Με ανανδρο τροπο χτυπηθηκε η αποστολη βοηθειας στην πολυπαθη Παλαιστινη! Οι Ισραηλινες αρχες ανοιξαν πυρ με αληθινα μυρομαχικα, εναντι αμαχων σε διεθνη υδατα!!!!!!!!!!
Οι πληροφοριες λενε για 10-16 νεκρους, πολλους τραυματιες, αιχμαλωτους και εναν βαρια τραυματισμενο Ελληνα, που αρνειται να δεχθει περιθαλψη και ζητα να μεταφερθει στην Ελλαδα. Επληγησαν κυριως το Ελληνικο και το Τουρκικο πλοιο!
Την ιδια στιγμη η αντιδραση της Ελληνικης κυβερνησης ειναι ανυπαρκτη, συνεχιζει τις πολεμικες ασκησεις απο κοινου με Ισραηλινες δυναμεις και μας θυμιζει για αλλη μια φορα ποσο ξεπουλημενη ειναι! Ειμαστε μονοι μας παιδια! Παρτε το χαμπαρι! Αυτοι δεν υπαρχουν, παρακαμψτε τους!
Σημερα 7 μμ συγκεντρωση εξω απο την Ιραηλινη πρεσβεια. Να απαιτησουμε την απελευθερωση τψν αιχμαλωτων και την παυση των ασκησεων!
Κακοποιουνται συμπολιτες και συνανθρωποι μας αυτη τη στιγμη, επειδη δεν θελησαν να συμμορφωθουν με τις εντολες του Ισραηλ! Και επαναλαμβανω...σε ΔΙΕΘΝΗ ΥΔΑΤΑ, 80 μιλια εξω απο τα εθνικα υδατα του Ισραηλ! Προκειται για καταφορη παραβιαση του Διεθνους δικαιου και δεν μιλαει κανεις! Ως ποτε;;;;;
Δευτέρα 31 Μαΐου 2010
Πέμπτη 27 Μαΐου 2010
ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΕΜΑΤΟ ΑΓΑΠΗ!
Ξεκίνησε από το Κερατσίνι πριν από λίγες ημέρες το καράβι που θα μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, στην πολύπαθη Παλαιστίνη.
Δεκατέσσερεις μήνες μετά την πρώτη αποστολή στη Γάζα, μια δεύτερη, μεγαλύτερη και πιο ελπιδοφόρα ξεκινά. Στόχος των μελών της αποστολής δεν είναι μόνο να παράσχουν βασικά αγαθά επιβίωσης και φάρμακα στους Παλαιστινίους που πραγματικά υποφέρουν από τον Ισραηλινό αποκλεισμό, τον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ Ισραηλινό αποκλεισμό από τους "εκλεκτούς του Θεού"... (αλήθεια ο Θεός τι να λέει για όλα αυτά; ο Θεός που σαν υπέρτατο αγαθό έχει την ανθρώπινη ζωή; άστο...ρητορικό το ερώτημα, στο όνομα της θρησκείας έχουν γίνει τα χειρότερα εγκλήματα...). Βασικότερος στόχος είναι η διαμαρτυρία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την κατάφορη παραβίασή τους, για τη στέρηση των βασικών δικαιωμάτων της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης, της τροφής, της περίθαλψης, της εκπαίδευσης, της ποιότητας ζωής των παιδιών, της ζωής της ίδιας. Μια στέρηση που όχι μόνο δεν καταγγέλεται από τους ισχυρούς της γης, αλλά μάλλον χαιρετίζεται, αφού πίσω βρίσκεται η υπερδύναμη του Ισραήλ...
Πολλοί όμως έχουν θορυβηθεί από αυτήν την κίνηση. Καθόλου τυχαία δεν έχει προβληθεί από τα ΜΜΕ ούτε στην Ελλάδα ούτε και παγκοσμίως φαντάζομαι! Θορυβούνται και φοβούνται τη δύναμη της ανθρώπινης αντίδρασης και αντίστασης, της παγκόσμιας τελικά κατακραυγής.
Ακόμα καλά καλά δεν εχει ξεκινήσει το ταξίδι και ήδη οι Ισραηλινές αρχές έστειλαν μέσω εκπροσώπου τους μήνυμα στο καραβάνι, λέγοντας πως αναγνωρίζουν τις καλές προθέσεις των μελών και ζητώντας τους να παραδώσουν την ανθρωπιστική βοήθεια, με την υπόσχεση πως μέσω Ερυθρού Σταυρού θα παραδοθεί στους Παλαιστίνιους. Η απάντηση φυσικά ήταν άμεση και αρνητική. Ευθαρσώς δήλωσαν πως η αποστολή αυτή δεν έχει χαρακτήρα ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά διαμαρτυρίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σκληρή και άμεση ήταν και η ανταπάντηση των Ισραηλινών αρχών: "Εφόσον αρνείστε να συμμορφωθείτε, θα σας αντιμετωπίσουμε ως διεθνείς τρομοκράτες που έρχονται να ενωθούν με τους τρομοκράτες της περιοχής που τελεί υπό κατοχή"!
'Οπως καταλαβαίνετε, το παιχνίδι έχει παραχοντρύνει...κι είμαστε ακόμα στην αρχή. Αυτοί οι άνθρωποι, που άφησαν την καθημερινότητά τους και πήραν μέρος σε ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα, θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την ακεραιότητά τους για τα ιδανικά τους, για να αντισταθούν! Είναι ήρωες, αφανείς προς το παρόν, φωτεινά παραδείγματα για την αγάπη και την αλληλεγγύη. Ας μην τους αφήσουμε στην αφάνεια. Ας σταθούμε δίπλα τους, αφού δεν μπορέσαμε να είμαστε εκεί. Ας φωνάξουμε για αυτούς, ας τους προστατεύσουμε, ας τους στηρίξουμε ψυχολογικά, έστω με μια καλή κουβέντα. Το διαδίκτυο είναι ένας ζωντανός οργανισμός και αυτή είναι ακόμα μια ευκαιρία να χρησιμοποιηθεί για να αναδείξουμε τη δύναμη της ενότητας και της ανθρώπινης θέλησης, όσο μπορεί ο καθένας. Διαδώστε το, επικοινωνείστε το, ας το κάνουμε να φτάσει ως την άκρη της γης! Ας γράψουμε επιστολές στους προέδρους ανά τον κόσμο, στην Ισραηλινή κυβέρνηση, στον ΟΗΕ, ας μεταδίδουμε συνεχώς κάθε εξέλιξη που θα πέσει στην αντίληψή μας.
Λειτουργεί και μπλογκ της Ελληνικής αποστολής, όπου ένα διαδικτυακό καράβι μας ταξιδεύει πλάι στο αληθινό. Βάλτε το στο blogroll σας, διαβάστε, ενημερωθείτε, αφήστε ένα ζεστό σχόλιο, το έχουν τόσο ανάγκη! Μέσα στο μπλογκ λειτουργεί και διαδικτυακή τηλεόραση, με live μεταδόσεις και χάρτης που μπορούμε ανά πάσα στιγμή να δούμε την πορεία του καραβανιού.
Απλώστε τη φωνή της αγάπης πέρα από κάθε σύνορο, να φτάσει όσο πιο μακρυά και όσο πιο ψηλά μπορεί! ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΥΠΟΘΗΚΗ!!!
Δεκατέσσερεις μήνες μετά την πρώτη αποστολή στη Γάζα, μια δεύτερη, μεγαλύτερη και πιο ελπιδοφόρα ξεκινά. Στόχος των μελών της αποστολής δεν είναι μόνο να παράσχουν βασικά αγαθά επιβίωσης και φάρμακα στους Παλαιστινίους που πραγματικά υποφέρουν από τον Ισραηλινό αποκλεισμό, τον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ Ισραηλινό αποκλεισμό από τους "εκλεκτούς του Θεού"... (αλήθεια ο Θεός τι να λέει για όλα αυτά; ο Θεός που σαν υπέρτατο αγαθό έχει την ανθρώπινη ζωή; άστο...ρητορικό το ερώτημα, στο όνομα της θρησκείας έχουν γίνει τα χειρότερα εγκλήματα...). Βασικότερος στόχος είναι η διαμαρτυρία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την κατάφορη παραβίασή τους, για τη στέρηση των βασικών δικαιωμάτων της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης, της τροφής, της περίθαλψης, της εκπαίδευσης, της ποιότητας ζωής των παιδιών, της ζωής της ίδιας. Μια στέρηση που όχι μόνο δεν καταγγέλεται από τους ισχυρούς της γης, αλλά μάλλον χαιρετίζεται, αφού πίσω βρίσκεται η υπερδύναμη του Ισραήλ...
Πολλοί όμως έχουν θορυβηθεί από αυτήν την κίνηση. Καθόλου τυχαία δεν έχει προβληθεί από τα ΜΜΕ ούτε στην Ελλάδα ούτε και παγκοσμίως φαντάζομαι! Θορυβούνται και φοβούνται τη δύναμη της ανθρώπινης αντίδρασης και αντίστασης, της παγκόσμιας τελικά κατακραυγής.
Ακόμα καλά καλά δεν εχει ξεκινήσει το ταξίδι και ήδη οι Ισραηλινές αρχές έστειλαν μέσω εκπροσώπου τους μήνυμα στο καραβάνι, λέγοντας πως αναγνωρίζουν τις καλές προθέσεις των μελών και ζητώντας τους να παραδώσουν την ανθρωπιστική βοήθεια, με την υπόσχεση πως μέσω Ερυθρού Σταυρού θα παραδοθεί στους Παλαιστίνιους. Η απάντηση φυσικά ήταν άμεση και αρνητική. Ευθαρσώς δήλωσαν πως η αποστολή αυτή δεν έχει χαρακτήρα ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά διαμαρτυρίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σκληρή και άμεση ήταν και η ανταπάντηση των Ισραηλινών αρχών: "Εφόσον αρνείστε να συμμορφωθείτε, θα σας αντιμετωπίσουμε ως διεθνείς τρομοκράτες που έρχονται να ενωθούν με τους τρομοκράτες της περιοχής που τελεί υπό κατοχή"!
'Οπως καταλαβαίνετε, το παιχνίδι έχει παραχοντρύνει...κι είμαστε ακόμα στην αρχή. Αυτοί οι άνθρωποι, που άφησαν την καθημερινότητά τους και πήραν μέρος σε ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα, θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την ακεραιότητά τους για τα ιδανικά τους, για να αντισταθούν! Είναι ήρωες, αφανείς προς το παρόν, φωτεινά παραδείγματα για την αγάπη και την αλληλεγγύη. Ας μην τους αφήσουμε στην αφάνεια. Ας σταθούμε δίπλα τους, αφού δεν μπορέσαμε να είμαστε εκεί. Ας φωνάξουμε για αυτούς, ας τους προστατεύσουμε, ας τους στηρίξουμε ψυχολογικά, έστω με μια καλή κουβέντα. Το διαδίκτυο είναι ένας ζωντανός οργανισμός και αυτή είναι ακόμα μια ευκαιρία να χρησιμοποιηθεί για να αναδείξουμε τη δύναμη της ενότητας και της ανθρώπινης θέλησης, όσο μπορεί ο καθένας. Διαδώστε το, επικοινωνείστε το, ας το κάνουμε να φτάσει ως την άκρη της γης! Ας γράψουμε επιστολές στους προέδρους ανά τον κόσμο, στην Ισραηλινή κυβέρνηση, στον ΟΗΕ, ας μεταδίδουμε συνεχώς κάθε εξέλιξη που θα πέσει στην αντίληψή μας.
Λειτουργεί και μπλογκ της Ελληνικής αποστολής, όπου ένα διαδικτυακό καράβι μας ταξιδεύει πλάι στο αληθινό. Βάλτε το στο blogroll σας, διαβάστε, ενημερωθείτε, αφήστε ένα ζεστό σχόλιο, το έχουν τόσο ανάγκη! Μέσα στο μπλογκ λειτουργεί και διαδικτυακή τηλεόραση, με live μεταδόσεις και χάρτης που μπορούμε ανά πάσα στιγμή να δούμε την πορεία του καραβανιού.
Απλώστε τη φωνή της αγάπης πέρα από κάθε σύνορο, να φτάσει όσο πιο μακρυά και όσο πιο ψηλά μπορεί! ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΥΠΟΘΗΚΗ!!!
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
30!!!
Ειναι αραγε πολλα; Ειναι ισως λιγα;
Ηταν Μαίος του 1980. 22 Μαιου, στην καρδια της ανοιξης. Σε ενα μαιευτηριο της Αθηνας, ακουστηκε το πρωτο κλαμα απο ενα κοριτσι τοσο μα τοσο μικροσκοπικο, που εμοιαζε με ψευτικο! Η μεγαλη αδερφη της, 7 χρονων τοτε, περιμενε με ανυπομονησια να δει το αδερφακι που τοσο επιμονα ζηταγε εδω και χρονια απο τους γονεις της. Μολις το ειδε, αρχισε να φωναζει "αυτο δεν ειναι μωρο, αυτο ειναι ποντικι, ειναι πολυ μικρο, δεν το θελω, να το στειλετε πισω!!" Που να ηξερε οτι με αυτα τα λογια θα ξεκινουσε μια απο τις σταθεροτερες και πιο δυνατες- αν οχι η δυνατοτερη- σχεσεις στη ζωη της! Μια τεραστια αγαπη!
Υπαρχει μια φωτογραφια της μητερας, να θηλαζει και να κοιταζει με λατρεια αυτο το μωρο, που εμελλε πολυ να την ταλαιπωρησει με τη φιλασθενεια του και την αρνηση να φαει σαν παιδι, με το πεισμα και τον ασυμβιβαστο χαρακτηρα του μεγαλωνοντας.
Υπαρχουν κι αλλες φωτογραφιες, με ενα μωρο που φαινεται χοντρο και θες να του τσιμπησεις τα μαγουλα. Που να 'ξερες καημενε μου οτι ολο μαγουλα ηταν! Οτι ηταν τοσο αδυνατο που του φοραγαν 3-4 φορμακια για να δειχνει καπως φυσιολογικο! Κι ας εβγαζε την μπεμπελη!
Καπως ετσι αρχισε η δικη μου ιστορια, το ταξιδι μου πανω σε αυτον τον κοσμο, για οσο το σωμα μου φιλοξενει την ψυχη μου. Απο τοτε περασαν 30 ολοκληρα χρονια! Μου φαινονται πολλα στο ακουσμα του αριθμου...η αληθεια ειναι πως μοιαζει σαν να περασε μονο ενα λεπτο, μια ανασα...με φοβιζει ο τροπος που περναει ο χρονος...τοσο υπουλα και τοσο αμειλικτα...
Στα 30 μου χρονια εχω εναν απολογισμο αρκετα πλουσιο σε εμπειριες, πολυ δυνατο σε συναισθηματα. Ειχα την τυχη να κανω λαθη που μου εδωσαν γνωση και ειχα την ευτυχια να ζησω και να ζω διπλα σε ανθρωπους που με αγαπουν πολυ και με στηριζουν σε ο,τι κανω. Η ζωη μου αλλαξε απο τοτε που γνωριστηκε η Χριστινα με την Πεταλουδα...η μαλλον οχι...απο τοτε που η Χριστινα αφησε την Πεταλουδα μεσα της ελευθερη...Και τωρα νιωθω ακομα πιο γεματη απο εμπειριες, συναισθηματα και μια καποια γνωση...
Στα 30 μου χρονια ξεκιναω εναν καινουργιο δρομο στη ζωη μου, ενα μονοπατι που παιρνω με πολλη χαρα και πολλη αγαπη...οπου κι αν οδηγησει...αλλα αυτο ειναι μια ξεχωριστη αναρτηση...
Στα 30 μου χρονια εχω πιο πολλα καλα να θυμαμαι παρα ασχημα κι εχω να πω ενα τεραστιο ευχαριστω για ολη την αγαπη που εχω εισπραξει! Πραγματικα, νομιζω χωρις την αγαπη αυτη, θα ημουν ενας τελειως διαφορετικος ανθρωπος! Και ξερω οτι δεν ειμαι ευκολος ανθρωπος, ειμαι πολυ επιμονη, σπαστικη, εκνευριστικη και πεισματαρα...αλλα ειμαι αληθινη! Και μονο μεσα απο τα ματια αυτων που σε αγαπανε για ο,τι εισαι, χωρις να θελουν να σε αλλαξουν, μπορεις να δεις κι εσυ με αγαπη τον εαυτο σου και να τολμησεις να εισαι αληθινη!
Παρολο που τρομαζω με την σκεψη των 30, πανικοβαλλομαι εινα η αληθεια, η πρωτη λεξη που μου ερχεται στο νου για να περιγραψω τη ζωη μου ειναι μια: ΕΥΛΟΓΙΑ!
Αυτο νιωθω! Με ολα τα ασχημα και ολα τα λαθη, με ολο τον πονο και τις αναποδιες (και μπορω να πω πως δεν ειναι διολου λιγα), νιωθω ευλογημενη για τους ανθρωπους που γνωρισα, για οσους εφυγαν και οσους εμειναν, για ολα οσα εχω ζησει και για οσα ακομα ονειρευομαι! Ευλογημενη που ποτε δεν ενιωσα απολυτως...φυσιολογικη!
Σας ευχαριστω κι εσας, φιλοι μου διαδικτυακοι, μα αληθινοι, για την παρεα σας και την εκτιμηση σας, για τον καλο λογο στα δυσκολα, για τη χαρα που μοιραζεστε μαζι μου...
Ελπιζω μονο να συνεχισω το ταξιδι μου με την ιδια ευλογια, αγαπη κι ελευθερια! Μου ευχομαι λοιπον, χρονια καλα, οσα κι αν ειναι! Χρονια αληθινα και χρονια δημιουργικα!
Ανυπομονω για την εκπληξη που μου ετοιμαζουν οι φιλες μου αυριο για να γιορτασουμε τα γενεθλια μου, αλλα και κατι αλλο πολυ σημαντικο!
Ανυπομονω και για οσα θα ερθουν συντομα...
Εν τω μεταξυ, κεραστειτε παρακαλω!
Με λιγο μελαγχολικη διαθεση...αλλα με υπεροχα λογια!
Πεταλουδισια φιλια!
Ηταν Μαίος του 1980. 22 Μαιου, στην καρδια της ανοιξης. Σε ενα μαιευτηριο της Αθηνας, ακουστηκε το πρωτο κλαμα απο ενα κοριτσι τοσο μα τοσο μικροσκοπικο, που εμοιαζε με ψευτικο! Η μεγαλη αδερφη της, 7 χρονων τοτε, περιμενε με ανυπομονησια να δει το αδερφακι που τοσο επιμονα ζηταγε εδω και χρονια απο τους γονεις της. Μολις το ειδε, αρχισε να φωναζει "αυτο δεν ειναι μωρο, αυτο ειναι ποντικι, ειναι πολυ μικρο, δεν το θελω, να το στειλετε πισω!!" Που να ηξερε οτι με αυτα τα λογια θα ξεκινουσε μια απο τις σταθεροτερες και πιο δυνατες- αν οχι η δυνατοτερη- σχεσεις στη ζωη της! Μια τεραστια αγαπη!
Υπαρχει μια φωτογραφια της μητερας, να θηλαζει και να κοιταζει με λατρεια αυτο το μωρο, που εμελλε πολυ να την ταλαιπωρησει με τη φιλασθενεια του και την αρνηση να φαει σαν παιδι, με το πεισμα και τον ασυμβιβαστο χαρακτηρα του μεγαλωνοντας.
Υπαρχουν κι αλλες φωτογραφιες, με ενα μωρο που φαινεται χοντρο και θες να του τσιμπησεις τα μαγουλα. Που να 'ξερες καημενε μου οτι ολο μαγουλα ηταν! Οτι ηταν τοσο αδυνατο που του φοραγαν 3-4 φορμακια για να δειχνει καπως φυσιολογικο! Κι ας εβγαζε την μπεμπελη!
Καπως ετσι αρχισε η δικη μου ιστορια, το ταξιδι μου πανω σε αυτον τον κοσμο, για οσο το σωμα μου φιλοξενει την ψυχη μου. Απο τοτε περασαν 30 ολοκληρα χρονια! Μου φαινονται πολλα στο ακουσμα του αριθμου...η αληθεια ειναι πως μοιαζει σαν να περασε μονο ενα λεπτο, μια ανασα...με φοβιζει ο τροπος που περναει ο χρονος...τοσο υπουλα και τοσο αμειλικτα...
Στα 30 μου χρονια εχω εναν απολογισμο αρκετα πλουσιο σε εμπειριες, πολυ δυνατο σε συναισθηματα. Ειχα την τυχη να κανω λαθη που μου εδωσαν γνωση και ειχα την ευτυχια να ζησω και να ζω διπλα σε ανθρωπους που με αγαπουν πολυ και με στηριζουν σε ο,τι κανω. Η ζωη μου αλλαξε απο τοτε που γνωριστηκε η Χριστινα με την Πεταλουδα...η μαλλον οχι...απο τοτε που η Χριστινα αφησε την Πεταλουδα μεσα της ελευθερη...Και τωρα νιωθω ακομα πιο γεματη απο εμπειριες, συναισθηματα και μια καποια γνωση...
Στα 30 μου χρονια ξεκιναω εναν καινουργιο δρομο στη ζωη μου, ενα μονοπατι που παιρνω με πολλη χαρα και πολλη αγαπη...οπου κι αν οδηγησει...αλλα αυτο ειναι μια ξεχωριστη αναρτηση...
Στα 30 μου χρονια εχω πιο πολλα καλα να θυμαμαι παρα ασχημα κι εχω να πω ενα τεραστιο ευχαριστω για ολη την αγαπη που εχω εισπραξει! Πραγματικα, νομιζω χωρις την αγαπη αυτη, θα ημουν ενας τελειως διαφορετικος ανθρωπος! Και ξερω οτι δεν ειμαι ευκολος ανθρωπος, ειμαι πολυ επιμονη, σπαστικη, εκνευριστικη και πεισματαρα...αλλα ειμαι αληθινη! Και μονο μεσα απο τα ματια αυτων που σε αγαπανε για ο,τι εισαι, χωρις να θελουν να σε αλλαξουν, μπορεις να δεις κι εσυ με αγαπη τον εαυτο σου και να τολμησεις να εισαι αληθινη!
Παρολο που τρομαζω με την σκεψη των 30, πανικοβαλλομαι εινα η αληθεια, η πρωτη λεξη που μου ερχεται στο νου για να περιγραψω τη ζωη μου ειναι μια: ΕΥΛΟΓΙΑ!
Αυτο νιωθω! Με ολα τα ασχημα και ολα τα λαθη, με ολο τον πονο και τις αναποδιες (και μπορω να πω πως δεν ειναι διολου λιγα), νιωθω ευλογημενη για τους ανθρωπους που γνωρισα, για οσους εφυγαν και οσους εμειναν, για ολα οσα εχω ζησει και για οσα ακομα ονειρευομαι! Ευλογημενη που ποτε δεν ενιωσα απολυτως...φυσιολογικη!
Σας ευχαριστω κι εσας, φιλοι μου διαδικτυακοι, μα αληθινοι, για την παρεα σας και την εκτιμηση σας, για τον καλο λογο στα δυσκολα, για τη χαρα που μοιραζεστε μαζι μου...
Ελπιζω μονο να συνεχισω το ταξιδι μου με την ιδια ευλογια, αγαπη κι ελευθερια! Μου ευχομαι λοιπον, χρονια καλα, οσα κι αν ειναι! Χρονια αληθινα και χρονια δημιουργικα!
Ανυπομονω για την εκπληξη που μου ετοιμαζουν οι φιλες μου αυριο για να γιορτασουμε τα γενεθλια μου, αλλα και κατι αλλο πολυ σημαντικο!
Ανυπομονω και για οσα θα ερθουν συντομα...
Εν τω μεταξυ, κεραστειτε παρακαλω!
Με λιγο μελαγχολικη διαθεση...αλλα με υπεροχα λογια!
Πεταλουδισια φιλια!
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
ΑΝΤΙ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ...
Επειδη εχω κουραστει με τη μαυριλα...
Επειδη με ενοχλει η κριση ηθικης και αξιων...
Επειδη εχω αναγκη να πιστεψω στην καλη πλευρα της ανθρωπινης φυσης...
Επειδη τελικα πρεπει και τα ομορφα και τα καλα να αναδεικνυονται...
Επειδη χρειαζομαι λιγη ζεστασια κι ενα χαμογελο...
Αντι δικης μου αναρτησης, σας παρουσιαζω τις αναρτησεις τριων φιλων, τρεις ομορφες κι αισιοδοξες αναρτησεις, για την αγαπη, τις αξιες, την ανθρωπια, τη θεληση, τη δυναμη της ψυχης αλλα και της συλλογικοτητας, την αλληλεγγυη...
Καλη σας απολαυση!
http://hamomilaki.blogspot.com/2010/05/ekdromi-agapis-e.html
http://roadartist.blogspot.com/2010/05/o.html
http://anemos5.blogspot.com/2010/05/bloggers.html
Επειδη με ενοχλει η κριση ηθικης και αξιων...
Επειδη εχω αναγκη να πιστεψω στην καλη πλευρα της ανθρωπινης φυσης...
Επειδη τελικα πρεπει και τα ομορφα και τα καλα να αναδεικνυονται...
Επειδη χρειαζομαι λιγη ζεστασια κι ενα χαμογελο...
Αντι δικης μου αναρτησης, σας παρουσιαζω τις αναρτησεις τριων φιλων, τρεις ομορφες κι αισιοδοξες αναρτησεις, για την αγαπη, τις αξιες, την ανθρωπια, τη θεληση, τη δυναμη της ψυχης αλλα και της συλλογικοτητας, την αλληλεγγυη...
Καλη σας απολαυση!
http://hamomilaki.blogspot.com/2010/05/ekdromi-agapis-e.html
http://roadartist.blogspot.com/2010/05/o.html
http://anemos5.blogspot.com/2010/05/bloggers.html
Δευτέρα 17 Μαΐου 2010
BEAR POWER
Τι κανεις οταν η ζωη σου ανατρεπεται; Οταν μετα απο μια εντονη σεξουαλικη ζωη και ενω παντα μα παντα χρησιμοποιεις προφυλαξεις στις περιστασιακες επαφες, απο ενα στραβωμα της τυχης βρισκεσαι ξαφνικα φορεας του AIDS; Μιας ασθενειας που στιγματιζει, απο ελλειψη ενημερωσης κυριως, αλλα και απο ελλειψη παιδειας και ανθρωπιας; Τι κανεις οταν εχεις απολυτη αναγκη απο επικοινωνια και κατανοηση, αλλα αισθανεσαι αδυναμος να εκφραστεις στον πιο στενο σου κυκλο; Τι κανεις οταν δεν γουσταρεις να το βαλεις κατω, αλλα φοβασαι κιολας τη συνεχεια;
Μα, ανοιγεις μπλογκ φυσικα, τι αλλο;
Πριν περιπου ενα χρονο μπηκε στη ζωη μου ο Αρκουδος. Αρχισαμε να ανταλλασσουμε σχολια σε διαφορα μπλογκ, μετα αρχισε να με επισκεπτεται εδω στο κουκουλι μου. Μιλουσαμε για θεματα οπως η ομοφυλοφιλια και το AIDS, αλλα και για πολλα πολλα ακομα. Απο πολυ νωρις, απο τα πρωτα σχολια ξεχωρισε μεσα μου και ημουν βεβαιη οτι θα ειχαμε πολλα να πουμε και να μοιραστουμε.
Πριν απο ακριβως ενα χρονο ο Αρκουδος ανοιξε το δικο του μπλογκ, ανοιξε ταυτοχρονα και την καρδια του και με εκανε ακομα πιο περηφανη!
Οταν τον σκεφτομαι βεβαια, δεν μου παει να τον λεω Αρκουδο, αλλα Αγκαλιτσα! Γιατι νομιζω εχει μια μεγαλη αγκαλια για τον καθενα απο εμας, οτι γουσταρει τρελα τις αγκαλιτσες και γιατι πιστευω οτι αν καποτε τον δω θα τον κανω μια ζεστη αγκαλια!
Ο Αγκαλιτσας λοιπον, ειναι για μενα ενα παραδειγμα. Πηρε την αλλαγη αυτη στη ζωη του και την εκανε δυναμη! Τολμησε και τολμαει να διαπρεπει στη δουλεια του, να ερωτευεται, να στεκεται σαν φιλος πραγματικος οταν χρειαζεται, να εχει χιουμορ, να εχει μπεσσα, να ταξιδευει, να ασχολειται με θεματα πολιτισμου, ισοτητας και ανθρωπισμου, να αγωνιζεται για τα δικαιωματα των ομοφυλοφιλων, να ξεδιπλωνει ταυτοχρονα την ευαισθητη και ανασφαλη πλευρα του, να ασχολειται με την υγεια του και τον αθλητισμο και παραλληλα να δινει κουραγιο και σε μενα οποτε το χρειαζομαι, φανταζομαι οχι σε μενα μονο...Ειναι να μην τον λατρευεις;;;;
Ειναι στιγμες που αναρρωτιεμαι...Μηπως δεν ηταν "στραβωμα της τυχης" τελικα; Μηπως ηταν μια ευκαιρια; Ενας τροπος που διαλεξε η ζωη για να βγαλει στην επιφανεια την αληθινη δυναμη, τα κοτσια του Αρκουδου; Γιατι δεν ειναι λιγα οσα εχει καταφερει...Εχει περασει πολλα, αν διαβασετε τα ποστ για τη ζωη του θα δειτε πως ηταν αλανι και μαγκακι...και δειτε κι αυτο! Respect!
Ενα ειναι σιγουρο...ο τελευταιος χρονος εχει σημαδεψει τη ζωη του και μεσα απο το μπλογκ του αυτο βγαζει με τον πιο θετικο και αισιοδοξο τροπο. Δηλωνω ξεκαθαρα Νο1 θαυμαστρια του! (Το μονο στραβο του ειναι που ειναι Βαζελος, αλλα τι να κανουμε; Αγαπα το φιλο σου με τα ελαττωματα του...:Ρ)
Οι αναρτησεις που επελεξα ειναι ενα ελαχιστο δειγμα των οσων εδωσε κι εχει ακομα να δωσει στην μπλογκογειτονια!
Ελπιζω να ειναι εδω πολλα χρονια ακομα για να μας γεμιζει με θετικη ενεργεια!
Χρονια Πολλα στο μπλογκακι, μα περισσοτερα και καλυτερα σε σενα!!!!
Σε ευχαριστω πολυ που μου εδωσες τη χαρα να ειμαι η πρωτη που θα σου ευχηθει και θα μιλησει για σενα!
Περαστε ολοι απο το μπλογκοσπιτακι του για κερασμα!
Μα, ανοιγεις μπλογκ φυσικα, τι αλλο;
Πριν περιπου ενα χρονο μπηκε στη ζωη μου ο Αρκουδος. Αρχισαμε να ανταλλασσουμε σχολια σε διαφορα μπλογκ, μετα αρχισε να με επισκεπτεται εδω στο κουκουλι μου. Μιλουσαμε για θεματα οπως η ομοφυλοφιλια και το AIDS, αλλα και για πολλα πολλα ακομα. Απο πολυ νωρις, απο τα πρωτα σχολια ξεχωρισε μεσα μου και ημουν βεβαιη οτι θα ειχαμε πολλα να πουμε και να μοιραστουμε.
Πριν απο ακριβως ενα χρονο ο Αρκουδος ανοιξε το δικο του μπλογκ, ανοιξε ταυτοχρονα και την καρδια του και με εκανε ακομα πιο περηφανη!
Οταν τον σκεφτομαι βεβαια, δεν μου παει να τον λεω Αρκουδο, αλλα Αγκαλιτσα! Γιατι νομιζω εχει μια μεγαλη αγκαλια για τον καθενα απο εμας, οτι γουσταρει τρελα τις αγκαλιτσες και γιατι πιστευω οτι αν καποτε τον δω θα τον κανω μια ζεστη αγκαλια!
Ο Αγκαλιτσας λοιπον, ειναι για μενα ενα παραδειγμα. Πηρε την αλλαγη αυτη στη ζωη του και την εκανε δυναμη! Τολμησε και τολμαει να διαπρεπει στη δουλεια του, να ερωτευεται, να στεκεται σαν φιλος πραγματικος οταν χρειαζεται, να εχει χιουμορ, να εχει μπεσσα, να ταξιδευει, να ασχολειται με θεματα πολιτισμου, ισοτητας και ανθρωπισμου, να αγωνιζεται για τα δικαιωματα των ομοφυλοφιλων, να ξεδιπλωνει ταυτοχρονα την ευαισθητη και ανασφαλη πλευρα του, να ασχολειται με την υγεια του και τον αθλητισμο και παραλληλα να δινει κουραγιο και σε μενα οποτε το χρειαζομαι, φανταζομαι οχι σε μενα μονο...Ειναι να μην τον λατρευεις;;;;
Ειναι στιγμες που αναρρωτιεμαι...Μηπως δεν ηταν "στραβωμα της τυχης" τελικα; Μηπως ηταν μια ευκαιρια; Ενας τροπος που διαλεξε η ζωη για να βγαλει στην επιφανεια την αληθινη δυναμη, τα κοτσια του Αρκουδου; Γιατι δεν ειναι λιγα οσα εχει καταφερει...Εχει περασει πολλα, αν διαβασετε τα ποστ για τη ζωη του θα δειτε πως ηταν αλανι και μαγκακι...και δειτε κι αυτο! Respect!
Ενα ειναι σιγουρο...ο τελευταιος χρονος εχει σημαδεψει τη ζωη του και μεσα απο το μπλογκ του αυτο βγαζει με τον πιο θετικο και αισιοδοξο τροπο. Δηλωνω ξεκαθαρα Νο1 θαυμαστρια του! (Το μονο στραβο του ειναι που ειναι Βαζελος, αλλα τι να κανουμε; Αγαπα το φιλο σου με τα ελαττωματα του...:Ρ)
Οι αναρτησεις που επελεξα ειναι ενα ελαχιστο δειγμα των οσων εδωσε κι εχει ακομα να δωσει στην μπλογκογειτονια!
Ελπιζω να ειναι εδω πολλα χρονια ακομα για να μας γεμιζει με θετικη ενεργεια!
Χρονια Πολλα στο μπλογκακι, μα περισσοτερα και καλυτερα σε σενα!!!!
Σε ευχαριστω πολυ που μου εδωσες τη χαρα να ειμαι η πρωτη που θα σου ευχηθει και θα μιλησει για σενα!
Περαστε ολοι απο το μπλογκοσπιτακι του για κερασμα!
Παρασκευή 14 Μαΐου 2010
Τρίτη 11 Μαΐου 2010
ΚΙ ΕΣΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ...
Εκοψαν που λες επιδοματα απο ολους τους δημοσιους υπαλληλους...αδιακριτα, ολοι ενα τσουβαλι.
Και μεσα σε ολους αυτους, εκπαιδευτικοι, γιατροι, νοσηλευτες, πυροσβεστες, σκουπιδιαρηδες, ανθρωποι που ειναι πραγματικοι ηρωες στη δουλεια τους, ανθρωποι που ηδη εχουν να πληρωθουν κατι μηνες...
Εκοψαν και απο τους τελωνειακους...Μεγα λαθος! Κρατος εν κρατει, εχουν στα χερια τους ολη την εμπορικη δραστηριοτητα της χωρας, αν παψουν να εκτελωνιζουν τιποτα δεν μπαινει και τιποτα δεν βγαινει νομιμα απο τη χωρα...Οχι, οχι, επρεπε να τους προστατευσουν, να τους εξαιρεσουν βρε αδερφε...αλλα παλι, πως; Δεν γινεται να κανουν διακρισεις τοσο απροκαλυπτα! Και οι φιλοι μας της Ευρωπης τι θα πουν; Ασε που αυτα τα επιδοματα αποφερουν εσοδα στο κρατος, γιατι φορολογουνται. Αααα! Μα, ναι, το βρηκανε! Θα τα πληρωσει ο λαος. Οι πολιτες αυτης της χωρας. Ανεξαρτητα αν εχουν η δεν εχουν, ανεξαρτητα αν εκτελωνιζουν η δεν εκτελωνιζουν κατι...Ναι, αυτο ειναι! Ομως, πως θα τους αναγκασουν; Χμμμ...Φυσικα! Θα το ενσωματωσουν μεσα σε κατι το οποιο ολοι ανεξαιρετως χρησιμοποιουν, ενα αγαθο απαραιτητο ακομα και στον πιο φτωχο Ελληνα...το ρευμα! Ναι, θα βαλουν 2% χαρατσι επι του λογαριασμου, ονομαζομενο ΔΕΤΕ, το οποιο θα πηγαινει στους τελωνειακους! Κι ετσι, ολοι θα ειναι ικανοποιημενοι! Ολοι;;; Δεν νομιζω!
Γιατι, εννοειται πως δεν περιμεναμε απο τους πολιτικους μας κατι καλυτερο! Εχουν βρει βολικη την πλατη του λαου και φορτωνουν πανω της λογης λογης σκουπιδια και βαρη. Φυσικα, το κρατος δεν μπορει να χασει φορους σε μια τετοια κρισιμη στιγμη! Φυσικα, η πολιτεια δεν μπορει να συγκρουστει με τους τελωνειακους, που εχουν τοση δυναμη! Φυσικα, δεν ειναι αξιοι για κατι καλυτερο απο αυτο...
Οι τελωνειακοι ομως που ειναι; Που ειναι μεσα σε ολο αυτο; Γιατι κανεις εκπροσωπος τους δεν βγηκε να δηλωσει κατι; Η μαλλον καλυτερα, γιατι δεν το αρνηθηκαν; Γιατι δεν βγηκαν να πουν "οχι ρε παιδια! τετοιο χρημα, απο τον ιδρωτα του καθε μισθωτου και συνταξιουχου που ηδη πληρωνει χρυσο το ρευμα, δεν το θελουμε ρε! θελουμε οσα δικαιουμαστε, αλλα οχι εις βαρος των αλλων!" Πως θα πανε μεθαυριο να εισπραξουν αυτα τα χρηματα, οταν ξερουν πως βρεθηκαν στα χερια τους, με τι αδικο τροπο; Αν μεθαυριο γινει εις βαρος τους μια αδικια, πως θα απαιτησουν απο οποιονδηποτε να τους υποστηριξει, να τους καταλαβει; Παλι ο καθενας για την παρτη του! Ο ατομικισμος μας εχει φερει εδω που φτασαμε κι ακομα να παρουμε χαμπαρι οτι, οταν επιτρεπουμε την αδικια εις βαρος του διπλανου μας, δεν θα αργησει η στιγμη που θα χτυπησει τη δικη μας πορτα και τοτε, δεν θα υπαρχει κανεις να μας βοηθησει...Δεν καταλαβαινουμε ακομα οτι δεν μετριουνται στη ζωη ολα με χρημα, υπαρχει κι η αξιοπρεπεια, το φιλοτιμο, η δικαιοσυνη...Οτι ΜΟΝΟΙ μας, σαν πολιτες, μελη της κοινωνιας, ανθρωποι, θα αναμορφωσουμε και θα αλλαξουμε αυτο το σαθρο συστημα, οχι οι κυβερνησεις και οι καθε λογης αιρετοι...
Παρε φιλε τελωνειακε το 2% που σου αντιστοιχει λοιπον. Παρτο και πηγαινε με τα παιδακια σου στα JUMBO να τους παρεις ρουχα και παιχνιδια. Μα μην ξεχασεις να του πεις οτι τα χρηματα αυτα ισως να ηταν τα φαρμακα ενος συνταξιουχου των 400 ΕΥΡΩ το μηνα...η ισως τα βιβλια ενος φοιτητη...η ακομα το παιχνιδι ενος αλλου παιδιου, που πατερας του ανηκει στην κατηγορια των κοινων θνητων μισθωτων..
Κι υστερα εσυ, γλυκια μου, μου μιλας για αλληλεγγυη...
Και μεσα σε ολους αυτους, εκπαιδευτικοι, γιατροι, νοσηλευτες, πυροσβεστες, σκουπιδιαρηδες, ανθρωποι που ειναι πραγματικοι ηρωες στη δουλεια τους, ανθρωποι που ηδη εχουν να πληρωθουν κατι μηνες...
Εκοψαν και απο τους τελωνειακους...Μεγα λαθος! Κρατος εν κρατει, εχουν στα χερια τους ολη την εμπορικη δραστηριοτητα της χωρας, αν παψουν να εκτελωνιζουν τιποτα δεν μπαινει και τιποτα δεν βγαινει νομιμα απο τη χωρα...Οχι, οχι, επρεπε να τους προστατευσουν, να τους εξαιρεσουν βρε αδερφε...αλλα παλι, πως; Δεν γινεται να κανουν διακρισεις τοσο απροκαλυπτα! Και οι φιλοι μας της Ευρωπης τι θα πουν; Ασε που αυτα τα επιδοματα αποφερουν εσοδα στο κρατος, γιατι φορολογουνται. Αααα! Μα, ναι, το βρηκανε! Θα τα πληρωσει ο λαος. Οι πολιτες αυτης της χωρας. Ανεξαρτητα αν εχουν η δεν εχουν, ανεξαρτητα αν εκτελωνιζουν η δεν εκτελωνιζουν κατι...Ναι, αυτο ειναι! Ομως, πως θα τους αναγκασουν; Χμμμ...Φυσικα! Θα το ενσωματωσουν μεσα σε κατι το οποιο ολοι ανεξαιρετως χρησιμοποιουν, ενα αγαθο απαραιτητο ακομα και στον πιο φτωχο Ελληνα...το ρευμα! Ναι, θα βαλουν 2% χαρατσι επι του λογαριασμου, ονομαζομενο ΔΕΤΕ, το οποιο θα πηγαινει στους τελωνειακους! Κι ετσι, ολοι θα ειναι ικανοποιημενοι! Ολοι;;; Δεν νομιζω!
Γιατι, εννοειται πως δεν περιμεναμε απο τους πολιτικους μας κατι καλυτερο! Εχουν βρει βολικη την πλατη του λαου και φορτωνουν πανω της λογης λογης σκουπιδια και βαρη. Φυσικα, το κρατος δεν μπορει να χασει φορους σε μια τετοια κρισιμη στιγμη! Φυσικα, η πολιτεια δεν μπορει να συγκρουστει με τους τελωνειακους, που εχουν τοση δυναμη! Φυσικα, δεν ειναι αξιοι για κατι καλυτερο απο αυτο...
Οι τελωνειακοι ομως που ειναι; Που ειναι μεσα σε ολο αυτο; Γιατι κανεις εκπροσωπος τους δεν βγηκε να δηλωσει κατι; Η μαλλον καλυτερα, γιατι δεν το αρνηθηκαν; Γιατι δεν βγηκαν να πουν "οχι ρε παιδια! τετοιο χρημα, απο τον ιδρωτα του καθε μισθωτου και συνταξιουχου που ηδη πληρωνει χρυσο το ρευμα, δεν το θελουμε ρε! θελουμε οσα δικαιουμαστε, αλλα οχι εις βαρος των αλλων!" Πως θα πανε μεθαυριο να εισπραξουν αυτα τα χρηματα, οταν ξερουν πως βρεθηκαν στα χερια τους, με τι αδικο τροπο; Αν μεθαυριο γινει εις βαρος τους μια αδικια, πως θα απαιτησουν απο οποιονδηποτε να τους υποστηριξει, να τους καταλαβει; Παλι ο καθενας για την παρτη του! Ο ατομικισμος μας εχει φερει εδω που φτασαμε κι ακομα να παρουμε χαμπαρι οτι, οταν επιτρεπουμε την αδικια εις βαρος του διπλανου μας, δεν θα αργησει η στιγμη που θα χτυπησει τη δικη μας πορτα και τοτε, δεν θα υπαρχει κανεις να μας βοηθησει...Δεν καταλαβαινουμε ακομα οτι δεν μετριουνται στη ζωη ολα με χρημα, υπαρχει κι η αξιοπρεπεια, το φιλοτιμο, η δικαιοσυνη...Οτι ΜΟΝΟΙ μας, σαν πολιτες, μελη της κοινωνιας, ανθρωποι, θα αναμορφωσουμε και θα αλλαξουμε αυτο το σαθρο συστημα, οχι οι κυβερνησεις και οι καθε λογης αιρετοι...
Παρε φιλε τελωνειακε το 2% που σου αντιστοιχει λοιπον. Παρτο και πηγαινε με τα παιδακια σου στα JUMBO να τους παρεις ρουχα και παιχνιδια. Μα μην ξεχασεις να του πεις οτι τα χρηματα αυτα ισως να ηταν τα φαρμακα ενος συνταξιουχου των 400 ΕΥΡΩ το μηνα...η ισως τα βιβλια ενος φοιτητη...η ακομα το παιχνιδι ενος αλλου παιδιου, που πατερας του ανηκει στην κατηγορια των κοινων θνητων μισθωτων..
Κι υστερα εσυ, γλυκια μου, μου μιλας για αλληλεγγυη...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)