Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

ΣΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΤΟ ΔΡΟΜΟ...


Έρχεται μια στιγμή που απλά μοιάζουν τα κομμάτρια του παζλ να ενώνονται, μοιάζουν οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές και η στιγμή κατάλληλη για να τολμήσεις κάτι που μόνο σαν σκέψη το γυρόφερνες χρόνια. Και φτάνει μια αφορμή, κάτι που θα σε εμπνεύσει. Για μένα η αφορμή ήρθε με τη μορφή μιας ομιλίας του Γιάννη Φαρσάρη στο TEDx, για την ανοικτή κυκλοφορία και διάδοση της δημιουργίας.
Κι έτσι ανοίχτηκαν τετράδια, ξεσκονίστηκαν παλιές σημειώσεις και ζωντάνεψαν στίχοι που γράφονται εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Κάποιους τους έχω ήδη μοιραστεί μαζί σας μέσα από αυτό το μετερίζι. Κάποιο άλλοι κάνουν ντεμπούτο σήμερα κι έρχονται να πετάξουν ανάμεσά σας. Με την ελπίδα κάθε ένας από εσάς να βρει έστω μια λέξη που θα τον αγγίξει, ένα στίχο που θα τον εκφράσει, ένα συναίσθημα που θα κάνει την καρδιά του να σκιρτήσει και με πολλή μα πάρα πολλή αγάπη, σας παρουσιάζω την πρώτη μου ποιητική συλλογή με τίτλο "Στου ονείρου το δρόμο...", που διανέμεται ελέυθερα στο διαδίκτυο σε μορφή e-book.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Γιάννη Φαρσάρη για την έμπνευση αλλά και την πολύτιμη βοήθειά του!
Και στη δική μας Έλλη Οικονόμου (aka Funky Monkey) για την πραγματικά ανεκτίμητη υποστήριξή της, τόσο στην επιμέλεια και στην δημιουργία του εξωφύλλου, όσο -και περισσότερο!- για την ψυχολογική και ηθική υποστήριξη!

Το δικό μου όνειρο, ένα από αυτά, βρήκε σήμερα το δρόμο του κι εύχομαι να το αγκαλιάσετε και να στηρίξετε αυτό το νέο μου βήμα!

Καλό σας ταξίδι στα μονοπάτια της ψυχής μου!
http://www.ideostato.gr/2016/02/e-book.html
 

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

5 ΧΡΟΝΙΑ... ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΜΟΛΙΣ ΧΤΕΣ...



Σαν χτες θυμαμαι την πρωτη στιγμη που σε αντικρυσα... που σε ακουμπησαν στην αγκαλια μου στο χειρουργειο! Θυμαμαι την κλαμενη φατσουλα σου, τη μυρωδια σου!

Σαν χτες θυμαμαι τις μερες στο μαιευτηριο, τις πρωτες μερες στο σπιτι!

Σαν χτες θυμαμαι το πρωτο σου χαμογελο, τις πρωτες σου λεξεις, τα πρωτα βηματακια σου, την ξινισμενη σου μουριτσα καθε φορα που δοκιμαζες μια νεα τροφη... πριν την καταβροχθισεις!

Σαν χτες ολα! Οι αγκαλιες μας, που σε επαιρνε ο υπνος και γινοσουν σαν χαλκομανια πανω σε μενα η στον πατερα σου! Τα παραμυθια, τα τραγουδια, τα νανουρισματα!

Σαν χτες η καθε σου μικρη ανακαλυψη, αυτο το χαμογελο στο προσωπο σου, το πονηρο σου βλεμμα πριν η μετα απο καθε σκανταλια!

Καθε στιγμη μαζι σου ειναι πολυτιμη! Μου εχεις χαρισει απιστευτα συναισθηματα, εισαι ο,τι ομορφοτερο μου εχει συμβει κι ο,τι πολυτιμοτερο στη ζωη μου! Με κανεις υπερηφανη και πολυ ευτυχισμενη!

Αγορακι μου ομορφο! Να ζησεις! Να εχεις υγεια, δυναμη, τυχη και να πραγαματοποιησεις καθε σου ονειρο! Να εχεις αγαπη, αν και μπορεις να τη θεωρησεις δεδομενη!

Χρονια σου πολλα και καλα, ΨΥΧΗ ΜΟΥ!


Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΣΟΥ ΨΕΜΜΑ



Σε στίχους σκοτεινούς,
ψάχνω να βρω τα λόγια εκείνα
που ίσως σε πλανέψουν.
Πάει καιρός που ξέχασα
να υφαίνω το παιχνίδι των σκιών.
Ξάπλωσε...
Στο σεντόνι να τυλίξω όλα αυτά
που ίσως σε πονέσουν.
Να ταξιδέψω μόχθησα
στη φλόγα δυο ματιών.

Στο πιο ψυχρό σου βλέμμα,
άγγελέ μου,
ξέρω θα χαθώ.
Το πιο γλυκό σου ψέμμα
χάρισέ μου
μ' ένα "Σ' αγαπώ".

Μου κρύφτηκες προτού
με γρίφους μυστικούς να σε μαγέψω,
παίζοντας με τις λέξεις.
Σάμπως να το φοβήθηκες
πως τρύπωνα κρυφά στα όνειρά σου.
Αλάργεψες...
Στην κάμαρη άφησες το άρωμα
απ' τις χιλιάδες σκέψεις.
Κι εγώ, που μόνο θέλησα
να κλέψω την καρδιά σου...


Στο πιο ψυχρό σου βλέμμα,
άγγελέ μου,
ξέρω θα χαθώ.
Το πιο γλυκό σου ψέμμα
χάρισέ μου
μ' ένα "Σ' αγαπώ".