DISCLAIMER

Το παρόν Blog, δεν χρησιμοποιεί ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) για την συγγραφή και δημιουργία των αναρτήσεων! Οι αναρτήσεις απαρτίζονται από σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις μου! Συνδεόμαστε διαδικτυακά, αλλά επιμένουμε να γράφουμε ανθρώπινα!!

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

ΣΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΤΟ ΔΡΟΜΟ...


Έρχεται μια στιγμή που απλά μοιάζουν τα κομμάτρια του παζλ να ενώνονται, μοιάζουν οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές και η στιγμή κατάλληλη για να τολμήσεις κάτι που μόνο σαν σκέψη το γυρόφερνες χρόνια. Και φτάνει μια αφορμή, κάτι που θα σε εμπνεύσει. Για μένα η αφορμή ήρθε με τη μορφή μιας ομιλίας του Γιάννη Φαρσάρη στο TEDx, για την ανοικτή κυκλοφορία και διάδοση της δημιουργίας.
Κι έτσι ανοίχτηκαν τετράδια, ξεσκονίστηκαν παλιές σημειώσεις και ζωντάνεψαν στίχοι που γράφονται εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Κάποιους τους έχω ήδη μοιραστεί μαζί σας μέσα από αυτό το μετερίζι. Κάποιο άλλοι κάνουν ντεμπούτο σήμερα κι έρχονται να πετάξουν ανάμεσά σας. Με την ελπίδα κάθε ένας από εσάς να βρει έστω μια λέξη που θα τον αγγίξει, ένα στίχο που θα τον εκφράσει, ένα συναίσθημα που θα κάνει την καρδιά του να σκιρτήσει και με πολλή μα πάρα πολλή αγάπη, σας παρουσιάζω την πρώτη μου ποιητική συλλογή με τίτλο "Στου ονείρου το δρόμο...", που διανέμεται ελέυθερα στο διαδίκτυο σε μορφή e-book.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Γιάννη Φαρσάρη για την έμπνευση αλλά και την πολύτιμη βοήθειά του!
Και στη δική μας Έλλη Οικονόμου (aka Funky Monkey) για την πραγματικά ανεκτίμητη υποστήριξή της, τόσο στην επιμέλεια και στην δημιουργία του εξωφύλλου, όσο -και περισσότερο!- για την ψυχολογική και ηθική υποστήριξη!

Το δικό μου όνειρο, ένα από αυτά, βρήκε σήμερα το δρόμο του κι εύχομαι να το αγκαλιάσετε και να στηρίξετε αυτό το νέο μου βήμα!

Καλό σας ταξίδι στα μονοπάτια της ψυχής μου!
http://www.ideostato.gr/2016/02/e-book.html
 

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2016

5 ΧΡΟΝΙΑ... ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΜΟΛΙΣ ΧΤΕΣ...



Σαν χτες θυμαμαι την πρωτη στιγμη που σε αντικρυσα... που σε ακουμπησαν στην αγκαλια μου στο χειρουργειο! Θυμαμαι την κλαμενη φατσουλα σου, τη μυρωδια σου!

Σαν χτες θυμαμαι τις μερες στο μαιευτηριο, τις πρωτες μερες στο σπιτι!

Σαν χτες θυμαμαι το πρωτο σου χαμογελο, τις πρωτες σου λεξεις, τα πρωτα βηματακια σου, την ξινισμενη σου μουριτσα καθε φορα που δοκιμαζες μια νεα τροφη... πριν την καταβροχθισεις!

Σαν χτες ολα! Οι αγκαλιες μας, που σε επαιρνε ο υπνος και γινοσουν σαν χαλκομανια πανω σε μενα η στον πατερα σου! Τα παραμυθια, τα τραγουδια, τα νανουρισματα!

Σαν χτες η καθε σου μικρη ανακαλυψη, αυτο το χαμογελο στο προσωπο σου, το πονηρο σου βλεμμα πριν η μετα απο καθε σκανταλια!

Καθε στιγμη μαζι σου ειναι πολυτιμη! Μου εχεις χαρισει απιστευτα συναισθηματα, εισαι ο,τι ομορφοτερο μου εχει συμβει κι ο,τι πολυτιμοτερο στη ζωη μου! Με κανεις υπερηφανη και πολυ ευτυχισμενη!

Αγορακι μου ομορφο! Να ζησεις! Να εχεις υγεια, δυναμη, τυχη και να πραγαματοποιησεις καθε σου ονειρο! Να εχεις αγαπη, αν και μπορεις να τη θεωρησεις δεδομενη!

Χρονια σου πολλα και καλα, ΨΥΧΗ ΜΟΥ!


Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΣΟΥ ΨΕΜΜΑ



Σε στίχους σκοτεινούς,
ψάχνω να βρω τα λόγια εκείνα
που ίσως σε πλανέψουν.
Πάει καιρός που ξέχασα
να υφαίνω το παιχνίδι των σκιών.
Ξάπλωσε...
Στο σεντόνι να τυλίξω όλα αυτά
που ίσως σε πονέσουν.
Να ταξιδέψω μόχθησα
στη φλόγα δυο ματιών.

Στο πιο ψυχρό σου βλέμμα,
άγγελέ μου,
ξέρω θα χαθώ.
Το πιο γλυκό σου ψέμμα
χάρισέ μου
μ' ένα "Σ' αγαπώ".

Μου κρύφτηκες προτού
με γρίφους μυστικούς να σε μαγέψω,
παίζοντας με τις λέξεις.
Σάμπως να το φοβήθηκες
πως τρύπωνα κρυφά στα όνειρά σου.
Αλάργεψες...
Στην κάμαρη άφησες το άρωμα
απ' τις χιλιάδες σκέψεις.
Κι εγώ, που μόνο θέλησα
να κλέψω την καρδιά σου...


Στο πιο ψυχρό σου βλέμμα,
άγγελέ μου,
ξέρω θα χαθώ.
Το πιο γλυκό σου ψέμμα
χάρισέ μου
μ' ένα "Σ' αγαπώ".

Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016

ΔΑΝΙΑ, Η ΠΙΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΧΩΡΑ

Ακουσαμε οτι η Δανια ψηφισε την κατασχεση τιμαλφων και χρηματων απο τους προσφυγες που θα εισερχονται στη χωρα. Ακουσαμε να μας ζητουν να δημιουργησουμε κεντρα (υποχρεωτικης) φιλοξενιας μεταναστων. Ακουσαμε οτι μελος του κοινοβουλιου της Δανιας τολμησε να πει "πνιξτε τους, δε μας ενδιαφερει!"... κι ας το διεψευσε μετα.
Και στεκομαστε με οργη και δεος απεναντι σε ολα αυτα. Γιατι ομως;
Επειδη στ' αληθεια μας φαινονται απανθρωπα κι αδιανοητα; Η μηπως επειδη δε μας αρεσει να μας τριβουν στη μουρη την αληθεια;
Γιατι αυτη ειναι η αληθεια. Οι ιδιοι που δημιουργησαν και εθρεψαν αυτο τον "ιερο πολεμο" ειναι οι ιδιοι που τωρα βομβαρδιζουν μη στρατιωτικους στοχους, οι ιδιοι που πουλανε πολεμικο εξοπλισμο και οι ιδιοι που εχουν συμφεροντα στην περιοχη. Κι εμας μας φαινεται περιεργο που δεν νοιαζονται για τος ξεριζωμενους και για τα πνιγμενα παιδια; Ειμαστε σοβαροι;
Η Δανια καλως η κακως ειναι η μονη ειλικρινης χωρα στην Ευρωπη.
Σου λεει ναι κυριοι βομβαρδιζουμε (για το κοινο καλο παντα), εξοπλιζουμε κι οσο για τις ανθρωπινες ζωες ΔΕ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ!
Ας ανοιξουμε λοιπον τα ματια μας κι ας αντιληφθουμε που ζουμε! Κι αντι να ωρυομαστε για αυτα που καποιοι ξεστομιζουν ας αναλογιστουμε οσα δεν τολμουν να ξεστομισουν και που ολοι ξερουμε οτι ειναι αληθεια!
ΟΛΟΙ το ξερουμε κι ας μην ειμαστε ετοιμοι να το αποδεχτουμε. Αυτη τη στιγμη σημασια στον κοσμο εχει μονο το χρημα και το κερδος. Ολα τα αλλα ειναι ψιλα γραμματα και ανευ ουσιας.
Δε θυμωνω με τη Δανια για τη σταση της... αντιθετα την ευχαριστω για την ειλικρινεια της! Για να τελειωνουμε πια με την εγκληματικη αγνοια να τελειωνουμε με τα "εγω δεν ηξερα εγω αλλιως τα νομιζα"!
Τελειωσαν οι δικαιολογιες φιλοι μου!
Αυτος ειναι ο κοσμος, αυτη ειναι η Ευρωπη του σημερα.
Οσο για εμας βροσκομαστε και παλι στο στοχαστρο. Μας βριζουν και μας κατηγορουν επειδη ειμαστε ακομα ΑΝΘΡΩΠΟΙ κι οχι κτηνοι, επειδη αρνουμαστε να ζουμε με το φοβο και να αρνουμαστε τη σωτηρια στα ξεριζωμενα αδερφια μας, εστω κι αν ξερουμε πως αναμεσα τους σιγουρα θα υπαρχουν κι ανθρωποι επικινδυνοι με οχι τοσο καλες προθεσεις. Μας απειλουν για αλλη μια φορα επειδη δε μετραμε τις ανθρωπινες ψυχες με ευρω...
Εμενα προσωπικα δε με νοιαζει καμια συνθηκη Σεγκεν και καμια συμφωνια γενικοτερα. Να μη χασουμε την ψυχη μας αυτο με νοιαζει!
Ας μας πεταξουν εξω απο παντου παρα να γινουμε σαν τα μουτρα τους!
Σαν τα αποκρουστικα σατανικα κι επιτελους ολοφανερα μουτρα τους!!!


Σημερα στην Επανασταση της καλοσυνης στην Πραξη γιορταζουμε την επανοδο του φιλου Νικου και διαβαζουμε για τον Αγιο Ποπάι.
http://epanastasikalosinis.blogspot.gr/2016/01/blog-post.html?m=1

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2016

ΟΙ ΜΑΓΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

Σημερα ειπα μια συγνωμη που τη χρωστουσα χρονια... ξαλαφρωσε η ψυχη μου απο ενα βαρος, σαν να πεταει τωρα κομματακι πιο ψηλα.
Κανα δυο συγνωμες που εχω ακομα για να πω θα τις κουβαλαω για παντα...μια που δεν προφτασα...
Οταν εισαι μικροτερος ευκολα επηρεαζεσαι κι ευκολα γινεσαι απολυτος... μεγαλωνοντας μαλακωνεις...
Αλλαξα, αφρατεψα σαν το μπαμπακι...
Αγαπησα πιο βαθια κι αφησα τον εαυτο μου να μπει στη θεση του αλλου... δικαιολογησα τοσα πολλα που καποτε δεν καταλαβαινα και κατηγορουσα...
Η ψυχη του ανθρωπου εχει αναγκη και δικαιωμα να ευφρανθει και να πεταξει ψηλα... ειναι αδικο αυτο να περναει απο μικρες η μεγαλυτερες δικες...
Πολλες φορες νομιζουμε οτι καποιος κανει κατι σε εμας, ενω απλα προσπαθει να ζησει τη ζωη του οπως τη θελει και του αξιζει, χωρις κριτικη... αλλωστε ολοι αυτο δε θελουμε;
Ειναι κατι λεξουλες μαγικες που αλλαζουν αυτον που τις προσφερει κι οχι αυτον που τις δεχεται... τον κανουν ομορφοτερο, του προσθετουν μποι...
ΣΥΓΝΩΜΗ!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Σ'ΑΓΑΠΑΩ!

Οταν βγαινουν μεσα απο την καρδια ειναι λες κι κοσμος γυρω φωτιζεται, γεμιζει χρωματα!
Αληθεια, εσυ σε ποιον χρωστας, σε ποιον θα ηθελες να χαρισεις μια συγνωμη, ενα ευχαριστω, το σ' αγαπω σου;

Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016

ΦΟΒΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ

22 χρονια χωρις διακοπη αγοραζα Σοκολατα και γλαδιολες, ωσπου μια μερα ανακαλυψα το Παραφαρμακο το οποιο χαριζε σε οποιον το επαιρνε Υγεια. Πηρα για πωλητη το Ζακ με το κουστουμι, που τον ειχαν απολυσει απο το Εγωστασιο και τον ξαμολυσα στις φαρμακευτικες. Εγινα ζαμπλουτη με την πατεντα κι αποφασισα να δινω Χιλια ευρω το μηνα σε οποιον καταφερνε να κανει το Κιτρινο Μαυρο και να μου φερει ενα Μαυρο μανταρινι. Μαλλον θα περιμενω για πολυ, αλλα δε βαριεσαι... Δε βιαζομαι!

alt

Παει τα εχασε αυτη θα σκεφτεσαι και με το δικιο σου αγαπητε μπλογκοφιλε! Αμ δε!!!!
Εμπνευση για το παραπανω παραλληρημα μου εδωσαν μερικοι τιτλοι απο τη συλλογη διηγηματων του Γιαννη Φαρσαρη, με τιτλο "Φοβος Κανενας".

29 μικρες ιστοριες, λιγο σκοτεινες, λιγο παραξενες, με γερες δοσεις χιουμορ και κρητικη αυρα!
Διαβαζοντας τα ενιωσα λες κι εμπαινα μεσα σε ενα δωματιο, ενα λαβυρινθο, με δαιδαλωδεις διαδρομους και περιεργες φωνες. Λιγο το μυστηριακο του ολου θεματος, λιγο που ειμαι κι εγω λιγακι παραωρη, ηρθε κι εδεσε.
Μου αρεσε και σας το συστηνω ανεπιφυλακτα!

Αν αγαπατε τα εντυπα βιβλια οπως εγω, μπορειτε να το προμηθευτειτε σε βιβλιοπωλεια οπως η Πολιτεια, ο Ιανος, η Βιβλιοτοπια και ο Πατακης.

Για οσους δεν θελουν η δεν μπορουν να το αγορασουν, διανεμεται ελευθερα σε μορφη e-book εδω:

http://www.openbook.gr/2015/11/fovos-kanenas.html 

Γιατι ο πρωταρχικος στοχος ενος βιβλιου ειναι να διαβαστει, οχι να πουληθει! (κλεμμενο Μουστακια! Απο το Γιαννη φυσικα!)

Γιαννη Φαρσαρη, σε ευχαριστω πολυ! Για ολα!

Πεταλουδισια φιλια και καλο ΣΚ!

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΡΕ ΦΙΛΕ???


Αν δεν τον εχεις βρει ακομα, σου ευχομαι το 2016 να σου φερει ενα μεγαλο θυελλωδη ερωτα σαν αυτον που βλεπεις στις ταινιες και διαβαζεις στα μυθιστορηματα. Να σε απογειωσει, να σε παρει μακρυα απο την πραγματικοτητα να σε ξαναγεννησει! Προσεχε! Σιγουρα θα σε γεμισει με απιστευτη χαρα αλλα και πολυ πονο! Ετσι ειναι οι μεγαλοι ερωτες... αν ομως δεν το νιωσεις εστω μια φορα, τοτε δεν εζησες πραγματικα...

Αν τον ερωτα τον εχεις, σου ευχομαι να μετουσιωθει σε μια αγαπη βαθια, αληθινη, μεγαλη... να τη σκεφτεσαι και να ανεβαινουν δακρυα συγκινησης στα ματια σου... και να κρατηθεις γερα απο αυτην μεχρι να κλεισεις τα ματια σου, να την εχεις στηριγμα, οδηγο και στολιδι! Για παντα...

Αν χρειαζεσαι μια δουλεια σου ευχομαι να βρεις αυτη τη δουλεια που θα αγαπησεις, που θα την κανεις με μερακι,που δε θα γεμισει μονο το ψυγειο σου αλλα και την ψυχη σου!

Αν παλι φοβασαι να τολμησεις και θες μια ωθηση να κυνηγησεις τα ονειρα σου, σου ευχομαι αυτη να ειναι η χρονια που θα ανοιξεις τα φτερα σου και θα πεταξεις! Θυμησου! Δεν ερχεται παντα η ωθηση ανωδυνα κι ισως υποστεις αρκετες πτωσεις ωσπου να μαθεις να πετας. Αν ομως αυτο χρειαζεται για να φτασεις στην πληροτητα, εγω σου ευχομαι να πεσεις και να ξανασηκωθεις τοσες φορες οσες θα σε κανουν να εκτιμησεις την απιστευτη θεα απο την κορυφη του κοσμου σου!

Αν αυτο που σου λειπει ειναι η εσωτερικη γαληνη και ψαχνεις ακομα να βρεις τον εαυτο σου, σου ευχομαι φετος να ανεβεις τα σκαλοπατια της αυτογνωσιας, να παρεις ολα εκεινα τα δυσκολα μα απαραιτητα μαθηματα ωστε να αγαπησεις την ψυχη σου, να μαθεις να συγχωρεις τα λαθη τα δικα σου αλλα και των αλλων.

Αν αυτο που εχεις αναγκη ειναι μια δικη σου οικογενεια, σου ευχομαι το 2016 να την αποκτησεις, να φερεις στον κοσμο ενα παιδι και μεσα απο αυτο να ανακαλυψεις ολα τα εκπληκτικα πραγματα που εχουν τα παιδια να μας διδαξουν, να γνωρισεις τον κοσμο απο την αρχη και να γινεις καλυτερος ανθρωπος!

Αν η ζωη σου πηρε καποιους ανθρωπους που αγαπησες και σου λειπουν, ευχομαι να στους φερει πισω ξανα! Αν παλι δεν ειναι πια αναμεσα μας, ευχομαι να εχεις την παρουσια και την αγαπη τους παντα μεσα σου να σε ζεσταινει!

Αν, τελος, σου εχει λειψει κι εσενα το παιδι που ησουν καποτε, αν νιωθεις την πιστη σου στους ανθρωπους να εξασθενει, αν νιωθεις την πιστη σου γενικα να δοκιμαζεται, αν η ξεγνοιασια μοιαζει με αγνωστη λεξη και μαγεια κατι που συναντας μονο στα παραμυθια... τοτε ας ενωθουμε, γιατι ειμαστε πολλοι που νιωθουμε ετσι. Ας δωσουμε ο ενας στον αλλο κατι εστω απο αυτα που μας λειπουν... ας μη μεινει φετος κανενας φυλακισμενος στη μοναξια και στην απελπισια...ας ανοιξουμε την καρδια μας κι ας μοιραστουμε οση αγαπη εχουμε... και τοτε θα δουμε πραγματικα τι σημαινει μαγεια! Γιατι η αγαπη ειναι μαγικη! Οσο δινεις, αντι να μειωνεται πολλαπλασιαζεται!! Ετσι, οχι μονο δε στερευει ποτε, αλλα εχεις ολο και περισσοτερη να δωσεις! Και σου επιστρεφεται κιολας διπλασια!!!

Ο,τι κι αν σημαινει 'ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ' για σενα, για τον καθενα μας, ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να το ζησουμε το 2016 και τελειωνοντας κι αυτη η χρονια να μας βρει κατα τι πιο σοφους και πιο ικανοποιημενους!



Θελω πριν κλεισω να μοιραστω μαζι σας ενα μικρο στιγμιοτυπο των γιορτων με το μικρο μου Δημητρη. Μια φιλη μου του εστειλε ενα στολιδακι για το δεντρο του, μια μικρη λευκη καρδια. Οταν την ειδε τρελλαθηκε απο τη χαρα του και σκαρφαλωσε στα καγκελα του κρεβατιου του και κατι παλευε να βγαλει απο το δεντρο του. Εγω φυσικα τρομαξα μην πεσει και μετα το καθιερωμενο τσιριχτο 'ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙΙΙΙ? ΠΡΟΣΕΧΕΕΕΕ! ΚΑΤΕΒΑ ΑΜΕΣΩΣ!!'... τον ρωτησα τι θελει κι αν μπορω να βοηθησω. Μου ειπε οτι ηθελε να βγαλει το στολιδι που ηταν κατω απο το αστερακι της κορυφης και να βαλει την καρδουλα. Και μου εξηγησε με την υπεροχη αφελεια των 5 χρονων του "μαμα η καρδια σημαινει αγαπη και η αγαπη πρεπει να μπαινει πανω απο ολα τα αλλα!"

Κλεινω λοιπον την ευχετηρια αναρτηση μου με ενα αγαπημενο αποφθεγμα, το δημιουργο του οποιου δε δυναμαι να θυμηθω...

"Το σκοταδι δεν διαλυεται με το σκοταδι. Το σκοταδι διαλυεται μονο με φως. Το μισος δεν μπορει να σκοτωσει το μισος. Μονο η αγαπη μπορει να σκοτωσει το μισος"

Πεταλουδισια φιλια σε ολους!