DISCLAIMER
Το παρόν Blog, δεν χρησιμοποιεί ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) για την συγγραφή και δημιουργία των αναρτήσεων! Οι αναρτήσεις απαρτίζονται από σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις μου! Συνδεόμαστε διαδικτυακά, αλλά επιμένουμε να γράφουμε ανθρώπινα!!
Κυριακή 3 Ιουλίου 2011
ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ
ΕΜΦΥΛΙΟ εχουμε, αυτο ειναι! Λιγοι και οπλισμενοι, εναντιον πολλων και αοπλων. Μια φυλη, ενα εθνος...πως γινεται να σηκωνεις οπλο, γκλομπ, δακρυγονο και να σημαδευεις τον αδερφο σου; Επειδη αυτες ειναι οι εντολες σου; ΕΜΦΥΛΙΟΣ PART TWO! Μονο που δεν μας χωριζουν ιδεολογικες διαφορες εδω... Απο τη μια εχουμε εναν λαο που παλευει για την ελευθερια και τη δικαιοσυνη του και απο την αλλη ενοπλα ανθρωπαρια που στο ονομα της εξουσιας που τους δοθηκε και του καθηκοντος εχουν ξεχασει να ειναι ανθρωποι! Δεν ξερω αν μπορω να τους λυπηθω για την καταντια τους ουτε αν εχω τη δυναμη να τους μισησω...Ξερω οτι στο μυαλο μου ειναι ασυλληπτο αυτο που ειδα να συμβαινει!
Την ιδια στιγμη που γινοταν μια καθαρη δολοφονικη επιθεση σε αοπλους πολιτες, ακουγα τον πρωθυπουργο της χωρας να μιλαει για κοινωνικη ευθυνη, για την προστασια του καθε συνταξιουχου και μισθωτου απο την παυση πληρωμων. Απο την παυση ανθρωπιας και αξιοπρεπειας ποιος θα μας προστατευσει; Ειδα επισης ενα κοινοβουλιο υπ' ατμον. Να τελειωνουμε, να ρηξουμε τη ρημαδοψηφο να φυγουμε. Σουσουρο καθε που ζητουσε καποιος αλλος το λογο. Αντε ποτε θα τελειωνουμε; Καφενειον η Βουλη! Τι κι αν ψηφιζαν την καταδικη μιας χωρας, το ξεπουλημα ιδανικων;
Φοβο νιωθω...για πολλα πραγματα. Νιωθω κι ελπιδα ομως. Πως κατι νεο γεννηθηκε στην Ελλαδα η μαλλον πως ξαναβρισκουμε την αληθινη Ελλαδα σιγα σιγα. Αυτη της αλληλεγγυης, του ηρωισμου, της υπερηφανιας.
Δεν ειμαστε αλητες. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΗΤΕΣ! Ουτε τεμπεληδες η χαραμοφαηδες. Δεν αρνουμαστε τις ευθυνες μας. Ναι, χρωσταμε. Καλως η κακως χρωσταμε πολλα σαν χωρα. Και ναι, ολοι λιγο πολυ συντηρησαμε το συστημα της διαφθορας χρονια τωρα. Αλλος λαδωνοντας τον εφοριακο, αλλος πληρωνοντας τον βουλευτη να του διορισει το παιδι, αλλος ζητωντας απο το φιλο του αστυνομικο να του σβησει την κληση...Ομως ολα στη ζωη εχουν αναλογιες. Κι αυτο που ζηταμε ειναι δικαιοσυνη. Ας βρουν πρωτα αυτους που πηραν τις μιζες, υπεροκοστολογησαν εργα, εφαγαν τα χρηματα των ταμειων, εφαγαν χρηματα επιδοτησεων που ποτε δεν πηγαν εκει που επρεπε. Ας τους βρουν, ας τους τιμωρησουν, ας δεσμευσουν τις περιουσιες τους και μετα ναι..ας στερηθουμε κι εμεις, ας "βαλουμε πλατη" κατα την προσφιλη στον Γ. Παπανδρεου εκφραση. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Αυτο ειναι που ποναει, η αδικια. Και πιο πολυ απο ολα, εμενα με ποναει το απροκαλυπτο ξεπουλημα της πατριδας μου. Με ποναει βαθια! Ποσο αιμα χυθηκε ανα τους αιωνες για να μεινει η πατριδα μου λευτερη! Κι αφου τα οπλα δεν την υποδουλωσαν, βρηκαν αλλο τροπο να την υποδουλωσουν οι αιωνιοι προστατες της. Αυτο λοιπον δεν μπορουμε να ανεχτουμε. Λαθη καναμε ναι, αλλα ειναι περηφανος λαος οι Ελληνες και ανεξαρτητος.
Σκεφτομαι και την επομενη μερα. Την αλληλεγγυη που ειδα και βιωσα τις τελευταιες μερες μονο την συζητουσα και τολμουσα να την ονειρευτω πιο πριν. Τωρα αξιωθηκα να την ζησω. Κι εχω να πω πως αν η Ελλαδα λειτουργουσε στο συνολο της με την οργανωση και την υπευθυνοτητα που λειτουργει η πλατεια Συνταγματος, θα ημασταν η πρωτη χωρα στον κοσμο. Αρχικα φοβομουν πως αν τελικα τα καταφερουμε και διωξουμε τα λαμογια, θα αρχισει η διχονοια. Για να χτιστει απο την αρχη το οικοδομημα της χωρας, οι αλλαγες θα πρεπει να ειναι ριζικες. Τι θα γινει λοιπον οταν ο συνταξιουχος που παιρνει 2000 ευρω θα πρεπει να παρει λιγοτερα ωστε να ζησει αξιοπρεπως κι αυτος που ως τωρα επαιρνε 400; Τι θα γινει αν ο δημ. υπαλληλος χρειαστει να βγει στη συνταξη 5 χρονια αργοτερα, ωστε να βγει 5 χρονια νωριτερα ο ιδιωτικος και να εξισωθουν τα ορια, να γινει πιο δικαιο το συστημα; Ακομα φοβαμαι αυτη τη στιγμη. Ελπιζω ομως πλεον σε κατι καλυτερο. Γιατι οταν μπορεις να φας γκλομπ στο κεφαλι για να προστατευσεις το διπλανο σου, οταν πνιγεσαι απο τα δακρυγονα αλλα μενεις εκει να βοηθησεις και να στηριξεις τον συμπολιτη σου, οταν μπορεις να διακινδυνευεις τη σωματικη σου ακεραιοτητα, τη ζωη σου...ε τοτε μπορεις να κανεις τα παντα!
Θελω να πιστευω πως αυτο το στοιχημα θα το κερδισουμε. Θελω να πιστευω πως οποια κι αν ειναι η καταληξη, τουλαχιστον θα εχουμε καταφερει να επανακτησουμε την ανθρωπια μας. Να βγουμε απο το καβουκι μας, να γνωρισουμε το διπλανο μας, να ξαναγεμισουν οι γειτονιες με πεζουλια γεματα τα φθινοπωρινα απογευματα, με περβαζια με λουλουδια, με φωνες παιδικες και με ενα πιατο φαϊ για τους μη εχοντες.
Ελπιζω ακομα να μεγαλωσουμεμε αυτες τις αξιες τα παιδια μας. Γιατι, ας μη γελιομαστε, οσοι σημερα ειναι διεφθαρμενοι γιναν ετσι επειδη ετσι μεγαλωσαν. Αν μεγαλωσουμε σωστους ανθρωπους, μαθηματικα θα οδηγηθουμε σε μια σωστοτερη κοινωνια...
Ομως δεν πρεπει να σταματησουμε εδω. Πρεπει να αγωνιστουμε με καθε εννομο μεσο και με καθε ειδος αγωνα για να επιβληθει επιτελους ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Οι συνανθρωποι μας στο εξωτερικο μας νομιζουν αχρηστους και οκνηρους που θελουμε να φαμε τα λεφτα τους. Πρεπει να τους αλλαξουμε τη γνωμη. Πρεπει να μαθουν τι ακριβως συμβαινει εδω και να καταλαβουν οτι συντομα θα συμβει κι εκει! Μια ομροφη ιδεα βρηκα εδω. Εγω εκτος απο τα μπλογκ δεν χρησιμοποιω αλλο social network (facebook, twitter κλπ, αλλα νομιζω αξιζει τον κοπο με καθε τροπο που ο καθενας μπορει να διαδωσουμε την αληθεια!
Οι σκεψεις μου ειναι ανακατες...απαισιοδοξια και ελπιδα. Φοβος και δυναμη...Αγανακτιση και αποφασιστικοτητα...Ολα ειναι εδω. Κι ολα ειναι εκει...στο δρομο, στην πλατεια, στην καρδια μας...
Μυρισε ο τοπος παλια Ελλαδα! Οσο κι αν απελπιζομαι και αν φοβαμαι, αυτη τη μυρωδια θελω να κρατησω αποψε και με αυτη σας αποχαιρετω! Κι με ενα ακουσμα που ειναι το ωραιοτερο ολων!
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑ
που τολμω στο δρομο να φωναξω
κι αν χρειαστει τα στηθη να προταξω
για να κερδισω μια λευτερη ζωη.
Και κανεις τους δεν ρωταει τους λογους,
η ψυχη μου αν βαραινει απ'το αγιαζι.
Μα οσα κι αν μου πουνε, δεν πειραζει.
Παντα λεγανε τρελους τους ιδεολογους.
Ονειροπαρμενους, τραγικα ρομαντικους
και με κυνισμο τους ωμους τους σηκωνουν.
Μα τα βασανα του κοσμου δεν τελειωνουν
στο τιμονι οσο βλεπεις γνωστικους.
Ειναι επειτα κι αυτοι που ανησυχουνε
κι απο αγαπη μονο με μαλωνουν.
Ειναι που οι ανθρωποι οσο μεγαλωνουν
τη φωνη της λογικης ολο και ακουνε.
Θελει ομως τρελα η ελευθερια
και του ερωτα τη φλογα μες στα ματια.
Δεν χωραει μεσα σε γυαλινα παλατια
η γλυκεια κι αθωα της νιοτης αλητεια.
Χριστινα Λελη
29/6/2011
Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011
ΠΑΛΙ ΔΟΥΛΕΜΑ???!!!
Και τωρα τι κε Παπανδρεου; Αλλαξε ο Μανωλιος κι εβαλε τα ρουχα του αλλιως; Θα κανετε ανασχηματισμο της ιδιας κυβερνησης που θα ασκει διακυβερνηση με τον ιδιο τροπο, ακολουθωντας και παλι την εκβιαστικη πολιτικη του μνημονιου και μας λετε οτι αυτο ειναι η απαντηση σας στις επιταγες του λαου; Που σας ψηφισε και σας εμπιστευτηκε βασιζομενος στα ψευτικα τα λογια τα μεγαλα;Και θα ζητησετε ψηφο εμπιστοσυνης απο ποιον; Απο τους δικους σας; Που δεν τολμουν να αντιταχθουν, καθως θα αντιμετωπιτουν με τον ιδιο δημοκρατικο τροπο που αντιμετωπισατε την κα Σακοραφα και τον Κο Δημαρα οταν αρνηθηκαν να υπογραψουν το μνημονιο-καταδικη της χωρας! Κι αλλο δουλεμα εδω! Ψηφος εμπιστοσυνης στην κυβερνηση=εμπιστοσυνη στην πολιτικη της κυβερνησης=συναινεση! Απο εδω το πατε απο εκει το φερνετε, στα ιδια καταληγουμε, στο να περασει το μεσοπροθεσμο, εστω και με δολιους τροπους!
Ομως εμας αυτα δεν μας καλυπτουν ουτε και μας ξεγελουν!
Απλο ειναι το θεμα, ζηταμε ΛΥΣΕΙΣ! Λυσεις, οχι την κολοκυθια। Απλες ερωτησεις που ζητανε απαντησεις και κανενας σας δεν τις εχει δωσει, παρα καταφευγετε σε τσιτατα και αερολογιες! Ενδεικτικα αναφερω μερικες:
-Γιατι δεν γινεται λογος για τις πολεμικες αποζημιωσεις απο τη Γερμανια προς την Ελλαδα; Πως επιτρεπετε να μιλουν για δικο μας χρεος προς εκεινους αυτοι που μας χρωστανε εδω και τοσα χρονια;
-Πως ειναι δυνατον να βαλετε υπογραφη στη δυνατοτητα εκχωρησης εθνικης περιουσιας; ΕΘΝΙΚΗΣ κε Παπανδρεοιυ, που σημαινει οτι δεν ειναι δικη σας για να την πουλησετε/χαρισετε/δωσετε για εκμεταλλευση!
-Γιατι δεν ξεκινατε τις περικοπες απο εσας;
Ο μεγαλος πολιτικος Καποδιστριας δεν ειχε καταδεχτει να λαβει ουτε ενα ΕΥΡΩ ως μισθο τη στιγμη που η χωρα ειχε αναγκη τα χρηματα και παραινεσε ολυς να κανουν το ιδιο...
-Γιατι αντι να ζητατε απο το λαο και παλι να βαλει πλατη, δεν στηριζεστε λιγακι στις πλατες των κων Μπομπολα, Βαρδινογιαννη, Κοκκαλη κοκ; Στην επανασταση του 1821 ο ελληνικος στρατος και στολος εξοπλιστηκε απο πλουσιους Ελληνες που διεθεσαν στην πατριδα την περιουσια τους ολη!
Ολοι οι παραοανω ηταν ΕΛΛΗΝΕΣ κι εκαναν το καθηκον προς την πατριδα, οπως θα επρπε κι εσεις ολοι να πραξετε! Εκτος αν δεν ειστε Ελληνες, οποτε πειτε το και σε εμας να ξερουμε και επισημως ποιος κυβερναει αυτον τον ερμο τοπο।
Αλλα, επιτελους, για ονομα του Θεου, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΔΟΥΛΕΜΑ! Εμεις ξυπνησαμε, εσεις ακομα κοιμαστε; Ακομα να συνειδητοποιησετε πως δεν σας παιρνει αλλο; Πως καθε ατοπημα σας φερνει πιο κοντα στην λαϊκη καταδικη; Δεν καταλαβαινετε πως με τις πραξεις, την απραξια σας και την επιμονη σας να αγνοειτε παντελως το κινημα πολιτων που επιμενει να ζηταει ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, με το αρνειστε να αναφερετε καν την υπαρξη του, απλα εξοργιζετε και προσβαλλετε τον κοσμο, εντεινοντας τοσο το πεισμα οσο και την οργη του;
ΑΙΔΩΣ κυριοι!
Αλλα βεβαια, ποιος εχασε την ντροπη να τη βρειτε εσεις;
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
ΕΙΣΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ ΡΕ! ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ!!!
Κι επειδη ΕΣΥ εισαι πουλημενο τομαρι, ΕΓΩ δεν μπορω να βγω στο δρομο, να διαδηλωσω για το δικιο μου, για την πατριδα μου! Οχι, δεν μπορω, γιατι κι εγω οπως πολλοι αλλοι εχω ενα μωρο στο σπιτι και φοβαμαι! Γιατι οσο εχω απεναντι του υποχρεωση να του φτιαξω εναν καλυτερο κοσμο, αλλο τοσο εχω και να ειμαι διπλα του γερη και δυνατη να τον μεγαλωσω και να του δωσω αρχες, αξιες και αγαπη!...
Τωρα το μαθαμε καλα το παιχνιδακι σου, παλιομαλακα! Παντα το ξεραμε, αλλα τωρα αποδειχτηκε περιτρανα!
ΕΣΥ λοιπον με κρατας μακρυα απο το δρομο...
Ομως, ξερω ποιος εισαι και θα ερθει η μερα που ΕΓΩ θα σε κραταω μακρυα απο το δρομο, γιατι ο δρομος θα ειναι πια δικος μου!
Ξερω πως πολλοι βρισκονται στην ιδια θεση με μενα। Εγω θα περιμενω λιγο ακομα μπας και χλαρωσει η ενταση και μπορεσω να παω...
Αλλα κι αν οχι, δεν πειραζει। Γιατι ο αγωνας τωρα αρχισε। Κι αν νομιζεις πουλημενε οτι με το σημερινο καταφερες κατι, γελιεσαι...Εχασα μια μαχη, αλλα οχι τον πολεμο...
Και να θυμασαι πως τον πολεμο τον κυρηξες ΕΣΥ! Εσυ και οι ΕΝΤΟΛΕΙΣ σου...ΕΓΩ αμυνομαι και αυριο που εσυ θα λειπεις, θα ειμαι εκει στο Συνταγμα...και μεθαυριο και για καιρο ακομα...μεχρι ΕΣΥ και οι ΕΝΤΟΛΕΙΣ σου να μην εχετε ουτε θεση αλλα ουτε και λογο να βρισκεστε εκει...
Το νου σου πουλημενοο τομαρι...ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ!!!!
UPDATE: Τελικα πηγα! Δεν αντεξα ουτε μια ωρα!Λογω ασθματος, τα δακρυγονα με πειραξαν! Και πηγα το απογευμα! Φανταζομαι τι κολλαση θα εγινε εκει το πρωι! Κουκουλοφοροι και αστυνομια, παντα σε αγαστη συνεργασια, δηλητηριασαν τον κοσμο, αναμεσα τους ηλικιωμενους και παιδια, τους δηλητηριασαν ετσι απλα! Αλλα, ο κοσμος ηταν εκει, πιο πεισμωμενος απο ποτε! Συνεχιζουμε!!!!
Τρίτη 14 Ιουνίου 2011
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ
Με την Αρχαία Αθήνα και την Αγορά της να πρωτοστατούν στη δημιουργία αυτού του θεσμού, η χώρα μας καθόλη τη διάρκεια της πολυετούς και πολυτάραχης ιστορίας της, έβρισκε στην πλατεία τη δυνατότητα της έκφρασης όχι μόνο των ανησυχιών και προβληματισμών της, αλλά και της δημιουργικότητάς της।
Μέχρι πριν ५० χρόνια, ίσως και λιγότερο, όταν ακόμα η επαρχία έσφυζε από ζωή, η πλατεία του χωριού ήταν σημείο αναφοράς και συνάντησης। Εκεί διαδραματίζονταν όλα τα γεγονότα, εκεί γίνονταν οι γιορτές, οι συγκεντρώσεις। Το καφενείο του χωριού, πάντα στην πλατεία, μετατρεπόταν ανάλογα με την περίοδο από χώρο αναψυχής σε χώρο πολιτικού αναβρασμού, καθώς είναι στο αίμα του Έλληνα η έκφραση। Θέλει και πρέπει να εκφράσει την άποψή του με πάθος, ακόμα και να τσακωθεί για να την υπερασπιστεί.
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου ιδιαίτερα, στην πλατεία γίνονταν οι λεγόμενες "Λαϊκές Συνελέυσεις" και τα "Λαϊκ'α Δικαστήρια", όπου συνήθως η κατάληξη ήταν κάποια εκτέλεση με συνοπτικές διαδικασίες ορισμένων κατοίκων। Αντίστοιχα χρησιμοποίησαν τις πλατείες οι εθνικόφρονες, κάνοντας τους ανθρώπους πλάματα άβουλα, ανήμπορα να εκφράσουν οποιαδήποτε γνώμη, με την απειλή του θανάτου να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια σους। Δυστυχώς, με αυτή τη χρήση της πλατείας, ήρθε και το τέλος της δημοκρατίας στην πλατεία। Ο ρόλος της άλλαξε εκ βαθέων και ακόμα και μετά τη λήξη του Εμφυλίου, οι μνήμες ήταν πολύ νωπές και χρειάστηκε αρκετός καιρός, ώσπου οι κάτοικοι της επαρχίας να ξαναβγούν από το καβούκι τους και να γυρίσουν στις πλατείες τους...
Η συρροή του πληθυσμού στν πρωτεύουσα και η ανάπτυξη της αστικής τάξης συνετέλεσαν εξίσου στην αλλαγή χρήσης της πλατείας και της γειτονιάς। Οι άνθρωποι αποξενώνονται, δεν γνωρίζονται και ο παραδοσιακός καφενές αντικαθίσταται από πολυτελείς καφετέριες και ζαχαροπλαστεία, που ρόλο έχουν τν ψυχαγωγία και όχι την κοινωνικοποίηση। Έτσι, αντί να γίνονται όλοι μια ομήγυρη και να συμμετέχουν στις συζητήσεις, κάθε παρέα αρκείται στην απομόνωση του δικού της τραπεζιού και κατ' επέκταση των δικών της θεμάτων। Εξαίρεση σε αυτό αποτέλεσε για χρόνι η πλατεία των Εξαρχείων, όπου ο καλλιτεχνικός οίστρος ερχόταν να συναντήσει την ορμή της φοιτητικής νεολαίας। Πολλές ζυμώσεις έγιναν στα Εξάρχεια, ζυμώσεις που προφανώς δεν άρεσαν και δε συνέφεραν τους προύχοντες του τόπου। Ως γνωστόν, σε μια κατεστημένη κατάσταση, τα σκπτόμενα μυαλά αποτελούν απειλή। Βάλθηκαν λοιπόν να διαβάλουν την πλατεία με την εισαγωγή ναρκωτικών και άλλων παραγόντων, ώστε να απομακρύνουν τη συγχρωτιζόμενη και συνδιαλεγόμενη νεολαία। Δυστυχώς το κατάφεραν κι έτσι έσβησε και το τελευταίο απομεινάρι "πλατειακής" δημοκρατίας στην Αθήνα।
Όμως...για σταθείτε...κάτι καινούργιο έρχεται να ταράξει τα νερά...στην πιο συμβολικη πλατεία της πόλης, στην Πλατεία Συντάγματος, έξω ακριβώς από το κέντρο λήψης αποφάσεων, το Ελληνικό κοινοβούλιο, κάποιες σκηνές έκαναν την εμφανισή τους, κάποια πηγαδάκια σιγά σιγά σχηματίστηκαν, κάποιες ομάδες εργάζονται πυρετωδώς για την αλλαγή। Ώπα! Ο κόσμος πληθαίνει, γίνεται χείμαρρος, γεμίζει την πλατεία, τα στενά γύρω από τη Βουλή, μιλάει, τραγουδάει, σκέφτεται και ξαναμαθαίνει από την αρχή να συζητάει! Και κάθε βράδυ οι φωνές ενώνονται και μια νέα Αγορά, μια άτυπη και άγουρη Εκκλησία του Δήμου συνεδριάζει και όλοι μπορούν, όλοι συμμετέχουν!
Στις γειτονιές οι κάτοικοι συγκεντρώνονται στις πλατείες και κάνουν συνελέυσεις, δημιουργούν ομάδες για την καλυτέρευση της διαβίωσής τους, για την επίλυση προβλημάτων, για τη σύσφιξη των σχέσεων...
Μήπως σιγά σιγά ξαναβρίσκουμε τον εαυτό μας κι επιστρέφουμε στις ρίζες μας?
Μήπως σιγά σιγά η Δημοκρατία επιστρέφει στην πλατεια;
Το παραπάνω κείμενο αποτελεί συμμετοχή στην θεματικη μέρα των μπλογκ με θέμα "η δημοκρατία στην πλατεία"
Τρίτη 31 Μαΐου 2011
ΠΡΟΣΟΧΗ!!!...
Κατι μαγικο εχει γεννηθει τις τελευταιες μερες στον τοπο μας! Ενα μεθυστικο αρωμα επαναστασης γεμιζει την ατμοσφαιρα, διαπερναει το μεσα μας και μας γεμιζει ελπιδα, αισιοδοξια και ορεξη!
Προσοχη, ομως! Καμια μεγαλη αλλαγη δεν εγινε ποτε αναιμακτα! Αν πιστευουμε πως απλα και μονο αυτο που συμβαινει σημερα ειναι αρκετο για να σωσουμε, οχι τη χωρα μας, αλλα τη ζωη και την αξιοπρεπεια μας, πλανιομαστε πλανην οικτραν! Χρειζεται πολυ βαθια ενδοσκοπηση, εντονη και αιματηρη μαχη με τον εαυτο μας για να αλλαξουμε νοοτροπια και να θεσουμε τον εαυτο μας υπο του συνολου।
Προσοχη! Ακουμε οτι οι βουλευτες κι οι υπουργοι τασσονται κατα κυριο λογο υπερ του κινηματος και των κινητοποιησεων। Αυτο απο μονο του ειναι λογος προβληματισμου...Γιατι ουτε ηλιθιοι ειναι φυσικα ουτε και οντως εννοουν οσα λενε। Αλοιμονο! Το κινημα των αγανακτισμενων πολιτων στρεφεται καταφορα εναντιον τους, πως ειναι δυνατον να το βλεπουν θετικα;; Εδω λοιπον κρυβεται η παγιδα...Αν εναντιωθουν ανοικτα, το μονο που θα καταφερουν ειναι να συσπειρωσουν τον κοσμο...Αντιθετα, αφηνουν τα πραγματα να εξελιχθουν, πονταροντας στην παναρχαιη καταρα του Ελληνα: ΤΗ ΔΙΧΟΝΟΙΑ!!!!
Παραθετω εδω καποιες αναρτησεις που θεωρω πολυ ενδιαφερουσες, για το τι εχει συμβει τις τελευταιες ημερες, το πως ο απλος πολιτης τα αντιλαμβανεται ολα αυτα, τι περιμενει απο το κινημα και ποσο κοντα ειμαστε στο να πεσουμε στην παγιδα...
http://giorgossarris.blogspot.com/2011/05/blog-post_5077.html
http://swell-swell.blogspot.com/2011/05/blog-post_31.html
http://edoketora.blogspot.com/2011/05/blog-post_9590.html
http://dpurpler2.blogspot.com/2011/05/blog-post.html?zx=b11f1e44863b766e
Ψυχραιμια λοιπον συμπολιτες μου, συνεση και προπαντως ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!!! Μην πεσουμε στην παγιδα και μην αλληλοφαγωθουμε, ειναι κριμα...Ας ψαξουμε να βρουμε οσα μας ενωνουν παρα οσα μας χωριζουν και ας κρατησουμε την αγνοτητα αυτου του κινηματος ακεραιη!
Δυστυχως ειναι πολλα τα παραδειγματα που η διασπαση κατακερματισε το λαο μας και χαλασε καθε αγωνα! Σε επομενη αναρτηση θα αναφερθω πιο συγκεκριμενα।
Προς το παρον, η πλατεια με καλει...παω με την ελπιδα σημερα να ειναι μια ακομα καλυτερη μερα!
Πεταλουδισια, αγωνιστικα φιλια!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!
Πέμπτη 12 Μαΐου 2011
ΕΡΩΤΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ
Πολεμιστής είναι ο Έρωτας. Αυτός και ο πόλεμος είναι έννοιες ταυτόσημες, αλληλένδετες, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται αυτό. Την ίδια στιγμή που αφήνεσαι απόλυτα παραδομένος, σαν χαδιάρικο κουτάβι, αφιερώνοντας το είναι σου στο αντικείμενο του πόθου σου, ταυτόχρονα ξυπνάνε μέσα σου τα πιο βίαια, άγρια ένστικτα. Θες να καταπιείς, να κατασπαράξεις, να κατακτήσεις ολοκληρωτικά τον αντίπαλο στο αέναο ερωτικό παιχνίδι.
Επαναστάτης είναι ο Έρωτας. Η δύναμη αυτή που ουσιαστικά κινεί το σύμπαν, απελευθερώνει ό,τι πιο ανατρεπτικό υπάρχει μέσα σε έναν άνθρωπο. Επιθυμείς να απλώσεις τον κόσμο στα πόδια του έρωτα σου, έναν καλύτερο κόσμο κι έναν καλύτερο εαυτό σου. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που στην αρχαία Ελληνική μυθολογία, με τους απείρους συμβολισμούς της, ο Έρωτας ήταν θεός και μάλιστα φτερωτός, ώστε να μπορεί ελεύθερα να πηγαίνει όπου επιλέγει. Ο ίδιος μάλιστα ο θεός Έρωτας έδειξε πρώτος την επαναστατική του φύση, στρέφοντας τα βέλη του προς τον εαυτό του, ώστε να ερωτευτεί μια θνητή, αψηφώντας έτσι τον αυστηρό νόμο που απαγόρευε την ένωση του θνητού με το θείο. Κι ούτε φυσικά είναι τυχαίο που η εκλεκτή του φτερωτού θεού, το ομορφότερο κατά το μύθο θηλυκό στον κόσμο, δεν ήταν άλλη από την Ψυχή. Μέσα από ίντριγκες και κακουχίες, ήταν τέτοια η δύναμη του έρωτα τους που κατατρόπωσε ακόμα και τους νόμους της φύσης και κατόρθωσε να τους ενώσει τελικά για πάντα, υπερνικώντας κάθε ανθρώπινο ή θεϊκό εμπόδιο.
Για τον έρωτα του πανέμορφου πρίγκιπα Πάρη η Ωραία Ελένη πάτησε τους γαμήλιους όρκους της, σπάζοντας τα δεσμά του συμβιβασμού και αψηφώντας την τεράστια δύναμη του συζύγου της. Ο δε Μενέλαος από την πλευρά του δε δίστασε, για τα μάτια της αγαπημένης του, να παρασύρει σε πόλεμο τιμής μια ολόκληρη χώρα, σε μια περίοδο μάλιστα ειρήνης, βυθίζοντας για δέκα ολόκληρα χρόνια στο πένθος άπειρες οικογένειες.
Λίγο αργότερα, ο Οδυσσέας, για να γυρίσει στην αιώνια αγαπημένη του, την Πηνελόπη, επαναστατεί ακόμα και απέναντι στο θεό Ποσειδώνα, αντιστέκεται στα θέλγητρα της νύμφης Καλυψούς, σπάει τα μάγια της Κίρκης, κατεβαίνει και στον ίδιο τον Άδη ακόμα, επιμένοντας στην ουτοπία ενός παντοτινού έρωτα, οδηγώντας έτσι στο θάνατο τους συντρόφους του. Μοναδικός επιζών, επιστρέφει για να δικαιωθεί, αφού κι η Πηνελόπη έχει, με κίνδυνο της ζωής της, επιλέξει να αντιταχτεί στις επιταγές της εποχής, να μην ορίσει νέο βασιλιά και σύντροφο της, χρησιμοποιώντας διάφορα τεχνάσματα. Κρύβει δε η ιστορία του Οδυσσέα ένα ακόμα επαναστατικό μήνυμα, καθώς παλεύει να ξαναβρεί και τον άλλο μεγάλο του έρωτα, την πατρίδα του, την Ιθάκη του...
Κάποιους αιώνες αργότερα, στη Βενετία των προκαταλήψεων και των κοινωνικών διαφορών, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα κάνουν τη δική τους επανάσταση ενάντια στο παράλογο μίσος των οικογενειών τους και αποφασίζουν να αγαπηθούν παράφορα. Φτάνουν να επαναστατήσουν ακόμα και απέναντι στον ίδιο το θάνατο, επιλέγοντας να φτάσουν μαζί και ελεύθεροι πια στον επόμενο κόσμο.
Στην Ελλάδα του προηγούμενου αιώνα, μια νέα και ασθενική κοπέλα τολμά να τα βάλει με το κατεστημένο της εποχής, που ήθελε τη γυναίκα πλάσμα άβουλο και ντροπαλό, αμέτοχη σε κάθε είδους πάθος, ανήμπορη λόγω κατακραυγής να δείξει πρώτη τα συναισθήματα της σε έναν άντρα. Η Μαρία Πολυδούρη εκφράζει ανοιχτά τον έρωτα της, έναν έρωτα μάλιστα δίχως ανταπόκριση, αφού γνωρίζει καλά πως στην καρδιά του Κώστα Καρυωτάκη έρχεται δεύτερη. Δεν διστάζει μέσα από την ποίησή της να κάνει ευρέως γνωστό τον πόθο της για αυτόν τον άντρα, την απόλυτα ρομαντική αγάπη της, με κορυφαία, ίσως, της στιγμή που εξομολογείται «κοντά σου όλα γλυκά κι όλα σα χνούδι, σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή»...
Στα 1950, στο Ηράκλειο της Κρήτης, ο Κώστας Κεφαλογιάννης, γνωστός και ως Κουντόκωστας, κλέβει την κόρη του πολιτικού αντιπάλου της οικογένειάς του. Οι δυο τους έρχονται αντιμέτωποι με τα ήθη της Κρήτης του ’50, περνούν στην παρανομία, βρίσκονται πρόσωπο με πρόσωπο ενάντια σε αστυνομία, κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά και την επίσημη εκκλησία, φέρνοντας μάλιστα ένα ολόκληρο νησί στα πρόθυρα μιας άνευ προηγούμενου βεντέτας. Αυτή η ερωτική ιστορία στάθηκε αφορμή για να αναθεωρηθούν 9 άρθρα του Συντάγματος!
Πλήρης η ιστορία από παραδείγματα ανθρώπων που, ορμώμενοι από το πάθος του έρωτα, πάλεψαν, αντιστάθηκαν, επαναστάτησαν απέναντι σε κάθε κατεστημένο, κάθε εμπόδιο, αψηφώντας και τον ίδιο το θάνατο.
Ο Έρωτας γεννήθηκε επαναστάτης! Η καλυτέρα, όπως αναφέρει ο Λευτέρης Κουλιεράκης στο βιβλίο του Η θέα του χρόνου, «όταν ο Έρωτας επαναστατεί, η Επανάσταση γίνεται ιδιαιτέρως ερωτεύσιμη»!...
http://www.youtube.com/watch?v=ज८उहिज़३व४त्क्
http://www.youtube.com/watch?v=vBg-फिहफ्म्कhttp://www.youtube.com/watch?v=jb9Fq7BBqts