ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ 4 ΠΡΑΞΕΙΣ- Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ

 Καλησπέρα σε όλους τους φίλους. Στη δεύτερη φάση του διαδικτυακού δρώμενου "Χριστούγεννα σε 4 πράξεις" μιλάμε για την προσμονή.

Το τζάκι έκαιγε από το πρωί. Τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια γέμιζαν το σπίτι και οι μυρωδιές είχαν απλωθεί σα μια κουβέρτα θαλπωρής από την κουζίνα μέχρι τη μικρή αυλή. Η Μαρίνα κι ο Γιώργος φούρνιζαν από την προηγούμενη μέρα. Μελομακάρονα και κουραμπιέδες, χοιρινό με σέλινο, γαλοπούλα με αποξηραμένα δαμάσκηνα και βερίκοκα, ριζότο μανιταριών με κάστανα, κοτόπουλο με πατάτες στο φούρνο, σουφλέ. Και τι δεν είχαν ετοιμάσει! 

Τώρα το τραπέζι ήταν σχεδόν έτοιμο. Το σπίτι διακοσμημένο από άκρη σε άκρη. Τα δίδυμα, ο Στέφανος και η Χαρά έπαιζαν στο χαλί, ενώ η Μαρίνα με το Γιώργο χόρευαν και γελούσαν σα μικρά παιδιά. Ήταν τεράστιος ο ενθουσιασμός και η προσμονή τους. 

Πέντε ολόκληρα χρόνια είχαν περάσει από την τελευταία φορά που ήταν όλοι μαζί. Από εκείνη τη δύσκολη στιγμή, που αναγκάστηκαν να διαλέξουν: τον τόπο τους και την οικογένεια τους ή την πιθανότητα για μια καλύτερη ζωή; Η απόφαση ήταν πολύ δύσκολη για όλους, μα στην πραγματικότητα μονόδρομος. Η ευκαιρία ήταν πολύ μεγάλη για να την αφήσουν να γλιστρήσει από τα χέρια τους. Δεν ήταν μόνο που η εταιρεία τους παρείχε πολύ καλές αποδοχές και υψηλές θέσεις, ήταν που ο Καναδάς παρείχε ένα εκπαιδευτικό σύστημα και μια ποιότητα ζωής για τα παιδιά, που στην πατρίδα τους ούτε να τα ονειρευτούν δεν τολμούσαν. 

Ο Γιώργος έφυγε για το αεροδρόμιο. Η Μαρίνα έμεινε πίσω με τα παιδιά. Πέντε χρόνια μάζευαν χρήματα για να κάνουν στους γονείς και τα αδέρφια τους αυτό το δώρο. Επτά εισιτήρια μετ' επιστροφής. Κόστισαν μια μικρή περιουσία, αλλά χαλάλι τους. Θα έκαναν επιτέλους Χριστούγεννα όπως παλιά. Θα έμεναν μαζί τους μία ολόκληρη εβδομάδα, ευτυχώς το σπίτι τους ήταν αρκετά ευρύχωρο για όλους. Η προσμονή μεγάλωνε όσο η αναμονή διαρκούσε. 

Μα να! Ακούστηκε επιτέλους η γκαραζόπορτα να ανοίγει. Το αυτοκίνητο του Γιώργου κι ένα ακόμα που είχαν νοικιάσει για αυτές τις ημέρες σταμάτησαν στην αυλή. Η Μαρίνα έτρεξε όλο χαρά να τους προϋπαντήσει. Από πίσω κι ο Στέφανος με τη Χαρά. Δευτερόλεπτα αργότερα, το σπιτικό τους είχε γεμίσει χαρούμενες φωνές, γέλια, αγκαλιές και δάκρυα ευτυχίας. Είχε γεμίσει με αγάπη! Ο Γιώργος αγκάλιασε με τρυφερότητα τη γυναίκα του. Όλα στον κόσμο αυτή τη στιγμή ήταν όπως έπρεπε να είναι. Και αυτό ήταν Χριστούγεννα!