ΕΝΑ ΜΥΑΛΟΥΔΑΚΙ ΘΑΥΜΑ

Καλημέρα φίλοι μου καλοί και καλή χρονιά σε όλους!

Το 34ο (!!!) Συμπόσιο Ποίησης της καλής μας Πυργοδέσποινας, ΑΚΑ Αριστέα, είναι γεγονός.

Βάλαμε τα καλά μας και με θέμα το "θαύμα", συγκεραστήκαμε αγάπη, συγκίνηση, γέλιο, δημιουργία, όλα υπό το άγρυπνο βλέμμα και την εξαιρετική φιλοξενία της Αριστέας μας. 

Το δικό μου πόνημα αγαπήθηκε και έφτασε στη δεύτερη θέση, κάτι που ομολογώ με εξέπληξε και ευχαριστώ πολύ όσους το βαθμολογήσατε.

Και του χρόνου να είμαστε καλά να δημιουργούμε παρέα! 

ΕΝΑ ΜΥΑΛΟΥΔΑΚΙ ΘΑΥΜΑ

Η Αριστέα ζήτησε να γράψω για το θαύμα.

Έστυβα το κεφάλι μου, δε μου ερχόταν πράγμα.

"Πάει το χάνω" σκέφτηκα "το γιορτινό συμπόσιο!

Το κράξιμο που έρχεται θα είναι και δημόσιο! 

Έλα βρε μυαλουδάκι μου στείλε καμία ιδέα.

Να τη στεναχωρήσουμε θέλεις την Αριστέα;"

Του κάκου, εκείνο πείσμωσε και έγινε θηρίο.

"Δε θα με κάψεις", μου 'λεγε, "κουκλίτσα μου τελείως!

Δε φτάνει που ολημερίς το αίμα μου το πίνεις 

κι ούτε έναν ύπνο χαλαρό να ξαποστάσω δίνεις,

Δε φτάνει που με ξεπετάς απ' το ένα θέμα στ' άλλο

και δαιδαλώδη με έκανες λαβύρινθο μεγάλο,

που απαιτείς η μνήμη μου να είναι πάντα πένα,

έχεις το θράσος να ζητάς χατίρι άλλο ένα;

Έμπνευση με το στανιό δε γίνεται, καρδιά μου.

Καλά καλά δεν ηρεμώ ούτε στα όνειρα μου.

Κι αφού πια λύσσαξες λοιπόν, άκου τι θα σου πω:

Αν θες να ξέρεις κούκλα μου, το θαύμα είμαι εγώ!"