε μια αγαπη βαθια, αληθινη, μεγαλη... να τη σκεφτεσαι και να ανεβαινουν δακρυα συγκινησης στα ματια σου... και να κρατηθεις γερα απο αυτην μεχρι να κλεισεις τα ματια σου, να την εχεις στηριγμα, οδηγο και στολιδι! Για παντα...
Αν χρειαζεσαι μια δουλεια σου ευχομαι να βρεις αυτη τη δουλεια που θα αγαπησεις, που θα την κανεις με μερακι,που δε θα γεμισει μονο το ψυγειο σου αλλα και την ψυχη σου!
Αν παλι φοβασαι να τολμησεις και θες μια ωθηση να κυνηγησεις τα ονειρα σου, σου ευχομαι αυτη να ειναι η χρονια που θα ανοιξεις τα φτερα σου και θα πεταξεις! Θυμησου! Δεν ερχεται παντα η ωθηση ανωδυνα κι ισως υποστεις αρκετες πτωσεις ωσπου να μαθεις να πετας. Αν ομως αυτο χρειαζεται για να φτασεις στην πληροτητα, εγω σου ευχομαι να πεσεις και να ξανασηκωθεις τοσες φορες οσες θα σε κανουν να εκτιμησεις την απιστευτη θεα απο την κορυφη του κοσμου σου!
Αν αυτο που σου λειπει ειναι η εσωτερικη γαληνη και ψαχνεις ακομα να βρεις τον εαυτο σου, σου ευχομαι φετος να ανεβεις τα σκαλοπατια της αυτογνωσιας, να παρεις ολα εκεινα τα δυσκολα μα απαραιτητα μαθηματα ωστε να αγαπησεις την ψυχη σου, να μαθεις να συγχωρεις τα λαθη τα δικα σου αλλα και των αλλων.
Αν αυτο που εχεις αναγκη ειναι μια δικη σου οικογενεια, σου ευχομαι το 2016 να την αποκτησεις, να φερεις στον κοσμο ενα παιδι και μεσα απο αυτο να ανακαλυψεις ολα τα εκπληκτικα πραγματα που εχουν τα παιδια να μας διδαξουν, να γνωρισεις τον κοσμο απο την αρχη και να γινεις καλυτερος ανθρωπος!
Αν η ζωη σου πηρε καποιους ανθρωπους που αγαπησες και σου λειπουν, ευχομαι να στους φερει πισω ξανα! Αν παλι δεν ειναι πια αναμεσα μας, ευχομαι να εχεις την παρουσια και την αγαπη τους παντα μεσα σου να σε ζεσταινει!
Αν, τελος, σου εχει λειψει κι εσενα το παιδι που ησουν καποτε, αν νιωθεις την πιστη σου στους ανθρωπους να εξασθενει, αν νιωθεις την πιστη σου γενικα να δοκιμαζεται, αν η ξεγνοιασια μοιαζει με αγνωστη λεξη και μαγεια κατι που συναντας μονο στα παραμυθια... τοτε ας ενωθουμε, γιατι ειμαστε πολλοι που νιωθουμε ετσι. Ας δωσουμε ο ενας στον αλλο κατι εστω απο αυτα που μας λειπουν... ας μη μεινει φετος κανενας φυλακισμενος στη μοναξια και στην απελπισια...ας ανοιξουμε την καρδια μας κι ας μοιραστουμε οση αγαπη εχουμε... και τοτε θα δουμε πραγματικα τι σημαινει μαγεια! Γιατι η αγαπη ειναι μαγικη! Οσο δινεις, αντι να μειωνεται πολλαπλασιαζεται!! Ετσι, οχι μονο δε στερευει ποτε, αλλα εχεις ολο και περισσοτερη να δωσεις! Και σου επιστρεφεται κιολας διπλασια!!!
Ο,τι κι αν σημαινει 'ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ' για σενα, για τον καθενα μας, ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να το ζησουμε το 2016 και τελειωνοντας κι αυτη η χρονια να μας βρει κατα τι πιο σοφους και πιο ικανοποιημενους!
Θελω πριν κλεισω να μοιραστω μαζι σας ενα μικρο στιγμιοτυπο των γιορτων με το μικρο μου Δημητρη. Μια φιλη μου του εστειλε ενα στολιδακι για το δεντρο του, μια μικρη λευκη καρδια. Οταν την ειδε τρελλαθηκε απο τη χαρα του και σκαρφαλωσε στα καγκελα του κρεβατιου του και κατι παλευε να βγαλει απο το δεντρο του. Εγω φυσικα τρομαξα μην πεσει και μετα το καθιερωμενο τσιριχτο 'ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙΙΙΙ? ΠΡΟΣΕΧΕΕΕΕ! ΚΑΤΕΒΑ ΑΜΕΣΩΣ!!'... τον ρωτησα τι θελει κι αν μπορω να βοηθησω. Μου ειπε οτι ηθελε να βγαλει το στολιδι που ηταν κατω απο το αστερακι της κορυφης και να βαλει την καρδουλα. Και μου εξηγησε με την υπεροχη αφελεια των 5 χρονων του "μαμα η καρδια σημαινει αγαπη και η αγαπη πρεπει να μπαινει πανω απο ολα τα αλλα!"
Κλεινω λοιπον την ευχετηρια αναρτηση μου με ενα αγαπημενο αποφθεγμα, το δημιουργο του οποιου δε δυναμαι να θυμηθω...
"Το σκοταδι δεν διαλυεται με το σκοταδι. Το σκοταδι διαλυεται μονο με φως. Το μισος δεν μπορει να σκοτωσει το μισος. Μονο η αγαπη μπορει να σκοτωσει το μισος"
Χρονια πολλα αγαπημενοι μπλογκοφιλοι με υγεια και αγαπη και πολλα χαμογελα παντα στα σπιτικα σας!
Μετα την προτροπη μου να γινουμε παλι παιδια και να φτιαξουμε καρτουλες οπως καναμε στο σχολειο στρωθηκα στη δουλεια!
Με μεγαλη υπερηφανεια σας παρουσιαζω την καρτουλα που θα στειλω στον...αγνωστο Χ παραλειπτη. Σε σχεση βεβαια με τα εργα τεχνης των χρυσοχερων του διαδικτυου η δικη μου ειναι για γελια... αλλα πιστεψτε με για μενα ειναι κατορθωμα καθως τα χερια μου δεν πιανουν καθολου! Εξαλλου πετυχα το σκοπο μου να νιωσω παλι παιδι γιατι πιο παιδικη καρτα δε γινεται!
Voila λοιπον!
Και του χρονου λοιπον να ειμαστε καλα να μοιραζομαστε τη χαρα!
Πεταλουδισια φιλια!
Οπως καθε παιδακι ετσι κι εγω εχω μια λιστα γεματη επιθυμιες που τις μαζευω μια μια και περιμενω ποτε θα πραγματοποιηθουν!
Λεω ομως φετος να μη στη δειξω...
Λεω να μην εστιασω σε οσα θα ηθελα να εχω, αλλα σε ολα οσα εχω, οσα η ζωη κι ο Θεος μου εχουν στειλει...
Αντι να ζητησω αγαθα, λεω να πω ευχαριστω στο Θεο για ολα αυτα που καποιοι δεν εχουν...
Ευχαριστω πολυ γιατι εχω ενα πανεμορφο υγιες και χαρουμενο παιδι που ομορφαινει και φωτιζει τη ζωη μου!
Ευχαριστω για τον υπεροχο συντροφο που, με ολες τις ανθρωπινες αδυναμιες του, ειναι διπλα μου, με αγαπαει με ολα μου τα ελαττωματα και μοιραζεται μαζι μου ολες τις λυπες και χαρες της ζωης!
Ευχαριστω για τη μητερα μου που παντα στεκεται κοντα μας με αγαπη!
Ευχαριστω για την πεθερα μου για τον ιδιο λογο!
Ευχαριστω για την αδερφη μου, γιατι ειναι μεγαλο πραγμα να εχεις αδερφη, αιμα δικο σου και να ειστε τοσο δεμενες!
Ευχαριστω για τα 2 μικρα μας θαυματα που μεγαλωνουν και θεριευουν περα απο καθε προσδοκια!
Ευχαριστω για τους ανθρωπους της ζωης μου, τις φιλες και τους φιλους της καρδιας που ξεπερνουν το φραγμα του αιματος και γινονται οικογενεια μου!
Ευχαριστω για την υγεια τη δικη μου κι ολων οσων αγαπω!
Ευχαριστω για την υπεροχη δουλεια μου, γιατι ειναι μεγαλη τυχη σημερα να κανεις κατι που αγαπας!
Ευχαριστω για το ζεστο μου σπιτι, το φαγητο μου κι ολα αυτα που κανουν πιο ευκολη την καθημερινοτητα μου!
Ευχαριστω που, οταν πηρες τον πατερα μου το εκανες χωρις να υποφερει, χωρις να πονεσει...χωρις να το καταλαβει σχεδον!...
Ευχαριστω για ολη την αγαπη και τη θετικη ενεργεια που με περιβαλλει, απο τους μαθητες μεχρι τους μπλογκοφιλους μου και απο τους φιλους μεχρι την οικογενεια μου!
Τελος, ευχαριστω που δε με εχεις αφησει μεσα σε ολες τις δυσκολιες να χασω το χαμογελο μου, τη διαθεση μου για ζωη, τη δυναμη μου να αγαπω και να συγχωρω, την ανθρωπια μου, την πιστη μου στον ανθρωπο και στην καλοσυνη! Ευχαριστω που δε με αφησες να χασω την ψυχη μου!
Κι αν πρεπει να ζητησω κατι αυτο θα το κρατησω για τις πιο μυχιες σκεψεις και τις πιο κρυφες προσευχες μου...
Ευχαριστω για ολες μου τις ευλογιες!
Καλα Χριστουγεννα!
Με αγαπη,
Χριστινα
Το γραμμα στον Αγιο Βασιλη ειναι μια εμπνευση της αεικινητης Αριστεας
και χαιρομαι πολυ που συμμετειχα!
LONG TIME NO SEE....
...οπως λεγαμε και στο χωριο μου! Τι κανετε φιλαρακια μου; Ειστε ολοι καλα κι ολοι εδω;
Δεν θα γκρινιαξω για την ελλειψη χρονου... Ειναι μια πολυ ζορικη χρονια, αλλα κανω αυτο που αγαπω κι ετσι συγκαταλεγομαι στους τυχερους!!!
Ερχονται Χριστουγεννα και προσπαθω πολυ να μπω στο γιορτινο πνευμα, αλλα δεν τα καταφερνω...
Απο τη μια δεν πολυσκαω, γιατι ειμαι παντα μεσα στην τρελη χαρα, χαζο παιδι χαρα γεματο κλπ...
Απο την αλλη ομως, μου λειπει λιγο αυτη η μαγεια των Χριστουγεννων που οταν ημουν παιδι με εκανε να νιωθω λες κι ειναι ο κοσμος ολος πασπαλισμενος με χρυσοσκονη!...
Ειπα λοιπον, τοσες ιδεες υπαρχουν στο διαδικτυο, δεν πεταω κι εγω μια;
Τι θα λεγατε για μια ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ;;;
Καθενας απο εμας θα πρεπει να φτιαξει μια καρτα, οχι να αγορασει, αλλα να τη φτιαξει με τα χερακια του και να την στειλει σε καποιον αλλο μπλογκερ. Τα ονοματα των συμμετεχοντων και τα στοιχεια τους θα τα συγκεντρωσω εγω. Κατοπιν θα κληρωσω στον καθενα ενα ονομα και θα σας ενημερωσω με μεηλ ποιος θα φτιαξει καρτα για ποιον, κρατωντας το για την ωρα μυστικο. Να εχει ενα σασπενς βρε παιδι μου! Επειτα, θα βαλουμε μερακι, αγαπη και χριστουγεννιατικη μαγεια, ωστε η καρτα μας να εχει κατι το προσωπικο και θα γραψουμε μεσα αυτο που ευχομαστε στον μπλογκοφιλο η την μπλογκοφιλη μας να του φερει το Πνευμα των Χριστουγεννων, ο νεος Χρονος, ο Αγιος Βασιλης η ο,τι αλλο τελος παντων θελουμε!!!
Οποιος ενδιαφερεται να συμμετεχει στη διαδοση της θετικης μας ενεργειας, ας αφησει εδω σχολιο και ας μου στειλει ονομα και διευθυνση στο μεηλ μου butterflysworld@hotmail.com. (φυσικα τα στοιχεια θα παραμεινουν εμπιστευτικα και απορρητα και θα δοθουν μονο στο προσωπο που θα κληρωθει!)
Οι συμμετοχες θα πρεπει να δηλωθουν μεχρι τη Δευτερα 14/12/2015 και η κληρωση και αποστολη των στοιχειων θα γινει μεσα στην επομενη εβδομαδα.
Θα χαρω πολυ να δω τα ονοματα ολων σας!
Μεχρι τοτε...
Πεταλουδισια Φιλια σε ολους!
υ.γ.
Δεν απαντω στα σχολια σας, γιατι δεν προλαβαινω... Ζητω συγνωμη...
Τα διαβαζω ομως παντα! Και μου δινουν χαρα και δυναμη και συχνα συγκινηση!
Ευχαριστω!
Ηρθες στην Ελλαδα πριν απο 20 περιπου χρονια για πρωτη φορα. Ησουν ενα τοσο δα πλασματακι, Ελληνικα φυσικα δεν μιλουσες. Ειχες ομως το πιο ομορφο χαμογελο που εχω δει και την πιο ζεστη αγκαλια! Θυμαμαι οτι καθε φορα που σου προσπαθουσα κατι να σου πω με νοηματα η ζωγραφιες, ανοιγες διαπλατα τα ματακια σου και με αγκαλιαζες σφιχτα σφιχτα! Τη θυμασαι αραγε αυτη την επισκεψη την πρωτη;
Μετα απο λιγες μερες εφυγες, για να ξαναρθεις μονιμα λιγους μηνες μετα. Εσυ βρηκες μια οικογενεια που τοσο την ειχες στερηθει κι εγω τη μικρη αδερφη που παντα ηθελα! Γιατι οσο κι αν αγαπαω τη μεγαλη μου αδερφη παντα ηθελα και μια μικροτερη, να την προσεχω!
Και σε προσεξα και σε αγαπησα παρα παρα πολυ! Εφτασα να ανησυχω για σενα σαν να ησουν παιδι μου! Ελπιζω πως δεν στο εδειξα ποτε, πως ημουν αρκετα διακριτικη ωστε να σε αφηνω να κανεις τα λαθη σου και να ειμαι εκει να σε συμβουλεψω και να σε βοηθησω να σηκωθεις. Ελπιζω να μη σε εκανα ποτε να νιωσεις ασχημα η οτι σε κρινω. Κι αν το εκανα αθελα μου, πιστευω πως με εχεις συγχωρησει. Ησουν η ιδανικη προβα τζενεραλε για το Δημητρακη μου- αν και ομολογω μου εχει βγει πολυ πιο ζορικος απο σενα!
Ζησαμε πολλα μαζι. Απο νωρις το ενιωσα οτι μας δενει κατι εντελως ξεχωριστο. Εσυ με ξερεις καλυτερα απο τον καθενα! Εισαι ο ανθρωπος που θα ρωτησω "τι σκεφτομαι τωρα;" και εννια στις δεκα φορες θα πεσεις μεσα! Εισαι αυτη που θα παρω πρωτη οταν ειμαι καλα και οταν ειμαι χαλια! Εισαι αυτη που δεν θα χρειαζεται να μιλησουμε για ολα, γιατι απλα τα καταλαβαινεις πριν στα πω. Αυτη που μπορουμε να αραζουμε ωρες χωρις να λεμε τιποτα απολυτως, χαλαραααααα!
Ξερω ποσα περασες. Και ξερω οτι ελειπα σε δυσκολες στιγμες. Οσο κι αν εχεις κανει λαθη, οσο κι αν εχεις βρεθει σε ασχημες καταστασεις, οσο κι αν οι επιλογες σου σε πονεσαν και σε εκαναν να χασεις την αυτοεκτιμηση σου, εγω στο εχω πει και θα στο ξαναπω χιλιες φορες.
ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!!! ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ ΓΙΑ ΟΣΑ ΠΕΡΑΣΕΣ, ΟΣΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΣ, ΟΣΑ ΤΟΛΜΗΣΕΣ ΚΙ ΟΣΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ!
Το ξερεις οτι το εννοω, πιστευω πολυ σε σενα! Κι εχω δικιο, γιατι οσα πιστευες πως δεν τα μπορουσες τα μπορεσες και μολις πιστεψες στον εαυτο σου καταφερες κι αλλα τοσα!
Και τωρα να που τα καταφερες να κανεις ενα ονειρο σου πραγματικοτητα! Και χαιρομαι πολυ πολυ πολυ για σενα, παρολο που το ονειρο σε πηρε μακρια και ουτε ξερω ποτε θα σε δω ξανα, ουτε καν ποτε θα σου μιλησω! Ομως ξερω πως η κριση δεν θα μας χωρισει, πως παντα θα ειμαστε
αδερφες ψυχες, ο,τι κι αν γινει, αυτο δεν θα αλλαξει! (Περιττο να σου πω
οτι ο Νικος ακομα με κοροϊδευει και μου λεει "κανενα μηνυμα απο την
αντιζηλο μου;" και γελαμε!)
Αλλα μου λειπεις κοριτσακι μου! Οταν ειμαι χαρουμενη, οταν θυμωνω, οταν στεναχωριεμαι μου λειπεις! Και ανησυχω λιγο για σενα, αν εισαι καλα, αν τρως, αυτα τα χαζα... Και λεω λιγο, γιατι πιστευω πως τωρα πια ΜΠΟΡΕΙΣ να τα καταφερεις μονη σου, δεν με εχεις αναγκη, δεν εχεις κανεναν αναγκη!
Αν μπορουσες μονο να δεις τον εαυτο σου πως εχει εξελιχθει, πως εχει αλλαξει τα τελευταια χρονια, θα ενιωθες το ιδιο περηφανη οσο νιωθω εγω! Και θα καταλαβαινες ποσο πολυ δυνατη εισαι!
Τα 29α γενεθλια σου σε βρισκουν σε εναν μακρινο τοπο, διαφορετικο τελειως, χωρις δικους σου ανθρωπους, να κυνηγας ενα ονειρο. Ευχη μου, περα απο το να εχεις πολλα και καλα χρονια μπροστα σου, ειναι να εχεις παντα ενα ονειρο για να κυνηγησεις! Να μην παψεις ποτε να ονειρευεσαι και ποτε να μην το βαλεις κατω! Να τα πραγματοποιεις το ενα μετα το αλλο! Εισαι ενας πανεμορφος ανθρωπος, εξωτερικα και εσωτερικα, μην το ξεχασεις ποτε αυτο!
ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ, ΔΥΝΑΤΑ ΚΙ ΕΝΤΟΝΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΘΕΛΕΙΣ!
Αλλη μια Εβδομαδα των Παθων εφτασε στο τελος της, μεσα απο την κορυφωση του μαρτυριου, τη σταυρωση και την πολυποθητη Ανασταση!Ευχομαι
σε ολους η Ανασταση του Κυριου να φερει φως, αγαπη, υγεια και ο,τι αλλο
επιθυμειτε στη ζωη σας!Χριστος Ανεστη! Και του χρονου!
Για μια υπεροχη μοναδικη χρονια, γεματη αγαπη, υγεια και ονειρα που πραγματοποιουνται, για να κανουν χωρο σε νεα ονειρα!
Ευχαριστω πολυ για τις γεναιοδωρες ευχες τοσο για τη γιορτη μου οσο και για το νεο χρονο!
Εγω ευχομαι για τον καινουργιο χρονο να ειμαστε καλα, να γελαμε, να αγαπαμε, να μοιραζομαστε και να δημιουργουμε εναν κοσμο καλυτερο, ενα μελλον φωτεινοτερο!
Εσυ; Τι ευχη θα κανεις για το νεο χρονο;
Πεταλουδισια φιλια σε ολους!
Αν παντα στη ζωη μου πιστευα σε κατι, αυτο ηταν η δυναμη της αγαπης και της καλοσυνης.
Αν και γενικα θεωρω πως οι καλες πραξεις που κανουμε πρεπει να μενουν αφανεις, για να εχουν αξια -κανε το καλο και ριξτο στο γιαλο- θελω να μοιραστω μαζι σας μια ιστορια που μου συνεβη πριν απο δυο βδομαδες περιπου.
Πρωτα ομως, θα ηθελα να σας μιλησω για μενα, για το παρελθον μου και τον τροπο που μεγαλωσα, πιστευω πως εχει σημασια.
Μεγαλωσα λοιπον σε μια οικογενεια με μια σχετικη οικονομικη ανεση, εξ' ου και το ιδιωτικο δημοτικο σχολειο. Καπου στην αρχη της εφηβειας, μερικοι λαθος χειρισμοι του πατερα μου, μας οδηγησαν στην οικονομικη καταστροφη. Την εποχη εκεινη οι γονεις μου ηταν σε διασταση. Θυμαμαι να ακουω παντα τους γονεις μου να μου λενε για καθε τι που εκανα "προσεχε τι κανεις, προσεχε τι θα πει ο κοσμος, η γνωμη των αλλων, η γειτονια" κλπ κλπ, με μια ιδιαιτερη αποστροφη, η οποια εκεινα τα χρονια ενισχυθηκε κι εγινε πεποιθηση να κανω αυτο ακριβως που θελω, χωρις να με ενδιαφερει η γνωμη των αλλων, ιδιως των ξενων. Γιατι, με ελαχιστες εξαιρεσεις, δεν θυμαμαι οταν ειχαμε ενα καρο προβληματα, οικονομικα και οικογενειακα, να μας χτυπησε κανεις απο τους "κοινωνικους σχολιαστες" της γειτονιας την πορτα να δει αν ειμαστε καλα η αν χρειαζομαστε κατι...Τεσπα, καλη καρδια... Η γειτονια μου σημερα ειναι πολυ πιο ανθρωπινη νομιζω...
Λιγο αργοτερα, ο πατερας μου διαγνωστηκε με XAΠ (Χρονια Ανεπαρκεια Πνευμονων), μια ασθενεια ιδιαιτερα σοβαρη και επωδυνη. Τοτε η μητερα μου αποφασισε να τον φερει πισω στο σπιτι και του σταθηκε σαν να μην ειχαν χωρισει ποτε. Η γυναικα αυτη δουλεψε σαν το σκυλι, σα μανα και σαν πατερας μαζι, για να κρατησει ορθιο το σπιτικο μας, να μη μας λειψει τιποτα. Και δεν μας ελειψε. Κι ομως, παρολες τις δυσκολιες, θυμαμαι παντα να υπαρχει στο σπιτι μας κατι για τους αλλους, τους λιγοτερο τυχερους. Θα ηταν ισως ενα βιβλιο, ενα παιχνιδακι τα Χριστουγεννα, ενα πυτζαμακι το Πασχα, κανενα τετραδιο στην αρχη της σχολικης χρονιας, κατι τελος παντων απο τη μητερα μου για τα πιο φτωχα παιδιακια της γειτονιας. Αυτο ποτε δεν το ξεχασα! Μεγαλωνοντας, ειχα την τυχη να γνωρισω πολλους ανθρωπους ιδιας φιλοσοφιας, γεματους αλληλεγγυη και αγαπη...στα δυσκολα. Κι οσο κι αν με απογοητευει ο κοσμος, ειναι η φωτεινη υπαρξη αυτων ακριβως των ανθρωπων που με κανει να μη χανω εντελως την πιστη μου στον Ανθρωπο, να πιστευω πως αξιζει ο κοσμος μας να υπαρχει...
Κλεινει η παρενθεση της ιστορικης αναδρομης και παμε στα πιο προσφατα.
Πριν λιγους μηνες, το Σεπτεμβρη, ειχα ανεβασει μια αναρτηση για την Επανασταση της Καλοσυνης. Την εχω υποστηριξει πολυ συχνα, ομως.... και τοτε σε καποια σχολια και εκτοτε σε πολλες συζητησεις, εχω βρεθει μπροστα σε μια... δυσπιστια; Ενα φοβο; Μια αισθηση γενικα οτι ολο αυτο ειναι ουτοπικο και δεν μπορουμε να αλλαξουμε κανεναν με το παραδειγμα μας. Η αληθεια ειναι οτι τελευταια ειχα αρχισει κι εγω να το πιστευω.
Κι ερχεται μια στιγμη, μια μαγικη στιγμη, που σου αποκαλυπτεται η πραγματικοτητα, που η ουτοπια παυει να ειναι ουτοπικη... Κι ας ειναι κατι τοσο δα μικρο, ας ειναι ασημαντο, στα ματια σου μοιαζει τεραστιο, μεγαλειωδες...
Ειναι Σαββατο μεσημερι, ειμαι στη δουλεια, πειναω, παω διπλα να παρω ενα πιτογυρο (Αριστεα μη σχολιαζεις ακουω να μουρμουρας!) Σε ενα τραπεζακι καθονταν δυο γυναικες, η μια ηλικιωμενη και η αλλη ακομα πιο ηλικιωμενη, υπεθεσα απο τα λεγομενα οτι ηταν μανα και κορη. Πρεπει να ηταν βαρυκοες γιατι μιλουσαν πολυ δυνατα, οπως συνηθως κανουν οσοι δεν ακουν καλα. Ρωτησε το σερβιτορο ποσο κανουν δυο σουβλακια ετσι κι ετσι, οπως τα ηθελε τελοσπαντων και της ειπε 4,20. Μετα ρωτησε ποσο κανει η κοκα κολα και της ειπε 1,20. Το συνολο δηλαδη 5,40. Γυρισε στη μανα της και ειπε, φωναχτα ειναι η αληθεια "ασε δε φτανουν για κοκα κολα, 5 ευρω εχω, θα τα αφησω τι να κανω, ενταξει;" Κι η αλλη εγνευσε συναινετικα. Οταν ο σερβιτορος τους πηγε τα σουβλακια, του εδωσε το πενταευρο και του ειπε να κρατησει τα ρεστα (ας μη σχολιασουμε εδω το μεγαλειο αυτης της κινησης!).
Ενιωσα ασχημα. Δυο ηλικιωμενες γυναικες να μην μπορουν να ευχαριστηθουν μια κοκα κολα με το γευμα τους; Ντροπη! Πηγα στο σερβιτορο ενα κουτακι κοκα κολα, του το εδωσα και του ειπαηψιθυριστα "μολις φυγω, πηγαινε την στις γριουλες οκ;" και τον πληρωσα. Στην αρχη με κοιταξε σαν να μην το καταλαβε. Και μετα εγινε αυτο το μαγικο που λεγαμε. Η δικη μου μικρη κινηση, που μου στοιχισε μολις 1,20 ευρω, σαν να ξυπνησε κατι μεσα του. Πηγε, ανοιξε το ψυγειο, εβγαλε αλλο ενα κουτακι κοκα κολα και τα πηγε και τα δυο στο τραπεζακι με τις γριουλες. Ημουν σχεδον στην εξοδο οταν τον ακουσα να λεει "αυτο απο την κοπελα και αυτο απο το μαγαζι". Επιασα με την ακρη του ματιου μου την εκφραση της νεοτερης εκ των δυο. Εκπληξη, διαπλατα τα ματια και το στομα. "Για εμας; Μας κερνατε;" Κι επειτα ενα τεραστιο χαμογελο! "Μας κερασαν, κοιτα μας κερασαν"! Σαν το μικρο παιδι εκανε! Την ιδια στιγμη, χαμογελασε ολο το μαγαζι. Εφυγα... Χαμογελωντας. Η Επανσταση της Καλοσυνης ζωντανεψε, μπροστα στα ματια μου...
Μια κινηση αγαπης, ενα ξυπνημα καλοσυνης, μια τοση δα μικρη πραξη που εδωσε μια μεγαλη χαρα και που -κυριως!- παρακινησε εναν αλλο ανθρωπο να μεταδωσει τη δικη του καλοσυνη.
Ποσο κοστιζει τελικα η Επανασταση της Καλοσυνης; 1,20 ευρω και λιγο αυθορμητισμο! Τοσο απλο!
Πεταλουδισια Φιλια σε ολους! Καλο Πασχα, Καλη Ανασταση, με ολους τους τροπους! Αγαπη και υγεια σε ολους!
Τελειωσε και το 2013. Λιγες ωρες ζωης του απομενουν. Απολογισμο δεν θα κανω. Ο,τι εφερε κι ο,τι πηρε ειναι ουτως η αλλως αποτυπωμενο μεσα μου με τη μορφη αναμνησεων. Αλλωστε, ποτε δεν τα πηγαινα καλα με τις προσθαφαιρεσεις και τους ισολογισμους.
Για το χρονο που ερχεται, εχω φοβους και ελπιδες. Εκτος απο τις ευχες για αγαπη, υγεια, δημιουργικοτητα, ζεστασια, γαληνη, που τις θεωρω δεδομενες, εχω αλλες 5 ευχες για το 2014.
Ευχομαι το νεο ετος να ειναι γεματο απο ερωτα
(Τον κοιταξε στα ματια,καθως χαμογελωντας της επιασε το χερι.Χρονια
αναζητουσε το μοναδικο δρομο της ψυχης της.Στο αγγιγμα του καταλαβε οτι
μολις τον βρηκε!)*
Να μας δωσει τη δυναμη να γινουμε εμεις η αλλαγη που ζηταμε
(Στα μισα του δρομου σταθηκα και κοιταξα πισω μου.Τελικα,μονο η αποφαση
ηταν δυσκολη.Τελικα,τιποτα απο το παρελθον δε θα μου λειψει.Μπηκα στο
τρενο κι ανασανα.Καινουρια μου ζωη,καλημερα!)*
Να νιωθουμε καθε στιγμη οτι η αξια του ταξιδιου ειναι μεγαλυτερη απο την αξια του προορισμου
(Το λουλουδακι σηκωθηκε ψηλα κι αρχισε να στριφογυριζει ευτυχισμενο.Ηξερε
πως στο τελος του χορου το περιμενε ο μαρασμος,αλλα αφεθηκε να
απολαυσει το ταξιδι.Ποιος αλλωστε μπορει να ξεφυγει απο το θανατο;)*
Να ερθει στον κοσμο ειρηνη και μονο ειρηνη, κανενας ανθρωπος, κανενα παιδι να μη χρειαστει να ζησει τη καταστροφικη φρικη του πολεμου
(Η οικογενεια του πανευτυχης!Γυρισε απο τον πολεμο σωος!Χερια ποδια ολα
στη θεση τους.Μα καπου στα σωθικα του ενα ανεξηγητο κενο.Ηταν που καπου
εκει στα χαρακωματα ειχε ξεχασει την ψυχη του...)*
Να ζουμε τα παντα με τον ενθουσιασμο μικρου παιδιου και να εχουμε οσους αγαπαμε κοντα μας
(Η φωτια στο τζακι καιει.Ο μπαμπας ξετυλιγει τα φωτακια κι η μαμα
σιγοτραγουδαει στολιζοντας τις μπαλες.Τα μελομακαρονα μυριζουν
υπεροχα.Χριστουγεννα!Επιτελους!)*
ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΝΙΑ ΦΙΛΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!
"Τα
Ολιγόλεκτα είναι μια ανοιχτή πρόσκληση για γραφή προς ανάγνωσιν και όχι
για τη γραμματολογία και της Ιστορίες της Λογοτεχνίας που είναι κάποτε
το καταφύγιο των μετρίων.
Απαιτούν
ένα τεχνικό όριο, πάντα αυθαίρετο, και γι αυτό εμείς διαλέξαμε τον
αριθμό των 172 γραμμάτων, μήκος που έχει η μεγαλύτερη λέξη της
Ελληνικής, στις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη.
Όσοι
συμμετέχουν θα στείλουν από πέντε Ολιγόλεκτα και θα κάνουμε μια
Ανθολογία που θα βγει σε ψηφιακό βιβλίο. Ο τελικός σκοπός είναι να
διαδοθεί στο εξωτερικό σε μεταφραστές εκ της Ελληνικής σε άλλες γλώσσες.
Έτσι για να δώσουμε ένα στίγμα στο Παγκόσμιο χωριό."
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Μακαρι καθε νεα χρονια να ειναι καλυτερη απο την προηγουμενη και καθε αναμνηση πιο δυνατη!
Οι γιορτες ηρθαν κι εφυγαν, οπως καθε χρονο, μα φετος ενιωσα πως περασαν πολυ γρηγορα... Ισως φταιει και το γεγονος πως τις μισες τις περασαμε κρεβατωμενοι εγω και ο γιος μου.
Δεν συνηθιζω να κανω απολογισμο στο τελος καθε χρονου, δεν παιρνω αποφασεις για το νεο ετος καθε Πρωτοχρονια. Η πρωτη του χρονου ειναι για μενα μερα χαρας, η αρχη ενος νεου ταξιδιου, που καθε μονοπατι του δεν ξερω τι εκπληξεις θα μου φερει.
Φετος, ο απολογισμος απλα προεκυψε μονος του, μεσα απο διαφορες συζητησεις και αναπολησεις. Και ηταν θετικος! Ναι μεν ενας πολυ δυσκολος χρονος, αλλα, αν συγκρινω πως ηταν η ζωη μου ακριβως πριν ενα χρονο και ποσα πραγματα αλλαξαν απο τοτε, ειναι απολυτα θετικος!
Περυσι τετοιες μερες ειχα σοβαρα προβληματα στο σπιτι μου, φετος ολα ειναι πολυ πιο ηρεμα, προβληματα φυσικα παντα υπαρχουν, αλλα με πολλη αγαπη και προσπαθεια ολα φτιαχνουν.
Περυσι τετοιες μερες ο αντρας μου ηταν ηδη πανω απο ενα χρονο ανεργος, ημασταν σε απελπιστικη κατασταση, δεν ειχαμε ουτε λεφτα για σουπερ μαρκετ, αλλαξε απειρες τσαγκαροδουλειες για ενα μεροκαματο ισα να εχουμε να φαμε, φετος εχει μια δουλιτσα, δυσκολη και κακοπληρωμενη μεν, αλλα εστω μπορουμε να τη βγαλουμε, χωρις δανεικα, χωρις φοβο.
Περυσι τετοιες μερες ενιωθα πως πηρα λαθος τη ζωη μου, πως το αυριο που περιμενα ηρθε κι εγω ειχα αφησει τα ονειρα μου στο χτες, φετος εχω ηδη ξεκινησει με αργα βηματακια να κυνηγαω καποια απο αυτα και νιωθω πιο αποφασισμενη απο ποτε να φτασω καποιους στοχους μου στο τερμα, οσο καιρο κι αν μου παρει.
Μεσα στο 2012 ενιωσα εμπρακτα τι παει να πει να εχεις οικογενεια, ανθρωπους δικους σου διπλα σου σε καθε δυσκολια και νιωθω ευγνωμων για αυτο.
Μεσα στο 2012 ενιωσα εμπρακτα τι σημαινει να αγαπας και να σε αγαπουν ειλικρινα.
Μεσα στο 2012 ανακαλυψα κι αλλες πτυχες του εαυτου μου, καποιες θετικες και καποιες αρνητικες, που με εφεραν πιο κοντα στο να με γνωρισω.
Μα πιο σημαντικο απο ολα, μεσα στο 2012 ενιωσα στο πετσι μου τη δυναμη της πιστης, της βαθιας πιστης της αληθινης, εμαθα ξανα να πιστευω στα θαυματα! Οχι οτι δεν πιστευα και πριν, παντα πιστευα στα θαυματα, αλλα αυτη τη φορα το θαυμα το βιωσα, το ειδα με τα ματια μου κι ηταν ενα θαυμα απο αυτα που λες πως δεν συμβαινουν στην πραγματικη ζωη κι ομως να που συμβαινουν κι οσο ζω θα το διαδιδω πως ΝΑΙ με ΠΙΣΤΗ και ΑΓΑΠΗ γινονται ΘΑΥΜΑΤΑ! (Ειναι μια υπεροχη ιστορια που καποια στιγμη θα σας διηγηθω)
Κι ετσι εφυγε το 2012, αφηνοντας γλυκεια γευση, περα και πανω απο ολες τις δυσκολιες- κι ηταν πολλες οι δυσκολιες, ειναι ακομα πολλες- αφηνοντας ελπιδα πως το αυριο μπορει παντα να φερει κατι καλυτερο, κατι πιο ομορφο, κατι πανω απο τις προσδοκιες μας. Κι αν ολα μοιαζουν χαλια, καπου εκει θα τρυπωσει μια μικρη ηλιαχτιδα φωτος, κατι να δωσει λιγο χρωμα κι αν κανεις υπομονη και επιμεινεις, ισως τελικα να ξημερωσει μια εκπληκτικη μερα.Ας μην ξεχναμε πως οι ασχημες στιγμες ειναι εδω για να μας κανουν δυνατοτερους, να μας δινουν μαθηματα και κυριως για να μας υπενθυμιζουν ποση αξια εχουν οι ομορφες στιγμες.
Ενα υπεροχο 2013 ευχομαι σε ολους και σας στελνω φιλια πεταλουδισια!
Σας αφηνω με το πιο αισιοδοξο τραγουδακι ever απο το αγαπημενο μου musical "Annie".
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
Σε ολους τους Νικους και τις Νικολετες! Και πρωτα απο ολα στο Νικο μου, τον αντρουλη μου!
Αιωνια σου η μνημη, Αλεξη των 15 χρονων, που δυστυχως δεν ησουν το τελευταιο θυμα αστυνομικης βιας, που δυστυχως δεν επαψες να σκυλευεσαι ποτε...ΔΕΝ σε εχουμε ξεχασει!
Σας ευχαριστω ολους για τις ευχες στα σχολια και στα μεηλ! Τρεχω πολυ και με τη δουλεια και με τον μπεμπη με διαφορα διαδικαστικα, οποτε μολις που προλαβαινω να ξεκλεψω λιγο χρονο να σας διαβασω. Ευχομαι σε ολους η νεα χρονια να φερει στον καθενα ξεχωριστα αυτο που περισσοτερο επιθυμει και σε ολους μας μαζι ειρηνη, γαληνη, αδελφοτητα, συμπνοια, αλληλεγγυη, χαρα, δημιουργικοτητα, υγεια, ευτυχια και φυσικα ΑΓΑΠΗ! Πεταλουδισια φιλια με γιορτινη μουσικη υποκρουση!
Ηταν Μαίος του 1980. 22 Μαιου, στην καρδια της ανοιξης. Σε ενα μαιευτηριο της Αθηνας, ακουστηκε το πρωτο κλαμα απο ενα κοριτσι τοσο μα τοσο μικροσκοπικο, που εμοιαζε με ψευτικο! Η μεγαλη αδερφη της, 7 χρονων τοτε, περιμενε με ανυπομονησια να δει το αδερφακι που τοσο επιμονα ζηταγε εδω και χρονια απο τους γονεις της. Μολις το ειδε, αρχισε να φωναζει "αυτο δεν ειναι μωρο, αυτο ειναι ποντικι, ειναι πολυ μικρο, δεν το θελω, να το στειλετε πισω!!" Που να ηξερε οτι με αυτα τα λογια θα ξεκινουσε μια απο τις σταθεροτερες και πιο δυνατες- αν οχι η δυνατοτερη- σχεσεις στη ζωη της! Μια τεραστια αγαπη!
Υπαρχει μια φωτογραφια της μητερας, να θηλαζει και να κοιταζει με λατρεια αυτο το μωρο, που εμελλε πολυ να την ταλαιπωρησει με τη φιλασθενεια του και την αρνηση να φαει σαν παιδι, με το πεισμα και τον ασυμβιβαστο χαρακτηρα του μεγαλωνοντας.
Υπαρχουν κι αλλες φωτογραφιες, με ενα μωρο που φαινεται χοντρο και θες να του τσιμπησεις τα μαγουλα. Που να 'ξερες καημενε μου οτι ολο μαγουλα ηταν! Οτι ηταν τοσο αδυνατο που του φοραγαν 3-4 φορμακια για να δειχνει καπως φυσιολογικο! Κι ας εβγαζε την μπεμπελη!
Καπως ετσι αρχισε η δικη μου ιστορια, το ταξιδι μου πανω σε αυτον τον κοσμο, για οσο το σωμα μου φιλοξενει την ψυχη μου. Απο τοτε περασαν 30 ολοκληρα χρονια! Μου φαινονται πολλα στο ακουσμα του αριθμου...η αληθεια ειναι πως μοιαζει σαν να περασε μονο ενα λεπτο, μια ανασα...με φοβιζει ο τροπος που περναει ο χρονος...τοσο υπουλα και τοσο αμειλικτα...
Στα 30 μου χρονια εχω εναν απολογισμο αρκετα πλουσιο σε εμπειριες, πολυ δυνατο σε συναισθηματα. Ειχα την τυχη να κανω λαθη που μου εδωσαν γνωση και ειχα την ευτυχια να ζησω και να ζω διπλα σε ανθρωπους που με αγαπουν πολυ και με στηριζουν σε ο,τι κανω. Η ζωη μου αλλαξε απο τοτε που γνωριστηκε η Χριστινα με την Πεταλουδα...η μαλλον οχι...απο τοτε που η Χριστινα αφησε την Πεταλουδα μεσα της ελευθερη...Και τωρα νιωθω ακομα πιο γεματη απο εμπειριες, συναισθηματα και μια καποια γνωση...
Στα 30 μου χρονια ξεκιναω εναν καινουργιο δρομο στη ζωη μου, ενα μονοπατι που παιρνω με πολλη χαρα και πολλη αγαπη...οπου κι αν οδηγησει...αλλα αυτο ειναι μια ξεχωριστη αναρτηση...
Στα 30 μου χρονια εχω πιο πολλα καλα να θυμαμαι παρα ασχημα κι εχω να πω ενα τεραστιο ευχαριστω για ολη την αγαπη που εχω εισπραξει! Πραγματικα, νομιζω χωρις την αγαπη αυτη, θα ημουν ενας τελειως διαφορετικος ανθρωπος! Και ξερω οτι δεν ειμαι ευκολος ανθρωπος, ειμαι πολυ επιμονη, σπαστικη, εκνευριστικη και πεισματαρα...αλλα ειμαι αληθινη! Και μονο μεσα απο τα ματια αυτων που σε αγαπανε για ο,τι εισαι, χωρις να θελουν να σε αλλαξουν, μπορεις να δεις κι εσυ με αγαπη τον εαυτο σου και να τολμησεις να εισαι αληθινη!
Παρολο που τρομαζω με την σκεψη των 30, πανικοβαλλομαι εινα η αληθεια, η πρωτη λεξη που μου ερχεται στο νου για να περιγραψω τη ζωη μου ειναι μια: ΕΥΛΟΓΙΑ! Αυτο νιωθω! Με ολα τα ασχημα και ολα τα λαθη, με ολο τον πονο και τις αναποδιες (και μπορω να πω πως δεν ειναι διολου λιγα), νιωθω ευλογημενη για τους ανθρωπους που γνωρισα, για οσους εφυγαν και οσους εμειναν, για ολα οσα εχω ζησει και για οσα ακομα ονειρευομαι! Ευλογημενη που ποτε δεν ενιωσα απολυτως...φυσιολογικη!
Σας ευχαριστω κι εσας, φιλοι μου διαδικτυακοι, μα αληθινοι, για την παρεα σας και την εκτιμηση σας, για τον καλο λογο στα δυσκολα, για τη χαρα που μοιραζεστε μαζι μου... Ελπιζω μονο να συνεχισω το ταξιδι μου με την ιδια ευλογια, αγαπη κι ελευθερια! Μου ευχομαι λοιπον, χρονια καλα, οσα κι αν ειναι! Χρονια αληθινα και χρονια δημιουργικα!
Ανυπομονω για την εκπληξη που μου ετοιμαζουν οι φιλες μου αυριο για να γιορτασουμε τα γενεθλια μου, αλλα και κατι αλλο πολυ σημαντικο!
Ανυπομονω και για οσα θα ερθουν συντομα...
Εν τω μεταξυ, κεραστειτε παρακαλω!
Με λιγο μελαγχολικη διαθεση...αλλα με υπεροχα λογια!
Τι κανεις οταν η ζωη σου ανατρεπεται; Οταν μετα απο μια εντονη σεξουαλικη ζωη και ενω παντα μα παντα χρησιμοποιεις προφυλαξεις στις περιστασιακες επαφες, απο ενα στραβωμα της τυχης βρισκεσαι ξαφνικα φορεας του AIDS; Μιας ασθενειας που στιγματιζει, απο ελλειψη ενημερωσης κυριως, αλλα και απο ελλειψη παιδειας και ανθρωπιας; Τι κανεις οταν εχεις απολυτη αναγκη απο επικοινωνια και κατανοηση, αλλα αισθανεσαι αδυναμος να εκφραστεις στον πιο στενο σου κυκλο; Τι κανεις οταν δεν γουσταρεις να το βαλεις κατω, αλλα φοβασαι κιολας τη συνεχεια; Μα, ανοιγεις μπλογκ φυσικα, τι αλλο;
Πριν περιπου ενα χρονο μπηκε στη ζωη μου ο Αρκουδος. Αρχισαμε να ανταλλασσουμε σχολια σε διαφορα μπλογκ, μετα αρχισε να με επισκεπτεται εδω στο κουκουλι μου. Μιλουσαμε για θεματα οπως η ομοφυλοφιλια και το AIDS, αλλα και για πολλα πολλα ακομα. Απο πολυ νωρις, απο τα πρωτα σχολια ξεχωρισε μεσα μου και ημουν βεβαιη οτι θα ειχαμε πολλα να πουμε και να μοιραστουμε.
Οταν τον σκεφτομαι βεβαια, δεν μου παει να τον λεω Αρκουδο, αλλα Αγκαλιτσα! Γιατι νομιζω εχει μια μεγαλη αγκαλια για τον καθενα απο εμας, οτι γουσταρει τρελα τις αγκαλιτσες και γιατι πιστευω οτι αν καποτε τον δω θα τον κανω μια ζεστη αγκαλια!
Ο Αγκαλιτσας λοιπον, ειναι για μενα ενα παραδειγμα. Πηρε την αλλαγη αυτη στη ζωη του και την εκανε δυναμη! Τολμησε και τολμαει να διαπρεπει στη δουλεια του, να ερωτευεται, να στεκεται σαν φιλος πραγματικος οταν χρειαζεται, να εχει χιουμορ, να εχει μπεσσα, να ταξιδευει, να ασχολειται με θεματα πολιτισμου, ισοτητας και ανθρωπισμου, να αγωνιζεται για τα δικαιωματα των ομοφυλοφιλων, να ξεδιπλωνει ταυτοχρονα την ευαισθητη και ανασφαλη πλευρα του, να ασχολειται με την υγεια του και τον αθλητισμο και παραλληλα να δινει κουραγιο και σε μενα οποτε το χρειαζομαι, φανταζομαι οχι σε μενα μονο...Ειναι να μην τον λατρευεις;;;; Ειναι στιγμες που αναρρωτιεμαι...Μηπως δεν ηταν "στραβωμα της τυχης" τελικα; Μηπως ηταν μια ευκαιρια; Ενας τροπος που διαλεξε η ζωη για να βγαλει στην επιφανεια την αληθινη δυναμη, τα κοτσια του Αρκουδου; Γιατι δεν ειναι λιγα οσα εχει καταφερει...Εχει περασει πολλα, αν διαβασετε τα ποστ για τη ζωη του θα δειτε πως ηταν αλανι και μαγκακι...και δειτε κι αυτο! Respect!
Ενα ειναι σιγουρο...ο τελευταιος χρονος εχει σημαδεψει τη ζωη του και μεσα απο το μπλογκ του αυτο βγαζει με τον πιο θετικο και αισιοδοξο τροπο. Δηλωνω ξεκαθαρα Νο1 θαυμαστρια του! (Το μονο στραβο του ειναι που ειναι Βαζελος, αλλα τι να κανουμε; Αγαπα το φιλο σου με τα ελαττωματα του...:Ρ) Οι αναρτησεις που επελεξα ειναι ενα ελαχιστο δειγμα των οσων εδωσε κι εχει ακομα να δωσει στην μπλογκογειτονια! Ελπιζω να ειναι εδω πολλα χρονια ακομα για να μας γεμιζει με θετικη ενεργεια!
Χρονια Πολλα στο μπλογκακι, μα περισσοτερα και καλυτερα σε σενα!!!! Σε ευχαριστω πολυ που μου εδωσες τη χαρα να ειμαι η πρωτη που θα σου ευχηθει και θα μιλησει για σενα!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΑ! Το Πασχα στα Τρικαλα ηταν πολυ ομορφο, δυστυχως μου βγηκε ξινο καθως τρεχω στα νοσοκομεια απο τη Δευτερα για δυο πολυ αγαπημενα προσωπα και δυστυχως ειναι σοβαρα και οι δυο, ο πατερας μου και η θεια μου... Υπομονη, ελπιζω να φτιαξουν ολα... Περασα να αφησω τις ευχες μου κι ενα ευχαριστω για τα ομορφα σχολια στο προηγουμενο ποστ! Τα φιλια μου!
Ειναι τοσο περιεργα τα συναισθηματα μου φετος...μερες το παλευω να τα βαλω σε μια σειρα... Κουραστηκα να ακουω για αιμα, για θανατο αθωων ανθρωπων, για βια και τυφλο μισος... Ερχονται βραδια και ξαπλωνω με το φοβο πως ισως καποιος μπει και στο δικο μου σπιτι, οπως σε εκεινο- στα Πατησια ηταν;- τις προαλλες που σκοτωσαν τον ανθρωπο και χτυπησαν τη γυναικα του...Βγαινω απο το σπιτι με το φοβο πως θα ερθω αντιμετωπη με καποιο διεστραμμενο παρανοϊκο μυαλο...Και αυτο που αντιμετωπιζει, που σπαει το φοβο μου ειναι το πεισμα μου και η αποφαση μου να μη ζω φοβισμενη!... Ετσι, σκεφτομουν και σκεφτομουν και σκεφτομουν...κι ηξερα και ξερω πως ο Χριστος ξανασταυρωνεται την καθε ημερα την καθε στιγμη που ζουμε ετσι...φετος για πρωτη φορα νηστεψα το κρεας για 48 ημερες (τοσες θα ειναι μεχρι την Κυριακη), ομως δεν καταφερα ουτε αξια να νιωσω, ουτε στο πνευμα το πασχαλινο να μπω, πως αλλωστε με τοσα που συμβαινουν... Μα η ψυχη μου εχει αναγκη να αγαλλιασει...και να αγκαλιασει...ολον τον κοσμο... Εψαχνα να βρω τις λεξεις να εκφρασω οσα νιωθω...τις βρηκα ολες σε αυτο το κειμενο της Θεοδοσιας, απο το μπλογκ των ενωμενων μπλογκερς:
Εγώ τα πόδια θα Σου πλύνω πως ονειρεύομαι στον κόσμο δεν Σε ξαναδίνω δεν εμπιστεύομαι.
Ημέρες περισυλλογής, ημέρες που σκαλίζω στο σεντούκι της ψυχής να βρω κάτι να κρατηθώ.
Να νιώσω όλη εκείνη την Αγάπη που ένιωσε Εκείνος για τον Άνθρωπο.
Ω γλυκύ μου έαρ, ήλιε, ηλι μου.
Ξεχάσαμε αλλοτριωθήκαμε.
Προσπερνάμε το νόημα των ημερών κι η μόνη μας έγνοια η ύλη.
Που θα γιορτάσουμε την Ανάσταση, τι θα φορέσουμε,τι θα φάμε τι θα πιούμε και τι θ`αρπάξει ο .....μας.
Δεν αντέχω να μην το πω. Μου βγήκε πάλι το πασταφλωρίστικο.
Πόσοι από μας διαβάσαμε τα λόγια Σου?
Πόσοι από μας νιώσαμε την κατάνυξη των ημερών?
Πόσοι προβληματιστήκαμε για την παρουσία Σου εδώ στην Γη;
Ο Επαναστάτης μου
Γλυκέ μου επαναστάτη...μίλησες και κανείς μας δεν σ`άκουσε.
Έδειξες τον δρόμο... και κανείς μας δεν τον ακολούθησε.
Μας αιχμαλώτισε η ύλη, από το πρώτο μας κλάμα.
Τυφλωθήκαμε από τις σειρήνες της και μείναμε αιχμάλωτοι ναυαγοί στο νησί της.
Και κάθε μέρα Σε σταυρώνουμε με τις πράξεις μας.
Σε πήραν οι άνθρωποι και διαμοίρασαν τα ιμάτιά Σου γι άλλη μια φορά, στο όνομα του κέρδους.
Γεμίσαμε αιρέσεις, γεμίσαμε ταυτότητες, γεμίσαμε εκλεκτούς, που επικαλούνται τ`όνομά Σου.
Εξαγοράζουν τον παράδεισο της ψυχής για τριάκοντα αργύρια.
Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Eυαγγελιστές , Ευαγγελικοί, Πεντηκοστιανοί, Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Όλοι για το μεγάλο κομμάτι της πίτας.
Παίζουμε τα ζάρια μας και μαλώνουμε ποιος θα φέρει τις εξάρες.
Κι ΕΣΥ κραύγασες τότε στον ναό λίγο πριν σταυρωθείς...
κι είναι σαν να σ`ακούω να τα λες σε όλους τους ισχυρούς αυτού του κόσμου.
"Αλοιμονό σας Γραμματείς και Φαρισαίοι Υποκριτές.
Κλείσατε το βασίλειο των ουρανών στους ανθρώπους.
Δεν μπαίνετε εσείς και δεν αφήνετε άλλους να μπουν.
Οδηγοί τυφλοί.
Οι διυλίζοντες τον κώνωπα την δε κάμηλον καταπίνοντες.
Υποκλίνεστε μπροστά στο γράμμα του νόμου και παραβιάζετε την ουσία του νόμου.
Δικαιοσύνη...έλεος...καλή πίστη.
Είστε σαν ασβεστωμένοι τάφοι.
Κατάλευκοι, ωραίοι απ`έξω, από μέσα όμως είστε γεμάτοι οστά νεκρών και ακαθαρσίες.
( δεν αντέχω να μην το αφιερώσω στους τριακόσιους της βουλής.)
Γιατί ΕΣΥ τα θέλεις όλα τα παιδιά σου αδελφωμένα χωρίς θρησκευτικές ταυτότητες.
Γιατί ΕΣΥ μίλησες για τον παράδεισο της ψυχής...εκεί που κρύβεται η βασιλεία του Θεού.
Αυτόν τον παράδεισο που μας κρύψανε και που μας κρύβουν ακόμη.
Ξέρω ότι κι αυτό ακόμη μας το συγχωρείς.
ΤΗΝ ΛΗΣΜΟΝΙΑ δεν ξέρω αν συγχωρείς...Λησμονήσαμε, λησμόνησα ήλι μου.
Δεν ξέρω γιατί μ`έχει κατακλύσει το συναίσθημα της κατάνυξης.
Δεν ξέρω γιατί πάλι σε μελετάω, όπως τότε...Γιατί εντρυφώ στα λόγια ΣΟΥ.
ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ.
Κι απελπισμένα προσπαθώ να πιαστώ από την παρουσία Σου.
Και θυμάμαι τότε στο ναό, λίγο πριν σταυρωθείς τα λόγια Σου.
Αγαπάτε τους εχθρούς σας, προσευχηθείτε γι αυτούς...(ξέχασα να το κάνω εδώ και κάτι χρόνια ήλι μου).
Κάντε καλό σε όσους σας μισούν...(το μόνο που θυμάμαι ήταν το γύρισμα της πλάτης σ`αυτούς κι η αδιαφορία).
Δώστε σε όσους σας ζητήσουν...(πότε το έχω κάνει? ΠΟΤΕ).
Μην κάνετε στους άλλους ότι δεν θέλετε να σας κάνουν.( αυτό προσπάθησα να το τηρήσω με γερό αντίπαλο την ανθρώπινη ατέλειά μου).
Μην κρίνετε για να μην κριθήτε.( το προσπάθησα).
Μην καταδικάζεται για να μην καταδικαστείτε.
ΣΥΓΧΩΡΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΓΧΩΡΕΘΕΙΤΕ. ΖΗΤΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΔΟΘΕΙ. ΑΝΑΖΗΤΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ. ΧΤΥΠΉΣΤΕ ΚΑΙ Η ΠΟΡΤΑ Θ`ΑΝΟΙΞΕΙ. ΠΟΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ?
Γύρισα κοντά Σου λαβωμένη...έχει χώρο για μένα να ξαποστάσω?
ΚΑΛΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ, ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΜΕ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΑΓΑΠΗ! ΑΣ ΦΩΛΙΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ Η ΑΓΑΠΗ, ΑΣ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΟΥΝ, ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΑΣ! Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΑΠΟΣΚΕΥΗ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ, ΜΗΝ ΤΗ ΧΑΡΑΜΙΖΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΚΙΑ! ΑΣ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕΙ ΜΕ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΦΩΣ!
Εγω εκανα μια μικρη αποτοξινωση απο το ιντερνετ, αφοσιωθηκα σε φιλους και οικογενεια, πηρα αδεια απο τη δουλεια μου, ξεκουραστηκα και χαλαρωσα αρκετα.
Παντα εβλεπα τα Χριστουγεννα σαν μια ομορφη ευκαιρια για να ζησω στιγμες οικογενειακης γαληνης και ευτυχιας. Ολες αυτες οι οικογενειακες συγκεντρωσεις, που αλλοι τις απεχθανονται, για μενα ειναι υπεροχες!
Ετσι λοιπον, φετος, περασα υπεροχα!
Την παραμονη των Χριστουγεννων ηρθαν οι κουμπαροι μου απο τα Τρικαλα, ενα ζευγαρι που εχω στεφανωσει. Η κουμπαρα μου ειναι εγκυος και πολυ ευυχισμενη! Μειναν μαζι μου 4 μερες. Ηταν τελεια. Ανημερα τα Χριστουγεννα ειχα τραπεζι το μεσημερι στο σπιτι μου για την οικογενεια μου, τα πεθερικα μου και τα πεθερικα της αδερφης μου. Ηταν πολυ ομορφα. Φαγαμε και αλλαξαμε τα δωρα, εμεις εχουμε εθιμο να τα αλλαζουμε Χριστουγεννα και οχι Πρωτοχρονια. Το βραδακι ηρθαν καμια δεκαρια καλοι φιλοι να μου ευχηθουν για τη γιορτη μου και μετα βγηκαμε, πηγαμε στο νεο κλαμπακι Gene Kelly στο Περιστερι. Ειναι λατιν κλαμπ κυριως, αλλα εχει και αλλη καλη μουσικη, πολυ ωραιο περιβαλλον και αν θελετε εχει και πολυ καλο φαγητο και οικονομικο. Σας το συστηνω ανεπιφυλακτα! Εκει χορεψαμε αδιακοπα μεχρι το πρωι!
Την επομενη λιωσαμε στην ξαπλα, απο καναπε σε κρεβατι και τουμπαλιν. Το απογευμα καναμε μια υπεροχη βολτα στην Αθηνα. Ξεκινησαμε με τα ποδια απο το Μοναστηρακι, πηγαμε Συνταγμα. Γινοταν στην Ερμου απιστευτος πανικος, απο τους Ολυμπιακους ειχα να δω τοσο κοσμο εκει, εκνευριτηκα λιγο, αλλα φτασαμε Συνταγμα και αξιζε γιατι ηταν πανεμορφα. Βγαλαμε φωτογραφιες και μετα συνεχισαμε το περπατημα, πηγαμε στην Πυλη του Αδριανου (πολυ παραμελημενη οφειλω να πω...θα μπορουσε ανετα να ειναι η ελληνικη αψιδα του θριαμβου, αλλα τι λεω τωρα!...) και μετα πηγαμε για καφε σε μια γραφικοτατη κρεπερι στην Πλακα. Περπατησαμε τα στενα της Πλακας, που ειναι πανεμορφα, γεμισαμε εικονες, βγαλαμε φωτογραφιες και πηγαμε για μεζεδες στο Σχολαρχειο, οπου κατσαμε στην αυλη, γιατι ειχε πολυ ζεστο και ομορφο βραδι. Ηταν μια τελεια βραδια.
Την Κυριακη, πηγαμε στα ξαδερφια μου στο Πορτο Ραφτη, οπου ηπιαμε καφε και φαγαμε τον αμπακο διπλα απο τη θαλασσα, μπροστα στο αναμμενο τζακι! Πολυ ομορφα!
Δυστυχως, μετα οι κουμπαροι μου επρεπε να επιστρεψουν Τρικαλα....Αλλα δεν πειραζει, θα παω εγω συντομα...
Οι επομενες μερες κυλησαν πολυ ηρεμα, σπιτι, βολτουλες, ξεκουραση...Την παραμονη Πρωτοχρονιας πηγαμε στο σπιτι της αδερφης μου για φαγητο και ρεβεγιον. Ο καλος μου δουλευε μεχρι τις 11 το βραδυ και μολις που προλαβε να ερθει, δωδεκα παρα επτα λεπτα μπηκε! Αφου προλαβε, ολα καλα!
Ανημερα Πρωτοχρονια φαγαμε στην πεθερα μου και μετα ξεραθηκαμε. Εκτοτε, ολο ξαπλα ειμαι! Εχω ξεκουραστει πολυ! Να δω πως θα ξαναμπω απο Πεμπτη σε ρυθμους δουλειας! Για ποτε περασαν οι μερες ουτε το καταλαβα!
Γενικα λοιπον, απο τις ομορφες στιγμες, αλλα και απο καποιες πολυ ζεστες και γλυκες κινησεις που εκαναν για μενα οι δικοι μου ανθρωποι, καθως και καποιοι απο εσας, μπορω να πω οτι περασα μια απο τις ομορφοτερες εορταστικες περιοδους των τελευταιων χρονων. Παροτι το 2009 με χτυπησε κατω κυριολεκτικα σαν το χταποδι, τωρα νιωθω γεματη, νιωθω ολο ζεστασια και ορεξη και αισιοδοξια. Ελπιζω αυτες οι τελειες στιγμες να ειναι μονο ενα μικρο δειγμα του τι θα ακολουθησει. Ελπιζω το 2010 να ειναι καλυτερο, γιατι ειναι πολυ σημαντικη χρονια για μενα! Βασικα, οχι απλα το ελπιζω, ειμαι σιγουρη, δεν θελω ουτε να σκεφτομαι το αντιθετο!
Σας ευχομαι λοιπον εναν υπεροχο χρονο, γεματο υγεια κυριως και αγαπη, αλλα και γεματο ονειρα, ελπιδα, δυναμη, δημιουργικοτητα και ομορφια!
Υ.Γ. Τι σκατα κανω λαθος και ποτε δεν πετυχαινω τα μελομακαρονα;
Υ.Γ.2 Οι κουραμπιεδες μου ειναι σουπερ!
Υ.Γ.3 Η αχαϊρευτη δεν εχω ακομα κοψει πιτα! Μετα θελω να μου παει και καλα ο χρονος! Χαχα!
Καθε χρονο τετοια εποχη, τα συναισθηματα μου ειναι αναμεικτα.Νιωθω ευγνωμοσυνη για ολα τα αγαθα που εχω, οχι τοσο τα υλικα, κυριως τα συναισθηματικα, τους ανθρωπους που με περιβαλλουν και γεμιζουν την ψυχη μου με συναισθηματα, με φροντιζουν, η αγαπη τους γινεται ασπιδα που με προστατευει!
Νιωθω μελαγχολια, επειδη ακριβως εχω τοσα πολλα και αρκετοι ανθρωποι δεν εχουν τιποτα. Νιωθω μικρη κι ασημαντη, ποναει πολυ η ψυχη μου αυτες τις μερες...
Ομως, τα Χριστουγεννα ειναι εδω κι εγω θελω να τα ζησω οπως τοτε που ημουν παιδι, πριν η συνειδητοτητα του κοσμου και του εαυτου μου κλεψει κατι απο την αθωοτητα μου!
Και επειδη ειναι το συνηθες να στεκομαστε στη μαυριλα και στην κακια, ας δουμε λιγακι και την αλλη πλευρα, την ανθρωπινη, ας πουμε τα μπραβο εκει που αξιζει!
ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΛΑΣ
Μια πρωτοφανης κινηση αγαπης απο τον αρχηγο της Ελληνικης Αστυνομιας! Πρωτοφανης για τα σημερινα δεδομενα, γιατι σε μια ιδανικη κοινωνια θα εθεωρειτο αυτονοητο η ακομα καλυτερα δεν θα χρειαζοταν!
"Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ Λευτέρης Οικονόμου φέτος δεν έκανε αυτό που συνηθιζόταν τόσα χρόνια, δηλαδή να στείλει ευχετήριες κάρτες σε όλη την Ελλάδα και σε όλα τα αστυνομικά τμήματα τις χώρας επέλεξε να στείλει μέσω email τα "χρόνια πολλά" και με τα λεφτά αυτά πέταξε με ελικόπτερο σε δυο απομακρυσμένα νησάκια την Σίκινο και τους Αρκυούς και μοίρασε δώρα στα παιδιά! Τα δώρα ήταν εξοπλισμός για τα σχολεία, ηλεκτρονικοί υπολογιστές για όλους και πολύ-μηχανήματα για να επικοινωνούν με όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Επίσης ζήτησε από τη δασκάλα να ρωτήσει από τα παιδιά τι δώρα θέλουν και μετά τους τα πήρε! Είναι κάτι πρωτοφανές και μία κίνηση που θα έπρεπε να γινότανε εδώ και καιρό από όλες τις υπηρεσίες."
Και για να προλαβω τους σκεπτικιστες, δεν πιστευω να ηταν κινηση εντυπωσιασμου, γιατι δεν προβληθηκε ιδιαιτερως απο κανεναν ΜΜΕ και γιατι δεν υπαρχει λογος για κατι τετοιο. Ειναι απλως ενα παραδειγμα του πως με λιγη καλη θεληση και φαντασια, ενας ανθρωπος μπορει να αξιοποιησει καθε μεσο που εχει στη διαθεση του για καλο!
ΕΝΑ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟ
Γενικα, με εχει εκπληξει ευχαριστα ο νεος Αρχιεπισκοπος, δειχνει να θελει να προσφερει, δειχνει αποφασισμενος να εξυγιανει την νοσουσα εκκλησια, ελπιζω να τον αφησουν και να τα καταφερει.
Παρολο που ισως δεν εχει θεση ενας ιερωμενος στο Υπουργικο συμβουλιο, οι θεσεις τις οποιες εξεφρασε ειναι κατα τη γνωμη μου πολυ σωστες, ειλικρινεις και ανθρωπινες. Και επιτελους ηρθε ο καιρος η Εκκλησια να κανει το εργο που αρμοζει και να στηριξει τους ανθρωπους που χρειαζονται στηριξη με καθε τροπο.
«Αν δεν υπάρχει ανθρωπιά και αξιοπρέπεια, όσους νόμους κι αν φτιάξεις και όσα χρήματα κι αν διαθέσεις, δεν φτιάχνεις κοινωνία συνοχής... ».
Ο κ. Ιερώνυμος ζήτησε να βοηθηθεί η Εκκλησία με τα δεσμευμένα κτήματά της ώστε να δημιουργηθεί ένας φορέας «τα χρήματα του οποίου δεν θα γίνουν ούτε μετοχές της Εκκλησίας, ούτε θα πηγαίνουν στον κρατικό κορβανά», αλλά θα γίνουν προνοιακές δομές.Επίσης ζήτησε τη μείωση της γραφειοκρατίας σχετικά με τις δομές αυτές, ώστε να διευκολυνθεί και να επιταχυνθεί η δημιουργία τους.
ΠΟΛΛΑ ΜΕΓΑΛΑ ΜΠΡΑΒΟ...
σε ολους οσοι μπορουν να κανουν πραξη την αγαπη καθε μερα, καθε στιγμη, οχι μονο τα Χριστουγεννα η το Πασχα! Σε οσους ανοιγουν την ψυχη τους και κατατροπωνουν την ασχημια και τον πονο, στους πολιτες του κοσμου, στους πολιτες της καρδιας!
Απο εμενα με αγαπη πολλες ευχες προς ολους σας!
Να περασετε τα καλυτερα Χριστουγεννα! Και μην ξεχνατε να ονειρευεστε, να ελπιζετε, να κρατατε ζωντανο το παιδι μεσα σας και να μην παψετε ποτε να πιστευετε στα θαυματα!
