Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

Με γυμνά τα πέλματα
υποδέχτηκα την Άνοιξη. 
Στη χώρα των ποιητών,
οι λυγμοί με τη βροχή 
γίνονται ένα. 
Εδώ μπορείς να δεις
πράγματα θαυμαστά κι απίθανα. 
Τα ξόανα χορεύουν 
ανάμεσα στα στάχυα. 
Οι νάνοι αδειάζουν το χρυσάφι τους. 
Αίμα χύνεται πηχτό, χρυσοκόκκινο.
Ο γαλάζιος μανδύας που ενδύθηκα,
έβγαλε νύχια. 
Μακριά, γαμψά, μαύρα νύχια.
Ξεπήδησαν απ' τα μαλλιά μου.
Καθώς προχωρώ,  ξυπόλητη,
γαντζώνονται και ξεριζώνουν
τις τριανταφυλλιές.
Τα φαντάσματα γύρω
με περιγελούν.
Στη χώρα των ποιητών
τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Τώρα, τα νύχια έγιναν κλωστές.
Μεταξωτές, αραχνοΰφαντες.
Κι ο μανδύας μου δεν είναι
πια γαλάζιος, μα λευκός.
Οι φρικτές μορφές
που πριν λίγο με περιέπαιζαν,
τώρα στοργικά χαμογελούν.
Τα σάπια δόντια τους
πέφτουν απ' το στόμα τους.
Φτάνουν στη γη μαργαριτάρια.
Στη χώρα των ποιητών
η μουσική έχει άλλο μέτρο.
Η γαλήνη εδώ δεν ορίζεται.
Ο 
θάνατος δεν υπάρχει.
Οι σκέψεις ροδόσταμο στάζουν 
και περνούν στην αθανασία. 
Η Ποίηση,  Κυρά πανώρια 
και νεράιδα, διαφεντεύει το παρόν.
Το πριν και το μετά 
εξαϋλώνονται στο τώρα.
Το νου σου, ταξιδευτή.
Στη χώρα των ποιητών 
εισέρχεσαι χωρίς ενδύματα.
Εισέρχεσαι αδύναμος, ισχνός.
Εδώ δεν έχει καταφύγιο 
για τους σώφρονες.
Αν είσαι κατατρεγμένος,
εμμονικός, λίγο παράωρος,
τότε μόνο θα ξεδιψάσεις στις πηγές της.
Αίμα αναβλύζουν και κρασί,
μπρούσκο γλυκόπιοτο.
Κι αν είσαι τυχερός, 
η Κυρά θα σου φανερωθεί 
σε όλη της τη δόξα.
Μα, μη λαθέψεις.
Αν σ' αγκαλιάσει,
μην πιστέψεις πως την κέρδισες. 
Μην απατάσαι πως
την έχεις κατακτήσει,  
αν σου επιτρέψει να την αγγίξεις, 
στον κόρφο της ζεστά
να αποκοιμηθείς.
Εκείνη σε διάλεξε. 
Εκείνη άτακτα εισχωρεί 
με κάθε χάδι της
βαθιά στις φλέβες σου.
Με κάθε λέξη, τις σκίζει. 
Βγαίνουν οι φλέβες 
απ' το δέρμα σου.
Τα χέρια σου γίνονται κλαδιά 
και το κορμί σου δέντρο.
Πονάς...
Μα τι γλυκός αλήθεια 
είναι αυτός ο πόνος!
Γιατί εσύ τόλμησες 
ν' αγγίξεις την Ποίηση. 
Γιατί σε σένα αποκάλυψε 
το πιο σκληρό, 
το πιο τρυφερό της πρόσωπο. 
Στη χώρα των ποιητών 
όνειρα κι εφιάλτες γίνονται ένα. 
Σσσς.. μη μιλάς! Σιωπή!
Με σιωπή κι ευλάβεια 
να εισέλθεις. 
Είναι ιερός αυτός ο τόπος.
Εδώ ανασαίνουν οι ψυχές 
οι λαβωμένες
κι από το χώμα
φτιάχνουν ουρανό. 
Με σιωπή κι ευλάβεια 
να εισέλθεις.
Και μ' ευθύνη δική σου.
Ποτέ κανείς δε γύρισε αλώβητος. 
Όσο για μένα... δεν νεκρώθηκα.
Ολοζώντανη, ξυπόλητη, 
της τρέλας και του πάθους 
υφαίνω τις κορδέλες. 
Πολύχρωμο γαϊτανάκι τις πλέκω
και το δένω σφιχτά στον καρπό μου.
Εδώ, σε αυτόν τον λαβύρινθο,
που μήτε οι πεταλούδες 
την έξοδο δε βρίσκουν,
εναπόθεσα το γέλιο 
και το δάκρυ μου.
Την ψυχή μου
τη φόρεσα στην παλάμη μου. 
Και με γυμνά τα πέλματα 
υποδέχτηκα την Άνοιξη. 

Καλημερα φιλοι μου και χρονια πολλα!
Χριστος Ανεστη!
Αυτη ηταν η συμμετοχη μου στο 23ο Συμποσιο Ποιησης.
Ευχαριστω θερμα ολους οσουςτην διαβασαν και ολους οσους την ξεχωρισαν.
Πεταλουδισια φιλια!

24 σχόλια:

  1. "Την ψυχή μου
    τη φόρεσα στην παλάμη μου.
    Και με γυμνά τα πέλματα
    υποδέχτηκα την Άνοιξη..."

    Ένα ποίημα ποταμός! Στη χώρα των ποιητών Χριστίνα μου! Η Δημιουργία σου, από τις συμμετοχές που μίλησαν ιδιαίτερα στην καρδιά μου.
    Είναι αυτό που είπα περί ποίησης αυτές τις μέρες με αφορμή το 23ο Συμπόσιο.
    Δες τους στίχους σου, τα καλολογικά σου στοιχεία, τις εικόνες σου, το ρυθμό στον ποίημά σου.
    Πόσο όμορφο. Ένα φωτεινό ταξίδι στη χώρα των ποιητών. Στο τι θα βρει κανείς εκεί και τι θα αντικρίσει.
    Όμορφη σύλληψη Χριστίνα μου. Για μια ακόμα φορά ένα σου ποίημα κερδίζει τις καρδιές και την αγάπη μας.
    Τα φιλιά μου. Χριστός Ανέστη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αληθως ο Κυριος Γιαννη μου! Σε ευχαριστω πολυ για αλλο ενα χειμαρρωδες σχολιο!
      Τα συγχαρητηρια μου και παλι για την πρωτιά σου, την αξιζεις!

      Διαγραφή
  2. Μόνο συγχαρητήρια έχω να δώσω γι΄αυτή τη συμμετοχή σου Χριστίνα. Πάντα με απασχολούσε "γιατί γράφουμε" και συνεχώς αναθεωρώ. Βαθύς και σκοτεινός ο κόσμος των στίχων, μας φανερώνει όσα δεν ξεστομίζει η συνείδηση.
    Καταπιάστηκες με τα δύσκολα αλλά τα κατάφερες με πολλές αλήθειες...
    "Αν είσαι κατατρεγμένος,
    εμμονικός, λίγο παράωρος,
    τότε μόνο θα ξεδιψάσεις στις πηγές της" (!!)
    Να είσαι και να περνάς καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανετακι μου σε ευχαριστω για οσα ειδες κι αισθανθηκες διαβάζοντας το ποιημα μου!

      Διαγραφή
  3. Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

    Λαθραία μπήκα μια βραδιά
    στων Ποιητών την πολιτεία
    από των Λογικών την επικράτεια
    εξόριστος...
    Αναρχικό με είχαν χαρακτηρίσει κι απροσάρμοστο
    και επιρρεπή πολύ στην αλητεία....
    Και πού να πήγαινα;...
    Το βασίλειο των Τρελών πολύ μακρινό μου φαινόταν
    τόπος σκοτεινός κι απόκοσμος...

    Ακόμα και οι γυναίκες που αγάπησα
    με αποχαιρέτισαν με κάποια ειρωνεία...:
    ''στο καλό... και να μας γραφείς...''
    Με όχημα λίγους στίχους ξεκίνησα, λιτούς
    και αποσκευές καθόλου...

    Η πολιτεία των Ποιητών...
    Γη της Απαγγελίας!...:
    Ελευθερία έκφρασης και λόγου...
    Πνεύματα ανήσυχα κατοικούν εκεί...
    Χωρίς περιορισμούς
    ιδέες και συναισθήματα διακινούνται....
    Έτσι είχαμε ακούσει...

    Μα σαν έφτασα τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι...
    Οι νόμοι της ποιήσεως πολλοί...:
    κανόνες, φόρμες και τεχνικές
    και μέτρα και σταθμά...

    Κάποιοι περιδιαβάζανε αυτάρεσκα,
    τηβέννους πλουμιστές φορώντας - της αυθεντίας
    με λόγια σχήματα και δάφνες κεντημένες,
    κρίνοντας αυστηρά
    εμένα τον γυμνό...
    Λαθρομετανάστη με αποκαλούσαν...

    Κι εγώ αναρχικός, δεν έγραφα στο χαρτί
    αλλά πάνω στους τοίχους
    τους λιγοστούς μου στίχους...
    Και ούτε με μελάνι...
    Παρά με αίμα, ιδρώτα, σπέρμα και δάκρυα,
    την πολύ ευαίσθητη αισθητική τους ερεθίζοντας...

    Δεν αργεί η μέρα που θα με απελάσουν κι από δω...
    Κατηγορούμενος πως προσβάλω τη δημόσια αιδώ...
    Και πού να πάω;...

    Καμία φορά νιώθω μια νοσταλγία
    για τη χωρά των Λογικών...
    Και για κείνες τις γυναίκες...
    Μα όλο και πιο κοντά μου φαίνεται το βασίλειο των Τρελών
    και μου ασκεί μεγάλη γοητεία.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολυ ομορφο ευχαριστώ που το καταθεσατε εδω!

      Διαγραφή
    2. χαλαλι... νομιζω συνομιλουν.... ευχαριστω...

      Διαγραφή
    3. Ναι ειναι στο ιδιο μηκος κυματος!

      Διαγραφή
  4. Εξαιρετική κατάθεση Χριστινάκι μου, ξεχωριστή, τη θεωρώ πέρα από κάθε συναγωνισμό σε αυτό το Συμπόσιο, καθώς ήταν υπέροχο για άλλο όμως θέμα, όχι τόσο για το θανατερό μας Συμπόσιο. Πχ στο 5ο Συμπόσιο που είχε θεματικές λέξεις την ποίηση και τον ποιητή με αυτή τη συμμετοχή θα τα σάρωνες όλα!!!
    Υπέροχες εικόνες κι εκφράσεις!!!
    Σε ευχαριστώ πολύ μάτια μου που στολίζεις με τους στίχους το Συμπόσιο!
    Χρόνια πολλά και καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αληθεια Αριστεα μου ειναι πως ειχε γραφτει με αφορμη την 21η απριλιου που ηταν η παγκοσμια μερα ποιησης και η εαρινη ισημερία. Ημουν ομως με γριππη πολυ χαλια και δεν ειχα κουραγιο να το γραψω στον υπολογιστη και να το βαλω στο μπλογκ. Οποτε μολις ειδα οτι εχει μέσα τη λέξη " θανατος" λεω και δεν το στελνω στο Συμποσιο μια και πέρασε η 21η απριλιου;
      Ευχαριστώ πολυ για τα καλα σου λογια πάντα!

      Διαγραφή
  5. Χριστίνα μου, συγχαρητήρια για την εξαιρετική συμμετοχή σου!
    Πολλές ευχές και φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπράβο για τη συμμετοχή σου, Χριστίνα μου! Καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ξεκάθαρα η Χριστίνα στην Χώρα των Θαυμάτων.

    Εκπληκτική συμμετοχή, και, όπως λέει το αριστάκι, θα σάρωνες στην θεματική Συμποσίου περί τι εστί ποίηση. Συγχαρητήρια για την ξεχωριστή σου συμμετοχή, Χριστίνα μου! Μας μαγεψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλογραμμένο με όμορφες επιλογές λέξεων και φράσεων.
    Έχει ποικιλία το ποίημα σου, είναι μία εικόνα που αλλάζει συνέχεια μορφή. Από τα γαμψά μαύρα νύχια περνάς σε αραχνούφαντα και μαργαριτάρια. Και η ζωή μας κάπως έτσι...
    Κάπου αγάπησες αυτό που έγραψες. Δεν συμβαίνει πάντα, δεν φαινεται πάντα. Τωρα μου φαίνεται ότι συνέβη.
    Μου άρεσε !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα αγαπω αυτά που γραφω, ειναι καταθεση ψυχης. Αλλα καποια τα αγαπω λιγακι παραπανω...
      Ευχαριστω παρα πολυ!

      Διαγραφή
  9. Με σιωπή κι ευλάβεια
    να εισέλθεις.
    Αυτό ακριβως μου το συναισθημα ενιωσα διαβαζοντας το ποιημα σου Χριστινα μου με τις δικες σου λέξεις θελησα να αρχίσω το σχόλιο μου για να σου αφησω τον θαυμασμό μου για την τοσο ομορφη συμμετοχη σου εικονες..τοσο διαφορετικες σε καθε στίχο ομως τοσο δεμενες μεταξυ τους..!!!
    Μπραβο Χριστινα μου η ποιηση σου παντα ειναι εξαιρετική..!!
    Να είσαι καλα να περνας ομορφα οτι και να γραφεις..φιλακιααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκεια μου Ρουλα παντα μα παντα τοσο ευγενικη και πληθωρικη στα σχόλια σου με συγκινεις και σε ευχαριστω!

      Διαγραφή
  10. Η χώρα των ποιητών με μάγεψε, Χριστίνα μου. Πανέμορφοι στίχοι. Σε φιλώ, φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολυ ομορφο οπως ολα οσα γραφεις!!!⛵ Περασα να σου ευχηθω καλο υπόλοιπο καλοκαιριού να περασεις με υγεία και ομορφες στιγμες ⛵

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλωσορισες στο κουκουλι μου.