Τhe Versatile Blog Award

Καλά που είστε κι εσείς διαδικτυακοί μου φίλοι και με ξεκουνάτε, γιατί αν περιμένατε από μένα, αράχνες θα έπιανε το καημένο το μπλογκάκι μου!
Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση, οι φίλες Κική Κωνσταντίνου με το μπλογκ Εκφράσου και Μαρίνα Αντωνίου με το μπλογκ Το e-periodiko μας, οι οποίες με τίμησαν με το βραβείο Versatile Blog Award κα τις υπερευχαριστώ για την αγάπη τους και που δεν με ξεχνούν, παρόλο που είμαι χαμένη στο διάστημα!

Οι κανόνες λένε πως πρέπει να σας πω 7 πράγματα που δεν γνωρίζετε για μένα. Τώρα βέβαια, μετά από 10+ χρόνια στην μπλογκογειτονιά, δεν ξέρω τι έχει μείνει να πω, αλλά θα προσπαθήσω.

1) Μόλις χτες αποκτήσαμε νέο μέλος στο σπίτι, ένα χρυσόψαρο τύπου black moor, τον Τζέφρυ, που ο μεγάλος μου γιος υποσχέθηκε να φροντίζει αποκλειστικά. Μεταξύ μας, αν κι έχω πολύ καιρό να τον δω τόσο ενθουσιασμένο, αμφιβάλλω για το πόσο θα ζήσει το ψαράκι.
2) Είμαι μειονότητα στο ίδιο μου το σπίτι! Νίκος-σύζυγος, Δημήτρης-μεγάλος γιος, Ηλίας- μπέμπης, Κανέλλος-σκύλος, Τζέφρυ-χρυσόψαρο και εγώ η μόνη γυναίκα! Έπηξα!
3) Ξεκίνησα πρόσφατα συνεργασία με τηνν εταιρεία Our Global Idea, σαν εξωτερικός συνεργάτης και παρόλο που είμαι διστακτική, εσωστρεφής και ντροπαλή και αυτή η συνεργασία απαιτεί τα ακριβώς αντίθετα, είμαι αποφασισμένη να πετύχω και να αποκτήσω την οικονομική ανεξαρτησία που επιθυμώ. (όποιος ενδιφέρεται να μάθει ή να δοκιμάσει ας στείλει μέηλ)
4) Πρόσφατα εξέδωσα τη δεύτερη ποιητική μου συλλογή με τίτλο ΑΛΙΣΑΧΝΗ και είμαι πολύ ενθουσιασμένη. Αναλυτική ανάρτηση- παρουσίαση προσεχώς στο παρόν ιστολόγιο.
5) Πάντα ήθελα ένα κοριτσάκι, αλλά η φύση με έκανε αγορομάνα! Αν κερδίσω το τζόκερ ή βγάλω πολλά λεφτά, ίσως επιχειρήσω και για τρίτο παιδί, αλλά επειδή με κόβω χλωμή, θα ήθελα πολύ μια βαφτιστήρα.
6) Μπορώ να λειτουργήσω άνετα με 4-5 ώρες ύπνο. Αν όμως προσπαθώ να κοιμηθώ και δεν με αφήνουν, τα ουρλιαχτά μου μπορεί να ακουστούν και μέχρι τη Λάρισα!
7) Έχω μεγάλο πρόβλημα στο να πετάω φαγητό- που ευτυχώς έχει εν μέρει λυθεί με το σκύλο- με αποτέλεσμα κυριολεκτικά να τρώω ληγμένα! Λέτε από αυτό να έπαθα την πετριά;

Αυτά λοιπόν από μένα!
Κι επειδή όπως πάντα είμαι της χρονοκαθυστέρησης και μου πήρε 20 μέρες από τη μέρα που η Μαρίνα με ειδοποίησε για το βραβειάκι, ελπίζω να μην το έχουν πάρει όλοι οι φίλοι που προτείνω παρακάτω:
1. LIVE,LAUGH,LOVE
2. ΑΧΤΙΔΑ
3. ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΕ ΓΙΟΡΤΙΝΑ
4. MY TRIPS ON BLOG
5.ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΘΟΡΥΒΟ
6. ΑΠΑΓΚΙΟ
7.ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΜΟΥ
8. ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ
9. ΤΟΥ ΜΑΛΕΡ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ
10. ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

Ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο σας εύχομαι! Πεταλουδίσια φιλιά σε όλους!

LIVE, LAUGH, LOVE

Αγαπημένοι μου μπλογκόφιλοι τι κάνετε;
Εγώ από τη μια αναποδιά στην άλλη.
Μου εφαγε ο σκύλος το φορτιστή του λάπτοπ. Το φτιάξαμε. Μετά το λάπτοπ έσβησε και δεν άναβε. Το φτιάξαμε.
Εδώ και περίπου ένα δίμηνο πέφτω από τη μια ίωση στην άλλη. Ο οργανισμός μου δεν προλαβαίνει να αναρρώσει και πιάνει κάτι άλλο! Το ανοσοποιητικό μου στα τάρταρα και το άσθμα μου στα ύψη...
Ταυτόχρονα, έχω σχεδόν μόνιμα το μεγάλο μου γιο άρρωστο, αυτός μας φέρνει τις ιώσεις. Σε σημείο να ακυρώσουμε δυο φορές το πάρτυ γενεθλίων του! Τώρα, κόλλησε κι ο μπεμπάκος κι έχει ο έρμος ένα βήχαα, μα ένα βήχα!
Μ' αυτά και μ' αυτά, όλα τα σχέδια που είχα για γιορτινές αναρτήσεις στο μπλογκ μου έμειναν πίσω και έχω να γράψω δύο μήνες!
ΑΛΛΑ!!! Δεν το βάζω κάτω! Όχι απλά αρνούμαι να εγκαταλείψω το άθλημα, αλλά ξεκίνησα και μια νέα συνεργασία!
Με μεγάλη μου χαρά, η φίλη μου και συγγραφέας Νεκταρία Μαρκάκη, δέχτηκε να μου εμπιστευτεί μια στήλη στο blog
LIVE,LAUGH,LOVE

Πρόκειται για ένα ιστολόγιο ποικίλης ύλης, που ουσιαστικά μιλάει για όλα όσα μας κάνουν χαρούμενους! Φαγητό, σχέσεις, βιβλία, ταινίες, μουσική, ομορφιά και άλλα πολλά.
Εκεί, μια φορά την εβδομάδα θα παρουσιάζω ένα βιβλίο.

Μπορείτε να διαβάσετε τα δύο πρώτα άρθρα μου εδώ:

ΟΙ ΦΕΓΓΙΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

JOHNNIE SOCIETY

Είμαι σίγουρη πως θα απολαύσω πολύ αυτή τη συνεργασία! Νεκταρία, thanks!

10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ...ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΡΓΟΠΟΡΙΑ

Αν και διδυμος στο ζώδιο, στο παρελθόν δεν είχα ένα από τα βασικότερα θέματα του ζωδίου, αυτό της διαχείρισης του χρόνου και της μόνιμης αργοπορίας. Όσο μεγαλώνω όμως, το αποκτώ και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Βέβαια, για να είμαι και ειλικρινής, λάπτοπ δεν είχα, ίντερνετ στο σπίτι δεν είχα, από κινητό μόνο έμπαινα...(στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω το γείτονα του καφέ απέναντι που με άφηνε να του κλέβω ίντερνετ)... ε πώς να γράψω η γυναίκα;
Αυτή η τεράστια εισαγωγή ήταν η δικαιολογία- απολογία μου για την μακρόχρονη απουσία από το μπλογκ μου και το γεγονός ότι δεν έχω απαντήσει σε σχόλια μηνών.
Έχασα πολλά. Διαγωνισμούς, συνεργασίες, πράξεις αγάπης  και καλοσύνης, συμπόσια ποίησης... Εδώ καλέ έχασα τα ιδια τα γενέθλια του μπλογκ! Τέτοια αμέλεια! Και τι γενέθλια! Κλείσαμε μαζί μια ολόκληρη δεκαετία!
Ήταν 21 Σεπτεμβρίου του 2017, όταν δειλά δειλά έκανα την εμφάνισή μου στην μπλογκόσφαιρα με αυτήν την ανάρτηση:
http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/2007/09/blog-post.html

Δέκα χρόνια μετά, μου φαίνεται απίστευτο πως είμαι ακόμα εδώ. Υπήρξαν πολλά και μεγάλα διαστήματα αποχής μου, άλλοτε από επιλογή, άλλοτε από ανάγκη κι άλλοτε λόγω συνθηκών. Όμως, όπως ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος, έτσι κι εγώ πάντα επιστρέφω αργά ή γρήγορα εδώ, στο κουκούλι μου. Γιατί το αγαπώ αυτό το κουκούλι. Με συντροφευσε σε όλα τα μεγάλα γεγονότα της μέχρι τώρα ζωής μου. Μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια, άλλαξα αρκετές δουλειές ώσπου να βρω αυτό που πραγματικά αγαπω, αρραβωνιάστηκα, παντρεύτηκα, έγινα μητέρα, έγινα θεία ζώντας από κοντά ένα τεράστιο θαύμα, έχασα τον πατέρα μου και την αγαπημένη μου θεία, πέρασα δύσκολα οικονομικά και ψυχολογικά, πέρασα κρίσεις στη ζωή και στο γάμο μου, διάβασα, έμαθα, αγωνίστηκα, προσπάθησα, συνεργάστηκα, ταξίδεψα, δημιούργησα, έφτιαξα το δικό μου e-book με ποιήματα (Στου Ονειρου το Δρόμο), συγκινήθηκα, πάλεψα, λυπήθηκα, χάρηκα, ένιωσα περήφανη, ένιωσα ντροπή, έγραψα, μοιράστηκα, λίγους μήνες πριν έγινα μητέρα για δεύτερη φορά.

Και μέσα σε όλα αυτά, εδώ ήταν το καταφύγιό μου, ο δικός μου χώρος όπου μπορούσα να εκφράσω κάθε μου σκέψη και να γράψω ο,τιδήποτε, από παράπονα ως συνταγές κι από τα νέα μου μέχρι ιστορίες.

Μόνο καλά έχω πάρει από το μπλόγκινγκ, έχω γνωρίσει ανθρώπους που μπορώ πλέον κατά μια έννοια να αποκαλώ φίλους, ακόμα κι αν κάποιοι από αυτούς έχουν πλέον αποχωρήσει, εγώ τους θυμάμαι με ζεστασιά και κατά καιρούς ανατρέχω στα όμορφα σχόλια που κάποτε είχαμε ανταλλάξει.

Δέκα χρόνια μετά λοιπόν, είμαι ακόμα εδώ. Μετά από μια παύση αρκετών μηνών, ομολογώ ότι μου έλειψε πολύ το διαδικτυακό σπιτάκι μου. Κι ανυπομονώ για τα επόμενα δέκα χρόνια, τα επόμενα γεμάτα δεκα χρόνια.

Χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω!

Πεταλουδίσια φιλιά σε όλους!

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΥΦΙΚΟ

Συλλογικό Διήγημα

Συμμετέχουν οι εξής bloggers:

1. Μαριλένα από https://marilenaspotofart.wordpress.com/
2. Αριστέα από http://princess-airis.blogspot.gr/
3. Μαριάννα από https://onirokosmos-art.blogspot.gr/
4. Πέτρα από http://pistos-petra.blogspot.gr/
5. Μαρία Κανελλάκη από http://toapagio.blogspot.gr/
6. Μαρία Νικολάου από http://tokeimeno.blogspot.gr/
7. Memaria από http://mytripssonblog.blogspot.gr/
8. Γιάννης από http://idipoton.pblogs.gr/
9. Αλεξάνδρα από http://abuttononthemoon.blogspot.gr/
10. Άννα από http://kloanna.blogspot.gr/
11. Κλαυδία από http://katoapotinakropoli.blogspot.gr/
12. Χριστίνα από http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/

Πρόσωπα:

Άλις: πρωταγωνίστρια, 18 χρόνων
Σάρλοτ: μητέρα Άλις (νεκρή)
Τζέημς Μακάλιστερ: πατέρας Σάρλοτ
Τζέφρι Μπάνιστερ: πατέρας Άλις
Βέρα: δεύτερη σύζυγος Μπάνιστερ
Τσαρλς: γιος Βέρας και Μπάνιστερ, 6 χρόνων
Χέρπμπερτ: αδελφός Βέρας

Μπράιαν Κλαρκ: εραστής Άλις και γιός Μαίρης Κέλι

Μάθιου Κέλι: ζωγράφος

Μις Σάλι: γκουβερνάντα

Μαίρη: Αδελφή Μάθιου Κέλι

                                           Μοναχή Agatha: Αδελφή Μάθιου και Μαίρης Κέλι

Σύνδεση με το προηγούμενο:

 Στράφηκε στον απέναντι τοίχο και στύλωσε τα μάτια της στην εικόνα του εσταυρωμένου που ήτανε απέναντί της , ένοιωσε να ασφυκτιά κάτω από τη λευκή καλύπτρα της και άρχισε να προσεύχεται με θέρμη, μετρώντας τις χάντρες του ροζαρίου της......

Κεφάλαιο 12: ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

"Βοήθησε Θέ μου να μην μάθει ο Μπράιαν την αλήθεια...."

Πίσω στην έπαυλη των Μπάνιστερ, η Μις Σάλι και η Βέρα είχαν μεταφέρει τη Μαίρη στον ξενώνα. Ευτυχώς το χτύπημα στο κεφάλι δεν ήταν κάτι σοβαρό και το χτύπημα στο πόδι είχε προκαλέσει ένα ελαφρύ πρήξιμο. Πρώτη η Μις Σάλι έσπασε τη σιωπή.
"Τι γυρεύετε εδώ Μις Μαίρη; Πώς μπήκατε;"
"Ήρθα να πάρω αυτό που μου ανήκει", απάντησε κοιτώντας την ίσια μέσα στα μάτια.
"Τι...τι... εννοείτε;" ψέλλισε η Μις Σάλι χλωμιάζοντας.
"Δεν ξέρετε Σάλι; Εγώ είμαι σίγουρη ότι ξέρετε πολύ καλά!"
"Μα τι σημαίνουν όλα αυτά;" επενέβη η Βέρα, φανερά εκνευρισμένη. "Τι στο καλό συμβαίνει επιτέλους; Ποια είστε κυρία μου; Τι θέλετε και μπαίνετε κρυφά στο σπίτι μου;"
"Είμαι η Μαίρη. Μαίρη Μπάνιστερ. Σύζυγος του Τζέφρι Μπάνιστερ!"
Η Βέρα σηκώθηκε απότομα. "Μα τι σαχλαμάρες είναι αυτές; Πώς τολμάτε; Ήρθατε ως εδώ να προσβάλετε την υπόληψή μου με τα κακοήθη ψέμματά σας;"
"Μα δεν πρόκειται για ψέμμα... Η Μις Σάλι από εδώ μπορεί να σας το βεβαιώσει . Πείτε μας Μις Σάλι, λέω ψέμματα;"
Τα μάτια της κάρφωσαν την γκουβερνάντα, που είχε χάσει τα λόγια της. Άρχισε να τρέμει και σωριάστηκε σε μια πολυθρόνα.
"Λίγο νερό...λίγο νερό παρακαλώ...και θα σας τα πω όλα..."
Η Βέρα έτρεξε να φέρει το νερό. Μόλις κατέβασε λαίμαργα όλο το ποτήρι, ξεκίνησε να διηγείται, ενώ η Βέρα την παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα.
"Όλα ξεκίνησαν πριν 18 χρόνια περίπου, πολυ πριν τον τραγικό χαμό της κας Σάρλοτ...."

Την ίδια στιγμή στην Ιρλανδία
Η Άλις στριφογυρνούσε στο κρεβάτι. Δίπλα της ο Χέρμπερτ είχε πέσει ξερός μετά τα 7 ποτήρια Guiness που είχε πιει. Μετά τη συνάντηση με τον Μπράιαν, τα πράγματα μεταξύ τους ήταν πολύ περίεργα. Ο Χέρμπερτ δεν είχε ρωτήσει τίποτα, δεν είχε καν σχολιάσει, απλά την πήρε από το χέρι κι έφυγαν. Όμως, το βλέμμα του είχε αλλάξει, τα φωτεινά καστανά μάτια του είχαν καλυφτεί με σκοτάδι και καταχνιά. Πονούσε και η αμφιβολία τον έτρωγε. Η Άλις ένιωθε απαίσια, ήξερε πως το φταίξιμο ήταν δικό της. Τον είχε προδώσει, τον είχε απατήσει... κι όμως εκείνος ήταν ακόμα εκεί. Την αγαπούσε και το ήξερε. Κι όσο τον κοιτούσε ξαπλωμένο στο πλευρό της, τόσο το συνειδητοποιούσε πιο βαθιά. Κι εκείνη τον αγαπούσε! Ναι, ο Χέρμπερτ ήταν η αγάπη της ζωής της, ο πατερας του παιδιου που κουβαλουσε στα σπλαχνα της. Για τον Μπράιαν ένιωσε απλά μια παράξενη έλξη. Σαν να υπήρχε ανάμεσά τους ένας περίεργος δεσμός, μια ανεξήγητη σχέση. Όταν τον πρωτοσυνάντησε εκείνο το μοιραίο βράδυ, αισθάνθηκε σαν να τον ήξερε χρόνια, σαν να έβλεπε κάτι από τον εαυτό της πάνω του. Την τραβούσε σαν μαγνήτης... ούτε που κατάλαβε πως βρέθηκε στην αγκαλιά του κι από εκεί στο κρεβάτι του. Μοιράστηκαν μια νύχτα πάθους... ω ναι, τι πάθος Θεέ μου! Για λίγο πίστεψε πως ίσως τον είχε ερωτευτεί, μα όχι... η καρδιά της ανήκε στο Χέρμπερτ! Πώς μπόρεσε να φερθεί τόσο επιπόλαια, τόσο σκάρτα; Και τώρα είχε ραγίσει όχι μία, αλλά δύο καρδιές. Υποσχέθηκε στον εαυτό της πως την καρδιά του Χέρμπερτ θα τη γιάτρευε με την αγάπη της. Όσο για τον Μπράιαν... του χρωστούσε μια εξήγηση. Σηκώθηκε προσεχτικά, φόρεσε το μανδύα και τα μποτάκια της και βγήκε στο δρόμο. Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και τα στενά της φαίνονταν σκοτεινά και απειλητικά. Όμως δεν σταμάτησε, δεν γινόταν να σταματήσει. Έπρεπε να βρει τον Μπράιαν, έπρεπε να πάει στο κέντρο των εξελίξεων, στο στόμα του λύκου. Περπατούσε κολλημμένη στον τοίχο, ευχόμενη να μην τραβήξει την προσοχή κανενός.
Μετά από αρκετή ώρα, έφτασε στην κεντρική πλατεία, που ήταν ασφυκτικά γεμάτη από κόσμο. Συνθήματα ακούγονταν από παντού. Πού και πού κάποια αδέσποτη σφαίρα έσκιζε τον αέρα και μετά τα επαναστατικά τραγούδια δυνάμωναν. Περνούσε ανάμεσα στο πλήθος, κοιτούσε γύρω της σαν χαμένη. Χέρια απλώνονταν πάνω της καθώς προχωρούσε, έτρεμε, αλλά συνέχιζε... και τότε τον είδε. Η ψιλόλιγνη φιγούρα του ξεχώρισε, προχώρησε τα λίγα μέτρα που τους χώριζαν, άπλωσε το χέρι της και τον άγγιξε στον ώμο.
"Άλις!! Άλις, αγάπη μου ήρθες!" φώναξε χαμογελώντας. Την άρπαξε στην αγκαλιά του κι άρχισε να τη στριφογυρίζει στον αέρα.
"Μη, Μπράιαν, σε παρακαλώ άσε με! Άσε με, θέλω να σου μιλήσω..."

"Άλις! Άλις τι σκατά κάνεις εκεί!!!" ακούστηκε μια θυμωμένη φωνή. Η Άλις αναγνώρισε την επιβλητική φωνή του πατέρα της. Μόλις ο Μπράιαν την άφησε κάτω, το βαρύ χέρι του πατέρα της προσγειώθηκε στο πρόσωπό της.
"Μόλις μαθαίνω ότι έχεις κρυφά αρραβωνιαστεί τον αδερφό της γυναίκας μου και τώρα σε βρίσκω να ερωτοτροπείς μέσα στη μέση της πλατείας με έναν άλλον άνδρα! Καμιά πόρνη είσαι λοιπόν;" της είπε εξοργισμένος και σήκωσε το χέρι του να την ξαναχτυπήσει.
"Δεν σας επιτρέπω κύριε!" μπήκε στη μέση ο Μπράιαν και συγκράτησε το χέρι του Τζέφρι Μπάνιστερ στον αέρα.
"Ποιος είστε νεαρέ που τολμάτε να..." δεν απόσωσε τη φράση του. Μόλις αντίκρισε τα καταπράσινα μάτια του, τις κόκκινες μπούκλες που πλαισίωναν το λευκό του πρόσωπο, κάτι σκίρτησε μέσα του. Πισωπάτησε..."Πώς λέγεσαι αγόρι μου;" ρώτησε με δυσκολία.
"Μπράιαν... Μπράιαν Κλαρκ" απάντησε παραξενεμένος.
Στο άκουσμα του ονόματος, ο Τζέφρι Μπάνιστερ έχασε το χρώμα του. "Και τη μητέρα σου; Πώς λένε τη μητέρα σου;"
"Μαίρη."
Ένιωσε να χάνει τον κόσμο κάτω από τα πόδια του... Στηρίχτηκε στον τοίχο για να μη σωριαστεί φαρδύς πλατύς στο πλακόστρωτο.
"Κι ο πατέρας σου είναι ο Έντουαρντ Κλαρκ, σωστά;"
"Ο πατερας μου δε ζει κυριε. Σκοτωθηκε σε ατυχημα όταν ήμουν μόλις 9 ετών. Αλλά ναι, ¨Εντουαρντ τον έλεγαν. Γιατί τα ρωτάτε όλα αυτά;"
Χωρίς να απαντήσει, άρπαξε την Άλις από τους ώμους και την ανάγκασε να τον κοιτάξει κατάματα.
"Πες μου Άλις, εσύ...εσύ κι αυτός... έχετε δεσμό; Ερωτικό δεσμό;"
Η Άλις χαμήλωσε τα μάτια...ντράπηκε να του απαντήσει την αλήθεια. Όμως ο Μπράιαν δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη...
"Ναι, κύριε, έχουμε δεσμό. Αγαπιόμαστε και θα παντρευτούμε."
"Όχι! Θεέ μου, όχι δεν είναι δυνατόν!" σπάραξε και ένας οξύς πόνος στο στήθος τον διαπέρασε. Έβαλε το χέρι του στο μέρος της καρδιάς και την άκουσε να καλπάζει. Κοίτα να δείς... κι είχε ξεχάσει σχεδόν ότι έχει καρδιά... Μόλις που πρόλαβε να ακούσε την Άλις να φωνάζει "Πατέρα! Πατέρα είστε καλά;" κι έπειτα όλα σκοτείνιασαν. Ο πόνος στο στήθος έγινε πιο δυνατός και η αναπνοή του κόπηκε. Τα γόνατά του λύγισαν και έπεσε κάτω. Το κεφάλι του χτύπησε τις κρύες πλάκες κι έμεινε να κοιτάζει τον ουρανό. Ο Μπράιαν έσκυψε πάνω του, έβγαλε το σακάκι του και τον σκέπασε. Με κοπο καταφερε να ψελλισει " Ει..ειμαι ..ο ..πα..τερας ..σου... Ειναι...αδ..ερφη...σου" κι επειτα τα ματια του απομειναν ορθανοικτα. Ο Μπραιαν εψαξε για σφυγμό, αλλά μάταια. Ο Τζέφρι Μπάνιστερ ήταν νεκρός.

Στην έπαυλη των Μπάνιστερ, η Μις Σάλι προσπαθούσε να εξηγήσει τα ανεξήγητα. Όση ώρα μιλούσε τα δάκρυα κυλούσαν άφθονα και από τις τρεις γυναίκες, κάθε μία θύμα...των περιστάσεων; Της μοίρας; Των επιλογών της; Κανείς δεν μπορούσε με βεβαιότητα να πει....

"Δεν έχετε ιδέα πώς είναι ο κος Μπάνιστερ όταν θέλει κάτι! Μήνες τον παρακολουθούσα να πολιορκεί τη Μις Μαίρη. Και μπορούσε να γίνει ιδιαίτερα γοητευτικός... Η κα Σάρλοτ δεν είχε καταλάβει τίποτα στην αρχή. Η γλυκειά μου, η αθώα Σάρλοτ...ο αδερφός της Μις Μαίρη, ο Μάθιου ήταν τρελός για εκείνη, μα δεν το έβλεπε. Ήταν τόσο απορροφημένη στον εαυτό της και στη σχέση της με την μολις μηνων κόρη της. Ήταν λες κι ο υπόλοιπος κόσμος είχε σβήσει.... Κατά βάθος, όσο κι αν δεν συμφωνούσα με τις πράξεις του κυρίου μου, μπορούσα εν μέρει να τον καταλάβω. Ήταν παντρεμένος,  μα γυναίκα δεν είχε. Τόσο είχε αφοσιωθεί στην Άλις η μακαρίτισσα που ο κύριος είχε σχεδόν αρχίσει να μισεί το ίδιο του το παιδί! Ήταν βλέπετε και κορίτσι κι ο εγωισμός του είχε πληγωθεί που το πρωτότοκό παιδί του δεν ήταν γιος. Η σκληρή του φύση τον είχε κάνει απότομο, εγωκεντρικό κι οξύθυμο.  Συχνά ξεσπούσε στο προσωπικό, εγώ η ίδια είχα αντιμετωπίσει αρκετές φορές την οργή του. Μέχρι που εμφανίστηκε η Μις Μαίρη και το χαμόγελο επέστρεψε στο πρόσωπό του...μαζί με μια σκοτεινή έκφραση πόθου... Την ήθελε δικιά του και θα την έκανε με κάθε τρόπο...
Ούτε που κατάλαβα πώς μπλέχτηκα στην ιστορία αυτή! Με εξανάγκασε ένα βράδυ να ρίξω στο τσάι της Μις Μαίρη κάτι σαν ναρκωτικό. Μόλις το ήπιε, άρχισε να ζαλίζεται κι ο κύριος Μπάνιστερ προσφέρθηκε να την μεταφέρει στο δωμάτιό της. Μπαίνοντας, κλείδωσε πίσω του την πόρτα. Τη συνέχεια μπορείτε να την φανταστείτε. Έκτοτε, η Μις Μαίρη έγινε η επίσημη ερωμένη του. Κι όσο εκείνος ξαναέβρισκε τη χαμένη του χαρά, τόσο η Μις Μαίρη βυθιζόταν στη θλίψη και στις τύψεις. Βλέπετε, συμπαθούσε πολύ την κα Σάρλοτ κι ένιωθε απαίσια για όλη αυτή την κοροϊδία. Μετά από λίγο, η κα Σάρλοτ άρχισε να αντιλαμβάνεται τι συνέβαινε, χωρίς να μπορεί να το αποδείξει. Ώσπου τελικά, ένα βράδυ προσποιήθηκε ότι πήγε για ύπνο, κρύφτηκε πίσω από τη σκάλα που οδηγεί στο πατάρι κι είδε τον κο Μπάνιστερ να μπάινει στο δωμάτιο της Μις Μαίρη. Περίμενε για λίγο κι έπειτα άνοιξε απότομα την πόρτα και τους είδε να φιλιούνται. Η Μις Μαίρη, δεν άντεξε την ντροπή. Έπαθε νευρικό κλονισμό κι έφυγε από την έπαυλη. Γύρισε στην Ιρλανδία και δεν επέστρεψε ποτέ. Μολις ενα μηνα αργοτερα μαθαμε οτι παντρευτηκε εναν αρκετα μεγαλυτερο της αντρα, που την πολιορκουσε καιρο, τον Εντουαρντ Κλαρκ."
Η Βέρα άκουγε κι είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό.
"Δεν το πιστεύω! Δεν το πιστεύω!" μουρμούριζε κάθε λίγο. "'Ομως... αυτό όλο δεν εξηγεί πώς η... κυρία από εδώ βρέθηκε παντρεμένη... με τον άντρα μου!"
"Μη βιάζεστε κα Βέρα... δυστυχώς έχει και συνέχεια...πονεμένη συνέχεια... Από εκείνο το βράδυ, η κα Σάρλοτ βυθίστηκε ακόμα περισσότερο στον εαυτό της. Κι ο κος Μπανιστερ εγινε παλι κακοτροπος και δυστυχισμενος.Πέρασαν 8 χρονια... Σε ενα επαγγελματικο ταξιδι ο κος Τζέφρι δεν άντεξε κι αποφάσισε να επισκεφτεί την Μις Μαίρη στην Ιρλανδία. Όταν επέστρεψε, ήταν άλλος άνθρωπος. Ήταν σε έξαλλη κατάσταση και είχε στο βλέμμα του οργή και μίσος. Λίγες μέρες μετά, μου παρέδωσε ένα γράμμα με παραλήπτη τη Μις Μαίρη και εντολή να της το στείλω άμεσα. Δεν άντεξα... η περιέργειά μου νίκησε.... το άνοιξα και το διάβασα... το σοκ που ένιωσα ήταν απίστευτο...
Η Μις Μαίρη του ειχε αποκαλυψει οτι ο γιος της, ο Μπραιαν Κλαρκ, ηταν στην πραγματικοτητα δικο του παιδι. Στο γράμμα την παρακαλούσε να αφησει τον αντρα της και να γυρισει κοντα του. Της υποσχόταν ότι την αγαπούσε ακομα, ότι σύντομα θα έλυνε το πρόβλημα της συζύγου του και θα μπορούσαν πια ελεύθερα να είναι μαζί. Λίγες μέρες μετά, η κα Σάρλοτ βρέθηκε πνιγμένη στη λίμνη..."
"Χριστέ μου!" Αναφώνησε η Βέρα. "Πιστεύεις... θέλεις να πεις ότι... ο Τζέφρι... ότι... τη σκότωσε;"
"Δεν τον είδα να την σκοτώνει. Δεν ξέρω αν το έκανε ο ίδιος ή έβαλε κάποιον άλλο... είμαι όμως σίγουρη ότι ο θάνατος της κυρίας δεν ήταν ατύχημα, αλλά δολοφονία... άλλωστε, σχεδόν μου το παραδέχτηκε κι ο ίδιος! Ένα βράδυ που είχε πιει, λίγο μετά το θάνατο της κας Σάρλοτ, την ώρα που μάζευα το γραφείο του, με γράπωσε από τον αγκώνα και μου είπε ότι ήξερε πως είχα διαβάσει το γράμμα και πως αν δεν ήθελα να πάθω ό,τι έπαθε η κυρία μου, καλά θα έκανα να το βουλώσω! Τρομοκρατήθηκα! Αυτός ο άντρας ήταν ικανός για όλα. Συγχωρηστε με κυρια Βερα...φοβομουν...για ολους φοβομουν... Για αυτο δε μιλησα ποτε. Για αυτο μετα τη γεννηση του Tσαρλς επεμεινα η Αλις να φυγει μακρυα. Για αυτο επεμεινα κρυφα να φυγει μακρυα κι ο Τσαρλς..."
"Εσυ; Εσυ ευθυνεσαι που μου πηρε το παιδι μου;"
"Συγνωμη... Απο αγαπη το εκανα για να τον προστατευσω...ενιωθα οτι κινδυνευει καθε αθωοτητα εδω μεσα, σ'αυτο το σπιτι που μυριζει θανατο..."
"Χριστέ μου! Τι τέρας έχω παντρευτεί!" αναφώνισε η Βέρα.
"Και δεν έχεις ακούσει τίποτα ακόμα..." ήταν η σειρά της Μαίρης να μιλήσει...
" Ελαχιστες μερες μετα το θανατο της κας Σαρλοτ, ο αντρας μου ο Εντουαρντ χτυπηθηκε απο μια αμαξα. Τον παρατησαν αιμοφυρτο στο δρομο οπου τον βρηκε φρικτος θανατος απο αιμορραγια στο κεφαλι. Βυθιστηκα στο πενθος... Μπορει να ειχα παντρευτει απο αναγκη αλλα τον Εντουαρντ τον αγαπησα βαθια. Ηταν τοσο καλος και τρυφερος και τοσο υπεροχος πατερας για τον Μπραιαν...πως θα μπορουσα να μην τον αγαπησω; Στη βδομαδα πανω, με επισκεφθηκε ο Τζεφρι Μπανιστερ, δηθεν για να μου υποβαλει τα συλληπητηρια του. Μολις ομως μειναμε οι δυο μας αρχισε να με αγκαλιαζει και να με φιλαει και να μου λεει πως τωρα που εβγαλε απο τη μεση και τα δυο εμποδια, μπορουσαμε επιτελους να ζησουμε τον ερωτα μας! Τρελλαθηκα! Αηδιασα! Ο ανθρωπος αυτος ειχε σκοτωσει τη γυναικα του και τον αντρα μου γιατι πιστευε με το αρρωστημενο του μυαλο πως θα ημασταν μαζι! Αρχισα να ουρλιαζω, να τον σπρωχνω μακρυα μου...αλλα ημουν μονη στο σπιτι κι εκεινος πιο δυνατος. Με πεταξε πανω στο γραφειο και με βιασε! Οταν τελειωσε, με απειλησε πως αν δεν τον παντρευομουν θα ελεγε σε ολους οτι ο Μπραιαν ηταν παιδι του. Θα με κατηγορουσε για μοιχεια και θα φροντιζε να μεινω στους πεντε δρομους. Ηταν τρελος...ηταν αδιστακτος. Συμφωνησα να τον παντρευτω, απο φοβο, με μονο ορο να εμενε ο γαμος μας κρυφος για ενα χρονο, για να προλαβουμε τις κακες γλωσσες. Οι επισκεψεις του εγιναν συχνοτερες και μαζι με αυτες οι βιασμοι μου. Στην αρχη, παντα το μετανιωνε κι εκλαιγε σα μωρο ζητωντας μου συγνωμη, ομως μετα απο λιγο αλλαξε. Καθε φορα γινοταν και πιο βιαιος και απολαμβανε να με βλεπει να υποφερω. Στο χρονο πανω, αφου πια ειχε χορτασει τη διψα του για το κορμι μου, γνωρισε εσενα Βερα. Ησουν νεα, ομορφη και κυριως πλουσια. Οι δουλειες του ειχαν δεχτει πληγμα κι η περιουσια σου θα ηταν μια τονωτικη ενεση για να ξαναπαρουν μπρος. Μου ζητησε διαζυγιο. Αρνηθηκα. Θες απο εγωισμο, θες απο αναγκη, δεν ηθελα να του το δωσω. Μου ειπε πως θα σε παντρευοταν ουτως η αλλως.Με απειλησε και παλι. Ομως αυτη τη φορα ημουν προετοιμασμενη. Ειχα δωσει τα εγγραφα του γαμου μας στην αδερφη μου που ειναι μοναχη να τα φυλαξει στο μοναστηρι. Ηταν σειρα μου να τον απειλησω πως αν τολμουσε να σε παντρευτει, αν συνεβαινε κατι σε μενα η τον Μπραιαν, θα εβγαζα τα εγγραφα στη φορα και αποδεικνυα πως ηταν διγαμος. Μολις το ακουσε, αλλαξε τροπαριο και προσπαθησε να με δωροδοκησει, θα μου εδινε ο,τι ηθελα. Ηταν η ευκαιρια μου καταλαβαινεις; Η ευκαιρια μου να τον εκδικηθω, να τον ξεφορτωθω και να εξασφαλισω εμενα και το παιδι μου. Του ζητησα να μου δινει καθε μηνα ενα σεβαστο ποσο ωστε να ζουμε αξιοπρεπως. Σε ανταλλαγμα προσφερα τη σιωπη μου και την υποσχεση πως δε θα εμφανιζομουν ποτε στη ζωη σας. Συμφωνησε και για λιγο καιρο ολα πηγαιναν καλα. Ομως, μετα ηρθε ο γιος σου Βερα."
" Τι σχεση εχει ο γιος μου με ολα αυτα;"
"Καμια στην ουσια. Απλα ο ερχομος του μου δημιουργησε ερωτηματικα και ανασφαλειες. Καταλαβε με, ο Μπραιαν ηταν ο πρωτοτοκος γιος του. Ηταν τοσο παιδι του οσο η Αλις κι οσο ο Τσαρλς, μα ειχε στερηθει τα παντα. Δεν ηξερε τον αληθινο του πατερα και τον μονο πατερα που γνωρισε κι αγαπησε του τον ειχε βιαια στερησει αυτο το τερας! Ηθελα να του δωσει οτι του αναλογει, να βεβαιωθω πως δεν θα τον αδικησει. Ηρθα και τον βρηκα. Τον απειλησα οτι θα σου τα αποκαλυπτα ολα αν δεν εγραφε στον Μπραιαν το ενα τριτο της περιουσιας του. Ο ποθος του για σενα ηταν ακομα φρεσκος κι ετσι δεχτηκε. Εφτιαξε μια διαθηκη οπου μοιραζε εξισου στα τρια του παιδια την περιουσια του. Η Μις Σαλι υπεγραψε σαν μαρτυρας. Επειτα, εκρυψε τη διαθηκη στο πιο ασφαλες μερος, εκει που κανεις δε θα εψαχνε και μονο οι τρεις μας ξεραμε την κρυψωνα. Μεσα στο πορτραιτο της Σαρλοτ και το καταχωνιασε στη σοφιτα. Αυτο το χαρτι ηρθα να βρω αποψε."
" Γιατι τωρα;" ρωτησε η Μις Σαλι.
"Γιατι εμαθα πως η Αλις ειναι εγκυος! Ανησυχησα μηπως ο ερχομος ενος εγγονιου τον κανει να αλλαξει τη διαθηκη του."
" Η Αλις ειναι εγκυος;! Απο ποιον, δεν ειναι καν παντρεμενη! Ειμαι σιγουρη πως κανεις λαθος!"
"Αχ Σαλι, αυτο που δεν ξερεις ειναι οτι η γιαγια της Αλις επισκεπτεται πολυ συχνα το μοναστηρι του Αγ. Πατρικιου στην Ιρλανδια. Εκει βρισκεται η αδερφη μου, απο εκεινη εμαθα τα νεα. Η Αλις θα κανει το παιδι του Χερμπερτ, του αδερφου της Βερας"
Ενας γδουπος ακουστηκε στο δωματιο. Ηταν η Βερα που, μην αντεχοντας αλλες αποκαλυψεις, λυποθημησε.

Ενα χρονο αργοτερα

Η Αλις κρατουσε στην αγκαλια της την επτα μηνων κορουλα της Σαρλοτ και ατενιζε τη λιμνη απο το παραθυρο της καμαρας της. Πισω της ο Χερμπερτ τυλιγε τρυφερα ενα σαλι στους ωμους της και την αγκαλιαζε απο τη μεση.
Ηταν απιστευτο το ποσο ειχαν αλλαξει οι ζωες τους αυτον τον τελευταιο χρονο. Μετα το θανατο του Τζεφρι Μπανιστερ, οι αποκαλυψεις ηταν καταιγιστικες κι οι εξελιξεις ραγδαιες.
Οταν η Αλις εμαθε οτι ο Μπραιαν ηταν αδερφος της σοκαριστηκε κι αηδιασε. Ειχε κανει ερωτα με τον ιδιο της τον αδερφο! Ομως, οσο το σκεφτοταν τοσο καταλαβαινε την ανεξηγητη ελξη που ειχε νιωσει, αυτη την οικειοτητα σαν να τον ηξερε χρονια... Στην ουσια τον ηξερε, τον γνωριζε το αιμα που κυλουσε κοινο στις φλεβες τους. Για αυτο και δεν τον ερωτευτηκε ποτε, πως θα μπορουσε αλλωστε;
Γυρνωντας στην Αγγλια με το Χερμπερτ εμαθε κι ολη την υπολοιπη αληθεια. Η διαθηκη του Μπανιστερ ανοιχτηκε κι η περιουσια μοιραστηκε στα τρια. Η Μαιρη με τον Μπραιαν γυρισαν στην Ιρλανδια και διεκοψαν καθε επαφη.
Τωρα που ολα ειχαν βγει στο φως, η Αλις καταφερε να ξεκαθαρισει το ρολο του καθε ενα πρωταγωνιστη σε αυτο το δραμα που ειχε παιχτει στις ζωες τους. Πιονια τελικα ηταν ολοι σε μια παρτιδα σκακι που εστησε ενα αρρωστο μυαλο, αυτο του πατερα της. Κι ομως, δεν μπορεσε να τον μισησει... Μια σακατεμενη ψυχη ηταν ανικανη να αγαπησει. Και στο τελος, πηρε αυτο που του αξιζε. Με το δολοφονο της μητερας της νεκρο, ενα τεραστιο βαρος ειχε φυγει απο τις πλατες της και μπορουσε επιτελους να αφησει πισω το παρελθον και να ζησει τη ζωη της.
Πρωτο της μελημα να φερει πισω απο το Ντεβον το μικρο Τσαρλς, κοντα στη μητερα του. Με τη Βερα χρειαστηκε να γνωριστουν απο την αρχη. Χωρις τη σκια του Τζεφρι να τις σκεπαζει, ανακαλυψαν πως ειχαν πολλα κοινα, οπως εξαλλου ηταν λογικο, καθως τις χωριζαν μολις δεκα χρονια.
Οι τρεις γυναικες αποφασισαν να δωσουν πνοη και παλι σε αυτο το μουντο στοιχειωμενο σπιτι. Το εβαψαν, το φρεσκαραν, εβαλαν το πορτραιτο της Σαρλοτ σε περιοπτη θεση κι αφησαν το σπιτι να γεμισει με γελια και χαρουμενες φωνες.
Η Αλις και ο Χερμπερτ παντρευτηκαν διπλα στη λιμνη, ενα ομορφο ανοιξιατικο πρωινο. Παρα την επιμονη της Βερας και της Σαλι, η Αλις δε δεχτηκε να φορεσει λευκο νυφικο. Φορεσε κοκκινο. Κοκκινο σαν την αγαπη που ειχε πια δεσει την οικογενεια. Κοκκινο σαν το παθος του ερωτα της για τον Χερμπερτ. Κοκκινο σαν την ιδια τη ζωη που ειναι γεματη ανατροπες κι εκπληξεις.
Ναι ειχαν αλλαξει ολα αυτο το χρονο, αλλα μονο προς το καλυτερο, σκεφτοταν καθως στα γαλαζια νερα καθρεφτιζοταν ο πρωινος ηλιος.
Κι εκει αναμεσα στα νουφαρα της λιμνης, η Αλις θα ορκιζοταν πως εκεινο το πρωι ειδε το χαμογελαστο προσωπο της Σαρλοτ!

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ ΑΓΑΠΗΣ!!!

"Καλησπερα!!!!
Θα το ξαναπω για 1000στη φορα! Η εκδοση αυτου του βιβλιου ηταν για μενα ενα ονειρο που πραγματοππιηθηκε!
Ομως η χαρα που μου εδωσε δεν συγκρινεται με τη χαρα που μου δινει η συνειδητοποιηση του ποσοι ΥΠΕΡΟΧΟΙ ανθρωποι υπαρχουν γυρω μου!
Οπως για ολους, ηρθε η στιγμη του μετρηματος και για μενα και τωρα μονο συνειδητοποιησα ποσο το μπλογκινγκ που αγαπω αλλαξε τη ζωη μου και ποσα μου εχει δωσει! Δεν μπορουσα 8,5 χρονια πριν ουτε να το φανταστω, ομως εδωσα και πηρα τοσα ομορφα αισθηματα!
Και δεν θα το ξεχασω αυτο ΠΟΤΕ!"

"Δεν ειναι μονο η χαρα και η τιμη για τα ομορφα σχολια σας!
Δεν ειναι η υπερηφανια που καταφερα ταπεινα κι αληθινα εστω για λιγο να αγγιξω τις ψυχες σας με τη δικη μου!
Δεν ειναι τα πανω απο 200 ατομα που εχουν μπει στον κοπο να με διαβασουν μεσα σε μολις 2μιση μηνες!
Ειναι η ΑΓΑΠΗ ναι ΑΓΑΠΗ που εχω λαβει απο ανθρωπους που δεν ξερω παρα μονο μεσω ιντερνετ!
Ειναι η ΚΑΛΟΣΥΝΗ που μου δειχνετε καθε φορα που κατεβαζετε η προωθειτε το βιβλιο μου χωρις να εχετε τιποτα να κερδισετε! Αναρτησεις, κοινοποιησεις, προβολη σε σελιδες και σε προσωπικα σαιτ η ιστολογια, απλα και μονο για τη χαρα του αλλου, δηλαδη τη δικη μου!
Πραξεις γεματες ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ που με γεμιζουν ΕΛΠΙΔΑ οτι δεν εχουμε χασει ολα οσα μας χαρακτηριζουν, οτι ακομα χαιρομαστε και καμαρωνουμε καθε που καποιος εκπληρωνει ενα μικρο η μεγαλο ονειρο! Εστω καποιος αγνωστος σχεδον...
Με αξιωσε ο Θεος να ζησω την προσωπικη μου Επανασταση της Καλοσυνης!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!"

Αυτα τα ειχα αναρτησει πριν λιγο καιρο στο φατσοβιβλιο. Αλλα δεν θα μπορουσαν να λειπουν και απο την Κοινωνια... Ωρα Αγαπης, της Αριστεας μας!!!

Σας ευχαριστω ολους παρα πολυ για ολη την αγαπη που εχω παρει κι εχω δωσει!
Νιωθω υπεροχα!!!

Και μια και μιλαμε για αγαπη, να μην ξεχασουμε να τη δειξουμε εμπρακτα, σε οσους μας εχουν αναγκη!

Αγοραζοντας το βιβλιο της Μαριας βοηθαμε μια νεα γυναικα!

 

Και φυσικα, συνδραμοντας στο παζαρι της Αλεξανδρας, βοηθαμε τον συνανθρωπο μας!

ΣΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΤΟ ΔΡΟΜΟ...THE MOVIE!!!!

Kαλησπερα και καλη εβδομαδα αγαπημενοι μπλογκοφιλοι!

Σημερα ειμαι ιδιαιτερα χαρουμενη!
Ο φιλος blogger Νικος Μους, με το εξαιρετικο ιστολογιο Αντιθετοι Κοσμοι και συνεργατης μου στην Επανασταση της Καλοσυνης, εχει τελευταια αναδειξει μια πτυχη του χαρακτηρα του που δεν γνωριζαμε, ενα ταλεντο! Και αυτο δεν ειναι αλλο απο την δημιουργια εκπληκτικων βιντεο!

Η πρωτη φορα που ειδα τη δουλεια του ηταν στο βιντεο που εφτιαξε για την Κικη μας, για Τα Λαφυρα Της Ψυχης της! (click it!!!)
Εντυπωσιαστηκα κι ειπα οτι "θελω κι εγωωωωωω"!!!

Κι επειδη ο Νικος ειναι φιλος αληθινος, δεν θελησε να με κακοκαρδισει.
Διαλεξε υπεροχες φωτογραφιες, εκανε μια εξαιρετικη επιλογη στιχων απο τα ποιηματα μου, τα εντυσε με μια μελωδια μοναδικη που σε ταξιδευει! (Τhe Winter, by Balmoreah 2008) και το αποτελεσμα με μαγεψε!

Σημερα λοιπον, με μεγαλη χαρα και υπερηφανεια, το μοιραζομαι μαζι σας!!!



Ακολουθει η αποψη του Νικου για την ποιητικη μου συλλογη:

Περιέχει αποσπάσματα από 16 ανθρωποκεντρικά ποιήματα γραμμένα σε ελεύθερο στίχο κι έμμετρο λόγο. Εκπέμπουν έντονα συναισθήματα όπου ιδιαίτερη φροντίδα έχουν η αγάπη κι η καλοσύνη. Αποτυπώνουν αυτήν την αέναη κατάσταση, όπου μέσα απ' την αδιάκοπη πάλη στο μόχθο της ζωής, κερδίζει πόντους στο τέλος η ελπίδα κι η αισιοδοξία. Εξυμνούν την ίδια τη ζωή... εκείνη που χάνεται μπροστά στα μάτια μας, αλλά κι αυτήν που ονειρευόμαστε. Η προσωπικότητα κι η επιρροή της συγγραφέως από πράξεις και γεγονότα είναι εμφανή και γι' αυτό δεν ήταν δυνατόν να ξεφύγουν απ' όσα μ' έχει συνηθίσει. Η αίσθηση που αφήνει τελικά σταλιά-σταλιά σε κάθε στίχο είναι η νοσταλγική δραπέτευση στην επ-Ανάσταση της ζωής.  

Νικο, για αλλη μια φορα, ευχαριστω απο καρδιας!!!! Για ολα!!!!

Την ποιητικη συλλογη Στου Ονειρου το Δρομο μπορειτε να κατεβασετε δωρεαν εδω:

http://www.ideostato.gr/2016/02/e-book.html?m=1

Πεταλουδισια φιλια σε ολους!

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΜΕ... ΔΩΡΟ ΕΚΠΛΗΞΗ!

Καλημερα διαδικτυακοι μου φιλοι!

Πριν απο λιγο καιρο κερδισα στην κληρωση της Αριστεας για το 8ο Συμποσιο ποιησης και με ανυπομονησια περιμενα τα δωρακια που με τοση αγαπη ετοιμαζει με τα χερακια της για τους φιλους της! Ειχα ξανα την τυχη να κερδισω κατι δικο της στο παρελθον και ξερω ποσο ομορφα ειναι οσα φτιαχνει!

Τα ελαβα λοιπον και ναι, ειναι πανεμροφα!!!!!

Σας τα παρουσιαζω με μεγαλη χαρα!

Το δεξι σαπουνακι με τα βατομουρα κοσμει το μπανιο μου! (οι φωτο απο το κινητο μου ηταν απλα ελεεινες, οποτε δανειστηκα τις φωτο της δημιουργου, που τα ειχε ανα δυο τα σαπουνακια) Καιρο εβλεπα και ζαχαρωνα τα σαπουνακια της, οποτε τωρα, οσο κι αν λεει οτι προοριζονται για χρηση, εγω εχω επιβαλει απαγορευση να το αγγιξει κανεις και θα μεινει εκει ως στολιδι!

Το ιδιο φυσικα θα ισχυσει και για το υπεροχο ασορτι μπουκαλι, το οποιο κοσμει την κουζινα μου! Δε διακινδυνευω με τιποτα να μου χαλασουν, οχι μονο γιατι ειναι ομορφα, αλλα κυριως γιατι ειναι ενα δωρο που θελω να το εχω παντα για να θυμαμαι την καλη μου φιλη, εστω κι αν χωρισουν οι δρομοι μας καποτε!

Αριστεα μου σε ευχαριστω πολυ πολυ, μεσα απο την καρδια μου!

Θα σας αφησω τωρα με ενα τραγουδακι που αγαπω πολυ, με ξεσηκωνει και το βρισκω σουπερ καλοκαιρινο! Και πρωτα ο Θεος θα τα πουμε τελος Αυγουστου!




Καλο υπολοιπο καλοκαιριου σε ολους!!!!

Πεταλουδισια φιλια!

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ Β: ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ

Η δευτερη συμμετοχη μου στο δρωμενο Ιστοριες της Νυχτας, ειναι ενα ζεϊμπεκικο, αρκετα βαρυ, που εχω γραψει πριν πολλα χρονια αλλα ποτε δεν εχω δημοσιευσει. Ελπιζω καποτε να καταφερω να βαλω και τη μουσικη ολων αυτων των τραγουδιων....
Τις υπολοιπες ιστοριες μπορειτε να βρειτε στο μπλογκ της αεικινητης Αριστεας μας!

 

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ

Μη μου ζητας λογια μεγαλα.
Γι' αγαπη τωρα μη μου λες.
Παρεα κανε μου μια σταλα,
γιατι τα ονειρα μου γινονται πληγες.

Μη με ρωτας για που πηγαινω.
Τι ξημερωνει μη ρωτας.
Συγνωμη, δεν καταλαβαινω
αυτον τον τροπο που στα ματια με κοιτας.

Η μοιρα σ' εφερε αποψε στο πλευρο μου,
που ειναι ολα τοσο μελαγχολικα,
να πιεις γουλια γουλια το δακρυ το δικο μου,
να ημερεψεις της ψυχης μου τον νταλκα.
Δεν το αντεχω υποσχεσεις να σου δωσω.
Ερωτας ειμαι που θα μεινω μια βραδια.
Κι αν ερθει η ωρα καποτε να μετανιωσω,
αλλο ενα λαθος θα χρεωσω στην καρδια.
Αλλο ενα λαθος θα χρεωσω στην καρδια.

Μην απορεις που δεν με νοιαζει
που θα με βρει το πρωινο.
Εμαθα πια, οταν χαραζει,
να μενω μονη σε δωματι σκοτεινο.

Κερνα πιοτο, βαλε να πιουμε
τσιγαρο σερτικο, βαρυ.
Κι ενα ζεϊμπεκικο ν΄ακουμε,
να γρατζουναει της ζωης μας την πληγη.

Η μοιρα σ' εφερε αποψε στο πλευρο μου,
που ειναι ολα τοσο μελαγχολικα,
να πιεις γουλια γουλια το δακρυ το δικο μου,
να ημερεψεις της ψυχης μου τον νταλκα.
Δεν το αντεχω υποσχεσεις να σου δωσω.
Ερωτας ειμαι που θα μεινω μια βραδια.
Κι αν ερθει η ωρα καποτε να μετανιωσω,
αλλο ενα λαθος θα χρεωσω στην καρδια.
Αλλο ενα λαθος θα χρεωσω στην καρδια.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ Α: ΝΥΧΤΕΣ ΑΛΗΤΙΚΕΣ

 

ΝΥΧΤΕΣ ΑΛΗΤΙΚΕΣ

Τοτε που περπατουσα
συχνα στα μονοπατια σου
και καθε βημα
πιο μακρυα σου με τραβουσε,
σχοινια οι στιγμες,
που τυλιγαν τα ματια σου,
για να ξεχνας τη θαλασσα
που χωρια μας κρατουσε.
Ηταν φορες που χαραζε
χωρις να πουμε λεξη.
Ηταν κοντα σου οι νυχτες μου
γοργες, λαχανιασμενες.
Κι απ' το κλειστο παραθυρο
κρεμοντουσαν οι σκεψεις.
Νυχτες αλητικες, γυμνες,
νυχτες παραδομενες.
Εκει, που, δεμενη πισθαγκωνα,
ανασαινα τον ερωτα.
Που σαν αγριμι αχορταγο
ρουφουσα την ουσια σου,
φυλακισμενη σ' ονειρα
και σε στοιχεια ανημερωτα,
ν' αρπαξω ενα κομματι σου
στην καθε συνουσια σου.
Κρυφες ματιες που εριχνα
στου νου τις διαδρομες σου
και με τα νυχια ξεσκιζα
κρυφα τα κυτταρα σου.
Απαγκια σου 'φτιαχνα ζεστα
να δενεις τις πληγες σου,
να μην μπορεσει αλλος κανεις
να κλεψει την καρδια σου.
Ηταν θυμαμαι Κυριακη
στα συννεφα ντυμενη.
Να ταξιδεψω ζητησα
σε οσα μου αρνηθηκες.
Σαν ανεμος σε τυλιξα,
σαν μπορα μανιασμενη.
Νυχτες αλλιωτικες, μαβιες.
Νυχτες αλητικες...

Ειναι η πρωτη μου συμμετοχη στις Ιστοριες της Νυχτας, ενα ομορφο δρωμενο στο μπλογκ της Αριστεας. Το εχω δημοσιευσει και παλιοτερα, αλλα νομιζω πως ταιριαζει απολυτα κι εδω. Τις υπολοιπες ιστοριες μπορειτε να τις διαβασετε εδω:
http://princess-airis.blogspot.gr/2015/04/blog-post_20.html

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!!

Φραση δανεικη! Απο το μοναδικο Γιαννη Φαρσαρη, χωρις τη βοηθεια του οποιου τιποτα δεν θα ειχε συμβει!
Πριν απο μερικους μηνες, ξεκινησε μια ιστορια αγαπης απο τον Πετρο. Στη συνεχεια, μας πεταξε το μπαλακι να τη συνεχισουμε. Η Αριστεα οπως παντα ανελαβε τα διαδικαστικα και ετσι προεκυψε ενα συνεργατικο διηγημα, μια ιστορια αγαπης με 16 κεφαλαια, γραμμενα καθε φορα απο διαφορετικο συγγραφεα. Με ολες τις τεχνικες δυσκολιες, τις διαφορες στο λογο και στην εκφορα του, τα καταφεραμε! Αφησαμε τη φαντασια μας να τρεξει ελευθερη και αγαπησαμε πολυ τους ηρωες μας, το Στελλιο, τη Βασια και τον γλυκυτατο καφετζη τον κυρ- Μιχαλη.
Η προσπαθεια μας τοτε ανεβαινε σε συνεχειες στο μπλογκ του καθενα μας και αγαπηθηκε πολυ απο ολους τους φιλους.
Σημερα, με μεγαλη χαρα σας παρουσιαζουμε ολοκληρωμενο το εργο σε μορφη e-book, το οποιο θα μπορειτε να κατεβαζετε δωρεαν απο αυτο το συνδεσμο.

 http://www.openbook.gr/2014/10/openbloggers.html

Ελπιζουμε να το αγαπησετε οσο και εμεις!

1) Ο Γιάννης Φαρσαρης και οι συνεργατες του εργαζονται συστηματικα και αφιλοκερδως για την ελευθερη διαδοση λογοτεχνικων και μη βιβλιων στο διαδικτυο, μεσα απο το www.openbook.gr. Ειναι συγγραφεας κι ο ιδιος και μπορειτε να τον γνωρισετε μεσα απο το υπεροχο Johnnie Society.

2) Στο πλαϊ δεξια στο μπλογκ θα υπαρχει μονιμα ο συνδεσμος για να κατεβάσετε το e-book μας.

BLOG ACTION DAY 2014: ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ/ INEQUALITY

Καθυστερημενη οπως παντα, μια και η Blog Action Day 2014 ηταν χτες, ερχομαι σημερα να "μιλησω" για την ανισοτητα. Αλλα, δεν χρειαζεται να πω τιποτα, μια εικονα ισον χιλιες λεξεις! Ας "μιλησουμε" για ανισοτητα στον 21ο Αιωνα λοιπον:

Delayed, as always, since Blog Action Day 2014 was yesterday! But, better late than never... So I 'm here today to "speak" of  Inequality. No need for words, pictures are much stronger.So, let's "talk" about Inequqlity in the 21st Century:

Φτωχεια/ Poverty

Ευμαρεια/ Prosperity

Εξαθλιωση/  Impoverishment

 Απολαυση/ Delight

 Δουλεμποριο/ Trafficking

Χαλαρωση/ Relaxation

 

 Μισος/ Hatred

Αγαπη/ Love

Να ξεκαθαρισουμε οτι δεν εχω κανενα απολυτως θεμα με τους ανθρωπους που εχουν και απολαμβανουν αγαθα, που εχουν αγαπη, σεβασμο, χρηματα, μια καλη δουλεια, την ευκαιρια να κανουν διακοπες η να χαλαρωσουν. Εχω ομως μεγαλο θεμα με το γεγονος οτι καποιοι αλλοι δεν εχουν τιποτα απο ολα αυτα, δεν εχουν καν δικαιωματα, δεν εχουν ζωη!...
Καληνυχτα σας....

Just to make things clear, I have nothing against the people who have and enjoy things in life. Those who have love, respect, money, a good job, the chance to go on holiday and relax. What really frustrates me is the fact that others can't! That some people have no rights and no life!...
Goodnight to all...

ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΣΥΜΠΡΑΞΗ

Καλημερα διαδικτυακοι μου φιλοι!
Επιτελους καταφερα με τεραστια χρονοκαθυστερηση να απαντησω στα τοσο ομορφα και συγκινητικα σχολια σας στην επετειακη αναρτηση για τα 7 χρονια Butterfly's World και να σας ευχαριστησω απο καρδιας εναν προς εναν!!!
Σημερα εχω τη χαρα να σας ανακοινωσω μια ομορφη συμπραξη, μια συνεργασια που αφορα το αλλο μου σπιτακι, Η Επανασταση της Καλοσυνης στην Πραξη.
Απο σημερα λοιπον, εκτος απο την υποφαινομενη, την Επανασταση ανελαβε να συντονιζει, να διαχειριζεται και να προωθει ο πολυ αγαπημενος μπλογκοφιλος Νικος-Μους.
Οι περισσοτεροι τον γνωριζετε ηδη, οσοι δεν ετυχε, μπορειτε να τον διαβασετε στα προσωπικα του ιστολογια, Αντιθετοι κοσμοι και Παραθυρο στη σκεψη.
Τα θεματα που προσεγγιζει ειναι γεματα ανθρωπια και ευαισθησια και δεν θα μπορουσα να εχω καλυτερο συνοδοιπορο, σε μια προσπαθεια που την αγκαλιασε απο την πρωτη στιγμη!
Κι ειναι διπλη η χαρα μου, για εναν ακομα λογο. Ηταν ο Νικος -και αυτο ΤΩΡΑ το μαθαινει, εδω αυτη τη στιγμη- που με ενεπνευσε εξαρχης και μου εδωσε την ιδεα για ενα τετοιο μπλογκ.
Εκεινος και η Καιτη μου ειχαν προτεινει να μαζευτουμε μια ομαδα μπλογκερς και να φτιαξουμε ενα ιστολογιο που θα ασχολειται αποκλειστικα με ανθρωπιστικα ζητηματα, εκκλησεις σε βοηθεια και εθελοντισμο. Αυτο, παρολο που ολοι με ενθουσιασμο ειχαμε συμφωνησει, δεν ευοδωσε. Ωστοσο, εμενα τριγυρνουσε στο μυαλο μου η ιδεα της δημιουργιας ενος διαφορετικου, πιο στοχευμενου ιστολογιου αρκετο καιρο, αλλα δεν ηξερα πως και τι. Ωσπου εφτασε στα χερια μου το βιντεο που ακολουθει και η ιστοσελιδα Kind Revolution και τελος παντων τα υπολοιπα τα ξερετε, γεννηθηκε η Επανασταση της Καλοσυνης στην Πραξη.
Καλοσωρισες λοιπον Νικολα! Ελπιζω να κανουμε την Επανασταση πραξη και να διαδοσουμε την ελπιδα οσο περισσοτερο γινεται!



Πεταλουδισια φιλια σε ολους!

ΜΕΣ Σ' ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΑΡΚΑ (ΔΕΝ) ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΑΧΗ....

Μια ομορφη βαρκαδα! Με το γιο και τον αντρουλη μου. Ο Δημητρακης ξετρελαθηκε, τοσο με τη βαρκαδα οσο και με την εκπληκτικη μαγευτικη παραλια που επισκεφθηκαμε.

Ηταν γενικα ενα ομορφο καλοκαιρι. Ακρως οικονομικες διακοπες, ηρεμες, χαλαρες, πολυ ξεκουραστες. Δυναμη για εναν δυσκολο χειμωνα.

Φωτογραφια ομως απο τη βαρκαδα δεν εβγαλα, ετσι θα δανειστω μια ασχετη που ομως μου αρεσει πολυ.

Ενταξει, δεν ειναι ακριβως βαρκουλα, μαλλον καραβι... Αλλα θα σας αφιερωσω ομορφο τραγουδακι, με υπεροχη Αλικη να ερμηνευει Μανο! Απολαυστε!



Με αυτες τις λιγες γραμμες και τη μουσικη υποκρουση, επιστρεφω δριμυτερη, σας ξαναβρισκω με χαρα και -επιτελους!!!- παραδιδω τη χρωστουμενη συμμετοχη μου στο Αλλος με τη Βαρκα μας, της αγαπητης Joan!

Συμμετεχουν τα ιστολογια:

Κική http://ekfrastite.blogspot.gr/

Georgette http://armoniaart.blogspot.gr/

Ελεάννα http://myhomemymemories.blogspot.gr/

Αριστέα http://princess-airis.blogspot.gr/

Έλενα http://miakalimera.blogspot.gr/

Μαριλένα http://marilenaspotofart.wordpress.com/

Γλαύκη Θα φιλοξενηθεί από μένα

Βιβή http://confusedmindblog.blogspot.gr/

Πεταλούδα http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/

Μαρία http://maria23f.blogspot.gr/

Νεφέλη http://nefeli9.blogspot.gr/

Σοφία ΜΒ Θα φιλοξενηθεί από μένα

Κλαυδία http://katoapotinakropoli.blogspot.gr/

Κατερίνα http://followkoko.blogspot.gr/

Μαρία http://toapagio.blogspot.gr/

Ειρήνη http://koukouvagiakaisoi.blogspot.gr/

Μαρία http://mytripssonblog.blogspot.gr/

Δελφινάκι http://delfinaki-sunset.blogspot.gr/

Άννα/Πάρος Θα φιλοξενηθεί από μένα

Βίκυ http://pikroiosapsinthoskarpoi.blogspot.gr/

Μαρία Νι http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/

Μαρία Έλενα http://glykia-zoi.blogspot.gr/

Μυστήριο Κορίτσι http://doupleouraniotoxo.blogspot.gr/

Ποδηλάτισσα http://podilatisa.blogspot.gr/

Ελένη http://stamonopatiatisfantasias.blogspot.gr/

Αλεξάνδρα http://womaninblogs2.blogspot.gr/

Αριάδνη http://mononai.blogspot.gr/

Χριστίνα http://andromeda-mygalaxy.blogspot.gr/

Ιω Τζιντα http://taxidemoi.blogspot.gr/ Δέσποινα http://mamadesekrisi.blogspot.gr/ Ρούλα http://smaragdenia-roula.blogspot.gr/ Χαρά http://kantomagapi.blogspot.gr/

Σημερα στην Επανασταση της Καλοσυνης στην Πραξη διαβαζουμε την ιστορια ενος αγγελου των βραχων!

ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΚΙ ΕΣΥ! ΚΑΝΤΟ ΤΩΡΑ!!!

Ειναι στιγμες που ο κομπος στο λαιμο ειναι πραγματικα ακατανικητος. Ειναι φορες που ο,τι και να πεις δεν φτανει, δεν αρκουν οι λεξεις να περιγραψουν... Να μιλησεις για τι; Τη φρικη; Τα παιδια που σκοτωνονται; Τα δικια και τα αδικα;
Καθε μικρη στιγμη ευτυχιας δηλητηριαζεται μολις σκεφτεις τι γινεται εκει εξω. Οργη, απογνωση και φοβος.... Σε τεραστιες δοσεις... Και λες πως δεν μπορεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Οχι δεν μπορεις! Μπορεις να προσπαθησεις! Με τη δυναμη του ενος, που ενωνεται με τους πολλους. Με οση δυναμη εχεις τελος παντων! Εστω μικρη, αρκει να μην καθισεις απραγος...

Ξεκινα τωρα και θα ακολουθησουν κι αλλα!
Τρια μικρα βηματακια για αρχη!
Διαβασε! Υπογραψε! Διαδοσε!
ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ!!! (click it)

Για ολα τα παιδια που πεθαινουν καθε μερα! Αλλα και τους μεγαλους! Για την κτηνωδια του να βαζεις παιδια να υπογραφουν τις βομβες που θα σκοτωσουν αλλα παιδια. Για τη στιγμη που οι βομβες ισως σκασουν πανω απο το δικο μας σπιτι και θα θελουμε μια φωνη να φωναξει για εμας! Γιατι η μονη γλωσσα που ξερουν ειναι το χρημα, γιατι ο μονος θεος που πιστευουν ειναι το χρημα, γιατι το μονο που τους ποναει ειναι το χρημα. Κι αν σου φαινεται τραβηγμενο, ειναι η μονη δυναμη που εχουμε στα χερια μας και πρεπει να πιεσουμε προς αυτην την κατευθυνση!

Στο διαδικτυο κυκλοφορουν απειρες φωτο διαμελισμενων παιδικων σωματων, ικανες να συγκινησουν και τον πιο αναισθητο ανθρωπο. Δεν θα σε υποβαλω σε αυτο το απανθρωπο μαρτυριο! Ξερω πως δεν σου χρειαζονται τετοια κινητρα για να κανεις ο,τι περναει απο το χερι σου!

Θυμισου! Τρια μονο βηματα!
ΔΙΑΒΑΣΕ! ΥΠΟΓΡΑΨΕ! ΔΙΑΔΟΣΕ!
Και καντο γρηγορα, γιατι καθε λεπτο ισως ειναι αλλη μια χαμενη ζωη! Καντο τωρα!

(Η αναρτηση αποτελει την αρχη για ακομα πολλες αναρτησεις τετοιου υφους και τετοιου περιεχομενου. Τα σχολια νομιζω περιττευουν. Πεταλουδισια φιλια και καλη εβδομαδα!)

ΕΚΤΑΚΤΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Καλησπερα!
Διακοπτεται η ροη των αναρτησεων για να αναδημοσιευσω απο το μπλογκ του φιλου Νικου μια πολυ σημαντικη ειδηση:

 

Ήταν αρχές Οκτώβρη όταν δημοσίευσα παρέα μ' άλλα ιστολόγια αυτήν εδώ την έκκληση σε βοήθεια για ένα αγγελούδι-την 6χρονη σήμερα Παρασκευή-που έψαχνε απεγνωσμένα να βρει το φως της.Μετά από τόσους μήνες ο πατέρας της κ.Θεοδώρου Απόστολος γνωστοποίησε την κατάσταση της υγείας της στέλνοντας με λίγα λόγια και λιτά αυτό το τόσο ελπιδοφόρο e-mail.

"Δόξα τον Θεό όλα πάνε καλά μέχρι στιγμής, έχει γίνει εγχείρηση στο δεξί ματάκι τον Απρίλιο στην Αμερική κι έχει κανονιστεί ραντεβού τον Σεπτέμβριο στο αριστερό ματάκι της, αλλά οφείλουμε 25.000 δολάρια.Εάν δεν τα δώσουμε, δε θα μπορέσουμε να πάμε πάλι στην Αμερική, για την επέμβαση στο αριστερό ματάκι της!"

Ο αγώνας πλέον έγινε διαρκής μάχη επιβίωσης της μικρής κι η βοήθεια έχει καταστεί αναγκαία κι απαραίτητη.Επειδή έγιναν τεράστιες οι πιθανότητες όσο ποτέ, να γίνει καλά αυτό το αγγελούδι κι εφόσον οι ελπίδες αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο, το μόνο που ζητά είναι λίγη βοήθεια, όσο μικρή κι αν είναι αυτή η όποια βοήθεια μέσα απ' τις δύσκολες συνθήκες που ζούμε... ακόμα κι αυτή όμως η απλή κι ανέξοδη αναδημοσίευση της έκκλησης, στη βοήθεια λογίζεται!Οι ευχές κι η αγάπη μας για να ξαναπάει στην Αμερική και να γυρίσει το συντομότερο δυνατόν γερή και δυνατή θα τη συνοδεύσουν και σε τούτο το ταξίδι της!
(Τηλέφωνο επικοινωνίας πατέρα: 6942216572)

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ: 5048-063605-523

IBAN: GR44 0172 0480 0050 4806 3605 523

Η έκκληση βοήθειας έχει ήδη δημοσιευθεί στο διαδίκτυο και μπορείτε να τη διαβάσετε και σ' αυτήν εδώ τη διεύθυνση.