ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Πρωτη φορα γιορταζω τη μερα της μητερας και νιωθω υπεροχα για αυτο!

Πολλες φορες μεσα στο μπλογκ μου εχω εκφρασει ποσο ευγνωμων νιωθω για την υπεροχη μητερα που μου χαρισε ο Θεος! Τωρα που νιωθω την ευλογια της μητροτητας, καταλαβαινω ποση αγαπη εχω παρει και την αγαπω ακομα περισσοτερο!

Αλλα, επειδη μαλλον ο Θεος με αγαπαει μου εστειλε κι αλλους २ φυλακες αγγελους।Την αδερφη της μητερας μου που δεν εκανε δικα της παιδια και μας αγαπησε σαν μανα κι αυτη περιπου και την πεθερα μου που εχει σταθει ολα αυτα τα χρονια διπλα μου σαν να ημουν εγω η κορη της κι οχι η κοπελα του γιου της!

Ενα χρονια πολλα λοιπον στις τρεις αυτες γυναικες, πρωτα απο ολα φυσικα στη μητερα μου, αλλα και στις αλλες δυο γιατι η αγαπη του δοθηκε απλοχερα σε μενα χωρις ιδιοτελεια κι αυτο ειναι που αξιζει!

Κι επειδη ΜΑΝΑ ειναι αυτη που μεγαλωνει και ποναει ενα παιδι κι οχι απαραιτητα αυτη που το γενναει, σημερα σε μια κοινωνια που ολοι κοιτανε πως να μην δυσκολευτουν και η απορριψη η η εκτρωση ειναι σε αρκετες περιπτωσεις η ευκολη λυση (οχι σε ολες βεβαια!), ξεχωριστη μνεια αξιζει στις γυναικες αυτες που αναλαμβανουν να μεγαλωσουν ενα παιδι που δεν το εφεραν στον κοσμο, να επουλωσουν τις πληγες του και να το ζεστανουν με την αγαπη τους!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΕΙΣ...

...αλλα τελικα ειμαστε ΕΝΑ! Μια οικογενεια, μια ανασα, ενας ανθρωπος। Ετσι νιωθω απο τη μερα που ηρθε στον κοσμο το αγγελουδι μας και μας αλλαξε τη ζωη! Ηξερα στη θεωρια ποσο δυνατα συναισθηματα προκαλει η μητροτητα, αλλα στην πραξη καταλαβα οτι ουτε που μπορουσα να συλλαβω το μεγεθος! Νιωθω ολοκληρωμενη, ευτυχισμενη, πιο δεμενη απο ποτε με τον αντρα μου! Νιωθω αγχος και τρομερη αισθηση ευθυνης για αυτο το πλασματακι που απο εμας εξαρταται απολυτα! Νιωθω πολλα πραγματα που δεν περιγραφονται και ΝΑΙ ΤΩΡΑ καταλαβαινω τη μανα μου!!! Χαχα!
Δεν θα επεκταθω περαιτερω, τα λογια ειναι λιγα για να εκφρασουν τα συναισθηματα...

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΛΕΙΠΩ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ!

Δεν εχω ιντερνετ στο σπιτι για την ωρα, μολις βρω ξανα ευκαιρια θα μπω να μαθω και τα δικα σας νεα!
Πεταλουδισια φιλια σε ολους!

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ!

Σας ευχαριστω ολους για τις ευχες στα σχολια και στα μεηλ!
Τρεχω πολυ και με τη δουλεια και με τον μπεμπη με διαφορα διαδικαστικα, οποτε μολις που προλαβαινω να ξεκλεψω λιγο χρονο να σας διαβασω.
Ευχομαι σε ολους η νεα χρονια να φερει στον καθενα ξεχωριστα αυτο που περισσοτερο επιθυμει και σε ολους μας μαζι ειρηνη, γαληνη, αδελφοτητα, συμπνοια, αλληλεγγυη, χαρα, δημιουργικοτητα, υγεια, ευτυχια και φυσικα ΑΓΑΠΗ!
Πεταλουδισια φιλια με γιορτινη μουσικη υποκρουση!

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΔΑ...

...απεγνωσμενα ομως!
Οταν σε μια υποτιθεται δημοκρατικη χωρα, μια υποτιθεται ευνομουμενη κοινωνια, μπορει ο καθενας να παραβιαζει την αρχη των προσωπικων δεδομενων, να παραβιαζει το νομο περι απορρητου των τηλεπικοινωνιων, να διαδιδει ψευδες η μη εξακριβωμενες ειδησεις μεσα απο εγκυρο (λεεεεμε τωρα) εντυπο, μονο και μονο επειδη το ζηταει καποιος νομικος συμβουλος, που τυγχανει να εργαζεται για το αφεντικο του....
Οταν χωρις καμια ντροπη και καμια τυψη αποδιδονται χαρακτηρισμοι, δικαζονται και καταδικαζονται ανθρωποι ερημην και αποκαλυπτονται ιδιωτικες υποθεσεις που στην ουσια κανεναν δεν αφορουν...
Οταν αφοριζονται ανθρωποι λογω καποιας αποψης που εξεφρασαν και δεν αρεσε και αναγκαζονται να απολογηθουν για αυτην....
Οταν χρησιμοποιειται ενα μεσο μαζικης ενημερωσης για ιδιον οφελος...
Οταν γινεται ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ μια προσωπικη αντιδικια και μαλιστα τη στιγμη που στη χωρα γινεται το ελα να δεις κι εχουμε πραγματικα θεματα πολυ σπουδαια να ασχοληθουμε και οταν το πρωτοσελιδο δεν γινεται σε καμια κιτρινη φυλλαδα, αλλα σε μια γνωστη πολιτικη εφημεριδα που απευθυνεται σε ευρυ κοινο (κριμα και μεχρι χτες ελεγα πως η Ελευθεροτυπια ειναι η μονη που κρατα ακομα γερα!)...
Οταν διδονται στη δημοσιοτητα ονοματα, ενω δεν εχει προηγηθει αρση του απορρητου με εισαγγελικη παρεμβαση, πραγμα που για να γινει απαιτειται ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ...
Οταν μετα απο ολες αυτες τις ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ και ΑΝΗΘΙΚΕΣ πραξεις, ακομα δεν εχει επεμβει η δικαιοσυνη...

...ε τοτε για ποια ελπιδα μιλαμε; Για ποια δημοκρατια και ποια δικαιοσυνη να μιλησω αυριο στο παιδι μου;

http://enomenoiblogers.blogspot.com/2010/12/blog-post_2883.html

http://enomenoiblogers.blogspot.com/2010/12/blog-post_3454.html

http://enomenoiblogers.blogspot.com/2010/12/blog-post_7449.html

http://agauch-katerina.blogspot.com/2010/12/blog-post_05.html

http://enomenoiblogers.blogspot.com/2010/12/blog-post_3118.html

http://enomenoiblogers.blogspot.com/2010/12/blog-post_4706.html

Διαβαστε τα παραπανω λινκς και τα σχολια και κρινετε μονοι σας αν θελετε να το διαδωσετε και που βρισκεται η αληθεια.
Εμενα παντως ποσως με απασχολει αυτο. Με απασχολει οτι ολα οσα εγιναν ειναι παρανομα, οτι επιχειρειται φιμωση των ελευθερων φωνων με καθε τροπο, οτι θελουν να φοβομαστε πια να εκφραστουμε, δικαιωμα κατοχυρωμενο ακομα και για τις πιο ακραιες αντιληψεις! Με απασχολει οτι εχω πια αηδιασει!...

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...

...γιατι δεν θελω να ξεχασω! Γιατι η μνημη, με ολο τον πονο που επιφερει κραταει ζωντανη της φλογα της καρδιας, θυμιζει τι εχει αξια και προφυλασσει απο ανουσια λαθη...
Δεν ξεχνω λοιπον γενικα στη ζωη μου ο,τι με συγκινησε, ο,τι με εκανε ευτυχισμενη, ο,τι με πονεσε!
Σημερα ειδικα, δεν ξεχνω τον Αλεξη Γρηγοροπουλο, τον Αλεξανδρο των 15 χρονων. Κι ευτυχως, δεν ειμαι η μονη που δεν ξεχνα...
Διαβαστε ολα τα λινκ, καθε ενα ειναι μοναδικο, καθε ενα προσεγγιζει το θεμα με τελειως διαφορετικη οπτικη, αλλο ειναι πιο συγκιντικο, αλλο πιο ρεαλιστικο, αλλα ΟΛΑ τα κειμενα ειναι σαν μια γροθια στο στομαχι της συνηθειας, της αποχαυνωσης, της αδρανειας, της λησμονιας!
Αλεξανδρε, ελπιζω να κοιτας απο ψηλα...δεν σε ξεχναμε!...

http://swell-swell.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html

http://giorgossarris.blogspot.com/2010/12/blog-post_8438.html

http://pitsirikos.net/

http://roadartist.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html

http://anemos5.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html

http://hamomilaki.blogspot.com/2010/12/alexandros-grigoropoulos.html

http://www.24grammata.com/?p=6338#more-6338

http://environmentfood.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Ασχετο με το κλιμα της αναρτησης, αλλα δεν μπορω να μην ευχηθω στον αντρουλη μου που σημερα γιορταζει να ειναι παντα γερος, δυνατος, ευτυχισμενος και να γεμιζει τη ζωη μου με τις αγκαλιες και την αγαπη του! ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ και ΠΟΛΛΑ μωρο μου! Αντε και του χρονου με το αγγελουδι μας αγκαλια να σε φωναζει "μπαμπα" και να λιωνεις και να σας καμαρωνω εγω! Σ' ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ!

Ο ΦΥΛΑΚΤΗΣ

Μου ηρθε το παρακατω μεηλ απο τη φιλη μου την Παραξενη, εναν "φυλακτη", κι ειπα να το μεταφρασω και να το μοιραστω μαζι σας, για την ομορφια των μηνυματων του, για την υπενθυμιση των σημαντικων που τοσο χρειαζομαστε ολοι σημερα, μεσα σε αυτη την ακρως ανθρωπιστικη κριση:

"Μεγάλωσα στις δεκαετίες 40-50, με γονεις πρακτικους. Με μια μητερα που, ο Θεος να την ευλογει, επλενε τα αλουμινενια ταψια μιας χρησης μετα το μαγειρεμα, ωστε να τα ξαναχρησιμοποιησει. Ηταν η "βασιλισσα της ανακυκλωσης" πριν ακομα χρησιμοποιηθει η λεξη ανακυκλωση. Με εναν πατερα που ηταν ευτυχεστερος οταν επιδιορθωνε τα παλια του παπουτσια, παρα οταν αγοραζε καινουργια.

Ο γαμος τους ηταν καλος, τα ονειρα τους στοχευμενα. Οι καλυτεροι φιλοι τους εμεναν μια ανασα παραδιπλα. Σαν να τους βλεπω αυτη τη στιγμη, ο μπαμπας με παντελονι, ενα μπλουζακι και καπελο και η μαμα με ενα καθημερινο φορεμα, τη μηχανη του γκαζον στο ενα χερι και την πετσετα για τα πιατα στο αλλο. Ηταν η εποχη που τα πραγματα επισκευαζονταν. Ενα κουρτινοξυλο, το ραδιοφωνακι στην κουζινα, η πορτα του φουρνου, η ραφη ενος φορεματος... πραγματα που τα φυλαμε.

Ηταν ενας ολοκληρος τροπος ζωης και μερικες φορες με τρελαινε! Ολες αυτες οι επισκευες, οι ανα-νεωσεις, ηθελα εστω για μια φορα να ειμαι σπαταλος. Η σπαταλη σημαινε αφθονια. Το να πετας πραγματα σημαινει πως ξερεις οτι δεν θα ξεμεινεις, πως παντα υπαρχει κι αλλο.

Αλλα μετα πεθανε η μητερα μου και εκεινη την καλοκαιρινη νυχτα, μεσα στη ζεστασια του δωματιου στο νοσοκομειο, με χτυπησε σκληρα η διαπιστωση οτι καποιες φορες απλα δεν υπαρχει αλλο...

Μερικες φορες, ο,τι αγαπαμε περισσοτερο στον κοσμο σπαταλιεται και φευγει...και δεν ξαναεπιστρεφει ποτε...Γι' αυτο, οσο το εχουμε καλο ειναι να το αγαπαμε...και να το φροντιζουμε...και να το φτιαχνουμε οταν σπαει...και να το γιατρευουμε οταν ασθενει...

Αυτο ειναι αληθεια, αυτο ισχυει...για το γαμο μας...για το παλιο αυτοκινητο...για τα παιδια που φερνουν κακους βαθμους...για το κουτσο σκυλο η την κουτση γατα μας...για τους γονεις μας οταν γερνανε...και για τους παππουδες μας. Τους φυλαμε γιατι το αξιζουν, γιατι εμεις το αξιζουμε. Καποια πραγματα τα φυλαμε. Οπως εναν φιλο που μετακομισε καπου μακρυα η εναν συμμαθητη που μεγαλωσαμε παρεα.

Υπαρχουν καποια συγκεκριμενα πραγματα που κανουν τη ζωη να αξιζει, οπως καποιοι ανθρωποι που ειναι ξεχωριστοι για εμας...

Περαστε το μηνυμα σε οσους θεωρειτε "φυλακτες" και να θυμαστε οτι οι καλοι φιλοι ειναι σαν τα αστερια. Δεν μπορεις παντα να τους δεις, αλλα ξερεις πως ειναι παντα εκει. Φυλαξτε τους κοντα σας!...



Πεταλουδισια φιλια και καλη εβδομαδα σε ολους!

SUPER SOS ΞΑΝΑ!!! UPDATED

UPDATE:
ΟΚ, καποιοι ισως δεν μπορουν να βοηθησουν οικονομικα, αλλα ουτως η αλλως το κρατος θα επρεπε να βοηθησει περισσοτερο την κατασταση, οποτε τουλαχιστον ας πιεσουμε προς αυτην την κατευθυνση...Υπαρχει συλλογη υπογραφων για το Μαρακι, αν θελετε ακολουθηστε τον παρακατω συνδεσμο. Φυσικα, εννοειται οτι ισχυουν και οι λογαριασμοι και δεν πρεπει να επαναπαυτουμε στη συλλογη υπογραφων, γιατι στην ουσια χρηματα χρειαζονται οχι υπογραφες!

http://trupokarudos.blogspot.com/2010/11/25.html

Καλημερα!

Για το Μαρακι τα ειπαμε και την προηγουμενη εβδομαδα. Πιθανως καποιοι να πηγατε να βαλετε χρηματα και να αντιμετωπισατε προβληματα με τους αριθμους των λογαριασμων και τις τραπεζες. Ανανεωνω λοιπον με καινουργιες πληροφοριες, πιο αναλυτικες και νεους αριθμους λογαριασμου.

Αντιγραφη απο το μπλογκ http://mariatweety.blogspot.com/

Σας γράφω ξανά παρακάτω τους λογαριασμούς με νέα στοιχεία όπου εσείς δεν θα χρεώνεσται καθόλου ή ελάχιστα… Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβεται καλύτερα…Βέβαια οι πρώτοι λογαριασμοί που σας έδωσα ισχύουν απολύτως.. Διαβάστε λοιπόν….
Λογαριασμοί:

1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N (Ισχύει μόνο για την Κύπρο)

2]. [To: National Bank Of Greece – Athens – Swift: ETHNGRAA
For Account Of: Co – Operative Central Bank LTD, Nicosia - Cyprus
Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – Swift: CCBKCY2N – Για Ελλάδα μόνο αυτός ο λογαριασμός που άλλαξαν κάποιοι αριθμοί στην αρχή]

3]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N (Για Ελλάδα, για Κύπρο και για εξωτερικό)

4].Αριθμός Λογαριασμού από τράπεζα Κυπρου κατάθεσης μέσω ONE BANK (όπου θα έρχονται απευθείας τα χρήματα στο λογαριασμό μου χωρίς καμία χρέωση σε σας) – είναι: 0107 – 00 – 021363 – 00 [Για Κυπρο και για Ελλάδα αυτός ο λογαριασμός]

5]. Για τράπεζα Κύπρου πάλι αλλά σε κατάθεση σε όποιασδήποτε άλλης τράπεζας (αν δεν μπορείται στην ίδια) εχτός τράπεζας Κύπρου με ελάχιστα δικαιώματα όπως μας είπαν ο λογαριασμός είναι - IBAN: CY65 0020 0107 0000 0000 0213 6300 – Swift number (code BIC) – BCYPCY2N [Για Κυπρο και για Ελλάδα αυτός ο λογαριασμός]

Όναμα: Μαρία Δημητρίου

Λεω να μην το αφησουμε για αργοτερα. Ο,τι μπορει ο καθενας, εστω το ελαχιστο. Η Μαρια ηρθε Αθηνα και οι προβλεψεις ειναι μαλλον δυσοιωνες. Εχει το πολυ 2-3 εβδομαδες περιθωριο να παει Αμερικη, αν θελει να εχει μια ελπιδα για ποιοτητα ζωης, εστω μια καποια ποιοτητα ζωης...Οσοι απο εσας ειστε γονεις, σκεφτειτε για ενα λεπτο την αγωνια αυτης της μανας, να βλεπει χρονια το αγγελουδι της να λιωνει...Οσοι παλι μπορειτε, ελατε στη θεση μιας νεας γυναικας, ομορφης, δυναμικης, εξυπνης, με απιστευτη θεληση για ζωη, που μεσα σε ολα της τα προβληματα καταφερε να βαλει στοχους, να σπουδασει, να αγωνιστει...και τωρα υποφερει τοσο φριχτα απο τους πονους, που ζητα απλα τη λυτρωση...Ομως ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ! Καθε της κυτταρο, καθε λεξη, καθε χαμογελο, καθε βλεμμα το φωναζει! Σκεφτειτε οτι μας δινεται η ευκαιρια να βαλουμε ενα λιθαρακι για να σωθει ενας ανθρωπος! Ενας ανθρωπος, μια ζωη! Τι πιο σημαντικο απο αυτο; Τι μπορει κανεις να πει οτι εχει αφησει πισω του παρακαταθηκη πιο σπουδαια απο το να βοηθησει να σωθει μια ζωη; Μην το αφησουμε για αργοτερα...δεν υπαρχει αργοτερα...προωθηστε το, επικοινωνηστε το οσο μπορειτε!...Ας γινουμε εστω για λιγο μικροι ηρωες...

Πεταλουδισια φιλια σε ολους!