Ξερω μια γυναικα, που το παιδι της ειναι βουτηγμενο στα ναρκωτικα, αλλα δυστυχως αρνειται να βοηθηθει. Η ιδια απο τη στεναχωρια της εχει αρρωστησει και αυτο δεν το λεω μεταφορικα. Ειναι μια διαλυμμενη υπαρξη, βλεπει το παιδι της να χανεται, εχει υποστει ψυχικη και οικονομικη αφαιμαξη απο αυτην την κατασταση. Κι ομως αυτη η γυναικα μπορει να γελαει, να ονειρευεται, να ελπιζει σε κατι καλυτερο. Σε ολο τον πονο μεσα, δουλευει, χορευει, αγκαλιαζει, χαμογελαει...
Ξερω εναν πατερα, που το παιδακι του ειναι χρονια αντιμετωπο με τον καρκινο του εγκεφαλου. Παραπαιει, αναμεσα σε εγχειρισεις και χημειοθεραπειες, αναμεσα στα θελω και τα πρεπει, την αγωνια ενος γονιου που πρεπει να παρει τη σωστη αποφαση, γιατι η λαθος θα του κοστισει το παιδι του. Κι ομως, αυτος ο πατερας αντλει απο το ιδιο του το παιδι τη δυναμη να συνεχισει να παλευει, απο ενα χαμογελο ολη την ευτυχια. Ονειρευεται ενα μελλον για το παιδι του, το διεκδικει με καθε τροπο και αγωνιζεται να κρατησει ενωμενη την οικογενεια του...
Ξερω μια γυναικα που εχει δυο παιδια με αναπηρια. Που ξοδευει ολη της την ενεργεια και τη δυναμη να υφαινει για αυτα ενα μελλον σπαρμενο με αγαπη, με ιδανικα, με αξιες. Που παλευει μονη της να διασφαλισει εκπαιδευση και καταρτιση στα παιδια της, σε εναν τοπο φτιαγμενο μονο για τους αρτιμελεις. Που βλεπει την αιωνια παιδικοτητα τους σαν ευλογια και οχι καταρα. Που μπορει κι αυτη να γελαει και να αγαπαει δυνατα...
Ξερω ενα παληκαρι. Εχει χασει τον πατερα του. Κινδυνευει να χασει και τη μανα και τον αδερφο του. Ειναι πολυ λυπημενος. Δεν εχει ουτε τους πορους να βοηθησει οικονομικα την οικογενεια του. Ξυπναει το πρωι κι αντικρυζει με χαμογελο την καινουργια μερα, ετοιμος να αντιμετωπισει καθε καλο η ασχημο νεο. Ξορκιζει τον πονο με μια ζεϊμπεκια...
Ξερω ενα παιδι. Ο καρκινος δεν το αφηνει σε ησυχια. Ποναει, παιδευεται, δεν ξερει γιατι, δεν καταλαβαινει ακριβως τι του συμβαινει. Κι ομως χτυπαει τον εχθρο με αξιοζηλευτη δυναμη, παλευει να κρατησει μια αθωοτητα, μια παιδικη ηλικια που ο καρκινος προσπαθει με βια να του κλεψει, δινει κουραγιο και παραδειγμα σε ολους, αγαπαει και με ενα χαμογελο διωχνει καθε αμφιβολια, καθε κακη σκεψη...
Ξερω εναν νεαρο. Πρωτα εχασε τον καλυτερο του φιλο. Μετα, εχασε τον πατερα του. Τελος, εχασε την υγεια του. Κι ομως, αυτος ο νεαρος δεν το βαζει κατω. Δουλευει, διαπρεπει στη δουλεια του, ερωτευεται, γελαει, ταξιδευει και μου δινει μαθηματα μεσα απο τη ζωη του...
Ξερω, η μαλλον ηξερα, ενα κοριτσι σαν ολα τα αλλα. Ενα ατυχημα την καθηλωσε σε αναπηρικο καροτσακι. Οι γιατροι της αφησαν μια ελπιδα οτι ισως, καποτε...Με αυτη την ελπιδα περασαν 10 ολοκληρα χρονια, μεχρι την τελευταια φορα που την ειδα και ως τοτε δεν ειχε περπατησει. Δεν ξερω τωρα που βρισκεται. Ξερω οτι ζουσε την καθε στιγμη, ερωτευοταν, εβγαινε, διασκεδαζε, σπουδαζε, συμμετειχε παντου και ειχε μονιμα ενα χαμογελο ζωγραφισμενο στο προσωπο της...
Ξερω πολλους ακομα τετοιους μικρους πριγκιπες, Δον Κιχωτες που αρνουνται να παραιτηθουν απο τα ονειρα τους, ηρωες της καθημερινοτητας, αφανεις και γι' αυτο ακριβως τοσο μα τοσο σπουδαιους!
Ας ριξουμε μια ματια γυρω μας...ας παψουμε να βλεπουμε το μαυρο και το ασχημο. Ας κοιταξουμε για λιγο με την καρδια μας τον κοσμο...Θα δουμε μεσα απο τον πονο να ανθιζει η ελπιδα...μεσα απο το δακρυ η δυναμη...το φως και η αγαπη...θα δουμε οτι παντου, οπου γυρισουμε υπαρχει κρυμμενη ομορφια...μεσα κι εξω...στους σχηματισμους απο τα συννεφα, στα ματια ενος κουταβιου, στο γελιο ενος παιδιου, ακομα και στους βιαστικους επιβατες ενος λεωφορειου ασφυκτικα γεματου...
Και να σας πω ενα μυστικο; Δεν χρειαζεται και πολυ ψαξιμο για να τη βρουμε...φτανει να αγκαλιασουμε εκεινο τον μικρο ηρωα που κρυβεται μεσα μας...και στα ευκολα και στα δυσκολα...
Καλο Σαββατοκυριακο ΘΑ εχουμε! Καλη ζωη ΘΑ εχουμε! Δεν μπορει να ειναι αλλιως...εχουμε μονο μια...κι ο καθενας πορευεται με ο,τι εχει και κανει το καλυτερο που μπορει με αυτο...Δεν συμβιβαζομαστε με τιποτα λιγοτερο!
Πεταλουδισια φιλια σας στελνω!
Με χαμογελο...
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009
2 ΧΡΟΝΙΑ!!!
Σαν σημερα, πριν απο 2 χρονια ακριβως, εκανα κι εγω δειλα δειλα την εμφανιση μου στη μπλογκογειτονια! Το οτι θα ημουν εδω μετα απο 24 μηνες, ΕΓΩ που βαριεμαι απιστευτα ευκολα, και θα το απολαμβανω ολο και περισσοτερο, οτι θα εβρισκα φιλους, ανθρωπους με τους οποιους εχω απειρα κοινα μα και απειρες διαφορες, οτι με ολους αυτους θα εβρισκα εναν κωδικα επικοινωνιας μοναδικο, οτι θα δενομουν τοσο πολυ, δεν το ειχα ποτε φανταστει!
Σε ολους εσας, ενα τεραστιο ευχαριστω που με αγκαλιασατε, που μοιραζεστε την καθημερινοτητα μαζι μου!
Με πολλη αγαπη χαριζω σε ολους μα ολους σας αφιερωνω:
Ελπιζω να ειμαστε ολοι καλα, να ειμαστε εδω και να τα λεμε για πολυυυυ καιρο ακομα!
Πεταλουδισια Φιλια!
Σε ολους εσας, ενα τεραστιο ευχαριστω που με αγκαλιασατε, που μοιραζεστε την καθημερινοτητα μαζι μου!
Με πολλη αγαπη χαριζω σε ολους μα ολους σας αφιερωνω:
Ελπιζω να ειμαστε ολοι καλα, να ειμαστε εδω και να τα λεμε για πολυυυυ καιρο ακομα!
Πεταλουδισια Φιλια!
Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009
Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ
Την αγάπη τραγουδάς
στου ανέμου το θρόισμα.
Με τα πολύχρωμα φτερά σου τριγυρίζεις.
Απο φύλλο σε φύλλο,
γλυκοπαίζεις νανούρισμα.
Στα λουλούδια και στα δέντρα το χαρίζεις.
Την καρδιά σου κρατάς
μυστικό επτασφράγιστο.
Οι πεταλούδες μέσα σε κλουβιά δε ζούνε.
Πριν δαγκώσεις το μήλο,
μυρωδιά από Παράδεισο,
ροδοπέταλα κι αγκάθια σε φιλούνε.
Πες Πεταλούδα και σε μένα,
στα σύννεφα όταν ταξιδεύεις
κι από τον κόσμο δραπετεύεις,
αν γαληνεύεις.
Ποια μυστικά χιλιοειπωμένα
σου ψιθυρίζουνε τ' αστέρια,
σαν τα φτερά γίνονται χέρια
αγαπημένα;
Σιωπή στο φεγγάρι
και στον ήλιο μια θάλασσα,
μες στα βέλη εχει βυθίσει την καρδιά σου.
Φλόγα η σκέψη μου άναψε
πως τα χρόνια μου χάλασα,
κυνηγώντας τη σκιά μου στη σκιά σου.
Σε κοιτώ που με χάρη
το χειμώνα υποδέχεσαι
κι ας το ξέρεις πως το χιόνι σε σκοτώνει.
Φτερωτός θεός άστραψε.
Στη ματιά σου τον έδεσες.
Και μετά μ' ένα φιλί σ' αφήνει μόνη.
Πες Πεταλούδα τι γυρεύεις,
όταν, μαζί με το κορμί σου,
στον έρωτα και την ψυχή σου
την ταξιδεύεις.
Κι αν τ' όνειρό σου παγιδεύεις
να στο σκορπίσει ο αγέρας,
εκεί, στο χτύπημα της σφαίρας
πώς ζωντανεύεις;
Χριστίνα Λέλη, 17 Σεπτεμβρίου 2009
στου ανέμου το θρόισμα.
Με τα πολύχρωμα φτερά σου τριγυρίζεις.
Απο φύλλο σε φύλλο,
γλυκοπαίζεις νανούρισμα.
Στα λουλούδια και στα δέντρα το χαρίζεις.
Την καρδιά σου κρατάς
μυστικό επτασφράγιστο.
Οι πεταλούδες μέσα σε κλουβιά δε ζούνε.
Πριν δαγκώσεις το μήλο,
μυρωδιά από Παράδεισο,
ροδοπέταλα κι αγκάθια σε φιλούνε.
Πες Πεταλούδα και σε μένα,
στα σύννεφα όταν ταξιδεύεις
κι από τον κόσμο δραπετεύεις,
αν γαληνεύεις.
Ποια μυστικά χιλιοειπωμένα
σου ψιθυρίζουνε τ' αστέρια,
σαν τα φτερά γίνονται χέρια
αγαπημένα;
Σιωπή στο φεγγάρι
και στον ήλιο μια θάλασσα,
μες στα βέλη εχει βυθίσει την καρδιά σου.
Φλόγα η σκέψη μου άναψε
πως τα χρόνια μου χάλασα,
κυνηγώντας τη σκιά μου στη σκιά σου.
Σε κοιτώ που με χάρη
το χειμώνα υποδέχεσαι
κι ας το ξέρεις πως το χιόνι σε σκοτώνει.
Φτερωτός θεός άστραψε.
Στη ματιά σου τον έδεσες.
Και μετά μ' ένα φιλί σ' αφήνει μόνη.
Πες Πεταλούδα τι γυρεύεις,
όταν, μαζί με το κορμί σου,
στον έρωτα και την ψυχή σου
την ταξιδεύεις.
Κι αν τ' όνειρό σου παγιδεύεις
να στο σκορπίσει ο αγέρας,
εκεί, στο χτύπημα της σφαίρας
πώς ζωντανεύεις;
Χριστίνα Λέλη, 17 Σεπτεμβρίου 2009
Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009
ΛΙΩΜΑ!!!
Οταν ο ανθρωπος σου, σε μια απο τις δυσκολοτερες στιγμες της ζωης του, σου αφιερωσει αυτο, ειναι δυνατον να μη γινεις;;;
Στίχοι: Κλεφτογιώργος Γιώργος
Μουσική: Τσακνής Διονύσης
Ερμηνευτής: Μητροπάνος Δημήτρης
Παλεύω,παλεύω.
Με σιωπές που τα βράδια ουρλιάζουν.
Με στρατούς που μ`έχουν σκοτώσει.
Τα χεράκια σου πώς μ`αγκαλιάζουν!
Κι απ`την άβυσσο μ`έχουν γλιτώσει.
Παλεύω,παλεύω.
Να μη φύγεις εσύ και τρακάρω.
Για πυξίδα μου έχω εσένα.
Και δεν είναι που ψάχνω τσιγάρο.
Είναι που`χω και σπίρτα βρεγμένα.
Παλεύω με τ`αρώματα
στο σώμα σου παλεύω.
Και το θεό που κρύβεται
στα μάτια σου πιστεύω.
Παλεύω,παλεύω.
Με βροχές που με ξέρουνε χρόνια.
Η αγάπη σου πώς με αλλάζει!
Ρίξε πάνω μου δύο σεντόνια,
στην ψυχή μου πριν πέσει χαλάζι.
Παλεύω,παλεύω.
Να μη φύγεις εσύ και τρακάρω.
Για πυξίδα μου έχω εσένα.
Και δεν είναι που ψάχνω τσιγάρο.
Είναι που`χω και σπίρτα βρεγμένα.
Παλεύω με τ`αρώματα
στο σώμα σου παλεύω.
Και το θεό που κρύβεται
στα μάτια σου πιστεύω.
Στίχοι: Κλεφτογιώργος Γιώργος
Μουσική: Τσακνής Διονύσης
Ερμηνευτής: Μητροπάνος Δημήτρης
Παλεύω,παλεύω.
Με σιωπές που τα βράδια ουρλιάζουν.
Με στρατούς που μ`έχουν σκοτώσει.
Τα χεράκια σου πώς μ`αγκαλιάζουν!
Κι απ`την άβυσσο μ`έχουν γλιτώσει.
Παλεύω,παλεύω.
Να μη φύγεις εσύ και τρακάρω.
Για πυξίδα μου έχω εσένα.
Και δεν είναι που ψάχνω τσιγάρο.
Είναι που`χω και σπίρτα βρεγμένα.
Παλεύω με τ`αρώματα
στο σώμα σου παλεύω.
Και το θεό που κρύβεται
στα μάτια σου πιστεύω.
Παλεύω,παλεύω.
Με βροχές που με ξέρουνε χρόνια.
Η αγάπη σου πώς με αλλάζει!
Ρίξε πάνω μου δύο σεντόνια,
στην ψυχή μου πριν πέσει χαλάζι.
Παλεύω,παλεύω.
Να μη φύγεις εσύ και τρακάρω.
Για πυξίδα μου έχω εσένα.
Και δεν είναι που ψάχνω τσιγάρο.
Είναι που`χω και σπίρτα βρεγμένα.
Παλεύω με τ`αρώματα
στο σώμα σου παλεύω.
Και το θεό που κρύβεται
στα μάτια σου πιστεύω.
Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ
Καλησπερα.
Η σημερινη αναρτηση ειναι αφιερωμενη στη Λυγερη. Και σε ολους οσους απαιτουν ενα μελλον για τα παιδια με ειδικες αναγκες.
Χθες βραδυ παρακολουθουσα στην τηλεοραση την εκπομπη Extreme Makeover Home Edition. Ειναι απο τις λιγες εκπομπες που αγαπω, γιατι μεσα απο αυτην βοηθιουνται οικογενειες που εχουν πραγματικα αναγκη ενα σπιτι. Η χθεσινη εκπομπη με συγκλονισε...
Ειναι η ιστορια της Ντον και του Εμμανουελ. Η ιστορια του Εβαν και του Αλεκ. Η ιστορια της Ελ και των παππουδων της. Η ιστορια του Σαμ...Μα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη...
Η Ντον και ο Εμμανουελ ηταν ζευγαρι απο το σχολειο. Το ονειρο της Ντον απο μικρη ηταν να γινει νοσοκομα και να κανει μια ομορφη μεγαλη οικογενεια. Πραγματι, ετσι κι εγινε. Αφιερωσε τη ζωη της στη φροντιδα παιδιων που ειχαν καρκινο, κυριως σε οσα ηταν στο τελικο σταδιο της νοσου. Εκανε με τον Εμμανουελ τρια παιδια, ενα κοριτσακι και δυο διδυμα αγορακια. Το κοριτσακι, η Ελ, γεννηθηκε υγιεστατο και μεγαλωνει φυσιολογικα. Δυστυχως, δεν ισχυει το ιδιο για τα διδυμα. Ο Εβαν γεννηθηκε με ενα πολυ σπανιο συνδρομο (το συνδρομο Κραουνυ η καπως ετσι), το οποιο προκαλει παραμορφωσεις στο προσωπο, κωφωση, δυσλειτουργια του εγκεφαλου, παραλυση και αλλα πολλα. Ο Αλεκ, ο διδυμος αδερφος, δεν διευκρινισαν τι ακριβως εχει, περπαταει κανονικα και παιζει, αλλα εχει προβλημα στην ομιλια και νομιζω στην οραση. Σε ποια γλωσσα δεν ξερω, ειπαν ομως οτι Εβαν σημαινει "πολεμιστης" και Αλεκ "προστατης". Διαλεξαν αυτα τα ονοματα για τα παιδια τους, επειδη ο Εβαν καλειται να παλεψει για ολη του τη ζωη και ο Αλεκ απο διπλα οσο μπορει να τον προστατευει. Ο Εβαν υποβληθηκε σε πολλες εγχειρισεις, κυριως πλαστικες, αλλα και μια για να τοποθετηθει ενα ακουστικο στο κεφαλι του, ωστε να μη χρειαζεται να φοραει ακουστικα στα αυτια του για παντα. Τα χρηματα φυσικα ηταν πολλα για ολα αυτα, παρα πολλα...
Το σπιτι της οικογενειας ηταν πολυ μικρο και απολυτα ακαταλληλο για δυο παιδια με ειδικες αναγκες. Η εισοδος ηταν πολυ στενη και με σκαλες, οποτε η ειδικη στρατα που ειχε ο Εβαν για να περπαταει δεν χωρουσε. Μπαινοντας στο σπιτι, το πρωτο πραγμα που αντικριζες ηταν μια μεγαλη σκαλα. Τα δωματια και το μπανιο ηταν πολυ μικρα, με αποτελεσμα ο Εβαν να σκαλωνει παντου. Επιπλεον, οι δυο παππουδες της οικογενειας εμειναν παραλυτοι, ο ενας εξαιτιας πολλαπλων εγκεφαλικων και ο αλλος απο ρηξη της σπονδυλικης στηλης λογω σακχαρου. Ηταν λοιπον αδυνατον να μπουν στο σπιτι και να επισκεφτουν τα εγγονια τους.
Η Ντον και ο Εμμανουελ ζητησαν βοηθεια απο την εκπομπη. Πιστευουν οτι ο Εβαν ειναι ενα παιδι, ενα πλασμα, οπως και ο Αλεκ, που μπορει να πετυχει πολλα στη ζωη του, αρκει να του δοθει η ευκαιρια. Ηθελαν ενα χωρο οπου να μπορουν να τον αφησουν να αναπτυξει τις δεξιοτητες του, να εκφρασει την παιδικη του περιεργεια, τη διψα του για μαθηση, να μαθει να κινειται και να αυτοεξυπηρετειται. Θελαν να του δωσουν προοπτικη, ενα μελλον...
Ολη η κοινοτητα κινητοποιηθηκε για να τους βοηθησει...αναμεσα τους ενας οδηγος μπουλντοζας με κομμενα και τα δυο ποδια!!!
Αναμεσα τους και ο Σαμ.
Ο Σαμ λοιπον, ειναι ενας ανθρωπος γεννημενος με παραλυση του εγκεφαλου. Οι προβλεψεις ηταν πολυ δυσοιωνες για αυτον. Δεν θα περπατουσε ποτε, δεν θα παντρευοταν ποτε, δεν θα εκανε ποτε παιδια. Σημερα ο Σαμ, οχι μονο περπαταει με πατεριτσες, οχι μονο εχει γυναικα και παιδια, αλλα ειναι ιδιοκτητης μιας καφετεριας, στην οποια προσλαμβανει ΜΟΝΟ ατομα με αναπηριες, ωστε να τους βοηθησει να μαθουν μια δουλεια, να εχουν μια ευκαρια στην εργασια και στην αξιοπρεπεια. Ομως, δεν μπορει να κανει και πολλα, γιατι οι λιγοστες του οικονομιες του επετρεψαν να φτιαξει ενα πολυ μικρο μαγαζακι, στο οποιο και ο ιδιος δυσκολευοταν να κινηθει, ποσω μαλλον ανθρωποι με αναπηρικα καροτσακια!
Ευτυχως οι ανθρωποι της εκπομπης συγκινηθηκαν απο τη διαθεση του να προσφερει, να αγαπησει, να βοηθησει και αποφασισαν να τον βοηθησουν κι αυτοι!
Ετσι λοιπον, εφτιαξαν ενα υπεροχο σπιτι για την οικογενεια του Εβαν και μια εκπληκτικη καφετερια για τον Σαμ, ωστε να μπορει να προσφερει ακομα περισσοτερα!!
Ηταν τοσο συγκινητικη η συμμετοχη των απλων ανθρωπων σε ολο αυτο, η αγαπη και η συνοχη τους! Καποιες φρασεις που ακουστηκαν στη διαρκεια της εκπομπης, ηταν πραγματικα μαγικες! Ενας λογος για να συνεχισει κανεις να πιστευει στον ανθρωπο! Ξεχωριζω καποιες που δυστυχως δεν μπορεσα να βρω σε βιντεακια.
- Οταν ο Εμμανουελ βλεπει τον ανθρωπο χωρις ποδια να κατεδαφιζει το σπιτι τους, λεει:
"Αυτος ο ανθρωπος ξερει πολυ καλα τι κανει. Ξερει πως ειναι να γκρεμιζεις τους περιορισμους"
-Οταν η Ντον βλεπει τη ζεστασια και την ευγνωμοσυνη που της προσφερει η κοινοτητα, μελη της οποιας και ασθενεις η γονεις ασθενων που φροντιζε, λεει σχεδον κλαιγοντας:
"Τοσα χρονια επαιρνα τοσα πολλα απο αυτους τους ανθρωπους μεσα απο την εργασια μου, ενιωθα τοσα πολλα. Το οτι ΕΚΕΙΝΟΙ θα ευχαριστουσαν ΕΜΕΝΑ δεν το φανταζομουν ποτε!"
Οταν ο Σαμ γνωριζεται με την οικογενεια του Εμμανουελ ο δευτερος λεει:
"Εισαι η ζωντανη αποδειξη πως ο γιος μου μπορει να εχει ενα λαμπρο μελλον. Ειναι τιμη μου να σε γνωριζω και απο σημερα η οικογενεια σου ειναι κομματι της δικης μου."
Λυπαμαι που δεν βρηκα αποσπασματα συμβατα με το μπλογκ μου να τα δειτε. Αξιζει ομως τον κοπο να μπειτε και να τα δειτε εδω. Για να δουμε τους ανθρωπους με ειδικες αναγκες ως ανθρωπους με ειδικες δεξιοτητες! Για να σκεφτουμε ποσο ομορφο ειναι να δινεις, να εχεις βρει ενα σκοπο στη ζωη! Για να μην κοιταμε αυτους τους ανθρωπους με λυπηση, για να αναρρωτηθουμε μηπως εχουν ερθει στον κοσμο για να μας διδαξουν και να μας βοηθησουν να γινουμε καλυτεροι ανθρωποι εμεις, οι "αρτιμελεις"...Διερωταται κανεις βλεποντας τη δυναμη των ανθρωπων με αναπηρια, ποσο τελικα αρτιμελεις ειμαστε στ' αληθεια...
Για να θυμομαστε πως με τη δυναμη της θελησης ολα ειναι δυνατα! Και με τη δυναμη της αγαπης, ακομα περισσοτερα!!!
Σας αφηνω με ενα τραγουδακι εντελως ασχετο, αλλα που μου αρεσει πολυ πραγματικα!
Πεταλουδισια φιλια!
Η σημερινη αναρτηση ειναι αφιερωμενη στη Λυγερη. Και σε ολους οσους απαιτουν ενα μελλον για τα παιδια με ειδικες αναγκες.
Χθες βραδυ παρακολουθουσα στην τηλεοραση την εκπομπη Extreme Makeover Home Edition. Ειναι απο τις λιγες εκπομπες που αγαπω, γιατι μεσα απο αυτην βοηθιουνται οικογενειες που εχουν πραγματικα αναγκη ενα σπιτι. Η χθεσινη εκπομπη με συγκλονισε...
Ειναι η ιστορια της Ντον και του Εμμανουελ. Η ιστορια του Εβαν και του Αλεκ. Η ιστορια της Ελ και των παππουδων της. Η ιστορια του Σαμ...Μα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη...
Η Ντον και ο Εμμανουελ ηταν ζευγαρι απο το σχολειο. Το ονειρο της Ντον απο μικρη ηταν να γινει νοσοκομα και να κανει μια ομορφη μεγαλη οικογενεια. Πραγματι, ετσι κι εγινε. Αφιερωσε τη ζωη της στη φροντιδα παιδιων που ειχαν καρκινο, κυριως σε οσα ηταν στο τελικο σταδιο της νοσου. Εκανε με τον Εμμανουελ τρια παιδια, ενα κοριτσακι και δυο διδυμα αγορακια. Το κοριτσακι, η Ελ, γεννηθηκε υγιεστατο και μεγαλωνει φυσιολογικα. Δυστυχως, δεν ισχυει το ιδιο για τα διδυμα. Ο Εβαν γεννηθηκε με ενα πολυ σπανιο συνδρομο (το συνδρομο Κραουνυ η καπως ετσι), το οποιο προκαλει παραμορφωσεις στο προσωπο, κωφωση, δυσλειτουργια του εγκεφαλου, παραλυση και αλλα πολλα. Ο Αλεκ, ο διδυμος αδερφος, δεν διευκρινισαν τι ακριβως εχει, περπαταει κανονικα και παιζει, αλλα εχει προβλημα στην ομιλια και νομιζω στην οραση. Σε ποια γλωσσα δεν ξερω, ειπαν ομως οτι Εβαν σημαινει "πολεμιστης" και Αλεκ "προστατης". Διαλεξαν αυτα τα ονοματα για τα παιδια τους, επειδη ο Εβαν καλειται να παλεψει για ολη του τη ζωη και ο Αλεκ απο διπλα οσο μπορει να τον προστατευει. Ο Εβαν υποβληθηκε σε πολλες εγχειρισεις, κυριως πλαστικες, αλλα και μια για να τοποθετηθει ενα ακουστικο στο κεφαλι του, ωστε να μη χρειαζεται να φοραει ακουστικα στα αυτια του για παντα. Τα χρηματα φυσικα ηταν πολλα για ολα αυτα, παρα πολλα...
Το σπιτι της οικογενειας ηταν πολυ μικρο και απολυτα ακαταλληλο για δυο παιδια με ειδικες αναγκες. Η εισοδος ηταν πολυ στενη και με σκαλες, οποτε η ειδικη στρατα που ειχε ο Εβαν για να περπαταει δεν χωρουσε. Μπαινοντας στο σπιτι, το πρωτο πραγμα που αντικριζες ηταν μια μεγαλη σκαλα. Τα δωματια και το μπανιο ηταν πολυ μικρα, με αποτελεσμα ο Εβαν να σκαλωνει παντου. Επιπλεον, οι δυο παππουδες της οικογενειας εμειναν παραλυτοι, ο ενας εξαιτιας πολλαπλων εγκεφαλικων και ο αλλος απο ρηξη της σπονδυλικης στηλης λογω σακχαρου. Ηταν λοιπον αδυνατον να μπουν στο σπιτι και να επισκεφτουν τα εγγονια τους.
Η Ντον και ο Εμμανουελ ζητησαν βοηθεια απο την εκπομπη. Πιστευουν οτι ο Εβαν ειναι ενα παιδι, ενα πλασμα, οπως και ο Αλεκ, που μπορει να πετυχει πολλα στη ζωη του, αρκει να του δοθει η ευκαιρια. Ηθελαν ενα χωρο οπου να μπορουν να τον αφησουν να αναπτυξει τις δεξιοτητες του, να εκφρασει την παιδικη του περιεργεια, τη διψα του για μαθηση, να μαθει να κινειται και να αυτοεξυπηρετειται. Θελαν να του δωσουν προοπτικη, ενα μελλον...
Ολη η κοινοτητα κινητοποιηθηκε για να τους βοηθησει...αναμεσα τους ενας οδηγος μπουλντοζας με κομμενα και τα δυο ποδια!!!
Αναμεσα τους και ο Σαμ.
Ο Σαμ λοιπον, ειναι ενας ανθρωπος γεννημενος με παραλυση του εγκεφαλου. Οι προβλεψεις ηταν πολυ δυσοιωνες για αυτον. Δεν θα περπατουσε ποτε, δεν θα παντρευοταν ποτε, δεν θα εκανε ποτε παιδια. Σημερα ο Σαμ, οχι μονο περπαταει με πατεριτσες, οχι μονο εχει γυναικα και παιδια, αλλα ειναι ιδιοκτητης μιας καφετεριας, στην οποια προσλαμβανει ΜΟΝΟ ατομα με αναπηριες, ωστε να τους βοηθησει να μαθουν μια δουλεια, να εχουν μια ευκαρια στην εργασια και στην αξιοπρεπεια. Ομως, δεν μπορει να κανει και πολλα, γιατι οι λιγοστες του οικονομιες του επετρεψαν να φτιαξει ενα πολυ μικρο μαγαζακι, στο οποιο και ο ιδιος δυσκολευοταν να κινηθει, ποσω μαλλον ανθρωποι με αναπηρικα καροτσακια!
Ευτυχως οι ανθρωποι της εκπομπης συγκινηθηκαν απο τη διαθεση του να προσφερει, να αγαπησει, να βοηθησει και αποφασισαν να τον βοηθησουν κι αυτοι!
Ετσι λοιπον, εφτιαξαν ενα υπεροχο σπιτι για την οικογενεια του Εβαν και μια εκπληκτικη καφετερια για τον Σαμ, ωστε να μπορει να προσφερει ακομα περισσοτερα!!
Ηταν τοσο συγκινητικη η συμμετοχη των απλων ανθρωπων σε ολο αυτο, η αγαπη και η συνοχη τους! Καποιες φρασεις που ακουστηκαν στη διαρκεια της εκπομπης, ηταν πραγματικα μαγικες! Ενας λογος για να συνεχισει κανεις να πιστευει στον ανθρωπο! Ξεχωριζω καποιες που δυστυχως δεν μπορεσα να βρω σε βιντεακια.
- Οταν ο Εμμανουελ βλεπει τον ανθρωπο χωρις ποδια να κατεδαφιζει το σπιτι τους, λεει:
"Αυτος ο ανθρωπος ξερει πολυ καλα τι κανει. Ξερει πως ειναι να γκρεμιζεις τους περιορισμους"
-Οταν η Ντον βλεπει τη ζεστασια και την ευγνωμοσυνη που της προσφερει η κοινοτητα, μελη της οποιας και ασθενεις η γονεις ασθενων που φροντιζε, λεει σχεδον κλαιγοντας:
"Τοσα χρονια επαιρνα τοσα πολλα απο αυτους τους ανθρωπους μεσα απο την εργασια μου, ενιωθα τοσα πολλα. Το οτι ΕΚΕΙΝΟΙ θα ευχαριστουσαν ΕΜΕΝΑ δεν το φανταζομουν ποτε!"
Οταν ο Σαμ γνωριζεται με την οικογενεια του Εμμανουελ ο δευτερος λεει:
"Εισαι η ζωντανη αποδειξη πως ο γιος μου μπορει να εχει ενα λαμπρο μελλον. Ειναι τιμη μου να σε γνωριζω και απο σημερα η οικογενεια σου ειναι κομματι της δικης μου."
Λυπαμαι που δεν βρηκα αποσπασματα συμβατα με το μπλογκ μου να τα δειτε. Αξιζει ομως τον κοπο να μπειτε και να τα δειτε εδω. Για να δουμε τους ανθρωπους με ειδικες αναγκες ως ανθρωπους με ειδικες δεξιοτητες! Για να σκεφτουμε ποσο ομορφο ειναι να δινεις, να εχεις βρει ενα σκοπο στη ζωη! Για να μην κοιταμε αυτους τους ανθρωπους με λυπηση, για να αναρρωτηθουμε μηπως εχουν ερθει στον κοσμο για να μας διδαξουν και να μας βοηθησουν να γινουμε καλυτεροι ανθρωποι εμεις, οι "αρτιμελεις"...Διερωταται κανεις βλεποντας τη δυναμη των ανθρωπων με αναπηρια, ποσο τελικα αρτιμελεις ειμαστε στ' αληθεια...
Για να θυμομαστε πως με τη δυναμη της θελησης ολα ειναι δυνατα! Και με τη δυναμη της αγαπης, ακομα περισσοτερα!!!
Σας αφηνω με ενα τραγουδακι εντελως ασχετο, αλλα που μου αρεσει πολυ πραγματικα!
Πεταλουδισια φιλια!
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΑΣΕ
Δυναμικα μπηκε το φθινοπωρο φετος...
Παντα αυτη την εποχη με κατακλυζουν αναμικτα συναισθηματα...για το χρονο που κυλαει αμιληκτος ενας ακατανικητος φοβος, για τις μυρωδιες και τα χρωματα του φθινοπωρου μια χαρα που με πλημμυριζει, για το χειμωνα που ερχεται και τα πρωινα της Κυριακης με αγκαλιες και χουζουρεμα μπροστα στο τζακι μια ανυπομονησια απιστευτη, για ολα τα καλοκαιρια και τους χειμωνες που περασαν μια ασυγκρατητη νοσταλγια...
Και τελικα, πανω και περα απο ολα αυτα, η γνωστη γλυκια μελαγχολια της Πεταλουδας που μου ανεβαζει ενα αχνο χαμογελο στα χειλη, ενα ανψοκοκκινισμα ελφρυ στα μαγουλα και ενα βουρκωμα στα ματια (παντα μου ελεγαν οτι ενω τα ματια μου χαμογελανε, ειναι ταυτοχρονα θλιμμενα και μελαγχολικα) και η παιδικη μου διαθεση να ρουφαω τις στιγμες, που δεν νομιζω να αλλαξει ποτε, ακομα κι αν παω 70!!!
Καλημερα σε ολους! Καλο φθινοπωρο!
Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009
ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ;;;
UPDATE: Καλημερα! Παραθετω δυο σχολια που δινουν σημαντικες πληροφοριες και εξηγουν καλυτερα απο εμενα τα "γιατι" αυτης της ιδεας:
Ο/Η marianaonice είπε...
...θέλω να πω διευκρινιστικά ότι μία έγκληση κατά παντός υπευθύνου "in rem", δεν έχει τρίμηνο προθεσμία, αλλά ασκείται οποτεδήποτε εντός της 5ετίας και πριν την παραγραφή των αδικημάτων που έχουν τελεστεί, και τα οποία διώκονται αυτεπάγγελτα.
Για τους εισαγγελείς είσαι γνώστης της κατάστασης ότι σχεδόν πάντα ξέρουν να πετούν την μπάλα εκτός γηπέδου και να βάζουν στο αρχείο ό,τι δεν τους βολεύει!
Όμως όλα καλά μου ακούγονται και μακάρι να μπορούσαμε να συγκεντρωθούμε πάνω από 1.000.000 άνθρωποι να κάνουμε την κίνηση αυτή, το τέλος είναι προδιαγραμμένο, αφού τα μεν πολιτικά πρόσωπα έχουν ασυλία και δεν διώκονται, ακόμη κι αν συλληφθουν κλέπτοντας οπώρας, οι δε λοιποί ανευθυνοϋπεύθυνοι είναι πολλοί και συνήθως πιάνεται ο τελευταίος τροχός της αμάξης που δεν έχει μπόλικο λάδι να βάλει για να γλυστρίσει το γρανάζι του νόμου από πάνω του...
Ας το σκεφτούμε όμως!Από την άποψη του ταρακουνήματος και του παγκόσμιου διασυρμού ίσως ακούγεται καλή αυτή η κίνηση!
Ο/Η paraxeno είπε...
καλησπέρα κι απο μένα, και αργοπορημένο καλομήνιασμα...
λοιπόν τα εβαλε σε καλή μεριά η Μαριάνα τα πράγματα σχετικά με την in rem, όσο μπορεσα κι εγώ να καταλάβω από σχετική ενημέρωση που ζήτησα απο φίλο δικηγόρο... ειναι ειδος μήνυσης κι αυτό αν κατάλαβα καλά...
σε ερώτηση που εκανα σήμερα σχετικά με το θεμα - σε υψηλά ιστάμενο δικηγόρο, μου είπε οτι τετοιες μηνύσεις συνήθως δεν καταδεικνύουν ενόχους και παίρνουν και χρόνο με τις συνεχείς αναβολές αναστολές ή ότι αλλο, και τελικά καταλήγουν στο συρτάρι... ακριβές σε χρήματα, τις καθιστά η επανάληψη των διαδικασιών, όχι η αρχική εγκληση... (θα ρωτήσω τιμές και θα επανέλθω)
τωρα σαν κινηση ειναι σωστή κατά την ταπεινή μου γνώμη, η οποιαδήποτε νομική κινητοποιηση πολιτών για πολλούς και διάφορους λόγους και ασχέτως αποτελέσματος *αναφέρω μερικούς μονον απο αυτούς*-
Τώρα όσον αφορά την αποδοση ευθύνης σε πολιτικά πρόσωπα, δυστυχώς κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να το κανει λόγω της ασυλίας που απολαμβάνουν, και μια και δεν παραιτούνται προκειμένου να αναλάβουν κατ ουσία τις οποιες ευθύνες τους, την κάνουν ελεύθεροι κι ωραιοι για άλλες παραλίες οι πολιτικοί υπεύθυνοι...
Αποτελεσματικότερες κατά την γνώμη των δικηγόρων που μπορεσα να μιλήσω σημερα στον σύλλογο, μπορούν να φανούν αγωγές και προσφυγές δεν γνωρίζω τη διαφορά των δύο..
___________________________________________________________________
Καλημερα και καλη εβδομαδα!
Σε συνεχεια της προηγουμενης αναρτησης και μετα απο καποιο ψαξιμο, νομιζω οτι μπορουμε τελικα να κανουμε κατι...δυστυχως οχι τοσο δυναμικο οσο αυτο που ειχα αρχικα στο νου μου, αλλα σιγουρα αρκετο για να ταρακουνησει πολλους, αρκει να υπαρχει συμπνοια και μαζικη συμμετοχη. Ας τα παρουμε ομως απο την αρχη.
Βλεποντας για αλλη μια φορα να γινεται σταχτη το δασος και μαζι με αυτο και πολλες απο τις ελπιδες μας για ενα πιο ανθρωπινο και ποιοτικο μελλον, ακουγοντας κυριως ολα τα κουλα που ξεστομιστηκαν παλι απο καθε κατευθυνση (π.χ. οτι τα ατιμα τα πευκα καναν τη ζημια και αλλα τετοια εμορφα), κατεληξα για αλλη μια φορα στο συμπερασμα οτι το βασικο προβλημα σε αυτη τη χωρα ειναι η ατιμωρησια. Καθενας μπορει να κανει ο,τι θελει, να λεει ο,τι θελει και μετα να κανει την παπια...
Ειδα μετα και τις αντιδρασεις του κοσμου... οπως παντα κατοπιν εορτης...οπως παντα, οταν καιγεται η δικια μας η γουνα...
Καταρχην, πειτε με μικροψυχη, αλλα οχι, δεν λυπηθηκα για τις βιλλες που καηκαν σε καποιες περιοχες, αλλα για τα δεντρα γυρω τους. Για τα σπιτια που καηκαν στα χωρια, οπως η Λειβαδωστρα, ο Αγιος Βασιλης και αλλα πολλα, ναι λυπηθηκα πολυ, για τις βιλλες ομως οχι, γιατι δεν ειχαν εξαρχης δουλεια να βρισκονται εκει!
Μετα ηρθε η συγκεντρωση στο Συνταγμα. Επαναληψη του εργου που παιχτηκε πριν δυο χρονια. Ημουν και παραμενω αντιθετη σε αυτο και για να μην τα ξαναγραφω, παραθετω την απαντηση μου οταν συζηταγαμε με τα παιδια απο το οικολογιο αν θα παμε:
Δεν συμφωνω με τη συγκεντρωση με τα μαυρα...μια αχαρη και υποκριτικη επαναληψη μου φαινεται και τιποτα παραπανω, αρνουμαι να το κανω...το ιδιο καναμε πριν 2 χρονια και μετα τιποτα, ευτυχως που τουλαχιστον γεννηθηκε το Οικολογιο μεσα απο αυτο, γιατι δε θα ειχα εγω τουλαχιστον αποκομισει τιποτα διαφορετικα. Μια ακομα συγκεντρωση...και μετα τι; Οχι, δεν θα παιξω το παιχνιδακι τους...ασε το λαο να εκτονωθει, να φωναξει, να διαμαρτυρηθει, κανε λιγο τον ψοφιο κοριο, βαλε τις μαυρες πλερεζες, ανελαβε πληρως -στα λογια παντα- την ευθυνη και ολα καλα...για λιγο μωρε μονο, να μην ανοιξει ρουθουνι, να μην τριξει καρεκλα, δωσε εκει και καμια αποζημιωση και ολα καλα...Οχι! Δεν θελω να εκτονωθω, θελω να ειμαι θυμωμενη και θελω να ειμαι στο παρασκηνιο, να δουλεψουμε ΟΛΟΙ, ουσιαστικα και καιρια, χωρις βιαστικες και σπασμωδικες κινησεις..ΟΧΙ! Δεν το δεχομαι να κατεβω στο Συνταγμα πενθωντας τη χαμενη μου αθωοτητα, το οξυγονο των παιδιων μου και αυτοι να κρυφογελανε πισω απο τις κουρτινες σε βαρος μου!Θελω να κανω κατι που θα τους κοψει το γελιο!
Κι ετσι ερχομαστε στο βασικο ζητημα..Πως τελικα μπορουμε να αντισταθουμε και να αλλαξουμε την κατασταση; Η βασικη ιδεα ηταν και ειναι να κινηθουμε νομικα. Οσο κι αν καποιοι επιμενουν να το ξεχνανε, υπαρχουν νομοι, υπαρχει Συνταγμα και μαλιστα ενα απο τα αρτιοτερα στον κοσμο, που κατοχυρωνει τα δικαιωματα και τις υποχρεωσεις μας.
Σαν πρωτη σκεψη ηρθε στο νου μου να κανουμε μαζικες μηνυσεις σε καθε φορεα η ακομα και προσωπο που θεωρουμε οτι εμπλεκεται σε ολο αυτο. Απο εγκληματικη αμελεια, μεχρι παραβαση καθηκοντος η ακομα και εσχατη προδοσια. Ονομαστικα και συγκεκριμενα. Για παραδειγμα, η Νομαρχια τι επρεπε να κανει και δεν το εκανε; Ποιο Υπουργειο ειναι αρμοδιο για τους εξοπλισμους, την προληψη και την εκπαιδευση πυροσβεστων; Γιατι δεν εκανε οσα επρεπε να κανει; Η Δασικη Υπηρεσια δεν επρεπε να εχει ανοιξει αντιπυρικες ζωνες; Τι μετρα επρεπε να εχουν ληφθει για την προληψη, απο ποιον και γιατι δεν εληφθησαν; Ο ιδιος ο Πρωθυπουργος, για ποιο λογο δεν εχει ακομα ολοκληρωσει το κτηματολογιο; Ολα αυτα ειναι παραλειψεις (λεμε τωρα) που θα μπορουσαν να εκδιωχθουν νομικα. Το εψαξα ομως λιγακι και ειδα οτι ειναι παρα πολυ δυσκολο να γινει ετσι. Οι μηνυσεις στοιχιζουν αρκετα και καθε αναβολη (που σιγουρα θα υπαρχει) στην εκδικαση ανεβαζει το κοστος. Κι εδω μιλαμε για δεκαδες μηνυσεις προς πολλα προσωπα και φορεις και δεν υπαρχει χρηματοδοτηση απο καπου.
Η προταση που εγινε απο καποιους δικηγορους ειναι η ασκηση ποινικης διωξης "in rem", δηλαδη κατα παντος υπευθυνου κατα καποιο τροπο. Η συγκεκριμενη ποινικη διωξη εχει τα εξης θετικα:
-Δεν κοστιζει σχεδον τιποτα, γιατι δεν ειναι μηνυση.
-Υποχρεωνει τον εισαγγελεα να κανει ερευνα σε ολα τα επιπεδα και προς ολες τις κατευθυνσεις
-Εφοσον δεν ειναι ονομαστικη, δεν κατονομαζει δηλαδη τον υπαιτιο, μπορει ο καταλογος των ατομων στους οποιους θα ασκηθει η διωξη να αυξανεται απεριοριστα καθε που προκυπτουν νεα στοιχεια.
Εχει τα εξης αρνητικα:
-Αν δεν προκυψουν συγκεκριμενα στοιχεια εντος σχετικα συντομου διαστηματος, μπαινει στο αρχειο εως οτου προκυψει κατι νεοτερο.
-Ειναι για ενα και μονο αδικημα. Αν κατα την ερευνα διαπιστωθουν και αλλα αδικηματα, δεν μπορουν να συμπεριληφθουν. Ο ανακριτης οφειλει απλα να ενημερωσει τον εισαγγελεα και να αποφασισει εκεινος αν θα ξεκινησει εκ νεου αλλη διωξη.
Σε καθε περιπτωση, η διωξη πρεπει να ασκηθει εντος τριμηνου απο την ημερομηνια διαπραξης του αδικηματος, οποτε χρονο πολυ δεν εχουμε.
Στην πραγματικοτητα, αν σκεφτειτε ποιοι εμπλεκονται σε αυτο το θεμα, μαλλον θα δειτε οτι ειναι σχεδον βεβαιο πως δεν θα κερδισουμε μια τετοια υποθεση. Ακομα και αν βρεθει καποιος εισαγγελεας με τσαγανο και θελησει να τα βαλει με ολους, πιστευω πως θα δεχθει πολλες πιεσεις για να μη φτασει το μαχαιρι στο κοκκαλο...
Τοτε, θα μου πειτε, γιατι να μπουμε στον κοπο;
Μα γιατι επιτελους πρεπει καποτε να μαθουμε να αντιδρουμε, να απαιτουμε, να εξασκουμε τα νομιμα δικαιωματα μας! Γιατι αυτο θα μαθευτει στα ξενα ΜΜΕ, γιατι θα ταρακουνησει ολους τους καρεκλοκενταυρους, γιατι θα ειναι η πρωτη ισως φορα που οι πολιτες τα βαζουν μαζικα με το Κρατος, γιατι αν μια στο εκατομμυριο την πληρωσει εστω και ενας απο ολους, αξιζει, γιατι μετα απο μια τετοια αντιδραση μπορει να κολωσουν να προχωρησουν στα σχεδια τους (τσιμεντοποιηση κτλ), γιατι μπορει να φοβηθουν και να φτιαξουν επιτελους αυτο το ρημαδι το κτηματολογιο και να κανουν και κατι με την προληψη και την οργανωση, γιατι στην τελικη δεν γινεται να μας περνανε παντα για ηλιθιους!!!!!
Ομως, τιποτα απο ολα αυτα δεν θα γινει, αν δεν υπαρχει ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ! Να ακουστει στα περατα της γης οτι οχι 100, οχι 1.000 αλλα 10.000-20.000-100.000-1.000.000 αν ειναι εφικτο πολιτες της Ελλαδας κανουν μαζικη διωξη στο κρατος. Εκει ειναι το μυστικο, στη ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ!
Οποιος συμμετεχει φυσικα, θα πρεπει να το κανει επωνυμα. Δεν προκειται για μια απλη επικηρυξη η καταγγελια μεσω μπλογκ, που μπορει να γινει ανωνυμα. Δεν ξερω τι μπορει να ακολουθησει μια τετοια κινηση και τι πιεσεις μπορει να δεχτουμε. Δεν θα υπαρξει και δεν θα δεχτουμε να υπαρξει η καλυψη απο καμια ΜΚΟ, η κομματικη παραταξη, η οργανισμο, η φορεα η ο,τιδηποτε! Ηδη καποιοι ανθρωποι εχουν προβει σε αυτη τη διαδικασια. Το ειδαμε γραμμενο στο Τρωκτικο και στο TVXS.
Σε καμια περιπτωση δεν ειναι κατι απλο και υποθετω οτι θα χρειαστει να αφιερωσουμε καποιο χρονο...
Η ζυγαρια εχει στη μια πλευρα την αξιοπρεπεια μας, το μελλον μας και των παιδιων μας, την αλλαγη σιγα σιγα μιας σαπιας κοινωνιας, την αρχη της διεκδικησης οσων δικαιωματικα μας ανηκουν, την υπενθυμιση σε ολους αυτους οτι η πολιτικη δεν εχει να κανει με την αξουσια, αλλα αντιθετα με την διαθεση να υπηρετεις. Απο την αλλη πλευρα εχει τις αναγκες του σημερα, το αμεσο μελλον μας, την εργασια μας, την οικογενεια μας, την καθημερινοτητα, ενεχει ρισκα που καποιοι ισως δεν μπορουν να παρουν.
Ζυγιστε τα λοιπον πολυ προσεκτικα, πολυ καλα...και αν η πλαστιγγα γερνει προς την πρωτη πλευρα, τοτε ελατε να το κανουμε παρεα, ολοι μαζι...
Υ.Γ. Η μουσικη ειναι λιγο ασχετη με το θεμα, αλλα ηθελα να αρχισω την καινουργια μερα, βδομαδα και αυριο το μηνα με αισιοδοξια!
Πεταλουδενια φιλια σας στελνω!
Ο/Η marianaonice είπε...
...θέλω να πω διευκρινιστικά ότι μία έγκληση κατά παντός υπευθύνου "in rem", δεν έχει τρίμηνο προθεσμία, αλλά ασκείται οποτεδήποτε εντός της 5ετίας και πριν την παραγραφή των αδικημάτων που έχουν τελεστεί, και τα οποία διώκονται αυτεπάγγελτα.
Για τους εισαγγελείς είσαι γνώστης της κατάστασης ότι σχεδόν πάντα ξέρουν να πετούν την μπάλα εκτός γηπέδου και να βάζουν στο αρχείο ό,τι δεν τους βολεύει!
Όμως όλα καλά μου ακούγονται και μακάρι να μπορούσαμε να συγκεντρωθούμε πάνω από 1.000.000 άνθρωποι να κάνουμε την κίνηση αυτή, το τέλος είναι προδιαγραμμένο, αφού τα μεν πολιτικά πρόσωπα έχουν ασυλία και δεν διώκονται, ακόμη κι αν συλληφθουν κλέπτοντας οπώρας, οι δε λοιποί ανευθυνοϋπεύθυνοι είναι πολλοί και συνήθως πιάνεται ο τελευταίος τροχός της αμάξης που δεν έχει μπόλικο λάδι να βάλει για να γλυστρίσει το γρανάζι του νόμου από πάνω του...
Ας το σκεφτούμε όμως!Από την άποψη του ταρακουνήματος και του παγκόσμιου διασυρμού ίσως ακούγεται καλή αυτή η κίνηση!
Ο/Η paraxeno είπε...
καλησπέρα κι απο μένα, και αργοπορημένο καλομήνιασμα...
λοιπόν τα εβαλε σε καλή μεριά η Μαριάνα τα πράγματα σχετικά με την in rem, όσο μπορεσα κι εγώ να καταλάβω από σχετική ενημέρωση που ζήτησα απο φίλο δικηγόρο... ειναι ειδος μήνυσης κι αυτό αν κατάλαβα καλά...
σε ερώτηση που εκανα σήμερα σχετικά με το θεμα - σε υψηλά ιστάμενο δικηγόρο, μου είπε οτι τετοιες μηνύσεις συνήθως δεν καταδεικνύουν ενόχους και παίρνουν και χρόνο με τις συνεχείς αναβολές αναστολές ή ότι αλλο, και τελικά καταλήγουν στο συρτάρι... ακριβές σε χρήματα, τις καθιστά η επανάληψη των διαδικασιών, όχι η αρχική εγκληση... (θα ρωτήσω τιμές και θα επανέλθω)
τωρα σαν κινηση ειναι σωστή κατά την ταπεινή μου γνώμη, η οποιαδήποτε νομική κινητοποιηση πολιτών για πολλούς και διάφορους λόγους και ασχέτως αποτελέσματος *αναφέρω μερικούς μονον απο αυτούς*-
- Ενημέρωση τόσο δική μας (ημών και υμών των εγκαλούντων) όσο και οποιων διαβάσουν ή ακούσουν ότι οι πολίτες μπορούν να εγκαλέσουν αρμοδίους και να διεκδικήσουν νομικά τα δικαιώματά τους ιδίως θεματα που μπορεί να επιβαρύνουν τη ζωή τους ή να καταχρώνται δικαιώματά τους..όπως μας ειχε πει και ο κύριος Βλάσσης Βελλόπουλος οταν πηραμε εκείνο το ερμο το βραβείο : μην φοβηθείτε αν θεωρήσετε ότι απειλειστε με οποιοδήποτε τρόπο απο φορείς και μηχανισμούς να υποβάλετε μηνύσεις και να ζητήσετε και αποζημιώσεις ακόμη
- Σημερα σε κοινή συνέντευξη των προέδρων του Δικηγορικκού Συλλόγου Αθηνών, του ΓΕΩΤΕΕ της ΠΕΔΔΥ και άλλων επιστημονικών φορέων σχετικά με το θέμα, ο πρόεδρος του ΔΣΑ κος Παξινός αναφέρθηκε περισσότερες απο μία φορές ότι αυτοργανωμένοι πολίτες μπορούν να φανούν ίσως πιο αποτελεσματικοί από δυσκίνητους φορείς, προτρέποντας έτσι ολους μας εμμέσως αλλά σαφώς - να χρησιμοποιήσουμε και τα έννομα μεσα υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας.
- Με τέτοια πιθανή κίνηση απο μερους πολιτών μπορεί να δοκιμαστεί και η αξιοπιστία της δικαιοσύνης αλλά ίσως και να σταθεί αιτία να αρθεί το καθεστώς της απόλυτης ατιμωρησίας που επιτρέπει να καταχρώνται οσοι μπορούν και ξέρουν πως, δημόσια αγαθά οπως ειναι το περιβάλλον και η υγεία.
Τώρα όσον αφορά την αποδοση ευθύνης σε πολιτικά πρόσωπα, δυστυχώς κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να το κανει λόγω της ασυλίας που απολαμβάνουν, και μια και δεν παραιτούνται προκειμένου να αναλάβουν κατ ουσία τις οποιες ευθύνες τους, την κάνουν ελεύθεροι κι ωραιοι για άλλες παραλίες οι πολιτικοί υπεύθυνοι...
Αποτελεσματικότερες κατά την γνώμη των δικηγόρων που μπορεσα να μιλήσω σημερα στον σύλλογο, μπορούν να φανούν αγωγές και προσφυγές δεν γνωρίζω τη διαφορά των δύο..
___________________________________________________________________
Καλημερα και καλη εβδομαδα!
Σε συνεχεια της προηγουμενης αναρτησης και μετα απο καποιο ψαξιμο, νομιζω οτι μπορουμε τελικα να κανουμε κατι...δυστυχως οχι τοσο δυναμικο οσο αυτο που ειχα αρχικα στο νου μου, αλλα σιγουρα αρκετο για να ταρακουνησει πολλους, αρκει να υπαρχει συμπνοια και μαζικη συμμετοχη. Ας τα παρουμε ομως απο την αρχη.
Βλεποντας για αλλη μια φορα να γινεται σταχτη το δασος και μαζι με αυτο και πολλες απο τις ελπιδες μας για ενα πιο ανθρωπινο και ποιοτικο μελλον, ακουγοντας κυριως ολα τα κουλα που ξεστομιστηκαν παλι απο καθε κατευθυνση (π.χ. οτι τα ατιμα τα πευκα καναν τη ζημια και αλλα τετοια εμορφα), κατεληξα για αλλη μια φορα στο συμπερασμα οτι το βασικο προβλημα σε αυτη τη χωρα ειναι η ατιμωρησια. Καθενας μπορει να κανει ο,τι θελει, να λεει ο,τι θελει και μετα να κανει την παπια...
Ειδα μετα και τις αντιδρασεις του κοσμου... οπως παντα κατοπιν εορτης...οπως παντα, οταν καιγεται η δικια μας η γουνα...
Καταρχην, πειτε με μικροψυχη, αλλα οχι, δεν λυπηθηκα για τις βιλλες που καηκαν σε καποιες περιοχες, αλλα για τα δεντρα γυρω τους. Για τα σπιτια που καηκαν στα χωρια, οπως η Λειβαδωστρα, ο Αγιος Βασιλης και αλλα πολλα, ναι λυπηθηκα πολυ, για τις βιλλες ομως οχι, γιατι δεν ειχαν εξαρχης δουλεια να βρισκονται εκει!
Μετα ηρθε η συγκεντρωση στο Συνταγμα. Επαναληψη του εργου που παιχτηκε πριν δυο χρονια. Ημουν και παραμενω αντιθετη σε αυτο και για να μην τα ξαναγραφω, παραθετω την απαντηση μου οταν συζηταγαμε με τα παιδια απο το οικολογιο αν θα παμε:
Δεν συμφωνω με τη συγκεντρωση με τα μαυρα...μια αχαρη και υποκριτικη επαναληψη μου φαινεται και τιποτα παραπανω, αρνουμαι να το κανω...το ιδιο καναμε πριν 2 χρονια και μετα τιποτα, ευτυχως που τουλαχιστον γεννηθηκε το Οικολογιο μεσα απο αυτο, γιατι δε θα ειχα εγω τουλαχιστον αποκομισει τιποτα διαφορετικα. Μια ακομα συγκεντρωση...και μετα τι; Οχι, δεν θα παιξω το παιχνιδακι τους...ασε το λαο να εκτονωθει, να φωναξει, να διαμαρτυρηθει, κανε λιγο τον ψοφιο κοριο, βαλε τις μαυρες πλερεζες, ανελαβε πληρως -στα λογια παντα- την ευθυνη και ολα καλα...για λιγο μωρε μονο, να μην ανοιξει ρουθουνι, να μην τριξει καρεκλα, δωσε εκει και καμια αποζημιωση και ολα καλα...Οχι! Δεν θελω να εκτονωθω, θελω να ειμαι θυμωμενη και θελω να ειμαι στο παρασκηνιο, να δουλεψουμε ΟΛΟΙ, ουσιαστικα και καιρια, χωρις βιαστικες και σπασμωδικες κινησεις..ΟΧΙ! Δεν το δεχομαι να κατεβω στο Συνταγμα πενθωντας τη χαμενη μου αθωοτητα, το οξυγονο των παιδιων μου και αυτοι να κρυφογελανε πισω απο τις κουρτινες σε βαρος μου!Θελω να κανω κατι που θα τους κοψει το γελιο!
Κι ετσι ερχομαστε στο βασικο ζητημα..Πως τελικα μπορουμε να αντισταθουμε και να αλλαξουμε την κατασταση; Η βασικη ιδεα ηταν και ειναι να κινηθουμε νομικα. Οσο κι αν καποιοι επιμενουν να το ξεχνανε, υπαρχουν νομοι, υπαρχει Συνταγμα και μαλιστα ενα απο τα αρτιοτερα στον κοσμο, που κατοχυρωνει τα δικαιωματα και τις υποχρεωσεις μας.
Σαν πρωτη σκεψη ηρθε στο νου μου να κανουμε μαζικες μηνυσεις σε καθε φορεα η ακομα και προσωπο που θεωρουμε οτι εμπλεκεται σε ολο αυτο. Απο εγκληματικη αμελεια, μεχρι παραβαση καθηκοντος η ακομα και εσχατη προδοσια. Ονομαστικα και συγκεκριμενα. Για παραδειγμα, η Νομαρχια τι επρεπε να κανει και δεν το εκανε; Ποιο Υπουργειο ειναι αρμοδιο για τους εξοπλισμους, την προληψη και την εκπαιδευση πυροσβεστων; Γιατι δεν εκανε οσα επρεπε να κανει; Η Δασικη Υπηρεσια δεν επρεπε να εχει ανοιξει αντιπυρικες ζωνες; Τι μετρα επρεπε να εχουν ληφθει για την προληψη, απο ποιον και γιατι δεν εληφθησαν; Ο ιδιος ο Πρωθυπουργος, για ποιο λογο δεν εχει ακομα ολοκληρωσει το κτηματολογιο; Ολα αυτα ειναι παραλειψεις (λεμε τωρα) που θα μπορουσαν να εκδιωχθουν νομικα. Το εψαξα ομως λιγακι και ειδα οτι ειναι παρα πολυ δυσκολο να γινει ετσι. Οι μηνυσεις στοιχιζουν αρκετα και καθε αναβολη (που σιγουρα θα υπαρχει) στην εκδικαση ανεβαζει το κοστος. Κι εδω μιλαμε για δεκαδες μηνυσεις προς πολλα προσωπα και φορεις και δεν υπαρχει χρηματοδοτηση απο καπου.
Η προταση που εγινε απο καποιους δικηγορους ειναι η ασκηση ποινικης διωξης "in rem", δηλαδη κατα παντος υπευθυνου κατα καποιο τροπο. Η συγκεκριμενη ποινικη διωξη εχει τα εξης θετικα:
-Δεν κοστιζει σχεδον τιποτα, γιατι δεν ειναι μηνυση.
-Υποχρεωνει τον εισαγγελεα να κανει ερευνα σε ολα τα επιπεδα και προς ολες τις κατευθυνσεις
-Εφοσον δεν ειναι ονομαστικη, δεν κατονομαζει δηλαδη τον υπαιτιο, μπορει ο καταλογος των ατομων στους οποιους θα ασκηθει η διωξη να αυξανεται απεριοριστα καθε που προκυπτουν νεα στοιχεια.
Εχει τα εξης αρνητικα:
-Αν δεν προκυψουν συγκεκριμενα στοιχεια εντος σχετικα συντομου διαστηματος, μπαινει στο αρχειο εως οτου προκυψει κατι νεοτερο.
-Ειναι για ενα και μονο αδικημα. Αν κατα την ερευνα διαπιστωθουν και αλλα αδικηματα, δεν μπορουν να συμπεριληφθουν. Ο ανακριτης οφειλει απλα να ενημερωσει τον εισαγγελεα και να αποφασισει εκεινος αν θα ξεκινησει εκ νεου αλλη διωξη.
Σε καθε περιπτωση, η διωξη πρεπει να ασκηθει εντος τριμηνου απο την ημερομηνια διαπραξης του αδικηματος, οποτε χρονο πολυ δεν εχουμε.
Στην πραγματικοτητα, αν σκεφτειτε ποιοι εμπλεκονται σε αυτο το θεμα, μαλλον θα δειτε οτι ειναι σχεδον βεβαιο πως δεν θα κερδισουμε μια τετοια υποθεση. Ακομα και αν βρεθει καποιος εισαγγελεας με τσαγανο και θελησει να τα βαλει με ολους, πιστευω πως θα δεχθει πολλες πιεσεις για να μη φτασει το μαχαιρι στο κοκκαλο...
Τοτε, θα μου πειτε, γιατι να μπουμε στον κοπο;
Μα γιατι επιτελους πρεπει καποτε να μαθουμε να αντιδρουμε, να απαιτουμε, να εξασκουμε τα νομιμα δικαιωματα μας! Γιατι αυτο θα μαθευτει στα ξενα ΜΜΕ, γιατι θα ταρακουνησει ολους τους καρεκλοκενταυρους, γιατι θα ειναι η πρωτη ισως φορα που οι πολιτες τα βαζουν μαζικα με το Κρατος, γιατι αν μια στο εκατομμυριο την πληρωσει εστω και ενας απο ολους, αξιζει, γιατι μετα απο μια τετοια αντιδραση μπορει να κολωσουν να προχωρησουν στα σχεδια τους (τσιμεντοποιηση κτλ), γιατι μπορει να φοβηθουν και να φτιαξουν επιτελους αυτο το ρημαδι το κτηματολογιο και να κανουν και κατι με την προληψη και την οργανωση, γιατι στην τελικη δεν γινεται να μας περνανε παντα για ηλιθιους!!!!!
Ομως, τιποτα απο ολα αυτα δεν θα γινει, αν δεν υπαρχει ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ! Να ακουστει στα περατα της γης οτι οχι 100, οχι 1.000 αλλα 10.000-20.000-100.000-1.000.000 αν ειναι εφικτο πολιτες της Ελλαδας κανουν μαζικη διωξη στο κρατος. Εκει ειναι το μυστικο, στη ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ!
Οποιος συμμετεχει φυσικα, θα πρεπει να το κανει επωνυμα. Δεν προκειται για μια απλη επικηρυξη η καταγγελια μεσω μπλογκ, που μπορει να γινει ανωνυμα. Δεν ξερω τι μπορει να ακολουθησει μια τετοια κινηση και τι πιεσεις μπορει να δεχτουμε. Δεν θα υπαρξει και δεν θα δεχτουμε να υπαρξει η καλυψη απο καμια ΜΚΟ, η κομματικη παραταξη, η οργανισμο, η φορεα η ο,τιδηποτε! Ηδη καποιοι ανθρωποι εχουν προβει σε αυτη τη διαδικασια. Το ειδαμε γραμμενο στο Τρωκτικο και στο TVXS.
Σε καμια περιπτωση δεν ειναι κατι απλο και υποθετω οτι θα χρειαστει να αφιερωσουμε καποιο χρονο...
Η ζυγαρια εχει στη μια πλευρα την αξιοπρεπεια μας, το μελλον μας και των παιδιων μας, την αλλαγη σιγα σιγα μιας σαπιας κοινωνιας, την αρχη της διεκδικησης οσων δικαιωματικα μας ανηκουν, την υπενθυμιση σε ολους αυτους οτι η πολιτικη δεν εχει να κανει με την αξουσια, αλλα αντιθετα με την διαθεση να υπηρετεις. Απο την αλλη πλευρα εχει τις αναγκες του σημερα, το αμεσο μελλον μας, την εργασια μας, την οικογενεια μας, την καθημερινοτητα, ενεχει ρισκα που καποιοι ισως δεν μπορουν να παρουν.
Ζυγιστε τα λοιπον πολυ προσεκτικα, πολυ καλα...και αν η πλαστιγγα γερνει προς την πρωτη πλευρα, τοτε ελατε να το κανουμε παρεα, ολοι μαζι...
Υ.Γ. Η μουσικη ειναι λιγο ασχετη με το θεμα, αλλα ηθελα να αρχισω την καινουργια μερα, βδομαδα και αυριο το μηνα με αισιοδοξια!
Πεταλουδενια φιλια σας στελνω!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)