ET VOILA!!!

Χρονια πολλα αγαπημενοι μπλογκοφιλοι με υγεια και αγαπη και πολλα χαμογελα παντα στα σπιτικα σας!

Μετα την προτροπη μου να γινουμε παλι παιδια και να φτιαξουμε καρτουλες οπως καναμε στο σχολειο στρωθηκα στη δουλεια!

Με μεγαλη υπερηφανεια σας παρουσιαζω την καρτουλα που θα στειλω στον...αγνωστο Χ παραλειπτη. Σε σχεση βεβαια με τα εργα τεχνης των χρυσοχερων του διαδικτυου η δικη μου ειναι για γελια... αλλα πιστεψτε με για μενα ειναι κατορθωμα καθως τα χερια μου δεν πιανουν καθολου! Εξαλλου πετυχα το σκοπο μου να νιωσω παλι παιδι γιατι πιο παιδικη καρτα δε γινεται!
Voila λοιπον!

Και του χρονου λοιπον να ειμαστε καλα να μοιραζομαστε τη χαρα!
Πεταλουδισια φιλια!

ΑΛΥΣΙΔΑ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

Καλησπερα σε ολη την μπλογκογειτονια!

Μια δυσκολη χρονια για ολους μας πλησιαζει στο τελος της.

Μας αφησε πολλα σημαδια...

Εμπιστευθηκαμε και προδοθηκαμε... δυο φορες...

Γευτηκαμε τον ανθρωπινο πονο και ξεριζωμο.

Καποιοι εβγαλαν μισος και χολη... αλλοι παλι αγκαλιασαν και φροντισαν.

Βρεθηκαμε δυο φορες υπο την απειλη πολεμου, που δεν μας αφορουσε αμεσα, αλλα θα μας επαιρναν τα σκαγια σιγουρα.

Μας απειλησαν εμμεσως πλην σαφως οι Τζιχαντιστες.

Σοκαριστηκαμε, νιωσαμε δεος, τρομοκρατηθηκαμε.

Σε οικονομικο επιπεδο πεφτουμε ολο και πιο χαμηλα. Σε ψυχολογικο το ιδιο.

Γενικα, πονεσαμε πολλοι..και πολυ... τοσο για εμας οσο και για αλλους...

Κι ομως...

Γελασαμε, αγαπησαμε, ερωτευτηκαμε, δωσαμε, προσφεραμε, γιορτασαμε, δημιουργησαμε...

Και τωρα που η χρονια τελειωνει, θα ηταν κριμα να τελειωσει με τη σκεψη "καθε περσι και καλυτερα"...

Θα ηταν κριμα να τελειωσει με την αισθηση οτι μονο μας πηρε και μας αφησε στεγνους.

Θα ηταν κριμα να ευχηθουμε για αλλη μια φορα να φυγει και να μην ξαναγυρισει ο χρονος!

Γιατι ο χρονος, οταν φυγει δε γυρναει! Και η στιγμη, οταν περασει παει περασε!

Και δεν μπορει... ολο και κατι καλο θα σου εχει συμβει αυτη τη χρονια! Ολο και κατι θα εχεις να θυμασαι και να νιωθεις ευγνωμοσυνη!

Για το λογο αυτο, αντι να γκρινιαζουμε και να ζηταμε ολα αυτα που μας λειπουν, γιατι να μην σκεφτουμε ολα οσα εχουμε και ολα οσα μας κανουν ευτυχισμενους και μας χαριζουν στιγμες χαρας κι αγαλλιασης!

Ας φτιαξουμε μια αλυσιδα ευγνωμοσυνης κι ας πουμε ενα ευχαριστω στο Θεο, στο συμπαν, στη ζωη, στον εαυτο μας η σε ο,τι ο καθενας μας πιστευει!

Εγω το εκανα ηδη!

Αν θες κι εσυ να γινεις μερος της αλυσιδας και να θυμισεις στον εαυτο σου ολες τις ευλογιες σου,
γραψε και εσυ μια αναρτηση με τον τιτλο ΑΛΥΣΙΔΑ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ και αφησε μου ενα σχολιο εδω!

Ας μοιραστουμε τη χαρα!

Πεταλουδισια φιλια!

LET'S COUNT OUR BLESSINGS...

...η αλλιως γραμμα στον Αγιο Βασιλη!

 

Αγαπητε μου Αγιε Βασιλη,

Οπως καθε παιδακι ετσι κι εγω εχω μια λιστα γεματη επιθυμιες που τις μαζευω μια μια και περιμενω ποτε θα πραγματοποιηθουν!

Λεω ομως φετος να μη στη δειξω...

Λεω να μην εστιασω σε οσα θα ηθελα να εχω, αλλα σε ολα οσα εχω, οσα η ζωη κι ο Θεος μου εχουν στειλει...

Αντι να ζητησω αγαθα, λεω να πω ευχαριστω στο Θεο για ολα αυτα που καποιοι δεν εχουν...

Ευχαριστω πολυ γιατι εχω ενα πανεμορφο υγιες και χαρουμενο παιδι που ομορφαινει και φωτιζει τη ζωη μου!

Ευχαριστω για τον υπεροχο συντροφο που, με ολες τις ανθρωπινες αδυναμιες του, ειναι διπλα μου, με αγαπαει με ολα μου τα ελαττωματα και μοιραζεται μαζι μου ολες τις λυπες και χαρες της ζωης!

Ευχαριστω για τη μητερα μου που παντα στεκεται κοντα μας με αγαπη!

Ευχαριστω για την πεθερα μου για τον ιδιο λογο!

Ευχαριστω για την αδερφη μου, γιατι ειναι μεγαλο πραγμα να εχεις αδερφη, αιμα δικο σου και να ειστε τοσο δεμενες!

Ευχαριστω για τα 2 μικρα μας θαυματα που μεγαλωνουν και θεριευουν περα απο καθε προσδοκια!

Ευχαριστω για τους ανθρωπους της ζωης μου, τις φιλες και τους φιλους της καρδιας που ξεπερνουν το φραγμα του αιματος και γινονται οικογενεια μου! 

Ευχαριστω για την υγεια τη δικη μου κι ολων οσων αγαπω!

Ευχαριστω για την υπεροχη δουλεια μου, γιατι ειναι μεγαλη τυχη σημερα να κανεις κατι που αγαπας!

Ευχαριστω για το ζεστο μου σπιτι, το φαγητο μου κι ολα αυτα που κανουν πιο ευκολη την καθημερινοτητα μου!

Ευχαριστω που, οταν πηρες τον πατερα μου το εκανες χωρις να υποφερει, χωρις να πονεσει...χωρις να το καταλαβει σχεδον!...

Ευχαριστω για ολη την αγαπη και τη θετικη ενεργεια που με περιβαλλει, απο τους μαθητες μεχρι τους μπλογκοφιλους μου και απο τους φιλους μεχρι την οικογενεια μου!

Τελος, ευχαριστω που δε με εχεις αφησει μεσα σε ολες τις δυσκολιες να χασω το χαμογελο μου, τη διαθεση μου για ζωη, τη δυναμη μου να αγαπω και να συγχωρω, την ανθρωπια μου, την πιστη μου στον ανθρωπο και στην καλοσυνη! Ευχαριστω που δε με αφησες να χασω την ψυχη μου!

Κι αν πρεπει να ζητησω κατι αυτο θα το κρατησω για τις πιο μυχιες σκεψεις και τις πιο κρυφες προσευχες μου...

Ευχαριστω για ολες μου τις ευλογιες!

Καλα Χριστουγεννα!

Με αγαπη,

Χριστινα

Το γραμμα στον Αγιο Βασιλη ειναι μια εμπνευση της αεικινητης Αριστεας 
και χαιρομαι πολυ που συμμετειχα!

Η ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ

LONG TIME NO SEE....
...οπως λεγαμε και στο χωριο μου! Τι κανετε φιλαρακια μου; Ειστε ολοι καλα κι ολοι εδω;

Δεν θα γκρινιαξω για την ελλειψη χρονου... Ειναι μια πολυ ζορικη χρονια, αλλα κανω αυτο που αγαπω κι ετσι συγκαταλεγομαι στους τυχερους!!!

 

Ερχονται Χριστουγεννα και προσπαθω πολυ να μπω στο γιορτινο πνευμα, αλλα δεν τα καταφερνω...

Απο τη μια δεν πολυσκαω, γιατι ειμαι παντα μεσα στην τρελη χαρα, χαζο παιδι χαρα γεματο κλπ...

Απο την αλλη ομως, μου λειπει λιγο αυτη η μαγεια των Χριστουγεννων που οταν ημουν παιδι με εκανε να νιωθω λες κι ειναι ο κοσμος ολος πασπαλισμενος με χρυσοσκονη!...

Ειπα λοιπον, τοσες ιδεες υπαρχουν στο διαδικτυο, δεν πεταω κι εγω μια;

Τι θα λεγατε για μια ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ;;;

Καθενας απο εμας θα πρεπει να φτιαξει μια καρτα, οχι να αγορασει, αλλα να τη φτιαξει με τα χερακια του και να την στειλει σε καποιον αλλο μπλογκερ. Τα ονοματα των συμμετεχοντων και τα στοιχεια τους θα τα συγκεντρωσω εγω. Κατοπιν θα κληρωσω στον καθενα ενα ονομα και θα σας ενημερωσω με μεηλ ποιος θα φτιαξει καρτα για ποιον, κρατωντας το για την ωρα μυστικο. Να εχει ενα σασπενς βρε παιδι μου! Επειτα, θα βαλουμε μερακι, αγαπη και χριστουγεννιατικη μαγεια, ωστε η καρτα μας να εχει κατι το προσωπικο και θα γραψουμε μεσα αυτο που ευχομαστε στον μπλογκοφιλο η την μπλογκοφιλη μας να του φερει το Πνευμα των Χριστουγεννων, ο νεος Χρονος, ο Αγιος Βασιλης η ο,τι αλλο τελος παντων θελουμε!!!

Οποιος ενδιαφερεται να συμμετεχει στη διαδοση της θετικης μας ενεργειας, ας αφησει εδω σχολιο και ας μου στειλει ονομα και διευθυνση στο μεηλ μου butterflysworld@hotmail.com. (φυσικα τα στοιχεια θα παραμεινουν εμπιστευτικα και απορρητα και θα δοθουν μονο στο προσωπο που θα κληρωθει!)

Οι συμμετοχες θα πρεπει να δηλωθουν μεχρι τη Δευτερα 14/12/2015 και η κληρωση και αποστολη των στοιχειων θα γινει μεσα στην επομενη εβδομαδα.

Θα χαρω πολυ να δω τα ονοματα ολων σας!

Μεχρι τοτε...
Πεταλουδισια Φιλια σε ολους!

υ.γ.
Δεν απαντω στα σχολια σας, γιατι δεν προλαβαινω... Ζητω συγνωμη...
Τα διαβαζω ομως παντα! Και μου δινουν χαρα και δυναμη και συχνα συγκινηση!
Ευχαριστω!

ΛΙΓΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ...

Καλησπερα καλοι μου φιλοι! Ποσο μου λειψατε να ξερετε!

Δεν ξερω πως τα εχω καταφερει ετσι φετος! Ειναι η πρωτη χρονια που τρεχω περισσοτερο απο ποτε και βγαζω τα λιγοτερα χρηματα εβερ!!!

Ειναι ατελειωτη η δουλεια, πολλη προετοιμασια, πολλη διορθωση, πολλες ωρες και στο κεντρο και στο δρομο και παντου κι ολα εχουν μεινει πισω.

Αναμεσα στα ολα... κι ο Δημητρακης μου! Ο οποιος με βλεπει ελαχιστα και μου γκρινιαζει πολυ! Δικαιολογημενα!

Ετσι κι εγω, το ΣΚ που μας περασε αποφασισα να τα αφησω ολα στην ακρη και να ασχοληθω μονο με το παιδι μου! Ηξερα οτι μετα θα τρεχω και δε θα φτανω, αλλα το επελεξα συνειδητα. Και παρολο που το Σαββατο ξεκινησε ασχημα με το μικρο αρρωστουλη και με αντιβιωσεις, ευτυχως το Σαββατοκυριακο εξελιχθηκε πολυ ομορφα.

Ηδη απο Παρασκευη φαινοταν το πραγμα! Ηταν η πρωτη φορα μετα απο 2; 3 μηνες; ... που βγηκα μονη μου με τον αντρα μου. Πηγαμε σε ενα κρητικο μεζεδοπωλειο στον Πειραια, αγαπημενο στεκι, το εχει ο κουμπαρος μου. Καλο φαγητο, καλη ζωντανη μουσικη! Σας το συστηνω ανεπιφυλακτα!
Ce soir! 

Το Σαββατο λοιπον, ειπα δεν θα κανω ουτε δουλειες ουτε τιποτα. Αραξα στον καναπε αγκαλια με το Δημητρη και ειδαμε παιδικα! Μετα, φτιαξαμε εκπληκτικα μπισκοτακια σαμπλε βουτυρου με συνταγη της Αναστασιας, εγγυημενη! 

Ομως, ο Δημητρακης σαν λιχουδης που ειναι, μου ζητησε και κεικ! Και φυσικα, δεν του αρνηθηκα, οποτε φτιαξαμε κι ενα κεικ βανιλια, μουρλια, αλλο να στο λεω κι αλλο να το τρως!

Την Κυριακη, η μερα ηταν ηλιολουστη και ο μικρος καλυτερα, οποτε ειπμαε να την εκμεταλλευτουμε. Πηραμε λεωφορεια, τρενα και μετρο και βρεθηκαμε στην Εκθεση Χειροτεχνικα (Αριστεα σε σκεφτομουν συνεχως!).  Εκει, φτιαξαμε μια κουκλα πανινη για κουκλοθεατρο κι ενα mobile με σχημαρα απο χαρτονι και βαριδια! Ο μικρος περασε εκπληκτικα! Κι εγω το ιδιο!!!

Συνεχισαμε το βραδυ με στιγμες οικογενειακες, ολοι μαζι, κατι που σπανια συμβαινει πλεον!

Ειναι κατι τετοια τριημερα που σου δινουν ανασα! Που σε χαλαρωνουν και μπορεις να συνεχισεις τον αγωνα σου, κοντρα στο χρονο, κοντρα στην πιεση, στα χρηματα που ποτε δε φτανουν, στην κριση, κοντρα σε ολα!

Και κλεινουν παντα με μια μεγαλη οικογενειακη αγκαλια! Γιατι η οικογενεια τελικα, ειναι το παν. Εκει αρχιζεις κι εκει τελειωνεις!

Πεταλουδισια φιλια σε ολους!

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...

η αλλιως πως ενα 4χρονο αγορι μπορει να σε κανει να νιωσεις τοοοοοσο δα μικρη!

 

Το μεγαλειο της παιδικης ψυχης δεν εχει ορια! Εχω την τυχη να μεγαλωνω ενα υπεροχο αγορακι! Πολλες φορες εχω πει πως ειναι ενα ταρζανακι, επιμονο, πεισματαρικο και πολυ ζωηρο... αλλα η ομορφια και η αγνοτητα της παιδικης ψυχης του με αποζημιωνουν για καθε σπασιμο νευρων! Και με το παραπανω!
Θελω σημερα να μοιραστω μαζι σας δυο περιστατικα που εζησα με το μικρο μου Δημητρακη κι η αντιδραση του με εκανε να νιωσω, εκτος απο υπερηφανια, ντροπη για τη δικη μου μικροτητα.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ 1
Λιγες μερες πριν, ειχα παρει το μικρο μαζι μου στη δουλεια, καθως δεν ειχα που να τον αφησω. Στο γυρισμο, την ωρα που σταματησα σε ενα φαναρι το αυτοκινητο, ηρθε ενας πιτσιρικας, θα ηταν δεν θα ηταν 10 χρονων, να μου καθαρισει τα τζαμια. Εχω αρχη να μην αφηνω παιδια να το κανουν αυτο, αν εχω καποιο φαγωσιμο να τους το δινω. Παρολα αυτα, ηταν επιμονος ο πιτσιρικας, οποτε του εδωσα 20 λεπτα και του ειπα να μην μου καθαρισει τα τζαμια. Ο Δημητρης παραξενευτηκε και ακολουθησε ο εξης διαλογος:
-Μαμα, γιατι του εδωσες λεφτα αφου δεν σου καθαρισε τα τζαμια;
-Γιατι δεν μου αρεσει να δουλευουν για μενα τα παιδακια.
-Γιατι δεν σου αρεσει;
-Τα παιδια πρεπει να πηγαινουν σχολειο και να μορφωνονται, οχι να δουλευουν στο δρομο.
-Κι αυτο το παιδακι γιατι δουλευει;
-Δεν ξερω αγαπη μου, ισως η οικογενεια του να ειναι πολυ φτωχη και να πρεπει να δουλεψει για να μαζεψει χρηματα για να φαει.
-...........(παυση) Τοτε μαμα, την επομενη φορα που θα περασουμε απο εδω και ξαναδουμε αυτο το αγορακι, θα εχω μαζι μου τον κουμπαρα μου και θα του δωσω οοοοολα τα λεφτα που εχει μεσα, για να μη δουλευει και να παει σχολειο!!!!!!

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ 2
Την ανοιξη, Μαρτιο νομιζω, ειχαμε παει σε μια παιδικη παρασταση καπου στο κεντρο. Δεν ηξερα που ακριβως ειναι το θεατρο, κατεβηκαμε λοιπον με ηλεκτρικο στο Θησειο και μπηκαμε σε ενα ταξι εκει στην πιατσα. Ο οδηγος περιμενε να παρει καποιον απο τους τουριστες και προφανως να κανει καμια καλη μπαζα, γιατι μολις ειδε οτι ειμαστε Ελληνες και παμε τοσο κοντα αρχισε να εχει μια απαραδεκτη συμπεριφορα, να μας προσβαλει και να λεει διαφορα. Εγω, αν και ηθελα να του πω τιποτα Γαλλικα, ειχα το παιδι μαζι κι ειπα να μην βρισω. Με εφερε στα ορια μου και του ζητησα να σταματησει, να μας αφησει και να μου δωσει τα στοιχεια του να κανω καταγγελια. Ως δια μαγειας, η συμπεριφορα του αλλαξε, ζητησε συγνωμη κι ειπα -παλι λογω του παιδιου- να μη δωσω εκταση. Μολις φτασαμε, πληρωσαμε και βγηκαμε εξω, εβαλε μπρος τρεχοντας, εκανε αναστροφη, ωστε να μην μπορω να δω την πινακιδα κι αρχισε να με βριζει με τον πιο χυδαιο τροπο (πουτανα, καριολα, γαμημενη κλπ) μπροστα στο Δημητρακη!!! Κι επειδη η υπομονη εχει και ορια της, του πεταξα κι εγω ενα μπινελικι, αλλα μετα παγωσα! Δεν θελω να δινω τετοια παραδειγματα στο παιδι! Του ζητησα αμεσως συγνωμη που μιλησα ετσι και λογικα το παιδακι μου, με ρωτησε για ποιο λογο ο ανθρωπος αυτος μας φερθηκε ετσι. Του απαντησα οτι υπαρχουν στη ζωη και καλοι και κακοι ανθρωποι και σημερα συναντησαμε εναν απο τους κακους. Δεν απαντησε και για λιγο εμεινε να προχωραει σιωπηλος, φανερα στεναχωρημενος. Εγω φυσικα εβραζα μεσα μου κι εβριζα θεους και δαιμονες. Ωσπου δυο τετραγωνα μετα, με κοιταει σοβαρα και μου λεει το εξης θεϊκο:


Ξερεις μαμα, ο κυριος αυτος δεν ηταν κακος. Απλα μπερδευτηκε... Ειμαι σιγουρος οτι δεν το ηθελε, κατα λαθος το εκανε...

Δεν εχω σχολια! Ενιωσα απλα τοσο μα τοσο μικρη μπροστα στο μεγαλειο της παιδικης καλοσυνης κι αθωοτητας!

Καλοι μου φιλοι, κρατηστε ζωντανο το παιδι μεσα σας παση θυσια! Μονο αν γλιτωσει το παιδι, υπαρχει ελπιδα!!!

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΜΕ... ΔΩΡΟ ΕΚΠΛΗΞΗ!

Καλημερα διαδικτυακοι μου φιλοι!

Πριν απο λιγο καιρο κερδισα στην κληρωση της Αριστεας για το 8ο Συμποσιο ποιησης και με ανυπομονησια περιμενα τα δωρακια που με τοση αγαπη ετοιμαζει με τα χερακια της για τους φιλους της! Ειχα ξανα την τυχη να κερδισω κατι δικο της στο παρελθον και ξερω ποσο ομορφα ειναι οσα φτιαχνει!

Τα ελαβα λοιπον και ναι, ειναι πανεμροφα!!!!!

Σας τα παρουσιαζω με μεγαλη χαρα!

Το δεξι σαπουνακι με τα βατομουρα κοσμει το μπανιο μου! (οι φωτο απο το κινητο μου ηταν απλα ελεεινες, οποτε δανειστηκα τις φωτο της δημιουργου, που τα ειχε ανα δυο τα σαπουνακια) Καιρο εβλεπα και ζαχαρωνα τα σαπουνακια της, οποτε τωρα, οσο κι αν λεει οτι προοριζονται για χρηση, εγω εχω επιβαλει απαγορευση να το αγγιξει κανεις και θα μεινει εκει ως στολιδι!

Το ιδιο φυσικα θα ισχυσει και για το υπεροχο ασορτι μπουκαλι, το οποιο κοσμει την κουζινα μου! Δε διακινδυνευω με τιποτα να μου χαλασουν, οχι μονο γιατι ειναι ομορφα, αλλα κυριως γιατι ειναι ενα δωρο που θελω να το εχω παντα για να θυμαμαι την καλη μου φιλη, εστω κι αν χωρισουν οι δρομοι μας καποτε!

Αριστεα μου σε ευχαριστω πολυ πολυ, μεσα απο την καρδια μου!

Θα σας αφησω τωρα με ενα τραγουδακι που αγαπω πολυ, με ξεσηκωνει και το βρισκω σουπερ καλοκαιρινο! Και πρωτα ο Θεος θα τα πουμε τελος Αυγουστου!




Καλο υπολοιπο καλοκαιριου σε ολους!!!!

Πεταλουδισια φιλια!