HASTA LA VISTA

Σας ευχαριστω πολυ για την παρεα αυτο το χρονο! Σας αφηνω με δικους μου στιχους και μερικα απο τα πιο αγαπημενα μου τραγουδια για παρεα. Σας φιλω γλυκα στα μουτρακια!

Αν μ' αγαπας, να με θυμασαι.
Θα 'ρχομαι διπλα σου κρυφα.
Στα ονειρα σου, σαν κοιμασαι,
να σου κραταω συντροφια.

Αν μ' αγαπας, μη με ξεχασεις.
Θα σε κοιταζω απο ψηλα.
Θα 'υχομαι παλι να γελασεις,
να ξανανιωσεις τη χαρα.

Κι αν καποια μερα στο δρομο σου βρεθει
μια αλλη αγαπη, αγαπη αληθινη,
να μη διστασεις και να μη φοβηθεις
το Σ' αγαπω να ξαναπεις.
Και μη σε νοιαζει αν ταχα πικραθω.
Δεν με πειραζει, αφου δεν θα'μαι εδω.
Μη σε τρομαζει. Το μονο που με νοιαζει,
ευτυχισμενο να σε δω...

Αν μ' αγαπας, κοιτα τ' αστερια,
καθε νυχτια στον ουρανο.
Θα σου απλωνω τα δυο χερια,
σε καθε αυγη και δειλινο.

Αν μ' αγαπας, κοιτα τον ηλιο
ποσο ζεστα χαμογελα.
Μες στις ακτινες η καρδια μου
στο προσωπο σου θα κυλα.

Κι αν καποια μερα στο δρομο σου βρεθει
μια αλλη αγαπη, αγαπη αληθινη,
να μη διστασεις και να μη φοβηθεις
το Σ' αγαπω να ξαναπεις.
Και μη σε νοιαζει αν ταχα πικραθω.
Δεν με πειραζει, αφου δεν θα 'μαι εδω.
Μη σε τρομαζει. Το μονο που με νοιαζει
ευτυχισμενο να σε δω...

Περηφανη μ'εκανες παντα,
χωρις ποτε να προσπαθεις.
Αν μ' αγαπας, μη με προδωσεις.
Ποτε να μην παραδοθεις!

ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ: ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ


ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝΕ


ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΡΑΣ: ΟΤΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΣΟΥΝ


ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: ΠΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΜΕΛΑΓΧΟΛΕΙΣ


ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ: ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ


ΠΕΓΚΥ ΖΗΝΑ: ΕΓΩ ΤΑ ΣΠΑΩ


ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ


EVANESCENCE: MY IMMORTAL


ROBBIE WILLIAMS: ME AND MY MONKEY


ROXETTE: SPENDING MY TIME


ΠΥΞ-ΛΑΞ: ΟΛΟ Μ' ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ Σ' ΑΦΗΣΩ

ΠΑΡΤΥ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

Στις 21 Σεπτεμβριου το κουκουλι μου κλεινει ενα χρονο υπαρξης. Ξεκινησα πολυυυυυ δειλα και ειλικρινα ουτε καν ειχα φανταστει ποσο κοσμο θα γνωριζα, ποσες αποψεις θα ανταλασσα, ποσα κομματια του εαυτου μου θα μοιραζομουν μεσα απο το μπλογκ! Πραγματικα για μενα εμπειρια ανεκτιμητη και αποδειξη πως οι ανθρωποι παντα αναζητουν την επαφη, παντα απλωνουν το χερι να αγγιξουν, να κρατησουν και να κρατηθουν.



Στις 21 Σεπτεμβριου, θα σας αποχαιρετισω για ενα διαστημα...μικρο, μεγαλο δεν ξερω. Η Πεταλουδα και η Χριστινα πρεπει να κανουν ενα ταξιδακι οι δυο τους...χωρις παρεα, χωρις αποσκευες...αργα η γρηγορα πιστευω να ξαναβρεθουμε στην μπλογκογειτονια...



Αποχαιρετιστηριο παρτι γενεθλιων λοιπον και επειδη δεν μπορω καθολου τις συγκινησεις, παμε να φαμε, να πιουμε και να χορεψουμε!

Update: Εσυ που εκανες special request τουρτα, για ελα να φας, για σενα ειδικα την εφερα!!!!!

Ρουμπα:

Τσα-τσα-τσα:

Tango:

Disco:

Blues:

Κατι ποιο μοντερνο:

Κατι σε τσιφτετελι:

Χασαπικο:

Χασαποσερβικο:

Και φυσικα, το αγαπημενο μου! Ζεϊμπεκικο!

Και βεβαια, δεν μπορει το παρτυ μας να τελειωσει χωρις αγαπημενες ροκιες:

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ...

Και των ερωτευμενων οι φωνες απλωνονται

και γινονται κραυγη που σπαει το φραγμα.

Ενωμενες ματιες.

Ενωμενες καρδιες.

Δεμενες στης αγαπης το χρυσο ιστο.

Φωναζουν τα κυματα...

Κι αυτα κραδαινουν τα λευκα τους ανθη,

σαν σε ενα συνθημα τους μυστικο:

"Ερχομαστε...θα σας τραβηξουμε μακρια

απ' τον κοσμο τουτο.

Σε χωρες μακρινες θα ταξιδεψετε,

σε τοπους μαγικους.

Του κοσμου τη σοφια θα γνωρισετε,

τη φλογα, τη μαγεια, τη σιωπη.

Κι αν καποια μερα ολα ετουτα σας κουρασουν,

παλι θα 'ρθουμε οπου κι αν ειστε,

να σας παρουμε και να γυρισουμε και παλι εδω.

Και τοτε θα 'στε πιο σοφοι και γνωστικοι

και οι φωνες σας, ακομα δυνατοτερες,

θα ενωθουν για αλλη μια φορα.

Σταθερες, μελωδικες και καθαριες,

θα καψουν ολη την ψευτια στο διαβα τους.

Και θα αναψουν των ανθρωπων τις ψυχες

σαν ονειρο, σαν μουσικη, σαν ελπιδα!"

ΓΙΑ ΤΟΝ LEO (UPDATED)

UPDATE 2:
Το βαζω πανω πανω, γιατι ειναι τελικα το σημαντικοτερο! Ο κυριος Αντωνης Καφετζοπουλος και η κυρια Φαιη Κοκκινοπουλου υιοθετησαν το Ληο!!! Θα βρει επιτελους ενα σπιτικο και πολλη αγαπη! Ας ακολουθησουμε ολοι το παραδειγμα τους! Κι ας χτυπιουνται μερικοι μερικοι οτι δεν πρεπει να υιοθετουμε αδεσποτα! Μπραβο και παλι μπραβο!!!!!!!!!!
Μπραβο και στον Δημαρχο Πορου, ο οποιος τελικα πληρωσε τα εξοδα νοσηλειας του Ληο, συμφωνα με την αρχικη του δεσμευση!
Για οποιον θελει να σχολιασει, συγχαρει, ευχαριστησει κτλ.
mayorpor@otenet.gr
dimporou1@otenet.gr

Την ιστορια του Ληο και τις εξελιξεις εμαθα απο το πατσιουρι, την Αθηνα και τον Ανεμο, που απο την πρωτη στιγμη ετρεξαν και ενδιαφερθηκαν και τους ευχαριστουμε πολυ πολυ!


Καλησπερα! Παραθετω εδω την αλληλογραφια που ανταλλαξα σημερα με το γραφειο Δημαρχου στον Πορο για τη γνωστη περιπτωση του Ληο.
Οφειλω να ομολογησω οτι η ανταποκριση ηταν αμεσοτατη!
Αυτο ειναι το μεηλ που εστειλα εγω σημερα στις 13:05.

Αξιοτιμε κυριε Δημαρχε,

Πριν απο λιγο καιρο ενα εγκλημα διαπραχτηκε απο καποιον ασυνειδητο συμπολιτη μας εναντιον ενος αβοηθητου ζωου, του Ληο.
Με χαρα και εκπληξη τοτε ειχα ακουσει τις δηλωσεις σας οτι ο Δημος Πορου θα αναλαβει τα εξοδα νοσηλειας του ατυχου ζωου και οτι θα κινηθουν ολες οι νομιμες διαδικασιες για την ανευρεση και τιμωρια του ενοχου.

Προς μεγαλη μου απογοητευση, εμαθα μολις προχτες οτι τελικα, τωρα αρνειστε να αναλαβετε τα εξοδα νοσηλειας του Ληο, δεν εχει γινει καμια κινηση για την παραδειγματικη τιμωρια του κτηνους που εκανε αυτην την απανθρωπη πραξη και ουτε καν εχει ενδιαφερθει για την πορεια της υγειας του Ληο κανεις απο το Δημο Πορου.

Λυπαμαι ειλικρινα, αν ισχυουν ολα τα παραπανω...Σπανια βρισκεται ενας ανθρωπος σε θεση εξουσιας που να διατιθεται να αναλαβει τις ευθυνες του...θεωρησα οτι ειστε μια απο τις εξαιρεσεις...δυστυχως ομως ειστε μαλλον αλλος ενας στο μακρυ καταλογο ευθυνοφοβων πολιτικων, που η αξια του λογου τους ξεθυμαινει μολις σβησουν τα φωτα της δημοσιοτητας. Κριμα...αλλη μια απογοητευση απο τους εκλεγμενους αντιπροσωπους μας κι εσεις...

Αν κανω λαθος για ολα τα παραπανω, σας ζητω προκαταβολικα συγνωμη. Ειναι στο χερι σας να αποδειξετε οτι δεν εχετε λαβει αδικα την εμπιστοσυνη των δημοτων σας και οχι μονο. Αναλαβετε τις ευθυνες σας και κυριως, αναζητειστε τον ενοχο...ενα εγκλημα απεναντι σε ενα ζωο δεν ειναι λιγοτερο σημαντικο απο ενα εγκλημα απεναντι σε ανθρωπο. Τα ατομα που εκδηλωνουν βιαιες τασεις και μαλιστα σε πλασματα ανυπερασπιστα, αργα η γρηγορα θα ξεσπασουν και σε ανθρωπους. Μονο η παραδειγματικη τιμωρια του θα αποτρεψει επιδοξους μιμητες. Και θα βελτιωσει και τη δικη σας δημοσια εικονα, που απο την τελευταια σας συνεντευξη και μετα -που εχει κανει το γυρο του κοσμου μεσω διαδικτυου- δεν ειναι και πολυ θετικη. Αλλωστε, σε τελικη αναλυση, σας ζηταμε μονο να εφαρμοσετε το νομο, να κανετε αυτο για το οποιο σας εχουν εκλεξει, να μας προστατευετε.

Ευχαριστω εκ των προτερων για την προσοχη που ειμαι σιγουρη οτι θα δειξετε στα παραπανω.

Με εκτιμηση,

Στη 13:26 ελαβα την εξης απαντηση:

Αξιότιμη κυρία --------, ευχαριστώ εκ των προτέρων που διατηρήσατε μια επιφύλαξη για το αν είναι αληθή όλα όσα διαδίδονται. Σας κάνω γνωστό ότι ο Δήμαρχος Πόρου, ουδέποτε μέχρι σήμερα υπαναχώρησε από οποιαδήποτε δέσμευσή του, πόσο δε μάλλον για ένα ζήτημα που άπτεται της ευαισθησίας όλων. Ακριβώς επειδή υπάρχει μια γραφειοκρατική διαδικασία από την πλευρά του Δήμου για την κάλυψη των εξόδων νοσηλείας (δεν υπήρχε ανάλογος κωδικός στον προϋπολογισμό) και για να μην υποβληθεί η κλινική σε καθυστερήσεις, ο ίδιος ο Δήμαρχος ανέλαβε και τακτοποίησε μόνος του το ζήτημα, αφού ήλθε σε επαφή με τον κτηνίατρο.

Καινούργιο δελτίο τύπου θα εκδώσουμε αμέσως μετά την έξοδο του Λήο από την κλινική για να σας πληροφορήσουμε για την υγεία του και για την τακτοποίηση του λογαριασμού.
Με εκτίμηση


Τελος, στις 15:45 εστειλα την παρακατω απαντηση:

Αξιοτιμη κυρια ----------,

Καταρχας, σας ευχαριστω πολυ για την αμεσοτατη απαντηση. Χαιρομαι ιδιαιτερως που μαθαινω οτι ο Δημαρχος εμεινε πιστος στην αρχικη του δεσμευση!

Θα σας παρακαλουσα μονο με την πρωτη ευκαιρια να με ενημερωσετε και για το θεμα της συλληψης του δραστη, που πιστευω ειναι εξισου σημαντικο, αν οχι σημαντικοτερο.

Ευχαριστω πολυ.

Με εκτιμηση,

UPDATE: Και αυτη ειναι η τελευταια απαντηση που ελαβα σημερα 4/9, 07:45:

Αξιότιμη κυρία -------, για το ζήτημα του δράστη ή των δραστών, παρότι ο κ. Δήμαρχος κατέθεσε μήνυση και ήλθαμε σε επαφή με τα μέλη του Συλλόγου Αδέσποτων Ζώων Πόρου και τους περίοικους, δεν κατέστη δυνατό να μάθουμε τίποτα. Ακόμα κι όταν μπήκαν αφίσες και προσφέρθηκε αμοιβή για όποιον δώσει πληροφορίες για τον δράστη, δεν είχαμε κανένα θετικό αποτέλεσμα. Ενάμισυ μήνα μετά δεν σας κρύβω ότι έχουμε αρχίσει να απελπιζόμαστε.

Καλή σας μέρα

13 ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ... (updated)

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ "ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ ΜΟΥ ΛΑΜΠΡΟ"


Φεγγαρακι μου λαμπρο,
φεγγε μου να περπατω,
να πηγαινω στο σχολειο,
να μαθαινω γραμματα.
Γραμματα, σπουδαγματα.
Του Θεου τα πραγματα.

ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΤΕΡΖΗΣ "ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ ΧΛΩΜΟ"


Φεγγαρι μου χλωμο,
φεγγαρι μου χλωμο...
Φεγγαρι, την αγαπη μου
για πες μου που θα βρω;
Φεγγαρι μου χλωμο,
μια χαρη σου ζητω.
Φεγγαρι, αν τη βλεπεις,
πες της πως την αγαπω!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ- ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ "ΝΥΧΤΩΣΕ ΧΩΡΙΣ ΦΕΓΓΑΡΙ"


Νυχτωσε χωρις φεγγαρι.
Το σκοταδι ειναι βαθυ.
Ομως, ενα παληκαρι
δεν μπορει να κοιμηθει.

ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ "ΧΑΡΤΙΝΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ"


Χαρτινο το φεγγαρακι,
ψευτικη η ακρογιαλια.
Αν με πιστευες λιγακι,
θα 'σαν ολα αληθινα...

ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΤΕΡΖΗΣ "ΘΑ ΤΟ ΣΒΗΣΩ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ"


Θα το σβησω το φεγγαρι.
Θα σε παρω απο δω.
Θελω μεσα στην καρδια σου
να υπαρχω μονο εγω!

ΡΕΝΑ ΚΟΥΜΙΩΤΗ "ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙ"


Αναψε καινουργιο μου φεγγαρι.
Φωτισε το ερημο στενο.
Φεξε για να 'ρθει το παληκαρι,
τα παλια μερακια μου ξεχνω...

ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΤΕΡΖΗΣ "ΚΙ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΑΠΟΨΕ"


Κι εχει ενα φεγγαρι αποψε,
που με κανει κι αρρωσταινω.
Κι εχει ενα φεγγαρι αποψε,
που μελαγχολω...
Κι εχει ενα φεγγαρι αποψε,
σαν κι εμενα δακρυσμενο.
Πες μου πως θα ερθεις παλι,
σε παρακαλω!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ "ΘΑ ΠΙΩ ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ"


Κι οταν ξυπνησουμε και παμε
ξανα στα στεκια τα παλια,
σκεψου τι ομορφη που θα 'σαι
με το φεγγαρι στα μαλλια...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ "ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ"


Σβησε το φεγγαρι.
Σβησε μου τα ματια.
Σβησε μου τις λεξεις
να μη σε φωναξω πισω.
Σβησε το φεγγαρι.
Σπασ'το σε κομματια.
Να μη δω που φευγεις,
να μη σε ξαναγαπησω!


ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ "ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ"


Το φεγγαρι ειναι κοκκινο,
το ποταμι ειναι γαλαζιο.
Σηκω αγαπη μου και χορεψε
ισα μ' αυριο το πρωι!

ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ "ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ"


Διωξε τη λυπη παληκαρι...
Παμε μια βολτα στο φεγγαρι...

ΝΑΤΑΣΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ "ΦΕΓΓΑΡΙ"


Φεγγαρι μου, να ψαξεις να τον βρεις
και να του πεις πως δεν θ' αντεξω,
δεν θα ζησω.
Φεγγαρι μου, στο δρομο του να μπεις
και να του δειξεις πως να 'ρθει
σε μενα πισω.
Μα αν αυτος φεγγαρι μου αρνηθει,
μην ξημερωσεις, ασ' τη νυχτα να με παρει.
Θα φυγουμε μαζι πριν την αυγη,
κι ας τον κοιταζω απο ψηλα,
σαν το φεγγαρι!

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ "ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ"


Δεν το μπορεις του φεγγαριου
να βρεις ενα ψεγαδι,
γιατι σκορπα την ομορφια
στην πλαση καθε βραδυ.






Αυτες οι δυο φωτογραφιες εχουν τραβηχτει ταυτοχρονα! Στην πανω βλεπετε την ανατολη του ηλιου. Στην κατω βλεπετε αυτο που λαμπει σαν ηλιος;;; Κι ομως...ειναι το φεγγαρι! Η πανσεληνος στο πρωτο φως της ημερας!
Απιστευτο;;;

ΚΙ ΑΛΛΑ...

Κι ολα τελειωσαν, διχως συγνωμη.
Διχως μια γνωμη φιλικη,
μια αγκαλια ερωτικη,
απλα τελειωσαν...

Δως μου λοιπον την ψυχη και το σωμα σου,
θελω να δωσω στη νυχτα το χρωμα σου...




Αυτο το αντιο που τωρα θα πουμε,
θα 'ναι το τελος καποιας αγαπης,
που δεν γεννηθηκε ποτε.
Δε γεννηθηκε ποτε...

Αυτο το ταξιδι που μου 'πες μια μερα
μαζι μου θα κανεις, τι κριμα δε βρηκες
εισιτηριο να 'ρθεις.
Εισιτηριο να 'ρθεις...

Το ξερω οτι προσπαθησες,
το ξερω οτι γελαστηκες,
γι' αυτο...

Μην ψαχνεις την αγαπη,
η αγαπη ολους τους βρισκει.
Μην ψαχνεις μεσα μου να βρεις
αυτο που δεν εχασες ποτε.
Μην ψαχνεις την αγαπη
σε φωτιες που δεν καινε.
Μην προσπαθεις να κλεισεις
τις πληγες που δεν σου ανοιξα ποτε.

Σε λαθος διαδρομες, με τα ματια κλειστα
παρασυρθηκες...
Σε ψευτικες φωνες, πιστεψες...
ποτε σ' εμας δεν πιστεψες αληθινα...



Σε θελω!
Θαλασσα εσυ του μυαλου...
πνιγομαι ομως δεν παω αλλου
κι ετσι σε θελω.
Ετσι σε θελω...

Αφου φτασαμε ως εδω,
τελειωσε με μια κι εξω,
τι αλλο τωρα να διαλεξω;...

ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΜΠΟΡΑ

Ξυπνας λοιπον ενα Κυριακατικο πρωι του Αυγουστου, ενα ηλιολουστο Κυριακατικο πρωι του Αυγουστου...φτιαχνεις τον ελληνικο σου καφε, αραζεις στον καναπε και αναβεις τσιγαρο...μια απλη μερα, συνηθισμενη. Το μονο που σου σπαει τα νευρα ειναι που πρεπει σε λιγο να συνελθεις απο τη χτεσινοβραδυνη κρεπαλη και να ετοιμαστεις και να μπεις σε ψυχολογια δουλειας, γιατι στο γραφειο σε περιμενουν πολλα και διαφορα που δεν ξεχωριζουν αν ειναι Κυριακη η Πεμπτη...αλλα ΟΚ δεν πειραζει, εχεις περασει ενα ομορφο βραδυ και αλλωστε οταν δεχτηκες αυτη τη δουλεια το' ξερες οτι δεν εχει ωραρια και ΣΚ!
Βγαινεις εξω και η ζεστη ειναι αποπνικτικη! Ζεστη και υγρασια που σε κανει να κολλας. Φυσιολογικο σου φαινεται, κατακαλοκαιρο ειναι....τιποτα δεν μαρτυρα την μπορα που θα ακολουθησει...Πας στο γραφειο, γινονται διαφορα που σου σπανε τα νευρα, τελειωνεις τη δουλεια σου κι εκει που οδηγεις χωρις A/C (παντα!) και αισθανεσαι οτι βραζεις - μεσα και εξω!- ξαφνικα, ο ουρανος σκοτεινιαζει, παιρνει ενα πανεμορφο μελαγχολικο γκριζογαλανο χρωμα, που αυτη ειδικα τη στιγμη σου ταιριαζει απολυτα! Εκει που δεν κουνιοταν φυλλο πριν 2 λεπτα, τωρα αρχιζει να φυσαει ενας αερας, αρχικα ζεστος και απαλος, που οσο περναει η ωρα δυναμωνει και παγωνει...μοιαζει να αλλαξε ξαφνικα η μερα, μοιαζει σαν να μην ειναι καλοκαιρι αλλα φθινοπωρο η ισως αρχη της ανοιξης... η μυτη σου πλημμυριζει με τη μυρωδια της βροχης, αυτη τη νωπη αισθηση που σου γεμιζει τα ρουθουνια και τα πνευμονια! Κι αρχιζει να βρεχει....χοντρες σταλες, αραιες στην αρχη, που ομως ολο και πυκνωνουν...ο αερας εχει γινει τωρα πιο δυνατος, ψιλοκρυωνεις, γυρω μυριζει βρεγμενο χωμα. Σταματας το αυτοκινητο και βγαινεις στο δρομο. Περπατας, ο δρομος ειναι αδειος, αλλωστε κοντευει δεκαπενταυγουστος...περπατας και αφηνεις τη βροχη να σε τυλιξει, ανοιγεις τα χερια και τα υψωνεις ψηλα στον ουρανο, ρουφας καθε σταγονα, καθε πνοη του ανεμου, κανεις μια στροφη με τα χερια ψηλα...τι λυτρωτικη βροχη!...μοιαζει να ξεπλενει ολα τα κακως κειμενα...τη νιωθεις να περναει μεσα απο τα ρουχα σου, στα εσωρουχα σου, στο δερμα σου και απο κει στην ψυχη σου...βρεχει πολλη ωρα. Ξαναμπαινεις στο αμαξι μουσκεμα πια, ανοιγεις το ραδιο και αναβεις τσιγαρο...νιωθεις πολυ καλυτερα, πολυ πιο ελευθερη, πολυ πιο ελαφρια...
Σε λιγο, εισαι στον προορισμο σου, φτιαχνεις καφε, απολαμβανεις την παρεα μιας πολυ καλης φιλης, αφηνεις οσα σε πονανε να τρεξουν, να βγουν απο μεσα σου και το αγαπημενο προσωπο σου ζεσταινει την καρδια...χωρις λογια, μονο με την παρουσια, με το χαμογελο και την αγκαλια...κοιτας τη βροχη απο το τζαμι να πεφτει στο δρομο και στο μπαλκονι, που εχει να σκουπιστει απο προπερσι και εχει τωρα μια χοντρη στρωση λασπης...αλλα δεν σε νοιαζει...
Μετα απο καμια ωρα, η βροχη εχει σταματησει και στο μπαλκονι ξεπροβαλλουν μεσα απο τα συννεφα οι πρωτες δειλες ηλιαχτιδες...
Αυτο ειναι το υπεροχο με τις Αυγουστιατικες μπορες...οτι ξερεις πως αργα η γρηγορα θα περασουν και θα ξαναβγει ο ηλιος!